Lucas 14
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Ia Sapat riti Iesu revən mə trəni nari ia nəkwai nimwə səvəi iəmə asori riti səvəi Farisi me. Irəha kamhətə amasan in mə trəfo irə.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Iərmama riti nəha ikɨn nemhəien ramarə irə, mamo rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi krouəsisi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Nəpɨn Iesu rətoni, rəres pen nahatən me səvəi Loa mɨne Farisi me i mə, “Rəfo? Ratukwatukw ia loa səkɨtaha mə ia Sapat tuko iərmama sə nemhəien rarə irə ruvehe məsanɨn uə rekəm?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Mətə irəha həpwəh nɨniien nəɡkiariien riti. Ia nəpɨn nəha Iesu ruvehi iərmama nəha, mo nɨpwran ruvehe məsanɨn, rərhi pen in ramevən.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Kurirə irə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sin ia kɨmiaha trɨni mɨnuə ia Sapat səvənhi iəkunouihi uə kau rɨmwei pen ia ruei tənə trɨpkevən akwauakw mhə mɨvi utə in?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Mətə rɨskai tɨ nirəha ko irəha həpwəh nɨniien nəɡkiariien riti tɨ nəresien nəha.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Ia nəpɨn nəha, Iesu rətə nərmama nepwɨn səməme iəmə asori səvəi nimwə nəha rəkwein irəha mə tuhani pəri nari həuvən mhəkure ia kwopun nəha kamsiai nərmama ikɨn. Nənə Iesu rɨni nusipekɨnien riti tɨ nirəha i mə,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Trɨni mɨnuə iərmama riti rəkwein ik mə tikevən məni nari ia nəveɡɨnien asori sə kamo tɨ iərman sə kiri pen vi a pran səvənhi, tikəpwəh nəkureien ia kwopun kamsiai nərmama me ikɨn. Rərəha iərmama riti sə rasori ia niram ruvehe,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 nənə iərmama sə rɨnəkwein kɨmirau pəri truvehe, mɨni pehe tukw ik i mə, ‘Araka, pwəh iərmama i rəkure ia kwopun i.’ Nənə ik tikaurɨs tɨ nəri nə mə tikaməkeikei mevən məkure ia kwopun i inhərɨpw anan.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Mətə trɨni mɨnuə iərmama riti rəkwein ik iamɨnhi, tikevən məkure ia kwopun sə inhərɨpw anan. Nənə iərmama sə rɨnəkwein ik truvehe mɨni pehe tukw ik i mə, ‘Iou riti. Uvehe məkure ia kwopun i irənhə.’ Ia noien nəha in truvehi utə ik ia nəmri nərmama me pam səməme kamhani pəri nari kɨmiaha mɨnraha.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə iərmama sə rauvehi utə in, Kumwesən truvehi irapw in, nənə iərmama sə rauvehi irapw in, Kumwesən truvehi utə in.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Nənə Iesu rɨni pen tɨ iərmama i rɨnəkwein in mə trəni nari ia nəkwai nimwə səvənhi mə, “Trɨni mɨnuə iko nəveɡɨnien asori riti ia rukwəsikər uə ia nəpɨn, tikəpwəh nəkweinien ik me nepwɨn uə piam me uə nərmama ia kwənəkwus səim uə nərmama səməme kamharə ipaka tukw ik nautə səvənraha rasori mə irəha tuhəuvehe mhani nari. Mə iko iamɨnhi irə irəha tuhəkwein mwi ik mə tikevən məni pəri nari kɨmiaha mɨnraha. Nənə ia noien nəha irəha tuhərpwɨn tai noien ikɨno mɨnraha.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Mətə nəpɨn tiko nəveɡɨnien asori, tikəkwein nərmama nautə səvənraha riwən, mɨne nərmama səməme nɨpəri nɨpwranraha remhə, mɨne səməme nɨsunraha rərfe, mɨne səməme nənimenraha rɨfwə mə irəha tuhəuvehe mhani pəri nari.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Nənə Kumwesən trəkwein amasan ia niram tɨ nəri nə mə irəha ko həpkərpwɨn pehe mhə tai noien sə ikɨno mɨnraha. Mətə ia nəpɨn sampam, nəpɨn nəkur atukwatukw tuhətui mwi ia nemhəien, Kumwesən trərpwɨn pehe mik.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Iərmama riti sə raməni pəri nari irəha Iesu rɨreɡi nəɡkiariien nəha, mɨni pen tukwe in mə, “Iərmama sə truvnimwə ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə məni nari rerɨn traɡien.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Mətə Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Nəpɨn riti iərmama riti rokeikei mə tro nəveɡɨnien asori riti, nənə mukupwən məkwein nərmama həpɨk mə tuhəuvehe tukwe.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ia nəpɨn səvəi nəveɡɨnien asori nəha, in rərhi pen iərmama riti sə ramo tukwini nari min revən tɨ nirəha səməme in rɨnəkwein irəha mə tuhəuvehe, mɨni pen tɨ nirəha mə, ‘Həuvehe, iakɨnəpnəpenə pam narimnari.’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Mətə irəha pam həni mə ko həpkuvehe mhə. Iərmama sə rukupwən məɡkiari rɨni pen tukwe in mə, ‘Sore. Ko iapkuvehe mhə. Iapkuvehi a nəmri tɨprənə riti. Takaməkeikei mevən mətoni.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Riti mwi rɨni mə, ‘Sore. Mətə iou iapkuvehi a nəmri kau me irəha pam ten. Takaməkeikei mevən məskun irəha. Ko iou iapkuvehe mhə.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Riti mwi rɨni mə, ‘Kiri pehe a pran səiou i. Ro iamɨnhi irə ko iapkuvehe mhə.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ia nəpɨn nəha iərmama sə ramo tukwini nari rɨrərɨɡ, mevən tɨ iəmə asori səvənhi, məvisau pen nəɡkiariien me nəha min. Nənə iəmə asori niemaha rəpi. In rɨni pen tɨ iərmama nəha ramo tukwini nari min mə, ‘Evən akwauakw ia suatuk me mɨne kwopun me ia taon i, miri nərmama nautə səvənraha riwən, mɨne nərmama səməme nɨpəri nɨpwranraha remhə, mɨne səməme nənimenraha rɨfwə, mɨne səməme nɨsunraha rərfe, miri irəha mhəuvehe.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ro pen iotukwininari nəha revən, mɨrərɨɡ, mɨni mə, ‘Iəmə asori. Nəfe ikɨməni iakɨno, mətə nimwə səim rɨpkukuər mhə.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Mɨreɡi iəmə asori səvəi iotukwini nari nəha rɨni pen tukwe in mə, ‘Evən ia suatuk me mɨne kwopun me iruə ia taon, məkeikei m nərmama mə tuhəuvnimə pehe pwəh nimwə səiou rukuər amasan.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Iakani pehe tukw ik i nərmama me nəha səməme iakɨnəkwein irəha fwe kupwən irəha riti ko rɨpkəni mhə nəveɡɨnien səiou.’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nəpɨn riti nərmama həpɨk kamhəkurirə Iesu. Nənə in ruvsini mɨni pen tɨ nirəha i mɨnuə,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Trɨni mɨnuə iərmama riti ruvehe tukw iou in traməkeikei mokeikei iou məpi raka tata səvənhi mɨne mama səvənhi, mɨne pran səvənhi, mɨne nɨpwnətɨn me, mɨne piəvni me, mɨne kɨtiriməni me, mɨne nɨmɨruien atukw səvənhi. Trɨni mɨnuə in rɨpkokeikei mhə iou iamɨnhi, ko rɨpkuvehe mhə mo in iərmama riti səiou.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Iərmama sə rɨpkəvrani mhə nei kamarkuaui səvənhi muvehe mukurirə iou, ko in rɨpkuvehe mhə mo in iərmama riti səiou.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Sin ia kɨmiaha rokeikei mə tro nimwə riti rəpwəmwɨs mutə, mətə rɨpkukupwən mhə məkure, məvsini nəmri narimnari me sə tro nimwə irə mə mane səvənhi rəmwhen uə rekəm?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Trɨni mɨnuə iərmama rɨpko mhə iamɨnhi irə, nəpɨn ro sampam ia nɨsui nimwə nəha, ko rɨpko pam mhə nimwə, nənə nərmama me pam tuhətə harɨs əkenhɨn irə,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 mhəni mə, ‘Hətə ro iərmama nəha. Rɨno pam nɨsui nimwə, mətə ko rɨpko pam mhə.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Uə nəfe kiɡ rokeikei mə trevən maruaɡən irau kiɡ riti, mətə rɨpkukupwən mhə məkure, mətərɨɡ tukwe mə in rəmwhen ko riri pen səvənhi naruaɡən me irəha pam ten taosen həuvən mharuaɡən irəha kiɡ sə ramiri pehe səvənhi me irəha pam twenti taosen?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Trɨni mɨnuə kiɡ nəha rətoni mə in rəpwəh nəmwhenien, nəpɨn kiɡ nəha səvənhi naruaɡən me irəha pam twenti taosen rauvehe ihi fwe isipwɨn, in trərhi pen nərmama nepwɨn səvənhi həuvən mə tuhəres mə trəfo nəha məmri nəmərinuien.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Ia noien nəha rəmwhen a mwi kɨmiaha tihaməkeikei mhəkupwən mhətərɨɡ tukwe. Trɨni mɨnuə kɨmiaha riti rerɨn rɨpkaɡien mhə mə traraka ia narimnari me pam səvənhi, ko in rɨpkuvehe mhə mo in iərmama riti səiou.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Sol nəri ramasan. Mətə trɨni mɨnuə sol nəsienien səvənhi ruvəiwən, tukəfo mwi rəsien mwi?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Rɨpkamasan mhə tɨ tɨprənə uə tɨ nihi kau sə tukərapi ia tɨprənə kəmhu irə. Ramasan a mə tukərarki a i. Iərmama sə nəkwəreɡɨn rarə tɨ nɨreɡiien nari traməkeikei mətərɨɡ amasan.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.