Atos 5
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Mətə iərmama riti nəɡhɨn nə Ananaeas mɨne pran səvənhi Safaera krouəmri pen nəmri nari ia səvənrau tɨprənə.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Nəpɨn kuvehi nənimen, krouvehi mane, rouni pəri mə trouvehi raka nɨpərɨn səvənrau. Kurirə irə Ananaeas ruvehi nɨpərɨn a, mevən, mɨfate pen ia nɨsui aposol me, mameikuə mə mane me pam nəha rauvei pen.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Pita rɨni mə, “Ananaeas, rəfo ikəseni Setan ruvehe mukuər ia rerɨm, mamo ikameikuə ia Nənɨmwɨn Ikinan? Nəmri tɨprənə sə kuvei pehe mik, rəfo ikəkwtəmhiri nɨpərɨn səim?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Nəpɨn ikəpwəh nəmri penien ihi nəmri nari irə, tɨprənə ramo ihi səim irə. Nəpɨn ikuvehi mane, ia nəpɨn nəha mwi mane nəha ramo ihi səim irə. Mətə rəfo rerɨm rɨrhi mə tiko noien i? Ikəpwəh neikuəien ia nirak, mətə ikeikuə ia Kumwesən.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 — ausente —
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 — ausente —
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Nəpɨn aoa kahar rukurau, pran səvəi Ananaeas ruvnimwə pehe, mətə rəpwəh nukurənien mə səvənhi iərman ruvamhə.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Pita rɨni pen tukwe in mə, “Tiko mɨni pehe ro tukw iou i mə nəmri tɨprənə sə kuvei pehe m kɨmirau, in pam i?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Mətə Pita rɨni pen tukwe in mə, “Rəfo kɨmirau iərman səim irouni pəri mə tirouni mə mane me pam i? Ikukurən mə ko ikeikuə ia Nənɨmwɨn səvəi Iərɨmənu? Ətə ro! Nərmama səməme hamənɨmwi səim iərman, irəha fwe ia kwəruə. Tuhəuvehi mwi ik, mhəuvən fwe iruə.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Təkwtəkwuni a Safaera rɨmwei ia nɨsui Pita memhə. Nəpɨn ntəmaruə me həuvnimwə pehe, hətə raməmak muvamhə. Nənə həuvehi, mhəier, mhənɨmwi ia nɨkare səvənhi iərman.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Nakalasia me mɨne nərmama səməme həreɡi nəri nəha, irəha pam həhekɨr asori.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Ia nəpɨn nəha aposol me kamhavən ia reri nərmama me, mamho nɨmtətien me rɨpɨk mɨne narimnari me rɨpɨk nərmama hətoni mhərkərinari irə. Ia nəpɨn me nərmama səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu kamhousəsɨmwɨn irəha me ia vranda səvəi Solomon ia nimwə səvəi Kumwesən.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Nəpɨn nərmama əpnapen a hətoni irəha, həɡnəɡɨni irəha, mətə həpwəh nevənien ipaka, tɨ nəri nə mə həhekɨr.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Mətə nərman me həpɨk mɨne nɨpran me həpɨk kamhəuvehe tɨ Iesu Iərɨmənu, mamhəni nɨpərhienien irə.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Aposol me kamho nɨmtətien me rɨpɨk ia Jerusalem. Ro pen nərmama me kamhəuvehi nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha, mhəuvehi, mhəuvən fwe ia suatuk, mhəmri pen irəha ia təkure nɨkoukau me mɨne kafete me. Irəha kamho iamɨnhi irə mɨnuə Pita ruvehe mukurau mətə nənɨmwɨn a trukurau pen ia nirəha, nənə irəha həuvehe mhəsanɨn.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Nərmama me fwe ia rukwənu me ipaka tɨ Jerusalem, irəha mwi kamhəuvehi nərmama me səvənraha səməme nemhəien rarə ia nirəha mɨne səməme nənɨmwɨn ərəha me kamharə ia nirəha, kamhəuvehi irəha, mhəuvehe, nənə aposol me ho irəha pam həuvehe mhəsanɨn.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Ia nəpɨn nəha pris asori anan mɨne Satusi me nepwɨn housəsɨmwɨn pəri irəha me. Rerɨnraha ramrhi ərəha aposol me səvəi Iesu.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Mo pen həkwtəmhiri irəha, mhəuvehi puvnimwə irəha ia kalapus.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Mətə ia nəpɨn irə aɡelo riti səvəi Iərɨmənu ruvehe məsevər ia təpinhə me səvəi nimwə nəha, miri irapw aposol me, mɨni pen tɨ nirəha i mə,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Tihəuvən mhərer ia nimwə səvəi Kumwesən, mamhəni irapw tɨ nərmama me nəɡkiariien me pam ia nɨkaren səvəi nɨmɨruien vi i.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Ia nəpɨn rɨnamran həuvən fwe ia nimwə səvəi Kumwesən mamhahatən nərmama rosi aɡelo rɨməni pen tukunraha i.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Mətə nəpɨn nərmama me nəha kərhi pen irəha həuvən ia kalapus, həpwəh nətoniien aposol me. Nənə hərərɨɡ, mhəni pen tɨ nəmə asori me i mə,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Kɨmaha iahəuvən mhətoni kalapus rəsisəɡ əknekɨn. Nərmama səməme kamhətui tɨ kwopun nəha kamhərer tukuahaɡ pam ia kwəruə me. Mətə nəpɨn həsevər ia təpinhə, kɨmaha iahəuvnimwə, mətə nərmama me nəha həiwən.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Nəpɨn pris asori me mɨne iəmə asori səvəi naruaɡən me səməme kamhətui tɨ nimwə səvəi Kumwesən həreɡi nəɡkiariien nəha, nətərɨɡien səvənraha rəvsausɨni pɨk tɨ aposol me. Həreirei mə nəfe ro irəha.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ia nəpɨn nəha iərmama riti ruvnimwə pehe, mɨni pen tɨ nirəha i mə “Nəmə me nəha hiənəsisəɡ tukuahaɡ ia nirəha, irəha fwe ia nimwə səvəi Kumwesən kamhahatən nərmama me.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Nənə iəmə asori səvəi naruaɡən me səməme kamhətui tɨ nimwə səvəi Kumwesən rɨskəmter, miri naruaɡən me nepwɨn səvənhi, mhəuvən, mhəkwtəmhiri aposol me, mhəiri irəha mhəuvehe. Mətə həpwəh nousiien irəha, tɨ nəri nə mə həhekɨr nərmama me. Kamo nərmama me həkwi irəha ia kəruəterei.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Irəha həuvehi aposol me mhəuvehe, mhərpwi irapw irəha ia nəmri nəmə asori me. Nənə pris asori anan rəɡkiari mɨnraha,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 mɨni mə, “Iahəuvəni pehe raka nəɡkiariien skai tukumiaha i mə tihəpwəh rə nahatənien nərmama ia nəɡhi iəmə nəha. Mətə hiənərui nəkwamaha. Hətə ro. Təkwtəkwuni nəha nərmama me pam ia Jerusalem həuvəreɡi raka nəɡkiariien səkɨmiaha. Rəfo mə tihərukwi pehe nemhəien səvəi iəmə nəha ia kɨmaha.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Mətə Pita mɨne aposol me həni pen tɨ nəmə asori me i mə, “Kɨmaha tahaməkeikei mho nəkwai Kumwesən, rɨpko mhə nəkwai nərmama.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Kɨmiaha hiənousi əpune Iesu ia noien nəha hiəno irə, mhərukwi utə ia nei kamarkuaui. Mətə Kumwesən səvəi kaha kupwən me səkɨtaha rɨno rətui mwi ia nemhəien səvənhi.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Kumwesən i ruvəuvehi utə raka in mukurei pen in ia nɨkaren mwatuk mə in iəmə sə triri nərmama mɨne iəmə sə truvehimɨru nərmama. Kumwesən ro iamɨnha irə mə truvei pehe nəpɨn m kɨtaha nəkur Isrel. Trɨni mɨnuə sərərɨɡ ia noien ərəha me səkɨtaha, Kumwesən trenouenou noien ərəha me səkɨtaha, məpwəh nərɨpwɨnien.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Kɨmaha iahənətə narimnari me nəha, mamhəvisau irapw mə ro nɨpərhienien. Nənɨmwɨn Ikinan sə Kumwesən rauvei pen m nərmama səməme hamo nəkwan in mwi ramərer kɨmaha min.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Nəpɨn nəmə asori me həreɡi nəɡkiariien səvəi aposol me niemaha rəpi irəha. Hənuə tuhousi əpune irəha.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Mətə iəmə asori riti nəha ikɨn ia rerɨnraha nəɡhɨn nə Kamaliel. In Farisi riti. In iahatən riti sə ramahatən Loa səvəi Moses. Nərmama pam kamhəsiai in. In rɨskəmter, mɨni pen tɨ naruaɡən me mə, “Tiho mhəuvehi nəmə i mhəier. Pwəh kɨmaha iahəɡkiari ouihi a.”
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Nəpɨn aposol me həier irə, Kamaliel rəɡkiari pen m nəmə asori me i mə, “Nəmə Isrel, tihətərɨɡ amasan tɨ nəfe hiamo ia nəmə me i.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Rerɨmiaha trɨrhi Teutas fwe kupwən. Rɨni mə in iərmama riti. Nərmama həpɨk, ipaka tɨ 400, həuvən mhəkurirə i. Mətə kousi əpune iəmə nəha. Nərmama səməme kamho nəkwan havən kɨrkɨri. Kusen səvənraha rəsas miwən.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Kurirə ikɨn, ia nəpɨn sə kaməvsini nərmama me irə, Jutas iəmə Kalili rərer mɨvi nərmama həpɨk həuvən mhəkurirə i. Mətə in mwi kousi əpune. Nərmama səməme kamho nəkwan havən kɨrkɨri.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Ro iamɨnhi irə iakuə takɨni pehe tukumiaha i mə, nəmə me i hamərer ia nəmrɨtaha ipwet, ramasan mə tihəpwəh irəha, mhəfi raka rəɡɨmiaha ia nirəha. Trɨni mɨnuə nəri nəha hamo ruku pen tɨ iərmama, trəsas miwən.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Mətə trɨni mɨnuə Kumwesən ramərer kurirə ia nirəha, ko hiəpwəh nɨniseien irəha. Tihətərɨɡ amasan tɨ nəfe hiamo ia nəmə me i. Kɨtaha səreirei, mətə rərəha mə tihətə sas kurirə mə hiamousari m Kumwesən.”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ro iamɨnhi irə nəmə asori me ho rosi Kamaliel rɨməni pen tɨ nirəha i. Həkwein mwi aposol me həuvnimwə pehe, mhərisi irəha, mhənise pen əknekɨn tɨ nirəha mə tuhəpwəh nəvisauien mwi m nərmama ia nəɡhi Iesu, nənə mhəfi raka rəɡɨnraha ia nirəha.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Aposol me həier ia nəmri nəmə asori me səvəi nəkur Isrel, mamhaɡien, tɨ nəri nə mə Kumwesən rətə irəha mə həmwhen ko naurɨsien mɨnraha tɨ nəɡhi Iesu.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Nənə ia nəpɨn me kamhəuvən fwe ia nimwə səvəi Kumwesən, mamhəuvən mwi ia nimwə me, mamhərɨpɨn, mamhahatən nərmama me, mamhəvisau mɨnraha mə Iesu in Kristo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.