Atos 9
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Ia nəpɨn nəha Sol raməɡkiari skai ihi, mamɨni mə trousi əpune nərmama me səvəi Iərɨmənu. Rɨskəmter, mevən tɨ pris asori anan,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 məres pen in mə trɨrai nəkukuə me nepwɨn həuvən tɨ nimwəfwaki me səvəi nəkur Isrel fwe Tamaskes. Trɨni mɨnuə Sol rətoni nərmama me nepwɨn fwe ikɨn kamhesi pen Suatuk səvəi Iesu, nərman uə nɨpran, nəkukuə me nəha tuhəni sas pen mə Sol rauvehi nasoriien tɨ nəkwtəmhiriien irəha, mɨpeki pen irəha fwe Jerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Sol rauvehe ipaka tɨ Tamaskes. Ia nəpɨn nəha nukuraanien riti ruku pen ia nɨmaɡouaɡou, məhiəpwɨn kurau kurau irə.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Sol rɨmwei irapw ia tɨprənə, mɨreɡi reri iərmama riti raməɡkiari mamɨni mə, “Sol, Sol, rəfo ikamometə Iou?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Mɨreɡi Sol rəres mə, “Iəmə asori, ik sin i?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Mətə tikərer, mevən fwe Tamaskes. Iərmama riti fwe ikɨn trɨni pehe tukw ik i nəfe nari tikaməkeikei mo.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Nərmama səməme kamhəkurirə ia Sol kamhərer kwənamrɨɡ. Irəha hamreɡi reri iərmama riti, mətə həpwəh nətoniien nɨpwran.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol rɨskəmter, mətui, mətə rəpwəh nətoniien nari. Ro pen irəha həuvehi rəɡɨn, mhəiri, mhəuvən fwe Tamaskes.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Sol rəpwəh nətoniien nari meste nəpɨn kahar, mɨpkəni mhə nari, mɨpkənɨmwi mhə nari riti.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Iərmama riti səvəi Iesu ramarə ia Tamaskes nəɡhɨn nə Ananaeas. Iərɨmənu rɨni pen tukwe in ia vison riti mə, “Ananaeas.”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Mɨreɡi Iərɨmənu rɨni pen tukwe in mə, “Tikərer mevən fwe ia nimwə səvəi Jutas. Nimwə nəha ramərer ia suatuk nəha kani mə Suatuk Atukwatukw. Tikevən fwe ikɨn məres iəmə Tasas riti nəɡhɨn nə Sol. In raməfwaki,
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 mɨnətə vison riti. Ia vison nəha rətoni iərmama riti nəɡhɨn nə Ananaeas ruvnimwə pehe, məmrutə rəɡɨn mi irə mə trətə mwi nari.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Mɨreɡi Ananaeas rɨni mə, “Mətə Iərɨmənu, nərmama həpɨk hənəvisau raka iərmama nəha miou, mhəni irapw noien ərəha me ramo ia nərmama me səim fwe Jerusalem.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Pris asori me həuvei pen nasoriien min mə truvehe ia kwopun i məkwtəmhiri nərmama səməme kamhəfwaki pehe mik.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Mətə Iərɨmənu rɨni pen tukwe in mə, “Tiko mevən, iakɨnərpwi raka rəɡɨk irə. In trɨni irapw nəɡhɨk tɨ nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, mɨne kiɡ me, mɨne nəkur Isrel mwi.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Iou tako in rətoni mə traməkeikei mɨreɡi nəmisəien asori tɨ nəɡhɨk.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ia nəpɨn nəha Ananaeas revən, muvnimwə ia nimwə nəha, məmri pen rəɡɨn mi ia Sol, mɨni mə, “Sol, piak, Iesu Iərɨmənu sə rɨməier pehe tukw ik ia suatuk nəha ikesi pen mauvehe, in i rərhi pehe iou mə takomasan nənimem. Nənə rerɨm truvehe mukuər ia Nənɨmwɨn Ikinan.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ananaeas rɨni iamɨnhi irə, nənə təkwtəkwuni a nari riti rəmwhen ia rɨrevi nəmu raraka fwe ia nənime Sol mi. Sol rətə mwi nari, mɨskəmter, ko paptaes irə.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Nənə rəni nari, mɨreɡi nɨskaiien səvənhi ruvehe mwi, nənə mamarə nəpɨn me nepwɨn fwe Tamaskes irəha nərmama me səvəi Iesu.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Sol revən atukwatukw muvnimwə ia nimwəfwaki me səvəi nəkur Isrel, maməvisau irapw Iesu, mamɨni mə, “In Tɨni Kumwesən.”
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Nəpɨn nərmama me həreɡi, irəha pam hərkərinari ia Sol, mhəni mə, “Kwa iəmə i ramouraha nərmama me fwe Jerusalem səməme kamhəkwein nəɡhi Iesu i. Nənə ruvehe ia kwopun i mə trəkwtəmhiri irəha muvi irəha həuvən tɨ pris asori me. Mətə təkwtəkwuni rɨnəfo nəha?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Mətə Sol ruvehe mɨskai pɨk, mamo nərmama me hətoni mə nɨpərhienien Iesu in Kristo. Ro pen nəkur Isrel me fwe Tamaskes səməme həpkɨni mhə nɨpərhienien ia Iesu ko həpkɨni mhə nəɡkiariien riti.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Nəpɨn rɨpɨk rukurau, nənə nəkur Isrel hərai sun mə tuhousi əpune Sol.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Mətə Sol rɨreɡi nətərɨɡien səvənraha. Ia nəpɨn mɨne ia ran, irəha kamhərer mwatuk ia kwəruə me səvəi taon, mamheitenhi in mə tuhousi əpune.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Irəha həvai pen Sol ia tənərɨpw|alt="Paul put in a basket" src="HK00332B.TIF" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Wok Me 9:25" Mətə nəpɨn riti ia nəpɨn, nərmama nepwɨn səməme kamhəkurirə ia Sol, həvai pen Sol ia tənərɨpw, mhəuvehi irapw ia nɨkare nəpai sə rukurau kurau ia Tamaskes.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Sol revən fwe Jerusalem. Nəpɨn rapirapw fwe ikɨn, raməmwur mə tuhousəsɨmwɨn pəri irəha nərmama me səvəi Iesu. Mətə irəha pam kamhəhekɨr i, mhəpwəh nɨniien nɨpərhienien irə mə in iərmama riti səvəi Iesu.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Mətə Panapas ruvehe, miri in rouen rouətə aposol me. Nənə Panapas rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sol i rɨnətə Iərɨmənu ia suatuk, rɨnəɡkiari min. Fwe Tamaskes, Sol raməvisau irapw nəɡhi Iesu, məpwəh nehekɨrien.”
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ro pen Sol ramarə irəha mɨnraha, mamavən fwe ia Jerusalem, maməvisau ia nəɡhi Iərɨmənu səkɨtaha, məpwəh nehekɨrien.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Nəpɨn riti Sol raməɡkiari irəha nəkur Isrel səməme kamhəni nəɡkiariien Kris, mamhousari mɨnraha me. Mətə hənuə tuhousi əpune in.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Nəpɨn piəvtaha me həreɡi, həuvehi Sol, mheiwaiu mhəuvən fwe ia təsi ia taon nəha Sisaria, mhərhi pen i ramevən fwe taon nəha Tasas.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Ia nəpɨn nəha nakalasia me pam fwe tənə Jutia, mɨne tənə Kalili, mɨne tənə Sameria hamarə ia nəmərinuien. Iərmama riti riwən ramometə irəha. Nənɨmwɨn Ikinan ramasitu ia nirəha, mamərpwi əknekɨn irəha. Nəpɨn irəha kamhavən, mamhəsiai Iərɨmənu səvənraha, in ramo irəha kamhəpɨk mwi.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Pita ramevən ia kwopun me maməti pen nakalasia me. Ia nəpɨn nəha reiwaiu pehe mwi fwe ia taon nəha Lita mə trəti pen nərmama me səvəi Kumwesən fwe ikɨn.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Iərmama riti ia taon nəha nəɡhɨn nə Aeneas. Nuk eit ramapri a ia kafete. Nɨsun mi krouemhə ko rɨpkavən mhə.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Pita rɨni pen tukwe in mə, “Aeneas, Iesu Kristo tro amasan nɨpwram. Ərer, mərfe səim kafete.” Təkwtəkwuni a Aeneas rərer.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Nərmama me pam fwe Lita mɨne Saron hətoni iəmə nəha hərərɨɡ mhəuvehe tɨ Iərɨmənu.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ia taon nəha Jopa, pran riti ramahatətə ia Iesu. Nəɡhɨn nə Tapita. Nɨpwrai nəhaɡ nəha ia nəɡkiariien Kris in i mə Tokas. Ia nəpɨn me prən nəha ramo wok amasan, mamasitu ia nərmama səməme nautə səvənraha riwən.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ia nəpɨn riti, in ruvehi nemhəien riti, memhə. Irəha haikuas ia nɨpwran, mhəmri pen ia nəkwai nimwə səvənhi ia rum riti fwe irənhə.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Taon nəha Jopa ipaka tɨ taon nəha Lita. Nəpɨn nərmama me səvəi Iesu fwe Jopa həreɡi Pita mə in fwe Lita, hərhi pen iərmama kəru mə trouevən rouni pen tukwe in mə tiruvehe akwauakw, mətoni ro irəha.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ro iamɨnhi irə Pita rərer, mukurirə ia nirau i. Nəpɨn harapirapw fwe imwei Tokas, həiri in mhəuvən fwe ia rum nəha irənhə. Nɨpran səməme nərman me səvənraha həuvamhə kamhərer kuraukurau Pita mamhasək, mamhasansani karkahu me mɨne tɨnari me Tokas rɨmətiri ia nəpɨn ramarə ihi irəha mɨnraha.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pita rɨni pen tɨ nirəha i mə tuhəuvən fwe iruə. Nəpɨn həier irə, in rɨnɨmwi nukurhun mi məfwaki, muvsini, məti pen mətoni nɨpwrai prən nəha, mɨni mə, “Tapita, tiko mərer!” Tapita rɨfi nənimen. Nəpɨn rətoni Pita, rɨskəmter, məkure.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pita ruvehi rəɡɨn, mɨvi utə rərer. Kurirə irə Pita rəkwein pen nərmama me səvəi Kumwesən mɨne nɨpran me səməme nərman me səvənraha həuvamhə həuvehe. Irəha hətoni mə Tapita ruvəmɨru.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Kurirə irə kaməvisau nəri nəha ia kwopun me pam ia Jopa. Nərmama həpɨk həni nɨpərhienien ia Iərɨmənu.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Nənə Pita rarə əpwəmwɨs ia Jopa irau iərmama riti sə ramo narimnari me ia teki kau. Iərmama nəha nəɡhɨn nə Saemon.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.