Gálatas 2
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARA
1 Nəpɨn nuk fotin rukurau, iakutə pen fwe Jerusalem kɨmrau Panapas. Iakiri mwi Taetas ruvehe kɨmrahar min.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Iakutə pen iamɨnhi tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨnahatən raka iou iakɨnətoni mə takaməkeikei mevən. Nənə iakevən mətoni nəmə asori me səvəi nakalasia me. Nəpɨn kɨmaha əpa, iakɨni pen amasan tɨ nirəha i nəɡkiariien amasan səiou sə iakamɨni irapw tɨ nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Iakamo iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə iakəpwəh nokeikeiien mə narimnari me səməme iakamo mɨne iakɨno raka, iakamo auər a.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Ia nəpɨn nəha Taetas kɨmrau min. Nɨpərhienien in iəmə Kris, mətə irəha həpwəh nɨniien mə tukaməkeikei kuvehi ninhum min.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Mətə noien səvəi nuvehiien ninhum m iərmama kɨmaha iahəɡkiari irə tɨ nəri nə mə nərmama me nepwɨn kamhəkurirə afafa kɨtaha, mamheikuə mə irəha piəvtaha me. Irəha həuvehe mamhətə afafa kɨtaha, tɨ nəri nə mə Iesu Kristo rɨneivinari ia kɨtaha. Nənə hokeikei mə tuhətoni mə saməfarə irə. Irəha hənuə tuhəsisəɡ mwi kɨtaha ia natuakəmien me səvənraha.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Mətə kɨmaha iahəpwəh nəseni ananien irəha mə tuhasori ia kɨmaha, tɨ nəri nə mə iahokeikei mə nəɡkiariien amasan i sə ro nɨpərhienien trarə amasan tukumiaha mamevən.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Ia nəpɨn nəha, nərmama nepwɨn fwe ikɨn kani irəha mə nəmə asori me. (Mə irəha hasori mhəfo pen irə, mətə iakəpwəh nətərɨɡ penien irə. Iou iakukurən mə Kumwesən ramo rəmnəmwhen a ia nərmama me pam.) Nəmə asori me nəha həpwəh nɨniien nəɡkiariien riti mhərɨpɨn pen ia nəɡkiariien amasan sə iakaməvisau irapw i.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Irəha həpko mhə iamɨnhi irə, mətə hətə sas mə Kumwesən rəmri pehe nəɡkiariien amasan səvənhi ia tɨpaɡe rəɡɨk mə takəvisau irapw irə ramevən tɨ nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Noien nəha Kumwesən ro miou rəmwhen a mwi sə rɨno raka m Pita. Pita nəha raməvisau irapw nəɡkiariien amasan səvəi Kumwesən ramevən tɨ nəkur Isrel.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Nəmə asori me nəha hətə sas mə Kumwesən ramasitu ia kɨmrau pəri ia wok mi nəha iarauo. Ramasitu ia Pita ia wok səvənhi sə in ramo in aposol riti səvəi nəkur Isrel, mamasitu mwi ia nirak ia wok səiou sə iakamo iou aposol riti səvəi nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Nənə Jemes, mɨne Pita, mɨne Jon, iəmə mirəhar nəha kani irəhar mə pos me səvəi nimwəfwaki, nəpɨn irəhar harənətə Kumwesən ramasitu ia nirak ia namasanien səvənhi, harosə pehe rəɡɨnrahar mwatuk m kɨmrau Panapas rəmwhen mə kɨmaha kusen kuatia. Nənə kɨmaha pam iahəseni mə tahəuai kɨmaha me. Kɨmrau Panapas tarouevən rouəvisau m nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, nənə irəha tuhəuvən mhəvisau m nəkur Isrel.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Mətə nəɡkiariien kuatia a həməni pehe tukumrau i mə rerɨmrau tramrhi nərmama me nautə səvənraha riwən, iarouasitu ia nirəha. Mətə nəri nəha iakɨnətə raka takaməkeikei mo. Rerɨk raɡien tukwe.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Mətə nəpɨn Pita ruvehe ia Antiok, iakərer ia nənimen, məɡkiari skai min, tɨ nəri nə mə ramo noien riti rəpwəh nəmwhenien.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Nəpɨn rɨməuvehe vi a ia Antiok, raməni pəri nari irəha piəvtaha me səməme rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Mətə kurirə irə Jemes rərhi nərmama nepwɨn həuvehe. Nəpɨn hapirapw, Pita rɨnaməpwəh nəni pəriien nari irəha nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, nənə mɨnamərer əpə ia nirəha. In ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə rehekɨr nəkur Isrel me nəha səməme kamhəni mə nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel tuhaməkeikei mhəuvən kuvehi ninhum mɨnraha tɨ Loa səvəi Moses.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Nənə piəvtaha me nepwɨn səməme irəha nəkur Isrel həhekɨr mwi, mhəkurirə ia Pita ia noien nəha ramo. Panapas mwi in rehekɨr, mukurirə irəha.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Mətə nəpɨn iakətoni mə irəha həpkesi pen mhə nəɡkiariien amasan sə ro nɨpərhienien, iakəɡkiari skai m Pita ia nəmrɨnraha pam. Iakɨni pen tukwe in mə, “Pita. Ik iəmə Isrel, mətə ikɨnəpwəh raka narəien səvəi nəkur Isrel, mamarə ia narəien səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Ro iamɨnhi irə rəfo təkwtəkwuni ikamərhiərhi nərmama me i rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə tuharə ia narəien səvəi nəkur Isrel?
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Ia nətuiien səkrau krɨnouətui pehe iəmə Isrel mi. Rɨpko mhə krau iərmama mi səvəi kwənəkwus əpə riti sə nəkur Isrel kamhəni mə kwənəkwus səvəi nəkur ərəha me.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Mətə krau krouukurən mə iərmama sə ramesi pen Loa səvəi nəkur Isrel rɨpkatukwatukw mhə ia nəmri Kumwesən, mətə iərmama sə ramahatətə ia Iesu Kristo, in əpa nə ratukwatukw ia nənimen. Nətərɨɡien nəha rɨno mə kɨtaha mwi nəkur Isrel səni nɨpərhienien ia Iesu Kristo. Kɨtaha samahatətə ia Kristo tɨ nəri nə mə noien iamɨnha irə tro kɨtaha satukwatukw ia nəmri Kumwesən. Mətə səpkətɨɡite mhə ia nesi penien Loa, tɨ nəri nə mə iərmama riti riwən ko ruvehe matukwatukw ia nəmri Kumwesən nəpɨn ramesi pen Loa.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Kɨtaha i nəkur Isrel səuvəuvehe raka tɨ Iesu mə in tro kɨtaha satukwatukw ia nəmri Kumwesən. Mətə mə kɨtaha sətoni mə kɨtaha nəkur ərəha rəmwhen ia nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, rəfo irə? Kristo ro kɨtaha səuvehe nərmama kamho noien ərəha? Rekəm!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Mətə trɨni mɨnuə iakuvrhəkɨn mwi Loa nəha sə fwe kupwən iakɨneitehi, noien nəha iakamo ramahatən pen mə pərhien iou iərmama sə iakamərui Loa.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Ia nɨkaren səvəi Loa, iakuvamhə raka. Loa nəha rousi əpune iou. Nənə tɨ nəri nə mə iakuvamhə raka ia nɨkaren səvəi Loa, iakukurən nɨmɨruien ia nɨkaren səvəi Kumwesən. Rəmwhen mə kɨnərui tərini pen iou ia nei kamarkuaui kɨmrau Kristo.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Rɨpko mhə iou iakamɨru təkwtəkwuni, mətə Kristo ramɨru ia nirak. Nɨmɨruien sə iakamarə irə təkwtəkwuni ia tɨprənə i, iakamarə irə, mamahatətə ia Tɨni Kumwesən. In rokeikei iou memhə tukw iou.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 Ko iapkərarki mhə namasanien i səvəi Kumwesən sə ruvei pehe miou. Trɨni mɨnuə Loa in suatuk iərmama tresi pen tɨ nuveheien matukwatukw ia nəmri Kumwesən, ro iamɨnhi irə Kristo remhə auər a.”
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.