Hebreus 6
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Ro pen ramasan mə tsəpkahatən mhə mwi nukune nahatənien səvəi nahatətəien ia Kristo, mətə pwəh səuvən atukwatukw tɨ nəɡkiariien me səməme ho kɨtaha səuvehe mhəmruə. Kɨtaha səuvərərɨɡ raka ia noien emhə me, mhənahatətə raka ia Kumwesən. Rəmwhen a mə sənəpərhi raka təmwki nimwə. Nəpɨn nəha təkwtəkwuni səvəi nɨrɨpesuien nimwə.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Kɨtaha səuvəukurən raka nahatənien me səvəi noien me səpəmsəpə səvəi paptaes, nənə mhəuvəukurən raka noien səvəi nəmri penien rəɡi iərmama ia kənkapwə iərmama məfwaki tukwe. Nənə kɨtaha səuvəukurən raka mə nərmama tuhətui mwi ia nemhəien, nənə mhəuvəukurən mwi mə Kumwesən trəkiri noien me səvəi nərmama, nənə muvei pen nərpwɨnien rerɨn m nərmama səməme kamho noien ərəha. Narimnari me i, sənəɡkiari raka irə. Rɨpkamasan mhə mə tsəsmwatuk mwi ia nəɡkiariien kuatia me ia nəpɨn me.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Ro iamɨnhi irə trɨni mɨnuə Kumwesən rəseni kɨtaha, nənə kɨtaha tsəuvehe kɨtaha nərmama səməme səuvəmruə raka.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Hiəukurən mə nərmama nepwɨn nəha irəha həuvəuvehe raka ia nukuraanien, mhənənɨmwi əɡhan raka namasanien sə Kumwesən rauvei pehe auər a raku pen ia neiai, həuvəuvehi pəri raka Nənɨmwɨn Ikinan kɨtaha mɨnraha,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 mhənənɨmwi əɡhan raka nəɡkiariien səvəi Kumwesən mə ramasan, mhəuvəreɡi raka nɨskaiien səvəi nɨtətə sə trɨpko mhə tui ruvehe,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 mətə təkwtəkwuni hənəpwəh nahatətəien səvənraha mhəuvərərɨɡ. Irəha tuhəfo mhərərɨɡ mwi ia noien ərəha səvənraha mhəuvehe mwi tɨ Kumwesən? Suatuk riti mwi riwən. Rəmwhen a mə irəha hənərui tərini pen mwi Tɨni Kumwesən ia nei kamarkuaui, mhəuvehi utə mwi in, mho aurɨs in ia nəmri nərmama.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Tɨprənə sə rauvehi amasan nui səvəi nesən sə rətəɡətəɡ irapw irə nəpɨn rɨpɨk, mukuə narimnari me sə trasitu ia nərmama səməme haməmhu irə, Kumwesən trəkwein amasan irə.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Mətə mə tɨprənə nəha rukuə nurhi ərəha me sə ro rɨrevɨn, rɨpkamasan mhə mwi tɨ nari riti, rɨnamevən a tukəkwein ərəha irə. Ia nəpɨn sampam səvənhi napw trahi əmwesi pam narimnari səməme kamharə irə.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Nərmama keikei me, kɨmaha iahaməɡkiari iamɨnhi irə, mətə iahəukurən amasan ia kɨmiaha mə noien səkɨmiaha ramasan mwi məpi raka tɨprənə ərəha nəha. Kɨmiaha hiamo narimnari me səməme kamhahatən pen mə Kumwesən ruvəuvehimɨru pərhien kɨmiaha.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Kumwesən ko rɨpkenouenou mhə narimnari me səməme hiəno tɨ nəri nə mə noien səvənhi ratukwatukw a ia nəpɨn me pam. Nənə in ko rɨpko mhə nəri auər a ia noien amasan səvəi nokeikeiien sə hiəno min, nənə mamho ihi, nəpɨn hiənasitu ia nərmama me səvənhi.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Nənə kɨmaha iahokeikei mə kɨmiaha kuatia kuatia rerɨmiaha traɡien tɨ noien iamɨnha irə mamhəuvən meste tihəuvehi nəfe hiaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səkɨmiaha irə.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Kɨmaha iahəpwəh nokeikeiien mə tiharpaha, mətə iahokeikei mə tihəmwhen ia nərmama səməme hamahatətə, nənə nətərɨɡien səvənraha rəpwəmwɨs, nənə həukurən nuvehiien narimnari me səməme Kumwesən rɨno promes mə truvei pen mɨnraha.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Nəpɨn Kumwesən rɨno promes m Epraham fwe kupwən, nahaɡ riti mwi riwən mə in truvehi mo nəɡkiariien səvənhi rɨpam, tɨ nəri nə mə nəɡhi Kumwesən rasori məpi raka nahaɡ me pam. Ro pen Kumwesən ruvehi atukw a kwəsuahi ia nəɡhɨn,
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 mani mə, “Iakani nɨpərhienien mə iou takəkwein amasan ia niram, mo nərmama ia kwənəkwus səim tuhəpɨk.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Tɨ nəri nə mə nətərɨɡien səvəi Epraham rəpwəmwɨs, in reitenhi meste ruvehi narimnari me nəha Kumwesən rɨno promes mə truvei pen min.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Nəpɨn iərmama ruvehi kwəsuahi ia nəɡhi iəmə asori riti səvənhi, nənə kwəsuahi nəha səvənhi rərihi nəɡkiariien səvənhi rɨpam. Nənə nərmama tuhaməkeikei mhəni nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənhi, ko həpkəvisə mhə mwi tukwe.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Kumwesən rɨməuvehi kwəsuahi ia nəɡhɨn iamɨnhi irə, tɨ nəri nə mə in rokeikei mə tro nərmama me i səməme tuhəuvehi nəfe in rɨno promes həukurən amasan mə nətərɨɡien səvənhi ko kɨpkuvsini mhə nəpɨn riti.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Nəɡkiariien mi nəha promes mɨne kwəsuahi ko krɨpkuvsini mhə ia nəpɨn riti. Ia nəɡkiariien mi nəha Kumwesən ko rɨpkeikuə mhə. Kɨtaha nərmama me i sənap raka mhəuvən mamhərkwafə ipaka tɨ Kumwesən, nəɡkiariien mi nəha krouasitu asori ia kɨtaha, rauo mə kɨtaha tsəkwtəmhiri əknekɨn noien i samo, noien sə sameitenhi nəri amasan i Kumwesən rɨnəmri kupwən ia kɨtaha.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Nəri amasan nəha sameitenhi raməkwtəmhiri nɨmɨruien səkɨtaha rəmwhen ia aean sə ravi tərini nɨtətə. Kɨtaha sameitenhi nəri amasan nəha rəmwhen mə kɨtaha səuvəuvnimwə raka ia kwopun ikinan anan sə tɨnari ramo tukuahaɡ fwe ia neiai ia nimwə səvəi Kumwesən.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Iesu ruvəuvnimwə raka ia kwopun nəha. In ruvnimwə tukwini səkɨtaha mə trəsevər ia suatuk səkɨtaha. In ruvəuvehe raka mɨno pris asori anan irə rəmwhen ia Melkisetek fwe kupwən, nənə in trauvehi ia nəpɨn me ia nuk nuk me.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.