João 11
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVI
1 Iərmama riti ramemhə nəɡhɨn nə Lasaros. Imwəni fwe Petani. Petani in rukwənu səvəi Meri mɨne piəvi Meri nəɡhɨn nə Marta.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Meri nəha in pran sə rɨnətəɡi pen senta ia nɨsui Iərɨmənu səkɨtaha, mahakwi raka ia nɨmwai nukwənen. Lasaros nəha in kɨtiriməni.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Lasaros ramemhə iamɨnhi irə ro pen kɨtiriməni mi nəha krouərhi pen nəɡkiariien riti revən tɨ Iesu, rouni mə, “Iərɨmənu. Ik riti sə ikokeikei pɨk ramemhə.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Mətə nəpɨn Iesu rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rɨni mə, “Nemhəien i ko rɨpko mhə Lasaros remhə anan. Ramarə irə mə nərmama tuhətoni nasoriien səvəi Kumwesən. Nemhəien i in suatuk sə Kumwesən truvehi utə nəɡhi Tɨni irə.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Iesu rokeikei pɨk Marta mɨne piəvni Meri mɨne kɨtirimənrau Lasaros.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Ro iamɨnhi irə nəpɨn in rɨreɡi mə Lasaros ramemhə, in rarə mwi nəpɨn kəru mwi ia kwopun nəha in ramarə ikɨn.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Nəpɨn nəha kəru rukurau nənə in rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Pwəh səuvən mwi fwe tənə Jutia.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Mɨreɡi nərmama me səvənhi həni pen tukwe in mə, “Iahatən. Təkwtəkwuni a kwərha nəmə asori me ia Jutia hokeikei mə tuhəkwi əpune ik ia kəruəterei me. Mətə ikokeikei mə tikrərɨɡ mevən mwi fwe ikɨn?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha hiəukurən mə aoa twelef ia ran. Trɨni mɨnuə iərmama riti ramavən ia ran, trɨpkapəti mhə tɨ nəri nə mə in ramətə nukuraanien sə raməhiəpwɨn nərmama ia tɨprənə i.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Mətə trɨni mɨnuə iərmama riti ramavən ia nəpɨn in trapəti tɨ nəri nə mə nukuraanien nəha riwən irə.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Iesu rɨni pam nəɡkiariien me nəha, marɨpɨn mani pen tɨ nirəha i mə, “Kɨtaha riti Lasaros ramapri, mətə iakɨnamevən takəsuəpwiri in.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Mɨreɡi nərmama me səvənhi həni pen tukwe in mə, “Iərɨmənu. Trɨni mɨnuə in ramapri in truvehe məsanɨn.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 (Iesu rəɡkiari ia Lasaros mə ruvamhə, mətə rerɨnraha ramrhi mə nɨpwrai nəɡkiariien səvənhi mə in ramapri a.)
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Ro pen Iesu rɨni pen atukwatukw tɨ nirəha i mə, “Lasaros ruvamhə.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Nənə nəpɨn rerɨk rɨrhi kɨmiaha, iakaɡien mə iou iapkarə mhə ia kwopun nəha nəpɨn remhə irə. Nəri nəha trasitu ia kɨmiaha mo kɨmiaha hiəni nɨpərhienien ia nirak. Mətə pwəh səuvən tukwe.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Ro iamɨnhi irə Tomas nəha kani in mə “Mwirmwir,” rɨni pen tɨ nərmama me nəha irəha min kamhəkurirə ia Iesu mə, “Ramasan. Pwəh kɨtaha pam səuvən mhemhə kɨtaha min.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Nənə Iesu rapirapw ia Petani mətoni Lasaros rɨnəmak nəpɨn kefə raka ia nɨpəɡi kəruəterei.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Rukwənu nəha Petani ipaka tɨ Jerusalem, kavən rəmwhen ia kilometa kahar.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Nəkur Isrel me həpɨk həməuvehe tɨ Marta mɨne Meri mə tuhəɡkiari vivi mɨnrau tɨ nəri nə mə kɨtirimənrau ruvamhə.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Ro iamɨnhi irə nəpɨn Marta rɨreɡi mə Iesu rauvehe, in revən mətə in. Mətə Meri raməkure a ia nəkwai nimwə.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Marta rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Iərɨmənu. Ko ramo ik ia kwopun i ko kɨtirimak rəpwəh nemhəien.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Mətə iou iakukurən mə təkwtəkwuni nəfe nəɡhɨn tikəres Kumwesən tukwe, in truvei pehe mik.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Kɨtirimam trətui mwi ia nemhəien səvənhi.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Mɨreɡi Marta rɨni pen tukwe in mə, “Iou iakukurən mə in trətui mwi ia nəpɨn sampam, nəpɨn nərmama tuhətui mwi ia nemhəien.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Iou iərmama i iakamo nərmama səməme həuvamhə hətui mwi ia nemhəien. Iou nɨmɨruien. Iərmama sə rani nɨpərhienien ia nirak nəri auər a mə remhə mətə trɨmɨru.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nənə iərmama sə ramɨru, mani nɨpərhienien ia nirak, trɨpkemhə mhə ia nəpɨn riti. Ikɨni nɨpərhienien ia nəɡkiariien i?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Mɨreɡi Marta rɨni pen tukwe in mə, “Ouəh, Iərɨmənu. Iakani nɨpərhienien mə ik iəmə i kani mə Kristo. Ik Tɨni Kumwesən. Ik iəmə i profet kupwən me həməni mə tikuvehe ia tɨprənə i.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Marta rɨni nəɡkiariien nəha, nənə mərari mevən mə trəkwein piəvni Meri. In revən məɡkiari afafa min, mɨni mə, “Iahatən səkrau in i ruvəuvehe, maməres ik.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Nənə nəpɨn Meri rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rɨskəmter akwauakw, mevən tɨ Iesu.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Iesu rɨpkuvehe mhə ihi ia rukwənu nəha, mətə ramərer ihi ia kwopun nəha Marta rɨnətoni in ikɨn.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Nəkur Isrel me nəha səməme kamhəkure irəha Meri ia nəkwai nimwə mamhəɡkiari vivi min, hətoni Meri rɨskəmter akwauakw mier irapw iruə. Ro pen irəha həkurirə in. Rerɨnraha ramrhi mə rosi in ramevən mə trasək ia kwopun kɨnərkwafə nɨpwrai kɨtiriməni ikɨn.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Nəpɨn Meri ruvehe ia kwopun nəha Iesu ramərer ikɨn, mətoni, in rɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen, mɨni pen tukwe in mə, “Iərɨmənu. Ko ramo ik ia kwopun i ko kɨtirimak rəpwəh nemhəien.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Ia nəpɨn nəha Meri ramasək. Nəkur Isrel me nəha səməme həuvehe irəha min irəha mwi kamhasək. Iesu rətoni rerɨn rərkwəpɨr, meiahaɡ əfi tukwe,
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 mɨni mə, “Kɨmiaha hiənərkwafə nɨpwran pəku?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Iesu rasək.
35 Jesus chorou.
36 Ro pen nəkur Isrel me həni mə, “Hətoni ro. Rosi in rokeikei pɨk anan Lasaros.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Mətə irəha nepwɨn həni mə, “Iəmə i rɨnomasan raka iərmama riti nənimen rɨfwə. Rəfo in rɨpkomasan mhə mwi Lasaros mə trəpwəh nemhəien?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨreɡi mwi rərəha anan. In ruvehe ia kwopun kɨnərkwafə nɨpwrai Lasaros ikɨn. Kɨnərkwafə nɨpwran ia nɨpəɡi kəruəterei riti. Nənə kəruəterei riti mwi ramərer tukuahaɡ tərhui nɨpəɡ nəha.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Iesu rɨni mə, “Həuvehi raka kəruəterei nəha.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Rosi ikɨnenouenou nəfe iakɨməni pehe tukw ik uə? Trɨni mɨnuə ikɨni nɨpərhienien ia nirak, tikətə nasoriien səvəi Kumwesən.”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Ro iamɨnhi irə irəha həuvehi raka kəruəterei nəha. Nənə Iesu rəkwətə, mɨni mə, “Tata. Iakani tanak tukw ik tɨ nəri nə mə ikuvəreɡi raka iou.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Iakukurən mə ikamreɡi iou ia nəpɨn me pam, mətə iakani nəɡkiariien i mə trasitu ia nərmama me i kamhərer kuraukurau. Iakuə irəha tuhəni nɨpərhienien mə ikɨnərhi pehe iou.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Nəpɨn Iesu rɨni pam nəɡkiariien me nəha, rəkwein əpwəmwɨs, mɨni mə, “Lasaros! Ier irapw!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Nənə iəmə nəha sə ruvamhə rier irapw. Tɨnari me nəha sə kɨnərkwi rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi irə mɨne sə nəha kɨnərkwi nənimen irə kamhəmak ihi ia nɨpwran. Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Həfi raka tɨnari irə, pwəh ravən.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Nəkur Isrel me nəha səməme həməuvehe mhəti pehe Meri irəha həpɨk hətoni nəfe Iesu rɨno, nənə mhəni nɨpərhienien ia Iesu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mətə irəha nepwɨn həuvən tɨ Farisi me, mhəni pen nəfe Iesu rɨno.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Ro iamɨnhi irə pris asori me mɨne Farisi me housəsɨmwɨn nəmə asori me səvəi nəkur Isrel, mhəni mə, “Kɨtaha tsəfo i? Kwa iəmə i ramo nɨmtətien me rɨpɨk.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Trɨni mɨnuə kɨtaha səseni in ramo iamɨnhi irə marɨpɨn, nərmama me pam tuhəni nɨpərhienien irə. Nənə nəkur Rom tuhəuvehe mhouraha nimwəfwaki səkɨtaha mɨne nərmama me səkɨtaha.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Mətə irəha riti nəɡhɨn nə Kaeafas in rauvehi wok səvəi pris asori anan ia nuk nəha. In rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiəreirei nari.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Rəfo kɨmiaha hiəpkətə mhə mhəukurən? Ko iərmama kuatia remhə tɨ nəkur Isrel ramasan məpi raka kousi əpune kɨtaha nəkur Isrel me pam.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kaeafas rɨpkɨni atukw mhə nəɡkiariien i, mətə in rauvehi wok səvəi pris asori anan ia nuk nəha, mani irapw nəɡkiariien sə ruku pen tɨ Nənɨmwɨn Ikinan. Nəri nəha rɨpkier pehe mhə ihi, mətə in rukupwən mɨni irapw mə Iesu tremhə tɨ nəkur Isrel.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Mətə in trɨpkemhə mhə tɨ nirəha əpa nəkur Isrel, in tremhə mwi tɨ nɨpwnəti Kumwesən me səməme kamharə kɨrkɨri ia tənəmtənə me, nənə mousəsɨmwɨn irəha ia kusen kuatia.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Ia nəpɨn nəha nəmə asori me nəha hənamrai sun mə tuhousi əpune Iesu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ro iamɨnhi irə Iesu rəpwəh navən irapwien ia nəmri nəkur Isrel ia tənə Jutia, mətə in rəpwəh tənə səvənraha mevən ia taon riti nəɡhɨn nə Efrem. Taon nəha ipaka tɨ kwopun akwesakwes ikɨn. Iesu ramarə ikɨn irəha nərmama me səvənhi.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Nəveɡɨnien asori nəha səvəi nəkur Isrel nəɡhɨn nə Pasova ruvəuvehe ipaka. Ro pen nərmama həpɨk həier ia kwopun me mhəutə pen fwe Jerusalem mə tuho irəha həmher ia nəmri Kumwesən kurirə Pasova ruvehe.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Irəha kamhərer ia nimwə səvəi Kumwesən, mamhətui Iesu, mamhəɡkiari mɨnraha me, mamhəni mə, “Kɨmiaha hiaməfətərɨɡ irə? Rosi ko in rɨpkuvehe mhə ia nəveɡɨnien asori uə?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Irəha həni ianhi tɨ nəri nə mə pris asori me mɨne Farisi me həuvəni raka nəkwanraha mə trɨni mɨnuə iərmama riti rukurən kwopun Iesu ramarə ikɨn traməkeikei mɨni pen tɨ nirəha i nənə irəha tuhəuvən mhəkwtəmhiri in.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.