Gálatas 2
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARC
1 Nəpɨn nuk fotin rukurau, iakutə pen fwe Jerusalem kɨmrau Panapas. Iakiri mwi Taetas ruvehe kɨmrahar min.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Iakutə pen iamɨnhi tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨnahatən raka iou iakɨnətoni mə takaməkeikei mevən. Nənə iakevən mətoni nəmə asori me səvəi nakalasia me. Nəpɨn kɨmaha əpa, iakɨni pen amasan tɨ nirəha i nəɡkiariien amasan səiou sə iakamɨni irapw tɨ nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Iakamo iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə iakəpwəh nokeikeiien mə narimnari me səməme iakamo mɨne iakɨno raka, iakamo auər a.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Ia nəpɨn nəha Taetas kɨmrau min. Nɨpərhienien in iəmə Kris, mətə irəha həpwəh nɨniien mə tukaməkeikei kuvehi ninhum min.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Mətə noien səvəi nuvehiien ninhum m iərmama kɨmaha iahəɡkiari irə tɨ nəri nə mə nərmama me nepwɨn kamhəkurirə afafa kɨtaha, mamheikuə mə irəha piəvtaha me. Irəha həuvehe mamhətə afafa kɨtaha, tɨ nəri nə mə Iesu Kristo rɨneivinari ia kɨtaha. Nənə hokeikei mə tuhətoni mə saməfarə irə. Irəha hənuə tuhəsisəɡ mwi kɨtaha ia natuakəmien me səvənraha.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Mətə kɨmaha iahəpwəh nəseni ananien irəha mə tuhasori ia kɨmaha, tɨ nəri nə mə iahokeikei mə nəɡkiariien amasan i sə ro nɨpərhienien trarə amasan tukumiaha mamevən.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Ia nəpɨn nəha, nərmama nepwɨn fwe ikɨn kani irəha mə nəmə asori me. (Mə irəha hasori mhəfo pen irə, mətə iakəpwəh nətərɨɡ penien irə. Iou iakukurən mə Kumwesən ramo rəmnəmwhen a ia nərmama me pam.) Nəmə asori me nəha həpwəh nɨniien nəɡkiariien riti mhərɨpɨn pen ia nəɡkiariien amasan sə iakaməvisau irapw i.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Irəha həpko mhə iamɨnhi irə, mətə hətə sas mə Kumwesən rəmri pehe nəɡkiariien amasan səvənhi ia tɨpaɡe rəɡɨk mə takəvisau irapw irə ramevən tɨ nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Noien nəha Kumwesən ro miou rəmwhen a mwi sə rɨno raka m Pita. Pita nəha raməvisau irapw nəɡkiariien amasan səvəi Kumwesən ramevən tɨ nəkur Isrel.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Nəmə asori me nəha hətə sas mə Kumwesən ramasitu ia kɨmrau pəri ia wok mi nəha iarauo. Ramasitu ia Pita ia wok səvənhi sə in ramo in aposol riti səvəi nəkur Isrel, mamasitu mwi ia nirak ia wok səiou sə iakamo iou aposol riti səvəi nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Nənə Jemes, mɨne Pita, mɨne Jon, iəmə mirəhar nəha kani irəhar mə pos me səvəi nimwəfwaki, nəpɨn irəhar harənətə Kumwesən ramasitu ia nirak ia namasanien səvənhi, harosə pehe rəɡɨnrahar mwatuk m kɨmrau Panapas rəmwhen mə kɨmaha kusen kuatia. Nənə kɨmaha pam iahəseni mə tahəuai kɨmaha me. Kɨmrau Panapas tarouevən rouəvisau m nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, nənə irəha tuhəuvən mhəvisau m nəkur Isrel.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Mətə nəɡkiariien kuatia a həməni pehe tukumrau i mə rerɨmrau tramrhi nərmama me nautə səvənraha riwən, iarouasitu ia nirəha. Mətə nəri nəha iakɨnətə raka takaməkeikei mo. Rerɨk raɡien tukwe.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Mətə nəpɨn Pita ruvehe ia Antiok, iakərer ia nənimen, məɡkiari skai min, tɨ nəri nə mə ramo noien riti rəpwəh nəmwhenien.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Nəpɨn rɨməuvehe vi a ia Antiok, raməni pəri nari irəha piəvtaha me səməme rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Mətə kurirə irə Jemes rərhi nərmama nepwɨn həuvehe. Nəpɨn hapirapw, Pita rɨnaməpwəh nəni pəriien nari irəha nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, nənə mɨnamərer əpə ia nirəha. In ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə rehekɨr nəkur Isrel me nəha səməme kamhəni mə nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel tuhaməkeikei mhəuvən kuvehi ninhum mɨnraha tɨ Loa səvəi Moses.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Nənə piəvtaha me nepwɨn səməme irəha nəkur Isrel həhekɨr mwi, mhəkurirə ia Pita ia noien nəha ramo. Panapas mwi in rehekɨr, mukurirə irəha.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Mətə nəpɨn iakətoni mə irəha həpkesi pen mhə nəɡkiariien amasan sə ro nɨpərhienien, iakəɡkiari skai m Pita ia nəmrɨnraha pam. Iakɨni pen tukwe in mə, “Pita. Ik iəmə Isrel, mətə ikɨnəpwəh raka narəien səvəi nəkur Isrel, mamarə ia narəien səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Ro iamɨnhi irə rəfo təkwtəkwuni ikamərhiərhi nərmama me i rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə tuharə ia narəien səvəi nəkur Isrel?
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Ia nətuiien səkrau krɨnouətui pehe iəmə Isrel mi. Rɨpko mhə krau iərmama mi səvəi kwənəkwus əpə riti sə nəkur Isrel kamhəni mə kwənəkwus səvəi nəkur ərəha me.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Mətə krau krouukurən mə iərmama sə ramesi pen Loa səvəi nəkur Isrel rɨpkatukwatukw mhə ia nəmri Kumwesən, mətə iərmama sə ramahatətə ia Iesu Kristo, in əpa nə ratukwatukw ia nənimen. Nətərɨɡien nəha rɨno mə kɨtaha mwi nəkur Isrel səni nɨpərhienien ia Iesu Kristo. Kɨtaha samahatətə ia Kristo tɨ nəri nə mə noien iamɨnha irə tro kɨtaha satukwatukw ia nəmri Kumwesən. Mətə səpkətɨɡite mhə ia nesi penien Loa, tɨ nəri nə mə iərmama riti riwən ko ruvehe matukwatukw ia nəmri Kumwesən nəpɨn ramesi pen Loa.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Kɨtaha i nəkur Isrel səuvəuvehe raka tɨ Iesu mə in tro kɨtaha satukwatukw ia nəmri Kumwesən. Mətə mə kɨtaha sətoni mə kɨtaha nəkur ərəha rəmwhen ia nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, rəfo irə? Kristo ro kɨtaha səuvehe nərmama kamho noien ərəha? Rekəm!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Mətə trɨni mɨnuə iakuvrhəkɨn mwi Loa nəha sə fwe kupwən iakɨneitehi, noien nəha iakamo ramahatən pen mə pərhien iou iərmama sə iakamərui Loa.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Ia nɨkaren səvəi Loa, iakuvamhə raka. Loa nəha rousi əpune iou. Nənə tɨ nəri nə mə iakuvamhə raka ia nɨkaren səvəi Loa, iakukurən nɨmɨruien ia nɨkaren səvəi Kumwesən. Rəmwhen mə kɨnərui tərini pen iou ia nei kamarkuaui kɨmrau Kristo.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Rɨpko mhə iou iakamɨru təkwtəkwuni, mətə Kristo ramɨru ia nirak. Nɨmɨruien sə iakamarə irə təkwtəkwuni ia tɨprənə i, iakamarə irə, mamahatətə ia Tɨni Kumwesən. In rokeikei iou memhə tukw iou.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Ko iapkərarki mhə namasanien i səvəi Kumwesən sə ruvei pehe miou. Trɨni mɨnuə Loa in suatuk iərmama tresi pen tɨ nuveheien matukwatukw ia nəmri Kumwesən, ro iamɨnhi irə Kristo remhə auər a.”
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.