Lucas 14

Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ia Sapat riti Iesu revən mə trəni nari ia nəkwai nimwə səvəi iəmə asori riti səvəi Farisi me. Irəha kamhətə amasan in mə trəfo irə.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Iərmama riti nəha ikɨn nemhəien ramarə irə, mamo rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi krouəsisi.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Nəpɨn Iesu rətoni, rəres pen nahatən me səvəi Loa mɨne Farisi me i mə, “Rəfo? Ratukwatukw ia loa səkɨtaha mə ia Sapat tuko iərmama sə nemhəien rarə irə ruvehe məsanɨn uə rekəm?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Mətə irəha həpwəh nɨniien nəɡkiariien riti. Ia nəpɨn nəha Iesu ruvehi iərmama nəha, mo nɨpwran ruvehe məsanɨn, rərhi pen in ramevən.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Kurirə irə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sin ia kɨmiaha trɨni mɨnuə ia Sapat səvənhi iəkunouihi uə kau rɨmwei pen ia ruei tənə trɨpkevən akwauakw mhə mɨvi utə in?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Mətə rɨskai tɨ nirəha ko irəha həpwəh nɨniien nəɡkiariien riti tɨ nəresien nəha.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Ia nəpɨn nəha, Iesu rətə nərmama nepwɨn səməme iəmə asori səvəi nimwə nəha rəkwein irəha mə tuhani pəri nari həuvən mhəkure ia kwopun nəha kamsiai nərmama ikɨn. Nənə Iesu rɨni nusipekɨnien riti tɨ nirəha i mə,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Trɨni mɨnuə iərmama riti rəkwein ik mə tikevən məni nari ia nəveɡɨnien asori sə kamo tɨ iərman sə kiri pen vi a pran səvənhi, tikəpwəh nəkureien ia kwopun kamsiai nərmama me ikɨn. Rərəha iərmama riti sə rasori ia niram ruvehe,
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 nənə iərmama sə rɨnəkwein kɨmirau pəri truvehe, mɨni pehe tukw ik i mə, ‘Araka, pwəh iərmama i rəkure ia kwopun i.’ Nənə ik tikaurɨs tɨ nəri nə mə tikaməkeikei mevən məkure ia kwopun i inhərɨpw anan.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Mətə trɨni mɨnuə iərmama riti rəkwein ik iamɨnhi, tikevən məkure ia kwopun sə inhərɨpw anan. Nənə iərmama sə rɨnəkwein ik truvehe mɨni pehe tukw ik i mə, ‘Iou riti. Uvehe məkure ia kwopun i irənhə.’ Ia noien nəha in truvehi utə ik ia nəmri nərmama me pam səməme kamhani pəri nari kɨmiaha mɨnraha.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə iərmama sə rauvehi utə in, Kumwesən truvehi irapw in, nənə iərmama sə rauvehi irapw in, Kumwesən truvehi utə in.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Nənə Iesu rɨni pen tɨ iərmama i rɨnəkwein in mə trəni nari ia nəkwai nimwə səvənhi mə, “Trɨni mɨnuə iko nəveɡɨnien asori riti ia rukwəsikər uə ia nəpɨn, tikəpwəh nəkweinien ik me nepwɨn uə piam me uə nərmama ia kwənəkwus səim uə nərmama səməme kamharə ipaka tukw ik nautə səvənraha rasori mə irəha tuhəuvehe mhani nari. Mə iko iamɨnhi irə irəha tuhəkwein mwi ik mə tikevən məni pəri nari kɨmiaha mɨnraha. Nənə ia noien nəha irəha tuhərpwɨn tai noien ikɨno mɨnraha.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Mətə nəpɨn tiko nəveɡɨnien asori, tikəkwein nərmama nautə səvənraha riwən, mɨne nərmama səməme nɨpəri nɨpwranraha remhə, mɨne səməme nɨsunraha rərfe, mɨne səməme nənimenraha rɨfwə mə irəha tuhəuvehe mhani pəri nari.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Nənə Kumwesən trəkwein amasan ia niram tɨ nəri nə mə irəha ko həpkərpwɨn pehe mhə tai noien sə ikɨno mɨnraha. Mətə ia nəpɨn sampam, nəpɨn nəkur atukwatukw tuhətui mwi ia nemhəien, Kumwesən trərpwɨn pehe mik.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Iərmama riti sə raməni pəri nari irəha Iesu rɨreɡi nəɡkiariien nəha, mɨni pen tukwe in mə, “Iərmama sə truvnimwə ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə məni nari rerɨn traɡien.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Mətə Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Nəpɨn riti iərmama riti rokeikei mə tro nəveɡɨnien asori riti, nənə mukupwən məkwein nərmama həpɨk mə tuhəuvehe tukwe.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ia nəpɨn səvəi nəveɡɨnien asori nəha, in rərhi pen iərmama riti sə ramo tukwini nari min revən tɨ nirəha səməme in rɨnəkwein irəha mə tuhəuvehe, mɨni pen tɨ nirəha mə, ‘Həuvehe, iakɨnəpnəpenə pam narimnari.’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Mətə irəha pam həni mə ko həpkuvehe mhə. Iərmama sə rukupwən məɡkiari rɨni pen tukwe in mə, ‘Sore. Ko iapkuvehe mhə. Iapkuvehi a nəmri tɨprənə riti. Takaməkeikei mevən mətoni.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Riti mwi rɨni mə, ‘Sore. Mətə iou iapkuvehi a nəmri kau me irəha pam ten. Takaməkeikei mevən məskun irəha. Ko iou iapkuvehe mhə.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Riti mwi rɨni mə, ‘Kiri pehe a pran səiou i. Ro iamɨnhi irə ko iapkuvehe mhə.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Ia nəpɨn nəha iərmama sə ramo tukwini nari rɨrərɨɡ, mevən tɨ iəmə asori səvənhi, məvisau pen nəɡkiariien me nəha min. Nənə iəmə asori niemaha rəpi. In rɨni pen tɨ iərmama nəha ramo tukwini nari min mə, ‘Evən akwauakw ia suatuk me mɨne kwopun me ia taon i, miri nərmama nautə səvənraha riwən, mɨne nərmama səməme nɨpəri nɨpwranraha remhə, mɨne səməme nənimenraha rɨfwə, mɨne səməme nɨsunraha rərfe, miri irəha mhəuvehe.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ro pen iotukwininari nəha revən, mɨrərɨɡ, mɨni mə, ‘Iəmə asori. Nəfe ikɨməni iakɨno, mətə nimwə səim rɨpkukuər mhə.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Mɨreɡi iəmə asori səvəi iotukwini nari nəha rɨni pen tukwe in mə, ‘Evən ia suatuk me mɨne kwopun me iruə ia taon, məkeikei m nərmama mə tuhəuvnimə pehe pwəh nimwə səiou rukuər amasan.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Iakani pehe tukw ik i nərmama me nəha səməme iakɨnəkwein irəha fwe kupwən irəha riti ko rɨpkəni mhə nəveɡɨnien səiou.’”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Nəpɨn riti nərmama həpɨk kamhəkurirə Iesu. Nənə in ruvsini mɨni pen tɨ nirəha i mɨnuə,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Trɨni mɨnuə iərmama riti ruvehe tukw iou in traməkeikei mokeikei iou məpi raka tata səvənhi mɨne mama səvənhi, mɨne pran səvənhi, mɨne nɨpwnətɨn me, mɨne piəvni me, mɨne kɨtiriməni me, mɨne nɨmɨruien atukw səvənhi. Trɨni mɨnuə in rɨpkokeikei mhə iou iamɨnhi, ko rɨpkuvehe mhə mo in iərmama riti səiou.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Iərmama sə rɨpkəvrani mhə nei kamarkuaui səvənhi muvehe mukurirə iou, ko in rɨpkuvehe mhə mo in iərmama riti səiou.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Sin ia kɨmiaha rokeikei mə tro nimwə riti rəpwəmwɨs mutə, mətə rɨpkukupwən mhə məkure, məvsini nəmri narimnari me sə tro nimwə irə mə mane səvənhi rəmwhen uə rekəm?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Trɨni mɨnuə iərmama rɨpko mhə iamɨnhi irə, nəpɨn ro sampam ia nɨsui nimwə nəha, ko rɨpko pam mhə nimwə, nənə nərmama me pam tuhətə harɨs əkenhɨn irə,
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 mhəni mə, ‘Hətə ro iərmama nəha. Rɨno pam nɨsui nimwə, mətə ko rɨpko pam mhə.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Uə nəfe kiɡ rokeikei mə trevən maruaɡən irau kiɡ riti, mətə rɨpkukupwən mhə məkure, mətərɨɡ tukwe mə in rəmwhen ko riri pen səvənhi naruaɡən me irəha pam ten taosen həuvən mharuaɡən irəha kiɡ sə ramiri pehe səvənhi me irəha pam twenti taosen?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Trɨni mɨnuə kiɡ nəha rətoni mə in rəpwəh nəmwhenien, nəpɨn kiɡ nəha səvənhi naruaɡən me irəha pam twenti taosen rauvehe ihi fwe isipwɨn, in trərhi pen nərmama nepwɨn səvənhi həuvən mə tuhəres mə trəfo nəha məmri nəmərinuien.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Ia noien nəha rəmwhen a mwi kɨmiaha tihaməkeikei mhəkupwən mhətərɨɡ tukwe. Trɨni mɨnuə kɨmiaha riti rerɨn rɨpkaɡien mhə mə traraka ia narimnari me pam səvənhi, ko in rɨpkuvehe mhə mo in iərmama riti səiou.”
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Sol nəri ramasan. Mətə trɨni mɨnuə sol nəsienien səvənhi ruvəiwən, tukəfo mwi rəsien mwi?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Rɨpkamasan mhə tɨ tɨprənə uə tɨ nihi kau sə tukərapi ia tɨprənə kəmhu irə. Ramasan a mə tukərarki a i. Iərmama sə nəkwəreɡɨn rarə tɨ nɨreɡiien nari traməkeikei mətərɨɡ amasan.”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.