João 4
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Kəvisau pen m Farisi me mə Iesu ravi nərmama həpɨk həuvehe mho nərmama me səvənhi, nənə in ramo paptaes ia nirəha. Nərmama me nəha həpɨk mhəpi raka səməme Jon ravi irəha, mamo paptaes ia nirəha.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Mətə nɨpərhienien rɨpko mhə Iesu atukwatukw ramo paptaes ia nirəha, mətə nərmama səvənhi me a kamho.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Nəpɨn Iesu rukurən mə Farisi me həuvəreɡi raka nəɡkiariien nəha, in rəpwəh tənə Jutia, mɨnamevən mwi ia tənə Kalili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ia suatuk səvənhi Iesu rɨreɡi mə traməkeikei məpi sɨmwɨn ia tənə Sameria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ro iamɨnhi irə in ruvehe ia taon riti ia Sameria nəɡhɨn nə Saeka. Taon nəha ipaka tɨ kwopwi tɨprənə Jekop rɨməuvei pen m tɨni nəɡhɨn nə Josef.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Wel riti|alt="A well" src="LB00106B.TIF" size="span" loc="Bottom of paɡe" copy="Horace Knowles" ref="Jon 4:6" Wel sə Jekop rɨneri fwe kupwən in nəha ia kwopun nəha. Nənə Iesu rɨreɡi rəpou pɨk tɨ navənien səvənhi, revən, maməkure ia nɨkare wel nəha. Ipaka tɨ kurkwai nəpɨn ia ran.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Nənə prən Sameria riti ruvehe mə trukwəhi nui. Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Vei pehe nui riti miou iakənɨmwi.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Nərmama me səvəi Iesu həuvavən fwe taon mə tuhəuvehi nəmri nəveɡɨnien.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Mɨreɡi prən Sameria i rɨni pen tukwe in mə, “Ik iəmə Isrel. Iou prən Sameria. Rəfo ikaməres pehe nui miou?” (Prən i rɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nəkur Isrel mɨne nəkur Sameria ko həpkənɨmwi mhə nui ia kap kuatia.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Ikreirei nəfe nari Kumwesən rokeikei mə truvei pehe mik. Ikreirei mwi iou sə iakani pehe tukw ik i mɨnuə ‘Vei pehe nui riti miou iakənɨmwi.’ Kamo ikukurən ko ikəres iou nənə iakuvei pehe nuimɨru mik.”
10 Jesus respondeu:
11 Mɨreɡi prən i rɨni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Teki nəri tikukwəhi nui irə riwən. Wel i rəmwhenɨmw. Nənə tikuvehi pəku nuimɨru nəha?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Rəfo? Ik iəmə asori məpi raka kaha kupwən səkɨtaha Jekop? In rɨməuvei pehe wel i m kɨtaha, mɨnamənɨmwi nui irə. Nɨpwnətɨn me mɨne kau me səvənhi irəha mwi hənamənɨmwi.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Iərmama sə rənɨmwi nui i trəkwakwa mwi,
13 Jesus respondeu:
14 mətə iərmama sə trənɨmwi nui takuvei pen min trɨpkəkwakwa mhə mwi ia nəpɨn riti. Nui sə takuvei pen min trakwərkwər ia reri iərmama nəha rəmwhen ia nəmri nui riti mauvei pen nɨmɨruien rerɨn min.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Mɨreɡi prən i rɨni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Uvei pehe nui nəha miou pwəh iapkakwakwa mhə mwi, məpwəh nuveheien ia kwopun i mukwəhi nui!”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Evən, məkwein səim iərman, rouvehe mwi ia kwopun i.”
16 Jesus disse:
17 Mɨreɡi prən i rɨni pen tukwe in mə, “Səiou iərman riwən.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ikɨnesi pen raka nərman irəha pam krirum, nənə sə nəha ikamesi pen ipwet mɨne rɨpko mhə iərman atukwatukw səim. Nəri i ikɨni ro nɨpərhienien.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Prən i rɨni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Iakətə ik mə ik profet riti.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Kaha kupwən me səkɨmaha nəkur Sameria kamhəfwaki pen m Kumwesən ia təkuər i, mətə kɨmiaha nəkur Isrel hiaməni mə Jerusalem kwopun atukwatukw nərmama tuhaməkeikei mhəfwaki pen m Kumwesən ikɨn.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Prən i. Ni nɨpərhienien ia nəɡkiariien səiou. Nəpɨn nəha rauvehe kɨmiaha tihəpwəh nəfwakiien m Tata Kumwesən ia təkuər i mɨne fwe Jerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Kɨmiaha hiaməfwaki mhəreirei Kumwesən, mətə kɨmaha iahaməfwaki mhəukurən amasan in, tɨ nəri nə mə suatuk Kumwesən rauvehimɨru nərmama irə ruku pen ia kɨmaha nəkur Isrel.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nəpɨn riti nəha rauvehe, mətə ruvəuvehe raka. Ia nəpɨn nəha nərmama səməme kamhəfwaki pərhien tuhəfwaki m Tata Kumwesən ia nənɨmwɨn mɨne nɨpərhienien, tɨ nəri nə mə Tata Kumwesən ramətui nərmama səməme kamho iamɨnhi mə irəha tuhəfwaki pen min.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Kumwesən in nənɨmwɨn, nənə nərmama me səməme kamhəfwaki pen min tuhaməkeikei mhəfwaki ia nənɨmwɨn mɨne nɨpərhienien.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Mɨreɡi prən i rɨni pen tukwe in mə, “Iakukurən mə Mesaea truvehe (iəmə sə kaməkwein in mə Kristo). Nəpɨn in truvehe, in trɨni pehe narimnari me pam tukutaha.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Kwa iou i iou iakaməɡkiari mik.”
26 Então Jesus disse:
27 Təkwtəkwuni a mwi nərmama me səvəi Iesu hərərɨɡ mwi, mhətoni Iesu raməɡkiari m pran riti. Hətoni hərkərinari irə, mətə irəha riti rɨpkɨni mhə mə, “Iakamətui nəfe?” uə “Ikaməɡkiari kɨmirau prən i tɨ nəfe?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ro iamɨnhi irə prən nəha rəpwəh teki nəri rakwəhi nui irə, mevən ia taon, mɨni pen tɨ nərmama me fwe ikɨn mɨnuə,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Həuvehe, mhətoni iərmama riti sə rɨni pehe tukw iou i narimnari me pam sə iakɨno. Rosi iəmə i in Kristo uə?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Nənə irəha həier ia taon, mamhəuvehe tɨ Iesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ia nəpɨn nəha nərmama me səvəi Iesu kamhəni pen tukwe in mə, “Iahatən, əni nari.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Mətə in rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sənak nəveɡɨnien sə takəni kɨmiaha hiəreirei.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Ro iamɨnhi irə nərmama me səvənhi həni pen tɨ nirəha me i mə, “Rəfo? Iərmama riti ruvəuvei pen raka nəveɡɨnien min uə?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sənak nəveɡɨnien in i. Takaməkeikei mo nəkwai Iəmə sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe, mo sampam ia wok səvənhi.
34 Jesus lhes declarou:
35 Kɨmiaha hiəukurən nəɡkiariien i kamɨni rerɨn mə, ‘Məkwə kefə mwi nəha ikɨn kesi raka nukwai wit sə rɨmruə ia nəmhien.’ Mətə iakani pehe tukumiaha i həti pen ro wit ia nəmhien me. Nɨmwanraha me həuvəmhiə. Rɨno nəpɨn sə tukesi nukwanraha.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Iərmama sə ramesi nukwai wit, in ruvəuvehi raka nərəkuien səvənhi, mamousəsɨmwɨn nukwai wit me mə tuhəuvehi nɨmɨruien rerɨn. Ia noien nəha iərmama sə raməpwei wit mɨne iərmama sə ramesi nukwan irau trouaɡien pəri.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Nəɡkiariien i kamɨni ro nɨpərhienien irə mə, ‘Iərmama əpə rəpwei wit, nənə iərməpə ramesi nukwan.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Iou iakərhi pen kɨmiaha mə tihəuvən mhesi nukwai wit me. Rɨpko mhə kɨmiaha hiənəpwei wit me nəha. Nərməpə hənəpwei, nənə təkwtəkwuni kɨmiaha tihəkurirə ia nirəha, mho pam nəfe irəha hənostat mho.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nəkur Sameria həpɨk həni nɨpərhienien ia Iesu tɨ nəri nə mə həreɡi prən i rɨni ianhi irə mə, “In rɨni pehe tukw iou i narimnari me pam sə iakɨno.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Ro iamɨnhi irə, nəpɨn nəkur Sameria me nəha həuvehe tukwe, həres pen Iesu mə trarə irəha mɨnraha. Nənə in rarə ikɨn nəpɨn kəru.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Kurirə irə nəkur Sameria həpɨk mwi həni nɨpərhienien ia Iesu tɨ nəri nə mə həreɡi nəɡkiariien səvənhi.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Irəha həni pen tɨ prən nəha mə, “Kupwən kɨmaha iahaməni nɨpərhienien ia iəmə i tɨ nəri nə mə iahəreɡi nəɡkiariien səim. Mətə təkwtəkwuni kɨmaha iahaməni nɨpərhienien irə tɨ nəri nə mə iahəreɡi atukwatukw nəɡkiariien səvənhi, nənə kɨmaha iahəukurən mə nɨpərhienien in iərmama sə rauvehimɨru nərmama ia tənəmtənə me.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kɨni neis irə Iesu rəpwəh kwopun nəha, mamevən ia tənə Kalili,
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 tɨ nəri nə mə fwe kupwən in atukwatukw rɨməni mə, “Profet riti nəkur imwəni me ko həpkɨsiai mhə in.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ro iamɨnhi irə, nəpɨn in rapirapw ia tənə Kalili, nəkur Kalili me həsevər ia rerɨnraha tukwe tɨ nəri nə mə irəha mwi həmavən fwe Jerusalem ia nəpɨn səvəi nəveɡɨnien asori Pasova. Irəha hənətoni narimnari me pam in rɨno ia kwopun nəha.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ro iamɨnhi irə Iesu rapirapw ia tənə Kalili, mevən mwi ia rukwənu Kena, kwopun nəha in rɨno nui ruvehe mo waen irə. Iəmə asori riti tɨni ramemhə mamapri fwe taon Kapaneam.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nəpɨn iəmə i rɨreɡi mə Iesu ruku pen ia tənə Jutia muvəuvehe raka ia tənə Kalili, revən tukwe mɨni mə, “Səiou iəkunouihi ramemhə na tremhə. Ko ikeiwaiu pehe ia Kapaneam mo in ruvehe məsanɨn?”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Kɨmiaha hiokeikei mə tako nɨmtətien me mɨne narimnari me tihərkərinari irə. Mə hiəpkətoni mhə tihəpwəh nɨniien nɨpərhienien ia nirak.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Mɨreɡi iəmə asori nəha rɨni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Tikuvehe akwauakw. Trɨpko mhə tui nərɨk remhə.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Tiko mevən. Nərɨm trɨpkemhə mhə.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nəpɨn rameiwaiu pen imwəni, iotukwininari me səvənhi həuvehe, mhəvisau pen min mə tɨni ramɨru.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ro iamɨnhi irə in rəres pen irəha i nəfe taem tɨni rɨnəsanɨn irə.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tata səvəi iəkunouihi nəha rukurən mə ia nəpɨn atukwatukw nəha Iesu rɨməni pen tukwe in mə, “Nərɨm trɨpkemhə mhə.” Ro iamɨnhi irə in mɨne nərmama pam səməme kamharə ia nəkwai nimwə səvənhi həni nɨpərhienien ia Iesu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 In i nɨmtətien sə ro kəru irə Iesu rɨno nəpɨn rier ia tənə Jutia muvehe ia tənə Kalili.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.