Lucas 10
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Kurirə irə Iərɨmənu səkɨtaha rərpwi rəɡɨn ia nərmama me nepwɨn mwi irəha pam sefenti-tu, mərhi pen irəha mə tuhəkupwən irə, mhəuvən kəru kəru ia taon me mɨne rukwənu me pam sə in mwi trukurirə pen irəha mevən ikɨn.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 In rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəveɡɨnien sə ruvəmruə raka fwe ia nəmhien rasori pɨk, mətə nərmama səməme kamhəpeki pehe houihi a. Ro iamɨnhi irə kɨmiaha tihaməkeikei mhəfwaki m Kumwesən sə ramərɨmənu ia nəmhien, mhəres in mə trərhi pen nərmama nepwɨn mwi həuvən fwe ia nəmhien səvənhi mhəpeki nəveɡɨnien sə ruvəmruə, mhəpeki mhəuvehe.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Kɨmiaha tihəuvən, mətə tihaməkeikei mhəukurən nəri i. Iakamərhi pen kɨmiaha mə tihəuvən mhəmwhen ia kwəti sipsip me sə kamhərer ia kurkwai kuri əprmɨn me.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Tihəpwəh nuvehiien tənərɨpw sə kavai pen mane irə, uə tənərɨpw sə kavai pen nəveɡɨnien irə, uə put səkɨmiaha. Tihəpwəh napwɨsien ia suatuk, mhəɡkiari kɨmiaha iərmama riti.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Nəfe nimwə tihəuvnimwə irə, tihəkupwən mhəni mə, ‘Nəmərinuien ramarə ia nimwə i.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Trɨni mɨnuə iərmama səvəi nimwə nəha rokeikei nəmərinuien nəha, nəmərinuien səkɨmiaha trəuiui in. Mətə mə rekəm, trɨrərɨɡ mwi tukumiaha.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Kɨmiaha tihamarə rerɨn ia nimwə kuatia a, mhəpwəh nevən əpnapenien ia nimwə me. Nəfe nari irəha tuhəuvei pehe m kɨmaha, tihəuvehi mhani mhənɨmwi. Tiho iamɨnha irə tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiəmwhen ia nərmama kamhowok. Ratukwatukw mə irəha tuhərəku pehe narimnari me nəha m kɨmiaha.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Trɨni mɨnuə kɨmiaha hiəuvən ia taon riti, nənə nərmama me ikɨn həuvehi puvnimwə kɨmiaha ia nimwə me səvənraha, tihani nəfe nəveɡɨnien sə tuhəuvei pehe m kɨmiaha.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha, tiho irəha həuvehe mhəsanɨn. Tihəni pen tɨ nirəha i mə, ‘Nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə ruvəuvehe ipaka tukumiaha.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Mətə trɨni mɨnuə kɨmiaha hiəuvən ia taon riti, nənə nərmama me ikɨn həpwəh nəsevərien ia rerɨnraha tukumiaha, tihəuvən, mhərer ia kurkwai suatuk me, mhəni irapw iamɨnhi irə mə,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Nɨməkwrur ia taon i səkɨmiaha i raməmak ia nɨsumaha, kɨmaha tahahakwi raka tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiəno noien ərəha. Kɨmiaha tihaməkeikei mhəukurən nəri i. Nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə ruvəuvehe ipaka tukumiaha, mətə kɨmiaha hiənəpwəh.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Iou iakani pehe tukumiaha i ia nəpɨn nəha Kumwesən trərpwɨn noien ərəha me irə nərpwɨnien səvəi nərmama ia taon nəha trɨskai məpi raka nərpwɨnien səvəi nəkur Sotom.”
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 “Trərəha anan tukumiaha nəkur Korasin! Trərəha anan tukumiaha nəkur Petsaeta! Iakɨno raka nɨmtətien asori me ia taon mi səkɨmiaha, mətə kɨmiaha hiəpkəpwəh mhə noien ərəha me səkɨmiaha. Rɨpɨni mɨnuə iakɨno nɨmtətien me nəha ia taon mi nəha Taea mɨne Saeton, tui raka ko nərmama me ikɨn hənarkahu raka tɨnari ivɨs, mhəkure ia nɨmwrakw, mhəpwəh noien ərəha me səvənraha.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Mətə ia nəpɨn nəha Kumwesən trərpwɨn noien ərəha me irə nərpwɨnien səkɨmiaha trɨskai məpi raka nərpwɨnien səvəi nəkur Taea mɨne Saeton.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Nənə kɨmiaha nəkur Kapaneam. Tukəfo ia kɨmiaha? Ko kuvehi utə kɨmiaha hiəuvən ia neiai? Rekəm! Tukuvehi irapw kɨmiaha hiəuvən inhərɨpw Imwei Nəkur Həuvamhə.”
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Iərmama sə ramətərɨɡ ia nəɡkiariien səkɨmiaha rəmwhen mə ramətərɨɡ mwi ia nəɡkiariien səiou. Iərmama sə rauvei pen təkutan m kɨmiaha rəmwhen mə rauvei pehe mwi təkutan miou. Nənə iərmama sə rauvei pehe təkutan miou rəmwhen mə rauvei pen mwi təkutan m Kumwesən sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Nərmama me nəha irəha pam sefenti-tu hərərɨɡ mwi mhəuvehe tɨ Iesu, mamhaɡien, mamhəni mə, “Iərɨmənu. Nəremhə me irəha mwi ho nəkwamaha nəpɨn iahəɡkiari mɨnraha ia nəɡhɨm.”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakɨnətoni kərarki irapw Setan rier ia neiai meiwaiu pehe rəmwhen ia nouapɨrien.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Həreɡi ro. Iakuvəuvei pehe raka nasoriien m kɨmiaha. Kɨmiaha hiəukurən neivəien ia snek me mɨne mimi me sə kamhəpi mamho nəmisəien m nərmama. Iakɨməuvehi utə kɨmiaha hiasori ia nɨskaiien me pam səvəi Setan. Nari riti riwən tro nəmisəien m kɨmiaha.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Nəri nəha ro nɨpərhienien. Mətə rərəha kɨmiaha hiamaɡien tɨ nəri nə mə nəremhə me kamho nəkwamiaha. Kɨmiaha tihaməkeikei mhaɡien tɨ nəri nə mə Kumwesən ruvərai pen raka nəɡhɨmiaha fwe ia neiai.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Ia nəpɨn a mwi nəha Iesu rerɨn ruvehe mukuər ia naɡienien səvəi Nənɨmwɨn Ikinan, nənə in rɨni mə, “Tata səiou Iərɨmənu ia neiai mɨne tɨprənə iakani tanak tukw ik tɨ nəri nə mə ikɨnərkwafə narimnari me i. Nərmama səməme həukurən nari mɨne səməme kɨnahatən amasan irəha həpkətoni mhə. Mətə iko pui pen m nərmama səməme həmwhen ia nɨpwnəti nəkwərhakwərha me hətoni. Ouəh, Tata. Nəri nəha ikɨno ramesi pen a nətərɨɡien amasan səim.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Tata səiou rɨnəmri pehe raka narimnari me pam ia tɨpaɡe rəɡɨk, iou tɨni. Nənə iərmama riti riwən rukurən iou, mətə Tata səiou əpa. Nənə iərmama riti riwən rukurən səiou Tata. Iou əpa mɨne nərmama me nəha səməme rerɨk raɡien mə tako pui pen in mɨnraha.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Iesu ruvsini in, məɡkiari pen əpa m səvənhi nərmama me, mɨni mə, “Rerɨmiaha traɡien tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiamətə narimnari me i ia nəmrɨmiaha.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Iakani pehe tukumiaha i mə fwe kupwən profet me həpɨk mɨne kiɡ me həpɨk hokeikei mə tuhətə narimnari me i hiamətə, mətə həpkətə mhə. Hokeikei mə tuhəreɡi nəɡkiariien me i hiamreɡi, mətə həpkreɡi mhə.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Ia nəpɨn nəha, iahatən riti səvəi Loa rokeikei mə trɨreɡi atukwatukw ro Iesu mə trəfni irə. Ro pen rɨskəmter, mɨni mə, “Iahatən. Takəfo irə muvehi nɨmɨruien rerɨn?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Nəkukuə Ikinan rani nəfe? Nəpɨn ikəvsini Loa nəha mɨreɡi rɨməfni irə?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Mɨreɡi iahatən səvəi Loa rɨni mə, “Tikaməkeikei mokeikei Iərɨmənu Kumwesən səim ia rerɨm me pam, mokeikei in ia nɨmɨruien me pam səim, mokeikei in ia nɨskaiien me pam səim, mokeikei in ia nətərɨɡien me pam səim, nənə tikaməkeikei mokeikei piam rəmwhen ikokeikei atukw a ik.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Nəɡkiariien səim ratukwatukw. Trɨni mɨnuə iko narimnari me i Nəkukuə Ikinan rani, tikuvehi nɨmɨruien irə.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Mətə iahatən səvəi Loa rokeikei mə treikuə irə mə in iəmə atukwatukw. Ro pen rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Sin nə piak?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iərmama riti rier ia Jerusalem mameiwaiu mamevən ia Jeriko. Nərmama nepwɨn sə kamhakres həkwtəmhiri, mhəpeki raka mane mɨne tɨnari səvənhi, mhousi in, mhap raka irə, mhəpwəh raməmak ipaka remhə.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Ia nəpɨn nəha pris riti ramesi pen suatuk nəha, mətoni iəmə nəha, rukurau irə ia nɨkare suatuk mamevən.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Kurirə irə kwənəkwus riti səvəi Livae sə ramasitu ia pris me ro mwi iamɨnhi, muvehe ia kwopun nəha, mətoni iəmə nəha, mukurau mwi irə ia nɨkare suatuk mamevən.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Mətə iəmə Sameria riti in mwi ramesi pen suatuk nəha, ruvehe ia kwopun nəha iəmə nəha raməmak ikɨn. Nəpɨn rətoni iəmə nəha, rerɨn rərkwəpɨr tukwe.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 In revən ipaka tukwe maikuas ia nɨmwapw me səvənhi ia oel mɨne waen, nənə muveɡi tərini nɨmwapw me, mərəhi utə iəmə nəha mukurei pen in ia təkure toɡki səvənhi, nənə muvehi mevən ia nimwə sə kamərəku pen kamapri ikɨn, mamətui amasan tukwe.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Kɨni rakwakwi irə, ruvehi irapw silin kəru kɨno ia silva, muvei pen m iərmama nəha sə kamərəku pen min kamapri ia nimwə səvənhi, mɨni mə, ‘Tikətui amasan tɨ iəmə i. Trɨni mɨnuə ikouraha mane me nepwɨn səim məpi raka səməmi iakauvei pehe mik, nəpɨn takrərɨɡ muvehe, takərpwɨn pehe mik.’”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Nənə Iesu rəres mə, “Ikaməfətərɨɡ irə? Sin ia nirəhar i ro rəmwhen ia in piəvi iəmə nəha nərmama səməme kamhakres həkwtəmhiri?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Mɨreɡi iahatən səvəi Loa rɨni mə, “Sə nəha rɨnapi tukwe masitu irə.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Nəpɨn Iesu mɨne nərmama me səvənhi kamhesi pen suatuk səvənraha mamhəuvən, həier pen ia rukwənu riti. Pran riti fwe ikɨn nəɡhɨn nə Marta rəsevər ia nimwə səvənhi mə Iesu truvnimwə irə.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Prən nəha piəvni riti nəɡhɨn nə Meri. Nəpɨn Iərɨmənu səkɨtaha ruvnimwə pehe, Meri revən məkure ipaka tukwe, mamətərɨɡ nəɡkiariien səvənhi sə ramahatən nərmama me irə.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Mətə Marta ko rɨpkəkure mhə mhətərɨɡ i tɨ nəri nə mə rasui raka pɨk nəveɡɨnien sənəi nərmama. Nənə in revən tɨ Iesu, mɨni mə, “Iərɨmənu. Rəfo? Ratukwatukw mə piak rəpwəh iou, iou əpa iakasui raka nəveɡɨnien sənəi nərmama me? Ni pen tukwe in mə traməkeikei masitu ia nirak.”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Mətə Iərɨmənu səkɨtaha rɨni pen tukwe in mə, “Marta, Marta! Ikamətərɨɡ tɨ narimnari me rɨpɨk. Rerɨm ko rɨpkapwɨs mhə.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Mətə nari kuatia a kɨmiaha tihaməkeikei mho. Tihətərɨɡ ia nəɡkiariien səiou. In nə ramasan pɨk, Meri ramo. Ro pen iou takəpwəh nɨniseien in.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.