Atos 9
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Ia nəpɨn nəha Sol raməɡkiari skai ihi, mamɨni mə trousi əpune nərmama me səvəi Iərɨmənu. Rɨskəmter, mevən tɨ pris asori anan,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 məres pen in mə trɨrai nəkukuə me nepwɨn həuvən tɨ nimwəfwaki me səvəi nəkur Isrel fwe Tamaskes. Trɨni mɨnuə Sol rətoni nərmama me nepwɨn fwe ikɨn kamhesi pen Suatuk səvəi Iesu, nərman uə nɨpran, nəkukuə me nəha tuhəni sas pen mə Sol rauvehi nasoriien tɨ nəkwtəmhiriien irəha, mɨpeki pen irəha fwe Jerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Sol rauvehe ipaka tɨ Tamaskes. Ia nəpɨn nəha nukuraanien riti ruku pen ia nɨmaɡouaɡou, məhiəpwɨn kurau kurau irə.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Sol rɨmwei irapw ia tɨprənə, mɨreɡi reri iərmama riti raməɡkiari mamɨni mə, “Sol, Sol, rəfo ikamometə Iou?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Mɨreɡi Sol rəres mə, “Iəmə asori, ik sin i?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Mətə tikərer, mevən fwe Tamaskes. Iərmama riti fwe ikɨn trɨni pehe tukw ik i nəfe nari tikaməkeikei mo.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Nərmama səməme kamhəkurirə ia Sol kamhərer kwənamrɨɡ. Irəha hamreɡi reri iərmama riti, mətə həpwəh nətoniien nɨpwran.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sol rɨskəmter, mətui, mətə rəpwəh nətoniien nari. Ro pen irəha həuvehi rəɡɨn, mhəiri, mhəuvən fwe Tamaskes.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Sol rəpwəh nətoniien nari meste nəpɨn kahar, mɨpkəni mhə nari, mɨpkənɨmwi mhə nari riti.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Iərmama riti səvəi Iesu ramarə ia Tamaskes nəɡhɨn nə Ananaeas. Iərɨmənu rɨni pen tukwe in ia vison riti mə, “Ananaeas.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Mɨreɡi Iərɨmənu rɨni pen tukwe in mə, “Tikərer mevən fwe ia nimwə səvəi Jutas. Nimwə nəha ramərer ia suatuk nəha kani mə Suatuk Atukwatukw. Tikevən fwe ikɨn məres iəmə Tasas riti nəɡhɨn nə Sol. In raməfwaki,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 mɨnətə vison riti. Ia vison nəha rətoni iərmama riti nəɡhɨn nə Ananaeas ruvnimwə pehe, məmrutə rəɡɨn mi irə mə trətə mwi nari.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Mɨreɡi Ananaeas rɨni mə, “Mətə Iərɨmənu, nərmama həpɨk hənəvisau raka iərmama nəha miou, mhəni irapw noien ərəha me ramo ia nərmama me səim fwe Jerusalem.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Pris asori me həuvei pen nasoriien min mə truvehe ia kwopun i məkwtəmhiri nərmama səməme kamhəfwaki pehe mik.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Mətə Iərɨmənu rɨni pen tukwe in mə, “Tiko mevən, iakɨnərpwi raka rəɡɨk irə. In trɨni irapw nəɡhɨk tɨ nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, mɨne kiɡ me, mɨne nəkur Isrel mwi.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Iou tako in rətoni mə traməkeikei mɨreɡi nəmisəien asori tɨ nəɡhɨk.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ia nəpɨn nəha Ananaeas revən, muvnimwə ia nimwə nəha, məmri pen rəɡɨn mi ia Sol, mɨni mə, “Sol, piak, Iesu Iərɨmənu sə rɨməier pehe tukw ik ia suatuk nəha ikesi pen mauvehe, in i rərhi pehe iou mə takomasan nənimem. Nənə rerɨm truvehe mukuər ia Nənɨmwɨn Ikinan.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ananaeas rɨni iamɨnhi irə, nənə təkwtəkwuni a nari riti rəmwhen ia rɨrevi nəmu raraka fwe ia nənime Sol mi. Sol rətə mwi nari, mɨskəmter, ko paptaes irə.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Nənə rəni nari, mɨreɡi nɨskaiien səvənhi ruvehe mwi, nənə mamarə nəpɨn me nepwɨn fwe Tamaskes irəha nərmama me səvəi Iesu.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Sol revən atukwatukw muvnimwə ia nimwəfwaki me səvəi nəkur Isrel, maməvisau irapw Iesu, mamɨni mə, “In Tɨni Kumwesən.”
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Nəpɨn nərmama me həreɡi, irəha pam hərkərinari ia Sol, mhəni mə, “Kwa iəmə i ramouraha nərmama me fwe Jerusalem səməme kamhəkwein nəɡhi Iesu i. Nənə ruvehe ia kwopun i mə trəkwtəmhiri irəha muvi irəha həuvən tɨ pris asori me. Mətə təkwtəkwuni rɨnəfo nəha?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Mətə Sol ruvehe mɨskai pɨk, mamo nərmama me hətoni mə nɨpərhienien Iesu in Kristo. Ro pen nəkur Isrel me fwe Tamaskes səməme həpkɨni mhə nɨpərhienien ia Iesu ko həpkɨni mhə nəɡkiariien riti.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nəpɨn rɨpɨk rukurau, nənə nəkur Isrel hərai sun mə tuhousi əpune Sol.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Mətə Sol rɨreɡi nətərɨɡien səvənraha. Ia nəpɨn mɨne ia ran, irəha kamhərer mwatuk ia kwəruə me səvəi taon, mamheitenhi in mə tuhousi əpune.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Irəha həvai pen Sol ia tənərɨpw|alt="Paul put in a basket" src="HK00332B.TIF" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Wok Me 9:25" Mətə nəpɨn riti ia nəpɨn, nərmama nepwɨn səməme kamhəkurirə ia Sol, həvai pen Sol ia tənərɨpw, mhəuvehi irapw ia nɨkare nəpai sə rukurau kurau ia Tamaskes.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sol revən fwe Jerusalem. Nəpɨn rapirapw fwe ikɨn, raməmwur mə tuhousəsɨmwɨn pəri irəha nərmama me səvəi Iesu. Mətə irəha pam kamhəhekɨr i, mhəpwəh nɨniien nɨpərhienien irə mə in iərmama riti səvəi Iesu.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Mətə Panapas ruvehe, miri in rouen rouətə aposol me. Nənə Panapas rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sol i rɨnətə Iərɨmənu ia suatuk, rɨnəɡkiari min. Fwe Tamaskes, Sol raməvisau irapw nəɡhi Iesu, məpwəh nehekɨrien.”
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Ro pen Sol ramarə irəha mɨnraha, mamavən fwe ia Jerusalem, maməvisau ia nəɡhi Iərɨmənu səkɨtaha, məpwəh nehekɨrien.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Nəpɨn riti Sol raməɡkiari irəha nəkur Isrel səməme kamhəni nəɡkiariien Kris, mamhousari mɨnraha me. Mətə hənuə tuhousi əpune in.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Nəpɨn piəvtaha me həreɡi, həuvehi Sol, mheiwaiu mhəuvən fwe ia təsi ia taon nəha Sisaria, mhərhi pen i ramevən fwe taon nəha Tasas.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ia nəpɨn nəha nakalasia me pam fwe tənə Jutia, mɨne tənə Kalili, mɨne tənə Sameria hamarə ia nəmərinuien. Iərmama riti riwən ramometə irəha. Nənɨmwɨn Ikinan ramasitu ia nirəha, mamərpwi əknekɨn irəha. Nəpɨn irəha kamhavən, mamhəsiai Iərɨmənu səvənraha, in ramo irəha kamhəpɨk mwi.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pita ramevən ia kwopun me maməti pen nakalasia me. Ia nəpɨn nəha reiwaiu pehe mwi fwe ia taon nəha Lita mə trəti pen nərmama me səvəi Kumwesən fwe ikɨn.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Iərmama riti ia taon nəha nəɡhɨn nə Aeneas. Nuk eit ramapri a ia kafete. Nɨsun mi krouemhə ko rɨpkavən mhə.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pita rɨni pen tukwe in mə, “Aeneas, Iesu Kristo tro amasan nɨpwram. Ərer, mərfe səim kafete.” Təkwtəkwuni a Aeneas rərer.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Nərmama me pam fwe Lita mɨne Saron hətoni iəmə nəha hərərɨɡ mhəuvehe tɨ Iərɨmənu.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ia taon nəha Jopa, pran riti ramahatətə ia Iesu. Nəɡhɨn nə Tapita. Nɨpwrai nəhaɡ nəha ia nəɡkiariien Kris in i mə Tokas. Ia nəpɨn me prən nəha ramo wok amasan, mamasitu ia nərmama səməme nautə səvənraha riwən.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ia nəpɨn riti, in ruvehi nemhəien riti, memhə. Irəha haikuas ia nɨpwran, mhəmri pen ia nəkwai nimwə səvənhi ia rum riti fwe irənhə.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Taon nəha Jopa ipaka tɨ taon nəha Lita. Nəpɨn nərmama me səvəi Iesu fwe Jopa həreɡi Pita mə in fwe Lita, hərhi pen iərmama kəru mə trouevən rouni pen tukwe in mə tiruvehe akwauakw, mətoni ro irəha.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ro iamɨnhi irə Pita rərer, mukurirə ia nirau i. Nəpɨn harapirapw fwe imwei Tokas, həiri in mhəuvən fwe ia rum nəha irənhə. Nɨpran səməme nərman me səvənraha həuvamhə kamhərer kuraukurau Pita mamhasək, mamhasansani karkahu me mɨne tɨnari me Tokas rɨmətiri ia nəpɨn ramarə ihi irəha mɨnraha.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pita rɨni pen tɨ nirəha i mə tuhəuvən fwe iruə. Nəpɨn həier irə, in rɨnɨmwi nukurhun mi məfwaki, muvsini, məti pen mətoni nɨpwrai prən nəha, mɨni mə, “Tapita, tiko mərer!” Tapita rɨfi nənimen. Nəpɨn rətoni Pita, rɨskəmter, məkure.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita ruvehi rəɡɨn, mɨvi utə rərer. Kurirə irə Pita rəkwein pen nərmama me səvəi Kumwesən mɨne nɨpran me səməme nərman me səvənraha həuvamhə həuvehe. Irəha hətoni mə Tapita ruvəmɨru.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Kurirə irə kaməvisau nəri nəha ia kwopun me pam ia Jopa. Nərmama həpɨk həni nɨpərhienien ia Iərɨmənu.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Nənə Pita rarə əpwəmwɨs ia Jopa irau iərmama riti sə ramo narimnari me ia teki kau. Iərmama nəha nəɡhɨn nə Saemon.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.