Lucas 10
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Kurirə irə Iərɨmənu səkɨtaha rərpwi rəɡɨn ia nərmama me nepwɨn mwi irəha pam sefenti-tu, mərhi pen irəha mə tuhəkupwən irə, mhəuvən kəru kəru ia taon me mɨne rukwənu me pam sə in mwi trukurirə pen irəha mevən ikɨn.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 In rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəveɡɨnien sə ruvəmruə raka fwe ia nəmhien rasori pɨk, mətə nərmama səməme kamhəpeki pehe houihi a. Ro iamɨnhi irə kɨmiaha tihaməkeikei mhəfwaki m Kumwesən sə ramərɨmənu ia nəmhien, mhəres in mə trərhi pen nərmama nepwɨn mwi həuvən fwe ia nəmhien səvənhi mhəpeki nəveɡɨnien sə ruvəmruə, mhəpeki mhəuvehe.
2 E lhes disse:
3 Kɨmiaha tihəuvən, mətə tihaməkeikei mhəukurən nəri i. Iakamərhi pen kɨmiaha mə tihəuvən mhəmwhen ia kwəti sipsip me sə kamhərer ia kurkwai kuri əprmɨn me.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Tihəpwəh nuvehiien tənərɨpw sə kavai pen mane irə, uə tənərɨpw sə kavai pen nəveɡɨnien irə, uə put səkɨmiaha. Tihəpwəh napwɨsien ia suatuk, mhəɡkiari kɨmiaha iərmama riti.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Nəfe nimwə tihəuvnimwə irə, tihəkupwən mhəni mə, ‘Nəmərinuien ramarə ia nimwə i.’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Trɨni mɨnuə iərmama səvəi nimwə nəha rokeikei nəmərinuien nəha, nəmərinuien səkɨmiaha trəuiui in. Mətə mə rekəm, trɨrərɨɡ mwi tukumiaha.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Kɨmiaha tihamarə rerɨn ia nimwə kuatia a, mhəpwəh nevən əpnapenien ia nimwə me. Nəfe nari irəha tuhəuvei pehe m kɨmaha, tihəuvehi mhani mhənɨmwi. Tiho iamɨnha irə tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiəmwhen ia nərmama kamhowok. Ratukwatukw mə irəha tuhərəku pehe narimnari me nəha m kɨmiaha.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Trɨni mɨnuə kɨmiaha hiəuvən ia taon riti, nənə nərmama me ikɨn həuvehi puvnimwə kɨmiaha ia nimwə me səvənraha, tihani nəfe nəveɡɨnien sə tuhəuvei pehe m kɨmiaha.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha, tiho irəha həuvehe mhəsanɨn. Tihəni pen tɨ nirəha i mə, ‘Nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə ruvəuvehe ipaka tukumiaha.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Mətə trɨni mɨnuə kɨmiaha hiəuvən ia taon riti, nənə nərmama me ikɨn həpwəh nəsevərien ia rerɨnraha tukumiaha, tihəuvən, mhərer ia kurkwai suatuk me, mhəni irapw iamɨnhi irə mə,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Nɨməkwrur ia taon i səkɨmiaha i raməmak ia nɨsumaha, kɨmaha tahahakwi raka tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiəno noien ərəha. Kɨmiaha tihaməkeikei mhəukurən nəri i. Nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə ruvəuvehe ipaka tukumiaha, mətə kɨmiaha hiənəpwəh.’
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Iou iakani pehe tukumiaha i ia nəpɨn nəha Kumwesən trərpwɨn noien ərəha me irə nərpwɨnien səvəi nərmama ia taon nəha trɨskai məpi raka nərpwɨnien səvəi nəkur Sotom.”
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Trərəha anan tukumiaha nəkur Korasin! Trərəha anan tukumiaha nəkur Petsaeta! Iakɨno raka nɨmtətien asori me ia taon mi səkɨmiaha, mətə kɨmiaha hiəpkəpwəh mhə noien ərəha me səkɨmiaha. Rɨpɨni mɨnuə iakɨno nɨmtətien me nəha ia taon mi nəha Taea mɨne Saeton, tui raka ko nərmama me ikɨn hənarkahu raka tɨnari ivɨs, mhəkure ia nɨmwrakw, mhəpwəh noien ərəha me səvənraha.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Mətə ia nəpɨn nəha Kumwesən trərpwɨn noien ərəha me irə nərpwɨnien səkɨmiaha trɨskai məpi raka nərpwɨnien səvəi nəkur Taea mɨne Saeton.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Nənə kɨmiaha nəkur Kapaneam. Tukəfo ia kɨmiaha? Ko kuvehi utə kɨmiaha hiəuvən ia neiai? Rekəm! Tukuvehi irapw kɨmiaha hiəuvən inhərɨpw Imwei Nəkur Həuvamhə.”
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Iərmama sə ramətərɨɡ ia nəɡkiariien səkɨmiaha rəmwhen mə ramətərɨɡ mwi ia nəɡkiariien səiou. Iərmama sə rauvei pen təkutan m kɨmiaha rəmwhen mə rauvei pehe mwi təkutan miou. Nənə iərmama sə rauvei pehe təkutan miou rəmwhen mə rauvei pen mwi təkutan m Kumwesən sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe.”
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Nərmama me nəha irəha pam sefenti-tu hərərɨɡ mwi mhəuvehe tɨ Iesu, mamhaɡien, mamhəni mə, “Iərɨmənu. Nəremhə me irəha mwi ho nəkwamaha nəpɨn iahəɡkiari mɨnraha ia nəɡhɨm.”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakɨnətoni kərarki irapw Setan rier ia neiai meiwaiu pehe rəmwhen ia nouapɨrien.
18 Jesus lhes disse:
19 Həreɡi ro. Iakuvəuvei pehe raka nasoriien m kɨmiaha. Kɨmiaha hiəukurən neivəien ia snek me mɨne mimi me sə kamhəpi mamho nəmisəien m nərmama. Iakɨməuvehi utə kɨmiaha hiasori ia nɨskaiien me pam səvəi Setan. Nari riti riwən tro nəmisəien m kɨmiaha.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Nəri nəha ro nɨpərhienien. Mətə rərəha kɨmiaha hiamaɡien tɨ nəri nə mə nəremhə me kamho nəkwamiaha. Kɨmiaha tihaməkeikei mhaɡien tɨ nəri nə mə Kumwesən ruvərai pen raka nəɡhɨmiaha fwe ia neiai.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Ia nəpɨn a mwi nəha Iesu rerɨn ruvehe mukuər ia naɡienien səvəi Nənɨmwɨn Ikinan, nənə in rɨni mə, “Tata səiou Iərɨmənu ia neiai mɨne tɨprənə iakani tanak tukw ik tɨ nəri nə mə ikɨnərkwafə narimnari me i. Nərmama səməme həukurən nari mɨne səməme kɨnahatən amasan irəha həpkətoni mhə. Mətə iko pui pen m nərmama səməme həmwhen ia nɨpwnəti nəkwərhakwərha me hətoni. Ouəh, Tata. Nəri nəha ikɨno ramesi pen a nətərɨɡien amasan səim.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 Tata səiou rɨnəmri pehe raka narimnari me pam ia tɨpaɡe rəɡɨk, iou tɨni. Nənə iərmama riti riwən rukurən iou, mətə Tata səiou əpa. Nənə iərmama riti riwən rukurən səiou Tata. Iou əpa mɨne nərmama me nəha səməme rerɨk raɡien mə tako pui pen in mɨnraha.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Iesu ruvsini in, məɡkiari pen əpa m səvənhi nərmama me, mɨni mə, “Rerɨmiaha traɡien tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiamətə narimnari me i ia nəmrɨmiaha.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Iakani pehe tukumiaha i mə fwe kupwən profet me həpɨk mɨne kiɡ me həpɨk hokeikei mə tuhətə narimnari me i hiamətə, mətə həpkətə mhə. Hokeikei mə tuhəreɡi nəɡkiariien me i hiamreɡi, mətə həpkreɡi mhə.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Ia nəpɨn nəha, iahatən riti səvəi Loa rokeikei mə trɨreɡi atukwatukw ro Iesu mə trəfni irə. Ro pen rɨskəmter, mɨni mə, “Iahatən. Takəfo irə muvehi nɨmɨruien rerɨn?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Nəkukuə Ikinan rani nəfe? Nəpɨn ikəvsini Loa nəha mɨreɡi rɨməfni irə?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Mɨreɡi iahatən səvəi Loa rɨni mə, “Tikaməkeikei mokeikei Iərɨmənu Kumwesən səim ia rerɨm me pam, mokeikei in ia nɨmɨruien me pam səim, mokeikei in ia nɨskaiien me pam səim, mokeikei in ia nətərɨɡien me pam səim, nənə tikaməkeikei mokeikei piam rəmwhen ikokeikei atukw a ik.”
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Nəɡkiariien səim ratukwatukw. Trɨni mɨnuə iko narimnari me i Nəkukuə Ikinan rani, tikuvehi nɨmɨruien irə.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Mətə iahatən səvəi Loa rokeikei mə treikuə irə mə in iəmə atukwatukw. Ro pen rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Sin nə piak?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iərmama riti rier ia Jerusalem mameiwaiu mamevən ia Jeriko. Nərmama nepwɨn sə kamhakres həkwtəmhiri, mhəpeki raka mane mɨne tɨnari səvənhi, mhousi in, mhap raka irə, mhəpwəh raməmak ipaka remhə.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Ia nəpɨn nəha pris riti ramesi pen suatuk nəha, mətoni iəmə nəha, rukurau irə ia nɨkare suatuk mamevən.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Kurirə irə kwənəkwus riti səvəi Livae sə ramasitu ia pris me ro mwi iamɨnhi, muvehe ia kwopun nəha, mətoni iəmə nəha, mukurau mwi irə ia nɨkare suatuk mamevən.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Mətə iəmə Sameria riti in mwi ramesi pen suatuk nəha, ruvehe ia kwopun nəha iəmə nəha raməmak ikɨn. Nəpɨn rətoni iəmə nəha, rerɨn rərkwəpɨr tukwe.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 In revən ipaka tukwe maikuas ia nɨmwapw me səvənhi ia oel mɨne waen, nənə muveɡi tərini nɨmwapw me, mərəhi utə iəmə nəha mukurei pen in ia təkure toɡki səvənhi, nənə muvehi mevən ia nimwə sə kamərəku pen kamapri ikɨn, mamətui amasan tukwe.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Kɨni rakwakwi irə, ruvehi irapw silin kəru kɨno ia silva, muvei pen m iərmama nəha sə kamərəku pen min kamapri ia nimwə səvənhi, mɨni mə, ‘Tikətui amasan tɨ iəmə i. Trɨni mɨnuə ikouraha mane me nepwɨn səim məpi raka səməmi iakauvei pehe mik, nəpɨn takrərɨɡ muvehe, takərpwɨn pehe mik.’”
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Nənə Iesu rəres mə, “Ikaməfətərɨɡ irə? Sin ia nirəhar i ro rəmwhen ia in piəvi iəmə nəha nərmama səməme kamhakres həkwtəmhiri?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Mɨreɡi iahatən səvəi Loa rɨni mə, “Sə nəha rɨnapi tukwe masitu irə.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Nəpɨn Iesu mɨne nərmama me səvənhi kamhesi pen suatuk səvənraha mamhəuvən, həier pen ia rukwənu riti. Pran riti fwe ikɨn nəɡhɨn nə Marta rəsevər ia nimwə səvənhi mə Iesu truvnimwə irə.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Prən nəha piəvni riti nəɡhɨn nə Meri. Nəpɨn Iərɨmənu səkɨtaha ruvnimwə pehe, Meri revən məkure ipaka tukwe, mamətərɨɡ nəɡkiariien səvənhi sə ramahatən nərmama me irə.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Mətə Marta ko rɨpkəkure mhə mhətərɨɡ i tɨ nəri nə mə rasui raka pɨk nəveɡɨnien sənəi nərmama. Nənə in revən tɨ Iesu, mɨni mə, “Iərɨmənu. Rəfo? Ratukwatukw mə piak rəpwəh iou, iou əpa iakasui raka nəveɡɨnien sənəi nərmama me? Ni pen tukwe in mə traməkeikei masitu ia nirak.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Mətə Iərɨmənu səkɨtaha rɨni pen tukwe in mə, “Marta, Marta! Ikamətərɨɡ tɨ narimnari me rɨpɨk. Rerɨm ko rɨpkapwɨs mhə.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Mətə nari kuatia a kɨmiaha tihaməkeikei mho. Tihətərɨɡ ia nəɡkiariien səiou. In nə ramasan pɨk, Meri ramo. Ro pen iou takəpwəh nɨniseien in.”
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.