Lucas 17
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Nɨpərhienien narimnari me tuhəuvehe mhəvi nərmama həmwei ia nərəhaien, mətə trərəha anan tɨ iərmama sə truvehi narimnari me nəha mier pehe.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Trɨni mɨnuə in ro nəkwərhakwərha me i riti rɨmwei ia nərəhaien, Kumwesən trərpwɨn noien ərəha səvənhi. Iərmama nəha trɨreɡi rərəha anan məpi raka kərihi pen kəruəterei asori ia nɨpətəkinuan, kosə irapw i ia təmwei təsi.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Kɨmiaha tihaməkeikei mhatuakəm amasan tukumiaha. Trɨni mɨnuə piam ro noien ərəha ia niram, tikɨnise pen tukwe in mə rəpwəh. Mə rɨrərɨɡ ia nətərɨɡien səvənhi, məpwəh, tikenouenou i.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Trɨni mɨnuə ia nəpɨn kuatia ro noien ərəha ia niram m sefen mətə ia noien me nəha ramo rɨrərɨɡ mwi irə mɨni pehe tukw ik i mə, ‘Noien i iakamo rərəha. Pwəh iakəpwəh,’ nənə tikaməkeikei menouenou noien ərəha səvənhi.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Nənə aposol me səvəi Iərɨmənu səkɨtaha həni mə, “Iərɨmənu. Tiko mwi nahatətəien səkɨmaha ruvehe mɨskai mwi.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Mɨreɡi Iərɨmənu səkɨtaha rɨni mə, “Trɨni mɨnuə nahatətəien səkɨmiaha rouihi a rəmwhen ia nuni nei nəha mastat sə rouihi anan ia nuni nei me, hiəukurən nɨniien tɨ nei asori i mə ‘Tiko meivi utə atukw a nuam me, mevən mərer ia təmwei təsi,’ nənə tro nəkwamiaha.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Nənə Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha hiaməfətərɨɡ irə? Trɨni mɨnuə iəmə asori riti rərhi pen iərmama riti sə ramo tukwini nari min revən mə trərar ia nəmhien uə ramətui tɨ sipisip me, nəpɨn iərmama nəha ruku pen fwe ia nəmhien muvehe, ko səvənhi iəmə asori rɨni pen tukwe in mə, ‘Itə. Təkwtəkwuni tikuvehe krauəni pəri nari’?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Rekəm! Mətə iəmə asori səvənhi trəɡkiari pen min mɨni mə, ‘Itə. Evən məpnəpenə sənak riti nəveɡɨnien, nənə mevən markahu amasan səim muvehe. Nəpɨn iakaməveɡɨn, mamənɨmwi, tikamo tukwini pehe nari miou. Nəpɨn ikɨno pam, nənə ikukurən nəniien nəveɡɨnien sənam.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 ?Nəpɨn iərmama iamɨnhi ro nəkwai iəmə asori səvənhi, kɨmiaha hiəukurən mə iəmə asori nəha rɨni pen tanak tukwe in uə rekəm? Rekəm!
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Kɨmiaha nə hiəmwhen ia nərmama səməme hiamo tukwini nari m Kumwesən. Nəpɨn tiho pam narimnari me nəha in rɨməni mə tiho, tihaməkeikei mhəni mə, ‘Kwa kɨmaha i nərmama me səməme iahamo tukwini nari. Kɨmaha iahəno a nəfe ratukwatukw mə taho.’”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Iesu ramevən fwe ia Jerusalem, makurau ia nɨmwrhenhi tənə mi nəha Sameria mɨne Kalili.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Nəpɨn rier pen ia rukwənu riti, nərmama ten nemhəien skai ro tekɨnraha həuvehe tukwe, mhərer isipwɨn kwopti,
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 mənamhəkwein əpwəmwɨs mə, “Iesu Iərɨmənu! Api tukumaha!”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Nəpɨn Iesu rətə irəha, rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha tiho mhəuvən tɨ pris me pwəh irəha hətə nɨpwramiaha.” Nəpɨn irəha kamhəuvən ia suatuk, nɨpwranraha ruvehe məmher.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Nənə irəha riti rətə mə nɨpwran rɨnəsanɨn, rɨrərɨɡ mwi, maməkwein əpwəmwɨs, maməɡnəɡɨni Kumwesən.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Iəmə nəha in iəmə Sameria. Ruvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Iesu, mɨni tanak tukwe.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Nənə Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha nəha nɨpwramiaha ruvehe mɨnəmher rosi kɨmiaha pam ten uə? Mətə nərmama naen mwi pəku?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Rəfo iəmə i rɨpko mhə in iəmə Isrel in əpa rɨrərɨɡ məɡnəɡɨni Kumwesən?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Nənə Iesu rɨni pen tɨ iəmə i mə, “Tiko mərer mamevən. Nahatətəien səim rɨno raka ik ikuvehe məsanɨn.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Farisi me nepwɨn həres pen Iesu i mə, “Tɨnesən nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə ruvehe?” Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəpɨn nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə truvehe irə, nərmama tuhəpkətoni mhə nɨmtətien me.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Irəha tuhəpkɨni mhə mə, ‘Hətə ro, in i!’ uə ‘In nəha!’ Irəha tuhəpwəh nɨniien iamɨnha irə tɨ nəri nə mə həreɡi ro nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə rɨnarə raka ia kurkwamiaha.”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Nəpɨn nəha rauvehe kɨmiaha tihokeikei pɨk mə tihətoni iou, Iəməti Iərmama, ia nəpɨn riti səiou, mətə tihəpkətoni mhə.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Nərmama nepwɨn tuhəni pehe tukumiaha i mə, ‘Hətə ro in nəha’ uə ‘Hətə ro in i.’ Mətə kɨmiaha tihəpwəh nierien, mhəpwəh nukurirəien irəha.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Nəpɨn rouapɨr irə nərmama hətoni nəhiapwien səvənhi ia nɨmaɡouaɡou fwe pesu meste nari fwe prehi. Iou, Iəməti Iərmama, nəpɨn səiou sə takuvehe irə tro mwi iamɨnhi.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Mətə takaməkeikei mukupwən mɨreɡi nəmisəien me rɨpɨk. Nərmama ipwet mɨne tuhəni ərəha iou, mhəuvei pehe təkutanraha miou.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Nəpɨn iou, Iəməti Iərmama, takuvehe irə trəmwhen ia nəpɨn səvəi Noa.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Nərmama me kamhəveɡɨn, mamhənɨmwi. Nərman me kamhəiri nɨpran. Nɨpran me kamhesi pen nərman. Irəha kamho noien me nəha mamhəuvən meste Noa ruvnimwə ia nɨtətə asori səvənhi, nənə nui asori ruvehe, məuiui irəha, irəha pam həmwhenɨmw.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Trəmwhen mwi nəpɨn səvəi Lot. Nərmama kamhəveɡɨn, mamhənɨmwi, mamhəmri pen nəmri nari ia narimnari me, mamhəuvehi nənimenraha, mamhəmhu, mamho nimwə me.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Mətə nəpɨn nəha Lot rier ia Sotom irə, napw mɨne təpisi krouukrutə fwe ia nɨmaɡouaɡou, roueiwaiu pehe rouahi əmwesi irəha pam.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Nəpɨn nəha iou, Iəməti iərmama, takuvehe irə trəmwhen a mwi.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Ia nəpɨn nəha, trɨni mɨnuə iərmama riti ramapwɨs ia təkure nimwə səvənhi traməkeikei meiwaiu map akwauakw, məpwəh nuvnimwəien mə truvehi nari riti ia nəkwai nimwə. Trɨni mɨnuə iərmama riti raməmhu ia nəmhien səvənhi traməkeikei mo rəmwhen a mwi, map akwauakw, məpwəh nɨrərɨɡien mevən fwe imwəni.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Rerɨmiaha tramrhi pran səvəi Lot.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Iərmama sə rəmwur mə trəkwtəmhiri nɨmɨruien səvənhi trarfai irə. Mətə iərmama sə raraka ia nɨmɨruien səvənhi truvehi nɨmɨruien rerɨn.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Iakani pehe tukumiaha i ia nəpɨn nəha ia nəpɨn iərmama kəru trouapri pəri ia nɨməhan kuatia, tukuvehi raka riti, kəpwəh riti.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Pran kəru trouvənari pəri, tukuvehi raka riti, kəpwəh riti.”
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 — ausente —
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Mɨreɡi nərmama me səvəi Iesu həni pen tukwe in mə, “Pəku, Iərɨmənu?”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.