Gálatas 4
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Nɨpwrai nəɡkiariien səiou ro iamɨnhi irə. Nəpɨn iərmama remhə, nautə me pam səvənhi səvəi tɨni. Mətə trɨni mɨnuə tɨni ramouihi ihi, ko in rɨpkasori mhə ia nautə me nəha, mətə in rəmwhen a ia slef.
1 Agora digo, que o herdeiro, enquanto criança, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Nəpɨn ramouihi ihi trarə teɡɨn nəmə asori me nepwɨn. Irəha tuhətui amasan tɨ nautə səvənhi meste nəpɨn nəha tata səvənhi rɨməni.
2 mas está sob tutores e administradores, até ao tempo determinado por seu pai.
3 Rəmwhen a mwi ia kɨtaha. Nəpɨn sənaməkwərhakwərha ihi samarə teɡɨn nənɨmwɨn me i irəha nukune noien me səvəi tɨprənə i. Irəha kamhərɨmənu ia kɨtaha səmwhen ia slef me.
3 Assim também nós, quando éramos crianças, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo;
4 Mətə nəpɨn atukwatukw nəha Kumwesən rɨməni ruvehe, nənə in rərhi pehe Tɨni. Pran riti rərəhi. Rətui pehe, marə teɡɨn Loa səvəi Moses,
4 mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou o seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 mə in trərəku raka səməme kamharə teɡɨn Loa nəha. Kumwesən ro iamɨnhi irə mə tresi kɨtaha səuvehe mho nɨpwnətɨn me.
5 para redimir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Tɨ nəri nə mə nɨpwnətɨn me i kɨtaha, rərhi pehe Nənɨmwɨn səvəi Tɨni ruvehe mamarə ia rerɨtaha. Ia Nənɨmwɨn nəha kɨtaha saməkwein Kumwesən mə, “Rɨmɨmaha, Tata!”
6 E porque vós sois filhos, Deus enviou o Espírito de seu Filho aos vossos corações, que clama: Aba, Pai.
7 Ro iamɨnhi irə rɨpko mhə kɨmiaha hiamo ihi slef ia kɨmiaha, mətə kɨmiaha nɨpwnəti Kumwesən me. Tɨ nəri nə mə kɨmiaha nɨpwnəti Kumwesən me, ro pen Kumwesən truvei pehe m kɨmiaha narimnari me nəha rɨməni mə truvei pen m nɨpwnətɨn me.
7 Portanto, já não és servo, mas filho; e se és filho, então és também herdeiro de Deus por meio de Cristo.
8 Fwe kupwən, nəpɨn kɨmiaha hiamreirei Kumwesən, hiəmwhen ia slef me səvəi kumwesən eikuə me.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Mətə təkwtəkwuni nəha hiəuvəuvehe mhəuvəukurən raka Kumwesən, uə ramasan mwi iakɨni mə təkwtəkwuni Kumwesən ruvəukurən raka kɨmiaha. Mətə rəfo hiamrərɨɡ mwi tɨ nənɨmwɨn me i irəha nukune narəien kupwən səkɨmiaha. Irəha nəɡsenraha riwən. Ho nəri auər a. Hiokeikei mə tihəmwhen mwi ia slef me səvənraha uə?
9 Agora, porém, depois de conhecerdes a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos elementos fracos e miseráveis, aos quais desejais novamente estar em escravidão?
10 Hiaməsiai nəpɨn ikinan me, mɨne məkwə me, mɨne nuk me.
10 Observais dias, e meses, e tempos e anos.
11 Iakamhekɨr tukumiaha. Rosi iakɨnəmwur auər a ia kɨmiaha uə?
11 Eu tenho receio por vós, de que eu tenha trabalhado convosco em vão.
12 — ausente —
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu; pois eu sou como vós sois; vós não me fizestes mal algum.
13 — ausente —
13 Vós sabeis como através de enfermidade na carne eu vos preguei o evangelho pela primeira vez.
14 Nɨpərhienien nemhəien səiou rɨskai, hiamarkut pɨk irə, mətə hiəpwəh nəmwəkiien iou tukwe, uə hiəpkərhi irapw mhə iou, rekəm. Hiəuvehi puvnimwə pehe iou rəmwhen ia iou aɡelo riti səvəi Kumwesən, uə iou nəha Iesu Kristo.
14 E minha tentação, que estava em minha carne, nem por isto me desprezastes, nem me rejeitastes, antes me acolhestes como a um anjo de Deus, até mesmo como Cristo Jesus.
15 Ia nəpɨn nəha rerɨmiaha raɡien pɨk. Mətə naɡienien nəha səkɨmiaha ruvəwəku? Iakani pehe tukumiaha i mə pərhien fwe kupwən trɨni mɨnuə rɨməru tukumiaha, hiəpkukumwiri raka a nənimemiaha mhəuvei pehe miou iakomasan səiou irə.
15 Onde está agora aquela bem-aventurança da qual falastes? Pois tenho em memória que, se possível fora, vós teríeis arrancado os teus próprios olhos e dado-os para mim.
16 Mətə rəfo nəha təkwtəkwuni? Rosi tɨ nəri nə mə iakamɨni pehe tukumiaha i nəɡkiariien pərhien hiaməmwəki iou tukwe uə?
16 Tornei-me, portanto, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Nərmama me nəha kamhəmwur pɨk tukumiaha, mətə həpko mhə tɨ nəri amasan riti. Irəha hokeikei mə tuhəvi raka kɨmiaha mə tihaməmwur əpa tɨ nirəha.
17 Eles zelosamente têm afeto por vós, mas não para o bem; sim, eles vos excluiriam, a fim de que vós possais ter afeto por eles.
18 Ramasan mə hiaməmwur tɨ noien narimnari me, mətə tihaməkeikei mhəmwur tɨ noien amasan. Nəɡkiariien nəha ro nɨpərhienien ia nəpɨn me, nəri auər a mə samarə kɨtaha miou uə səpkarə mhə kɨtaha miou.
18 Mas é bom ser zelosamente sempre afetado por uma coisa boa, e não somente quando estou presente convosco.
19 Nəkwərhakwərha me səiou. Iakreɡi iakaməmisə pɨk mwi tukumiaha rəmwhen ia pran təkutan raməmisə mə trərəhi iəkunouihi. Takreɡi iamɨnhi meste kɨmiaha tihəuvehi noien atukwatukw səvəi Kristo ia nɨmɨruien səkɨmiaha.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Ko ramo kɨtaha m kɨmiaha nəha təkwtəkwuni, nənə ko iapkəɡkiari skai mhə m kɨmiaha. Mətə iou iakamarə isipwɨn, iakreirei mə takəfo masitu ia kɨmiaha.
20 eu desejo estar presente agora convosco, e mudar o tom da minha voz; porquanto eu me encontro em dúvida a respeito de vós.
21 Kɨmiaha səməme hiokeikei mə tiharə teɡɨn Loa səvəi Moses, tiho mhəni pehe ro tukw iou i. Hiəuvəreɡi raka nəfe Loa nəha rani uə rekəm?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sob a lei: Não ouvis a lei?
22 Kɨmərai pen iamɨnhi mə Epraham tɨni kəru iərman. Pran sə in slef rərəhi riti, nənə pran sə rɨpko mhə in slef rərəhi riti.
22 Porque está escrito, que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro de mulher livre.
23 Tɨni slef rətui rəmwhen ia nəkwərhakwərha me nepwɨn a. Mətə tɨni prən nəha rɨpko mhə in slef rətui tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨno promes iamɨnha irə ia prən nəha.
23 Mas aquele que nasceu da escrava nasceu segundo a carne, e aquele que nasceu da mulher livre nasceu da promessa.
24 Nəɡkiariien nəha ro nɨpərhienien irə, mətə ramasan mə iakusipekɨn irə. Prən mi nəha kəru krouəmwhen ia nəɡkiariien kəru Kumwesən rɨnərihi tərini əknekɨn. Prən nəha Heka rəmwhen ia Loa səvəi Moses sə Kumwesən rɨməuvei pen fwe təkuər Sinae. Loa nəha ramərəhi nəkwərhakwərha, mətə irəha slef me.
24 Tais coisas são uma alegoria; pois estes são os dois pactos: o do monte Sinai, que gerou para a escravidão, que é Agar.
25 Heka rəmwhen ia təkuər Sinae fwe Arepia, məmwhen mwi ia taon nəha Jerusalem ipwet mɨne, tɨ nəri nə mə taon nəha ro slef irə, nənə nəkwərhakwərha me səvənhi irəha mwi slef me.
25 Porque Agar é o monte Sinai na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em cativeiro com seus filhos.
26 Mətə Jerusalem nəha fwe ia neiai rəmwhen ia prən nəha rɨpko mhə in slef. Nənə in nə mama səkɨtaha.
26 Mas a Jerusalém que está lá no alto é livre, e é a mãe de todos nós.
27 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə, “Aɡien, pran sə ipkəkwəhakwen mhə! Əkwein əpwəmwɨs, maɡien, pran sə ipkəmisə raka mhə tɨ nərəhiien iəkunouihi! Nəkwərhakwərha me səvəi prən nəha kɨnəpwəh in, tuhəpɨk mhəpi raka nəkwərhakwərha me səvəi prən sə səvənhi fwe iərman.”
27 Porquanto está escrito: Alegra-te, tu estéril que não tens; esforça-te e clama, tu que não estás de parto, pois a desolada tem muito mais filhos do que aquela que tem um marido.
28 Piak me, kɨmiaha nə nɨpwnəti Kumwesən me. Hiəmwhen ia Aesak, iəkunouihi sə rɨnətui tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨno promes mə tro iamɨnhi.
28 Agora nós, irmãos, como Isaque o foi, somos os filhos da promessa.
29 Mətə fwe kupwən, iəkunouihi nəha Ismael sə rɨnətui rəmwhen ia nəkwərhakwərha me nepwɨn, ramometə iəkunouihi nəha Aesak sə rɨnətui ia nɨskaiien səvəi Nənɨmwɨn səvəi Kumwesən. Rəmwhen a mwi ipwet mɨne.
29 Como naquele tempo, aquele que era nascido segundo a carne perseguia o que havia nascido do Espírito, o mesmo se dá hoje.
30 Mətə Nəkukuə Ikinan raməfni irə? Rani mə, “Ərhi irapw prən nəha in slef irau tɨni, tɨ nəri nə mə tɨni slef nəha ko rɨpkɨpeki pəri mhə nautə səvəi tata səvənhi irau tɨni prən nəha rɨpko mhə in slef.”
30 Todavia, o que diz a escritura? Lança fora a escrava e o seu filho, porque o filho da mulher escrava não será herdeiro com o filho da mulher livre.
31 Ro pen, piak me, rɨpko mhə kɨtaha nɨpwnəti prən nəha in slef, mətə kɨtaha nɨpwnəti prən nəha rɨpko mhə in slef.
31 Assim então, irmãos, nós não somos filhos da mulher escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.