João 4
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Kəvisau pen m Farisi me mə Iesu ravi nərmama həpɨk həuvehe mho nərmama me səvənhi, nənə in ramo paptaes ia nirəha. Nərmama me nəha həpɨk mhəpi raka səməme Jon ravi irəha, mamo paptaes ia nirəha.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Mətə nɨpərhienien rɨpko mhə Iesu atukwatukw ramo paptaes ia nirəha, mətə nərmama səvənhi me a kamho.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Nəpɨn Iesu rukurən mə Farisi me həuvəreɡi raka nəɡkiariien nəha, in rəpwəh tənə Jutia, mɨnamevən mwi ia tənə Kalili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ia suatuk səvənhi Iesu rɨreɡi mə traməkeikei məpi sɨmwɨn ia tənə Sameria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ro iamɨnhi irə in ruvehe ia taon riti ia Sameria nəɡhɨn nə Saeka. Taon nəha ipaka tɨ kwopwi tɨprənə Jekop rɨməuvei pen m tɨni nəɡhɨn nə Josef.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Wel riti|alt="A well" src="LB00106B.TIF" size="span" loc="Bottom of paɡe" copy="Horace Knowles" ref="Jon 4:6" Wel sə Jekop rɨneri fwe kupwən in nəha ia kwopun nəha. Nənə Iesu rɨreɡi rəpou pɨk tɨ navənien səvənhi, revən, maməkure ia nɨkare wel nəha. Ipaka tɨ kurkwai nəpɨn ia ran.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Nənə prən Sameria riti ruvehe mə trukwəhi nui. Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Vei pehe nui riti miou iakənɨmwi.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Nərmama me səvəi Iesu həuvavən fwe taon mə tuhəuvehi nəmri nəveɡɨnien.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Mɨreɡi prən Sameria i rɨni pen tukwe in mə, “Ik iəmə Isrel. Iou prən Sameria. Rəfo ikaməres pehe nui miou?” (Prən i rɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nəkur Isrel mɨne nəkur Sameria ko həpkənɨmwi mhə nui ia kap kuatia.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Ikreirei nəfe nari Kumwesən rokeikei mə truvei pehe mik. Ikreirei mwi iou sə iakani pehe tukw ik i mɨnuə ‘Vei pehe nui riti miou iakənɨmwi.’ Kamo ikukurən ko ikəres iou nənə iakuvei pehe nuimɨru mik.”
10 Então Jesus disse:
11 Mɨreɡi prən i rɨni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Teki nəri tikukwəhi nui irə riwən. Wel i rəmwhenɨmw. Nənə tikuvehi pəku nuimɨru nəha?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Rəfo? Ik iəmə asori məpi raka kaha kupwən səkɨtaha Jekop? In rɨməuvei pehe wel i m kɨtaha, mɨnamənɨmwi nui irə. Nɨpwnətɨn me mɨne kau me səvənhi irəha mwi hənamənɨmwi.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Iərmama sə rənɨmwi nui i trəkwakwa mwi,
13 Então Jesus disse:
14 mətə iərmama sə trənɨmwi nui takuvei pen min trɨpkəkwakwa mhə mwi ia nəpɨn riti. Nui sə takuvei pen min trakwərkwər ia reri iərmama nəha rəmwhen ia nəmri nui riti mauvei pen nɨmɨruien rerɨn min.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Mɨreɡi prən i rɨni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Uvei pehe nui nəha miou pwəh iapkakwakwa mhə mwi, məpwəh nuveheien ia kwopun i mukwəhi nui!”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Evən, məkwein səim iərman, rouvehe mwi ia kwopun i.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Mɨreɡi prən i rɨni pen tukwe in mə, “Səiou iərman riwən.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ikɨnesi pen raka nərman irəha pam krirum, nənə sə nəha ikamesi pen ipwet mɨne rɨpko mhə iərman atukwatukw səim. Nəri i ikɨni ro nɨpərhienien.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Prən i rɨni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Iakətə ik mə ik profet riti.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Kaha kupwən me səkɨmaha nəkur Sameria kamhəfwaki pen m Kumwesən ia təkuər i, mətə kɨmiaha nəkur Isrel hiaməni mə Jerusalem kwopun atukwatukw nərmama tuhaməkeikei mhəfwaki pen m Kumwesən ikɨn.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Prən i. Ni nɨpərhienien ia nəɡkiariien səiou. Nəpɨn nəha rauvehe kɨmiaha tihəpwəh nəfwakiien m Tata Kumwesən ia təkuər i mɨne fwe Jerusalem.
21 Jesus disse:
22 Kɨmiaha hiaməfwaki mhəreirei Kumwesən, mətə kɨmaha iahaməfwaki mhəukurən amasan in, tɨ nəri nə mə suatuk Kumwesən rauvehimɨru nərmama irə ruku pen ia kɨmaha nəkur Isrel.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Nəpɨn riti nəha rauvehe, mətə ruvəuvehe raka. Ia nəpɨn nəha nərmama səməme kamhəfwaki pərhien tuhəfwaki m Tata Kumwesən ia nənɨmwɨn mɨne nɨpərhienien, tɨ nəri nə mə Tata Kumwesən ramətui nərmama səməme kamho iamɨnhi mə irəha tuhəfwaki pen min.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Kumwesən in nənɨmwɨn, nənə nərmama me səməme kamhəfwaki pen min tuhaməkeikei mhəfwaki ia nənɨmwɨn mɨne nɨpərhienien.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Mɨreɡi prən i rɨni pen tukwe in mə, “Iakukurən mə Mesaea truvehe (iəmə sə kaməkwein in mə Kristo). Nəpɨn in truvehe, in trɨni pehe narimnari me pam tukutaha.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Kwa iou i iou iakaməɡkiari mik.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Təkwtəkwuni a mwi nərmama me səvəi Iesu hərərɨɡ mwi, mhətoni Iesu raməɡkiari m pran riti. Hətoni hərkərinari irə, mətə irəha riti rɨpkɨni mhə mə, “Iakamətui nəfe?” uə “Ikaməɡkiari kɨmirau prən i tɨ nəfe?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ro iamɨnhi irə prən nəha rəpwəh teki nəri rakwəhi nui irə, mevən ia taon, mɨni pen tɨ nərmama me fwe ikɨn mɨnuə,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Həuvehe, mhətoni iərmama riti sə rɨni pehe tukw iou i narimnari me pam sə iakɨno. Rosi iəmə i in Kristo uə?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Nənə irəha həier ia taon, mamhəuvehe tɨ Iesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ia nəpɨn nəha nərmama me səvəi Iesu kamhəni pen tukwe in mə, “Iahatən, əni nari.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Mətə in rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sənak nəveɡɨnien sə takəni kɨmiaha hiəreirei.”
32 Jesus respondeu:
33 Ro iamɨnhi irə nərmama me səvənhi həni pen tɨ nirəha me i mə, “Rəfo? Iərmama riti ruvəuvei pen raka nəveɡɨnien min uə?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sənak nəveɡɨnien in i. Takaməkeikei mo nəkwai Iəmə sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe, mo sampam ia wok səvənhi.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Kɨmiaha hiəukurən nəɡkiariien i kamɨni rerɨn mə, ‘Məkwə kefə mwi nəha ikɨn kesi raka nukwai wit sə rɨmruə ia nəmhien.’ Mətə iakani pehe tukumiaha i həti pen ro wit ia nəmhien me. Nɨmwanraha me həuvəmhiə. Rɨno nəpɨn sə tukesi nukwanraha.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Iərmama sə ramesi nukwai wit, in ruvəuvehi raka nərəkuien səvənhi, mamousəsɨmwɨn nukwai wit me mə tuhəuvehi nɨmɨruien rerɨn. Ia noien nəha iərmama sə raməpwei wit mɨne iərmama sə ramesi nukwan irau trouaɡien pəri.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Nəɡkiariien i kamɨni ro nɨpərhienien irə mə, ‘Iərmama əpə rəpwei wit, nənə iərməpə ramesi nukwan.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Iou iakərhi pen kɨmiaha mə tihəuvən mhesi nukwai wit me. Rɨpko mhə kɨmiaha hiənəpwei wit me nəha. Nərməpə hənəpwei, nənə təkwtəkwuni kɨmiaha tihəkurirə ia nirəha, mho pam nəfe irəha hənostat mho.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nəkur Sameria həpɨk həni nɨpərhienien ia Iesu tɨ nəri nə mə həreɡi prən i rɨni ianhi irə mə, “In rɨni pehe tukw iou i narimnari me pam sə iakɨno.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ro iamɨnhi irə, nəpɨn nəkur Sameria me nəha həuvehe tukwe, həres pen Iesu mə trarə irəha mɨnraha. Nənə in rarə ikɨn nəpɨn kəru.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Kurirə irə nəkur Sameria həpɨk mwi həni nɨpərhienien ia Iesu tɨ nəri nə mə həreɡi nəɡkiariien səvənhi.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Irəha həni pen tɨ prən nəha mə, “Kupwən kɨmaha iahaməni nɨpərhienien ia iəmə i tɨ nəri nə mə iahəreɡi nəɡkiariien səim. Mətə təkwtəkwuni kɨmaha iahaməni nɨpərhienien irə tɨ nəri nə mə iahəreɡi atukwatukw nəɡkiariien səvənhi, nənə kɨmaha iahəukurən mə nɨpərhienien in iərmama sə rauvehimɨru nərmama ia tənəmtənə me.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Kɨni neis irə Iesu rəpwəh kwopun nəha, mamevən ia tənə Kalili,
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 tɨ nəri nə mə fwe kupwən in atukwatukw rɨməni mə, “Profet riti nəkur imwəni me ko həpkɨsiai mhə in.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ro iamɨnhi irə, nəpɨn in rapirapw ia tənə Kalili, nəkur Kalili me həsevər ia rerɨnraha tukwe tɨ nəri nə mə irəha mwi həmavən fwe Jerusalem ia nəpɨn səvəi nəveɡɨnien asori Pasova. Irəha hənətoni narimnari me pam in rɨno ia kwopun nəha.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ro iamɨnhi irə Iesu rapirapw ia tənə Kalili, mevən mwi ia rukwənu Kena, kwopun nəha in rɨno nui ruvehe mo waen irə. Iəmə asori riti tɨni ramemhə mamapri fwe taon Kapaneam.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Nəpɨn iəmə i rɨreɡi mə Iesu ruku pen ia tənə Jutia muvəuvehe raka ia tənə Kalili, revən tukwe mɨni mə, “Səiou iəkunouihi ramemhə na tremhə. Ko ikeiwaiu pehe ia Kapaneam mo in ruvehe məsanɨn?”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Kɨmiaha hiokeikei mə tako nɨmtətien me mɨne narimnari me tihərkərinari irə. Mə hiəpkətoni mhə tihəpwəh nɨniien nɨpərhienien ia nirak.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Mɨreɡi iəmə asori nəha rɨni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Tikuvehe akwauakw. Trɨpko mhə tui nərɨk remhə.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Tiko mevən. Nərɨm trɨpkemhə mhə.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Nəpɨn rameiwaiu pen imwəni, iotukwininari me səvənhi həuvehe, mhəvisau pen min mə tɨni ramɨru.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ro iamɨnhi irə in rəres pen irəha i nəfe taem tɨni rɨnəsanɨn irə.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Tata səvəi iəkunouihi nəha rukurən mə ia nəpɨn atukwatukw nəha Iesu rɨməni pen tukwe in mə, “Nərɨm trɨpkemhə mhə.” Ro iamɨnhi irə in mɨne nərmama pam səməme kamharə ia nəkwai nimwə səvənhi həni nɨpərhienien ia Iesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 In i nɨmtətien sə ro kəru irə Iesu rɨno nəpɨn rier ia tənə Jutia muvehe ia tənə Kalili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.