João 5
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Kurirə irə nəveɡɨnien asori riti səvəi nəkur Isrel ruvehe nənə Iesu rutə pen fwe Jerusalem.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Nui riti fwe ia Jerusalem rametɨmw rerɨn ipaka tɨ kwəruə nəha kani mə Kwəruə Səvəi Sipsip Me. Ia nəɡkiariien Hipru kani nui nəha mə Petsata. Ia nɨkarkare nui nəha kɨno nari krirum ia kəpwier həmwhen ia tənimwə me.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Nərmama kamhemhə həpɨk kamhəmak teɡɨn tənimwə me nəha. Nepwɨn nənimenraha rɨfwə. Nepwɨn nɨsunraha rərfe. Nepwɨn nɨpəri nɨpwranraha remhə. Irəha kamheitenhi nui nəha trɨkiu.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Nəpɨn nepwɨn aɡelo riti səvəi Iərɨmənu reiwaiu ia reri nui nəha mo rɨkiu. Nənə iərmama sə rukupwən meiwaiu ia reri nui nəfe nemhəien ro in raraka irə. Nənə in ruvehe məsanɨn.
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Iərmama riti nəha ikɨn nemhəien səvənhi narə irə nuk toti-eit.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Nəpɨn Iesu rətoni iəmə nəha raməmak ia kwopun nəha, mukurən mə rɨnəmak tui, in rɨni pen tukwe in mə, “Ikokeikei mə tikuvehe məsanɨn?”
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Iəmə sə ramemhə rɨni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Sin truvehi iou meiwaiu ia nui nəpɨn nui rɨkiukiu irə? Iərmama riti riwən. Nənə nəpɨn iakuə takevən, mətə iərməpə iti rukupwən ia nirak meiwaiu ia nui.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Ərer, muvehi səim nɨməhan, mavən.”
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Nənə təkwtəkwuni a mwi iəmə nəha ruvehe məsanɨn, muvehi nɨməhan səvənhi, mavən. Nəpɨn nəha ia Sapat.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 Ro iamɨnhi irə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həni pen tɨ iəmə i Iesu rɨno in rəsanɨn mə, “Ipwet i Sapat. Rəpwəh natukwatukwien ia Loa səkɨtaha mə tikuvehi səim nɨməhan.”
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Mɨreɡi in rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Mətə iəmə sə rɨno iou iakəsanɨn, in rɨni pehe tukw iou i mə takuvehi nɨməhan səiou mavən.”
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Mɨreɡi irəha həni pen tukwe in mə, “Sin nə iəmə rɨni pehe tukw ik i mə tikuvehi nɨməhan səim mavən?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Mətə iəmə nəha rɨreirei mə sin nəha rɨno in ruvehe məsanɨn. In rɨreirei tɨ nəri nə mə Iesu rukurau akwauakw a, nərmama həpɨk anan ia kwopun nəha.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Kurirə irə Iesu rətui iəmə nəha mətoni ia nimwə səvəi Kumwesən, mɨni pen tukwe in mə, “Ətə ro, ikɨnəsanɨn! Tikevən maraka ia noien ərəha, kamo nərəhaien riti rasori məpi raka sə kupwən ruvehi ik.”
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Iəmə nəha rier mevən mɨni pen tɨ nəmə asori me səvəi nəkur Isrel mə Iesu nəha rɨno in ruvehe məsanɨn.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Nənə tɨ nəri nə mə Iesu ramo narimnari me nəha ia Sapat, nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kənamhəni ərəha in.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Mətə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Səiou Tata ramowok ia nəpɨn me. Ro pen iou mwi takaməkeikei mowok.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Nəɡkiariien nəha ro nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kənamhəmwur pɨk mə tuhousi əpune Iesu, tɨ nəri nə mə in rɨpkərui mhə Loa səvəi Sapat əpa, mətə rɨni mwi Kumwesən mə Tata səvənhi, mamo in rəmwhen a mwi Kumwesən.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i Tɨni Kumwesən ko rəpwəh no atukwien nari riti, mətə rukurən noien əpa nəfe nari rətə Tata səvənhi ramo. Nəfe nəɡhɨn Tata Kumwesən ramo, nəri nəha Tɨni mwi ramo.
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Iakɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Tata Kumwesən rokeikei pɨk Tɨni, maməseni Tɨni rətoni narimnari me pam sə in ramo. Nənə in trəseni Tɨni rətoni narimnari me nepwɨn hasori mwi mə kɨmiaha tihətoni mhərkərinari irə.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Tata Kumwesən ramo nərmama səməme həuvamhə hətui mwi. In rauvei pen nɨmɨruien mɨnraha. Rəmwhen a mwi Tɨni rukurən nuvei penien nɨmɨruien m nərmama səməme rerɨn raɡien mə truvei pen mɨnraha.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Tata Kumwesən rəpwəh nəkiriien noien səvəi iərmama riti, mətə wok səvəi nəkiriien noien səvəi iərmama, in rɨnəmri pen pam ia rəɡi Tɨni
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 mə nərmama me pam tuhəsiai Tɨni rəmwhen kamhəsiai Tata səvənhi. Iərmama sə rɨpkɨsiai mhə Tɨni Kumwesən, rɨpkɨsiai mhə Tata səvənhi sə rɨnərhi pehe in ruvehe.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Iərmama sə ramreɡi nəɡkiariien səiou, mamɨni nɨpərhienien ia Iəmə sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe, nɨmɨruien rerɨn rɨnarə raka irə. Ia nəpɨn nəha tukərpwɨn noien ərəha me irə, tɨpkɨni mhə mə iərmama nəha traməkeikei memhə. Mətə in rɨnaraka raka ia nemhəien muvəuvehe tɨ nɨmɨruien.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Nəpɨn riti nəha rauvehe, ruvəuvehe, nəpɨn sə nərmama həuvamhə tuhəreɡi reri Tɨni Kumwesən irə, nənə səməme kamhəreɡi tuhəmɨru mwi.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Tata Kumwesən in nukune nɨmɨruien. Ro pen in rɨnəseni Tɨni mə Tɨni mwi in nukune nɨmɨruien.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Tata Kumwesən rɨməuvei pen nasoriien m Tɨni mɨni mə trəkiri noien səvəi nərmama, mərpwɨn pen mɨnraha. In rauvehi nasoriien iamɨnha irə tɨ nəri nə mə Tɨni nə in nə Iəməti Iərmama.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Nənimemiaha trəpwəh nierien ia nəɡkiariien i. Nəpɨn riti nəha rauvehe nəpɨn sə nərmama həuvamhə tuhəreɡi reri Tɨni Kumwesən,
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 nənə mharaka ia kwopun kɨmənɨmwi irəha ikɨn. Səməme kənamho noien amasan tuhətui mwi mhəuvehi nɨmɨruien. Səməme kənamho noien ərəha tuhətui mwi tukərpwɨn noien ərəha me səvənraha.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Iou ko iakəpwəh no atukwien nari riti. Iakaməkiri noien səvəi nərmama mamesi pen a nəfe iakamreɡi. Nənə nəkiriien səiou ratukwatukw tɨ nəri nə mə iapkəmwur mhə tɨ nəfe iakokeikei, mətə iakaməmwur tɨ nəfe Iəmə sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe rokeikei.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Trɨni mɨnuə iakərer irapw məɡkiari atukw ia nirak nəɡkiariien səiou ko kɨpkɨni mhə nɨpərhienien irə.”
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 “Mətə riti nəha ramərer irapw məɡkiari ia nirak. Iakukurən mə nəɡkiariien səvənhi ro nɨpərhienien.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Fwe kupwən kɨmiaha hiərhi pen nərmama nepwɨn həuvən tɨ Jon. In rərer irapw məɡkiari ia nirak mə nɨpərhienien i iou nəfe iərmama.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Iapkəɡkiari mhə iamɨnhi irə mɨne tɨ nəri nə mə iakamətɨɡite ia iərmama riti mə trɨni irapw mə iou sin, rekəm. Mətə iakamɨni Jon mə kɨmiaha tihəni nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənhi nənə mhəuvehi nɨmɨruien.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Jon nəha rəmwhen ia nari riti rauək, mukuraan. Rerɨmiaha rɨnaɡien tɨ nukuraanien səvənhi nəpɨn ouihi a.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Mətə nari riti nəha ikɨn ramɨni irapw iou mə iou sin rɨskai mwi məpi raka nəɡkiariien səvəi Jon. In nə wok me sə Tata Kumwesən rɨnəseni iou mə tako. Wok me i iakamo kamhəni irapw iou mə nɨpərhienien Tata Kumwesən rɨnərhi pehe iou iakuvehe.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Nənə Tata Kumwesən sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe, in mwi ramərer irapw, maməɡkiari ia nirak mə iou sin. Mətə kɨmiaha hiəpkreɡi raka mhə rerɨn, mhəpkətə raka mhə mwi nənimen.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Nəɡkiariien səvənhi rɨpkarə mhə ia rerɨmiaha tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiəpkɨni mhə nɨpərhienien ia iərmama sə in rɨnərhi pehe i.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Kɨmiaha hiaməvsini pɨk Nəkukuə Ikinan. Rerɨmiaha ramrhi mə ia nəɡkiariien me nəha tihəuvehi nɨmɨruien rerɨn. Mətə nəɡkiariien me nəha kwa həɡkiari ia nirak,
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 mətə kɨmiaha hiəpwəh nokeikeiien mə tihəuvehe tukw iou mhəuvehi nɨmɨruien.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 Iakəpwəh noien nəri anan ia nəɡnəɡɨniien səvəi nərmama,
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 mətə iakukurən kɨmiaha. Nokeikeiien səvəi Kumwesən riwən ia rerɨmiaha.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Iou iakɨməuvehe ia nəɡhi Tata səiou, mətə kɨmiaha hiəpkəsevər mhə ia rerɨmiaha tukw iou. Mətə mə iərməpə riti truvehe ia nəɡhɨn əpa kɨmiaha tihəsevər ia rerɨmiaha tukwe.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Kɨmiaha tihəfo mhəni nɨpərhienien ia nirak? Rəknekɨn tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiokeikei mə tihəuvehi nəɡnəɡɨniien səkɨmiaha me, mətə hiəpkəmwur mhə mho nari riti mə Kumwesən i Kumwesən pərhien trəɡnəɡɨni kɨmiaha tukwe.
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Rerɨmiaha trəpwəh nɨrhiien mə iou takɨni irapw noien ərəha me səkɨmiaha ia nəmri Tata Kumwesən. Iərmama riti nəha ikɨn in trɨni irapw noien ərəha me səkɨmiaha. In nəha Moses sə hiaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səkɨmiaha irə.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Rɨpɨnuə kɨmiaha hiəməni nɨpərhienien ia Moses, tihəni mwi nɨpərhienien ia nirak, tɨ nəri nə mə in rɨmərai nəɡkiariien me kamhəɡkiari ia nirak.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Mətə kɨmiaha hiəpkɨni mhə nɨpərhienien ia nəɡkiariien me səvənhi sə in rɨmərai. Ro iamɨnhi irə tihəfo mhəni nɨpərhienien ia nəɡkiariien me səiou?”
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.