Hebreus 6
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Ro pen ramasan mə tsəpkahatən mhə mwi nukune nahatənien səvəi nahatətəien ia Kristo, mətə pwəh səuvən atukwatukw tɨ nəɡkiariien me səməme ho kɨtaha səuvehe mhəmruə. Kɨtaha səuvərərɨɡ raka ia noien emhə me, mhənahatətə raka ia Kumwesən. Rəmwhen a mə sənəpərhi raka təmwki nimwə. Nəpɨn nəha təkwtəkwuni səvəi nɨrɨpesuien nimwə.
1 Por isso, deixando os princípios elementares da doutrina de Cristo, avancemos para o que é perfeito, não lançando de novo a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 Kɨtaha səuvəukurən raka nahatənien me səvəi noien me səpəmsəpə səvəi paptaes, nənə mhəuvəukurən raka noien səvəi nəmri penien rəɡi iərmama ia kənkapwə iərmama məfwaki tukwe. Nənə kɨtaha səuvəukurən raka mə nərmama tuhətui mwi ia nemhəien, nənə mhəuvəukurən mwi mə Kumwesən trəkiri noien me səvəi nərmama, nənə muvei pen nərpwɨnien rerɨn m nərmama səməme kamho noien ərəha. Narimnari me i, sənəɡkiari raka irə. Rɨpkamasan mhə mə tsəsmwatuk mwi ia nəɡkiariien kuatia me ia nəpɨn me.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Ro iamɨnhi irə trɨni mɨnuə Kumwesən rəseni kɨtaha, nənə kɨtaha tsəuvehe kɨtaha nərmama səməme səuvəmruə raka.
3 Isso faremos, se Deus o permitir.
4 Hiəukurən mə nərmama nepwɨn nəha irəha həuvəuvehe raka ia nukuraanien, mhənənɨmwi əɡhan raka namasanien sə Kumwesən rauvei pehe auər a raku pen ia neiai, həuvəuvehi pəri raka Nənɨmwɨn Ikinan kɨtaha mɨnraha,
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 mhənənɨmwi əɡhan raka nəɡkiariien səvəi Kumwesən mə ramasan, mhəuvəreɡi raka nɨskaiien səvəi nɨtətə sə trɨpko mhə tui ruvehe,
5 provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro
6 mətə təkwtəkwuni hənəpwəh nahatətəien səvənraha mhəuvərərɨɡ. Irəha tuhəfo mhərərɨɡ mwi ia noien ərəha səvənraha mhəuvehe mwi tɨ Kumwesən? Suatuk riti mwi riwən. Rəmwhen a mə irəha hənərui tərini pen mwi Tɨni Kumwesən ia nei kamarkuaui, mhəuvehi utə mwi in, mho aurɨs in ia nəmri nərmama.
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à zombaria.
7 Tɨprənə sə rauvehi amasan nui səvəi nesən sə rətəɡətəɡ irapw irə nəpɨn rɨpɨk, mukuə narimnari me sə trasitu ia nərmama səməme haməmhu irə, Kumwesən trəkwein amasan irə.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que a cultivam recebe bênção da parte de Deus;
8 Mətə mə tɨprənə nəha rukuə nurhi ərəha me sə ro rɨrevɨn, rɨpkamasan mhə mwi tɨ nari riti, rɨnamevən a tukəkwein ərəha irə. Ia nəpɨn sampam səvənhi napw trahi əmwesi pam narimnari səməme kamharə irə.
8 mas, se produz espinhos e ervas daninhas, é rejeitada e está perto da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Nərmama keikei me, kɨmaha iahaməɡkiari iamɨnhi irə, mətə iahəukurən amasan ia kɨmiaha mə noien səkɨmiaha ramasan mwi məpi raka tɨprənə ərəha nəha. Kɨmiaha hiamo narimnari me səməme kamhahatən pen mə Kumwesən ruvəuvehimɨru pərhien kɨmiaha.
9 Quanto a vocês, meus amados, ainda que falemos desta maneira, estamos certos de que coisas melhores os esperam, coisas relacionadas com a salvação.
10 Kumwesən ko rɨpkenouenou mhə narimnari me səməme hiəno tɨ nəri nə mə noien səvənhi ratukwatukw a ia nəpɨn me pam. Nənə in ko rɨpko mhə nəri auər a ia noien amasan səvəi nokeikeiien sə hiəno min, nənə mamho ihi, nəpɨn hiənasitu ia nərmama me səvənhi.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer do trabalho que vocês fizeram e do amor que mostraram para com o seu nome, pois vocês serviram e ainda estão servindo aos santos.
11 Nənə kɨmaha iahokeikei mə kɨmiaha kuatia kuatia rerɨmiaha traɡien tɨ noien iamɨnha irə mamhəuvən meste tihəuvehi nəfe hiaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səkɨmiaha irə.
11 Desejamos que cada um de vocês continue mostrando, até o fim, o mesmo empenho para a plena certeza da esperança,
12 Kɨmaha iahəpwəh nokeikeiien mə tiharpaha, mətə iahokeikei mə tihəmwhen ia nərmama səməme hamahatətə, nənə nətərɨɡien səvənraha rəpwəmwɨs, nənə həukurən nuvehiien narimnari me səməme Kumwesən rɨno promes mə truvei pen mɨnraha.
12 para que não se tornem preguiçosos, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela paciência, herdam as promessas.
13 Nəpɨn Kumwesən rɨno promes m Epraham fwe kupwən, nahaɡ riti mwi riwən mə in truvehi mo nəɡkiariien səvənhi rɨpam, tɨ nəri nə mə nəɡhi Kumwesən rasori məpi raka nahaɡ me pam. Ro pen Kumwesən ruvehi atukw a kwəsuahi ia nəɡhɨn,
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 mani mə, “Iakani nɨpərhienien mə iou takəkwein amasan ia niram, mo nərmama ia kwənəkwus səim tuhəpɨk.”
14 dizendo: “Certamente eu o abençoarei e multiplicarei os seus descendentes.”
15 Tɨ nəri nə mə nətərɨɡien səvəi Epraham rəpwəmwɨs, in reitenhi meste ruvehi narimnari me nəha Kumwesən rɨno promes mə truvei pen min.
15 E assim, depois de esperar com paciência, Abraão obteve a promessa.
16 Nəpɨn iərmama ruvehi kwəsuahi ia nəɡhi iəmə asori riti səvənhi, nənə kwəsuahi nəha səvənhi rərihi nəɡkiariien səvənhi rɨpam. Nənə nərmama tuhaməkeikei mhəni nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənhi, ko həpkəvisə mhə mwi tukwe.
16 Porque as pessoas juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, põe fim a toda discussão.
17 Kumwesən rɨməuvehi kwəsuahi ia nəɡhɨn iamɨnhi irə, tɨ nəri nə mə in rokeikei mə tro nərmama me i səməme tuhəuvehi nəfe in rɨno promes həukurən amasan mə nətərɨɡien səvənhi ko kɨpkuvsini mhə nəpɨn riti.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar com mais clareza aos herdeiros da promessa que o seu propósito era imutável, confirmou-o com um juramento.
18 Nəɡkiariien mi nəha promes mɨne kwəsuahi ko krɨpkuvsini mhə ia nəpɨn riti. Ia nəɡkiariien mi nəha Kumwesən ko rɨpkeikuə mhə. Kɨtaha nərmama me i sənap raka mhəuvən mamhərkwafə ipaka tɨ Kumwesən, nəɡkiariien mi nəha krouasitu asori ia kɨtaha, rauo mə kɨtaha tsəkwtəmhiri əknekɨn noien i samo, noien sə sameitenhi nəri amasan i Kumwesən rɨnəmri kupwən ia kɨtaha.
18 Ele fez isso para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, nós, que já corremos para o refúgio, tenhamos forte alento, para tomar posse da esperança que nos foi proposta.
19 Nəri amasan nəha sameitenhi raməkwtəmhiri nɨmɨruien səkɨtaha rəmwhen ia aean sə ravi tərini nɨtətə. Kɨtaha sameitenhi nəri amasan nəha rəmwhen mə kɨtaha səuvəuvnimwə raka ia kwopun ikinan anan sə tɨnari ramo tukuahaɡ fwe ia neiai ia nimwə səvəi Kumwesən.
19 Temos esta esperança por âncora da alma, segura e firme e que entra no santuário que fica atrás do véu,
20 Iesu ruvəuvnimwə raka ia kwopun nəha. In ruvnimwə tukwini səkɨtaha mə trəsevər ia suatuk səkɨtaha. In ruvəuvehe raka mɨno pris asori anan irə rəmwhen ia Melkisetek fwe kupwən, nənə in trauvehi ia nəpɨn me ia nuk nuk me.
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.