Atos 5
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVI
1 Mətə iərmama riti nəɡhɨn nə Ananaeas mɨne pran səvənhi Safaera krouəmri pen nəmri nari ia səvənrau tɨprənə.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 Nəpɨn kuvehi nənimen, krouvehi mane, rouni pəri mə trouvehi raka nɨpərɨn səvənrau. Kurirə irə Ananaeas ruvehi nɨpərɨn a, mevən, mɨfate pen ia nɨsui aposol me, mameikuə mə mane me pam nəha rauvei pen.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Pita rɨni mə, “Ananaeas, rəfo ikəseni Setan ruvehe mukuər ia rerɨm, mamo ikameikuə ia Nənɨmwɨn Ikinan? Nəmri tɨprənə sə kuvei pehe mik, rəfo ikəkwtəmhiri nɨpərɨn səim?
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 Nəpɨn ikəpwəh nəmri penien ihi nəmri nari irə, tɨprənə ramo ihi səim irə. Nəpɨn ikuvehi mane, ia nəpɨn nəha mwi mane nəha ramo ihi səim irə. Mətə rəfo rerɨm rɨrhi mə tiko noien i? Ikəpwəh neikuəien ia nirak, mətə ikeikuə ia Kumwesən.”
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 — ausente —
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 — ausente —
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Nəpɨn aoa kahar rukurau, pran səvəi Ananaeas ruvnimwə pehe, mətə rəpwəh nukurənien mə səvənhi iərman ruvamhə.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Pita rɨni pen tukwe in mə, “Tiko mɨni pehe ro tukw iou i mə nəmri tɨprənə sə kuvei pehe m kɨmirau, in pam i?”
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Mətə Pita rɨni pen tukwe in mə, “Rəfo kɨmirau iərman səim irouni pəri mə tirouni mə mane me pam i? Ikukurən mə ko ikeikuə ia Nənɨmwɨn səvəi Iərɨmənu? Ətə ro! Nərmama səməme hamənɨmwi səim iərman, irəha fwe ia kwəruə. Tuhəuvehi mwi ik, mhəuvən fwe iruə.”
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Təkwtəkwuni a Safaera rɨmwei ia nɨsui Pita memhə. Nəpɨn ntəmaruə me həuvnimwə pehe, hətə raməmak muvamhə. Nənə həuvehi, mhəier, mhənɨmwi ia nɨkare səvənhi iərman.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Nakalasia me mɨne nərmama səməme həreɡi nəri nəha, irəha pam həhekɨr asori.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Ia nəpɨn nəha aposol me kamhavən ia reri nərmama me, mamho nɨmtətien me rɨpɨk mɨne narimnari me rɨpɨk nərmama hətoni mhərkərinari irə. Ia nəpɨn me nərmama səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu kamhousəsɨmwɨn irəha me ia vranda səvəi Solomon ia nimwə səvəi Kumwesən.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Nəpɨn nərmama əpnapen a hətoni irəha, həɡnəɡɨni irəha, mətə həpwəh nevənien ipaka, tɨ nəri nə mə həhekɨr.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Mətə nərman me həpɨk mɨne nɨpran me həpɨk kamhəuvehe tɨ Iesu Iərɨmənu, mamhəni nɨpərhienien irə.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Aposol me kamho nɨmtətien me rɨpɨk ia Jerusalem. Ro pen nərmama me kamhəuvehi nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha, mhəuvehi, mhəuvən fwe ia suatuk, mhəmri pen irəha ia təkure nɨkoukau me mɨne kafete me. Irəha kamho iamɨnhi irə mɨnuə Pita ruvehe mukurau mətə nənɨmwɨn a trukurau pen ia nirəha, nənə irəha həuvehe mhəsanɨn.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Nərmama me fwe ia rukwənu me ipaka tɨ Jerusalem, irəha mwi kamhəuvehi nərmama me səvənraha səməme nemhəien rarə ia nirəha mɨne səməme nənɨmwɨn ərəha me kamharə ia nirəha, kamhəuvehi irəha, mhəuvehe, nənə aposol me ho irəha pam həuvehe mhəsanɨn.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Ia nəpɨn nəha pris asori anan mɨne Satusi me nepwɨn housəsɨmwɨn pəri irəha me. Rerɨnraha ramrhi ərəha aposol me səvəi Iesu.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Mo pen həkwtəmhiri irəha, mhəuvehi puvnimwə irəha ia kalapus.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Mətə ia nəpɨn irə aɡelo riti səvəi Iərɨmənu ruvehe məsevər ia təpinhə me səvəi nimwə nəha, miri irapw aposol me, mɨni pen tɨ nirəha i mə,
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 “Tihəuvən mhərer ia nimwə səvəi Kumwesən, mamhəni irapw tɨ nərmama me nəɡkiariien me pam ia nɨkaren səvəi nɨmɨruien vi i.”
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Ia nəpɨn rɨnamran həuvən fwe ia nimwə səvəi Kumwesən mamhahatən nərmama rosi aɡelo rɨməni pen tukunraha i.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Mətə nəpɨn nərmama me nəha kərhi pen irəha həuvən ia kalapus, həpwəh nətoniien aposol me. Nənə hərərɨɡ, mhəni pen tɨ nəmə asori me i mə,
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 “Kɨmaha iahəuvən mhətoni kalapus rəsisəɡ əknekɨn. Nərmama səməme kamhətui tɨ kwopun nəha kamhərer tukuahaɡ pam ia kwəruə me. Mətə nəpɨn həsevər ia təpinhə, kɨmaha iahəuvnimwə, mətə nərmama me nəha həiwən.”
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Nəpɨn pris asori me mɨne iəmə asori səvəi naruaɡən me səməme kamhətui tɨ nimwə səvəi Kumwesən həreɡi nəɡkiariien nəha, nətərɨɡien səvənraha rəvsausɨni pɨk tɨ aposol me. Həreirei mə nəfe ro irəha.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Ia nəpɨn nəha iərmama riti ruvnimwə pehe, mɨni pen tɨ nirəha i mə “Nəmə me nəha hiənəsisəɡ tukuahaɡ ia nirəha, irəha fwe ia nimwə səvəi Kumwesən kamhahatən nərmama me.”
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Nənə iəmə asori səvəi naruaɡən me səməme kamhətui tɨ nimwə səvəi Kumwesən rɨskəmter, miri naruaɡən me nepwɨn səvənhi, mhəuvən, mhəkwtəmhiri aposol me, mhəiri irəha mhəuvehe. Mətə həpwəh nousiien irəha, tɨ nəri nə mə həhekɨr nərmama me. Kamo nərmama me həkwi irəha ia kəruəterei.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Irəha həuvehi aposol me mhəuvehe, mhərpwi irapw irəha ia nəmri nəmə asori me. Nənə pris asori anan rəɡkiari mɨnraha,
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 mɨni mə, “Iahəuvəni pehe raka nəɡkiariien skai tukumiaha i mə tihəpwəh rə nahatənien nərmama ia nəɡhi iəmə nəha. Mətə hiənərui nəkwamaha. Hətə ro. Təkwtəkwuni nəha nərmama me pam ia Jerusalem həuvəreɡi raka nəɡkiariien səkɨmiaha. Rəfo mə tihərukwi pehe nemhəien səvəi iəmə nəha ia kɨmaha.”
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Mətə Pita mɨne aposol me həni pen tɨ nəmə asori me i mə, “Kɨmaha tahaməkeikei mho nəkwai Kumwesən, rɨpko mhə nəkwai nərmama.
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Kɨmiaha hiənousi əpune Iesu ia noien nəha hiəno irə, mhərukwi utə ia nei kamarkuaui. Mətə Kumwesən səvəi kaha kupwən me səkɨtaha rɨno rətui mwi ia nemhəien səvənhi.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Kumwesən i ruvəuvehi utə raka in mukurei pen in ia nɨkaren mwatuk mə in iəmə sə triri nərmama mɨne iəmə sə truvehimɨru nərmama. Kumwesən ro iamɨnha irə mə truvei pehe nəpɨn m kɨtaha nəkur Isrel. Trɨni mɨnuə sərərɨɡ ia noien ərəha me səkɨtaha, Kumwesən trenouenou noien ərəha me səkɨtaha, məpwəh nərɨpwɨnien.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Kɨmaha iahənətə narimnari me nəha, mamhəvisau irapw mə ro nɨpərhienien. Nənɨmwɨn Ikinan sə Kumwesən rauvei pen m nərmama səməme hamo nəkwan in mwi ramərer kɨmaha min.”
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Nəpɨn nəmə asori me həreɡi nəɡkiariien səvəi aposol me niemaha rəpi irəha. Hənuə tuhousi əpune irəha.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Mətə iəmə asori riti nəha ikɨn ia rerɨnraha nəɡhɨn nə Kamaliel. In Farisi riti. In iahatən riti sə ramahatən Loa səvəi Moses. Nərmama pam kamhəsiai in. In rɨskəmter, mɨni pen tɨ naruaɡən me mə, “Tiho mhəuvehi nəmə i mhəier. Pwəh kɨmaha iahəɡkiari ouihi a.”
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Nəpɨn aposol me həier irə, Kamaliel rəɡkiari pen m nəmə asori me i mə, “Nəmə Isrel, tihətərɨɡ amasan tɨ nəfe hiamo ia nəmə me i.
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Rerɨmiaha trɨrhi Teutas fwe kupwən. Rɨni mə in iərmama riti. Nərmama həpɨk, ipaka tɨ 400, həuvən mhəkurirə i. Mətə kousi əpune iəmə nəha. Nərmama səməme kamho nəkwan havən kɨrkɨri. Kusen səvənraha rəsas miwən.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 Kurirə ikɨn, ia nəpɨn sə kaməvsini nərmama me irə, Jutas iəmə Kalili rərer mɨvi nərmama həpɨk həuvən mhəkurirə i. Mətə in mwi kousi əpune. Nərmama səməme kamho nəkwan havən kɨrkɨri.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 Ro iamɨnhi irə iakuə takɨni pehe tukumiaha i mə, nəmə me i hamərer ia nəmrɨtaha ipwet, ramasan mə tihəpwəh irəha, mhəfi raka rəɡɨmiaha ia nirəha. Trɨni mɨnuə nəri nəha hamo ruku pen tɨ iərmama, trəsas miwən.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Mətə trɨni mɨnuə Kumwesən ramərer kurirə ia nirəha, ko hiəpwəh nɨniseien irəha. Tihətərɨɡ amasan tɨ nəfe hiamo ia nəmə me i. Kɨtaha səreirei, mətə rərəha mə tihətə sas kurirə mə hiamousari m Kumwesən.”
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Ro iamɨnhi irə nəmə asori me ho rosi Kamaliel rɨməni pen tɨ nirəha i. Həkwein mwi aposol me həuvnimwə pehe, mhərisi irəha, mhənise pen əknekɨn tɨ nirəha mə tuhəpwəh nəvisauien mwi m nərmama ia nəɡhi Iesu, nənə mhəfi raka rəɡɨnraha ia nirəha.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Aposol me həier ia nəmri nəmə asori me səvəi nəkur Isrel, mamhaɡien, tɨ nəri nə mə Kumwesən rətə irəha mə həmwhen ko naurɨsien mɨnraha tɨ nəɡhi Iesu.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Nənə ia nəpɨn me kamhəuvən fwe ia nimwə səvəi Kumwesən, mamhəuvən mwi ia nimwə me, mamhərɨpɨn, mamhahatən nərmama me, mamhəvisau mɨnraha mə Iesu in Kristo.
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.