Atos 4
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Nəpɨn Pita mɨne Jon krauəɡkiari ihi m nərmama, pris me mɨne Satusi me həuvehe irəha iəmə asori səvəi naruaɡən me səməme kamhətui tɨ nimwə səvəi Kumwesən.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Niemaha rəpi irəha tɨ nəri nə mə Pita mɨne Jon krauahatən nərmama me, rauni mə Iesu rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi. Ia nəɡkiariien nəha krauahatən pen mə nərmama səməme həuvamhə tuhətui mwi.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Nəmə asori me nəha həkwtəmhiri irau, mətə tɨ nəri nə mə rɨnaməruarəv, hosə pen irau ia kalapus mə trouəmak fwe ikɨn roueste trakwakwi.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Mətə nərmama me səməme həməreɡi nəɡkiariien səvənrau, həpɨk ia nirəha həni nɨpərhienien ia Iesu. Kəvsini nərman me əpa səməme həni nɨpərhienien ia Iesu, irəha pam ipaka faef-taosen.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Kɨni rakwakwi irə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel mɨne elta me mɨne nahatən me səvəi Loa housəsɨmwɨn irəha me fwe Jerusalem.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Irəha housəsɨmwɨn irəha me irəha pris asori anan nəɡhɨn nə Anas, mɨne Kaeafas, mɨne Jon, mɨne Aleksanta, mɨne sin sin mwi irəha kwənəkwus səvəi pris asori anan.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Irəha həuvehi Pita mɨne Jon, mhərpwi irapw irau ia kurkwanraha, mhəres pen irau i mə, “Sin ruvei pehe nɨskaiien m kɨmirau uə irauo nəri i ia nəɡhi sin?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Ia nəpɨn nəha Pita rerɨn ruvehe mukuər ia Nənɨmwɨn Ikinan, rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha nəmə asori me səvəi nəkur Isrel mɨne elta me.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Təkwtəkwuni hiaməres pehe kɨmrau i ia namasanien sə iarouo m iərmama i nɨsun mi krouemhə. Hiaməres mə iarouəfo irə ro in ruvehe məsanɨn.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Ramasan. Kɨmiaha pam i tihaməkeikei mhəukurən. Nəkur Isrel me pam mwi tuhaməkeikei mhəukurən. Iəmə i ramərer ia nəmrɨmiaha nɨsun mi krouskai, tɨ nəri nə mə iaromasan in ia nəɡhi Iesu Kristo, iəmə Nasaret. Hiənərui tərini pen in ia nei kamarkuaui, remhə, mətə Kumwesən rɨno in rətui mwi ia nemhəien səvənhi.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Iesu in iəmə nəha Nəkukuə Ikinan raməɡkiari irə, mamɨni mə,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Pita rɨrɨpɨn nəɡkiariien mɨni mə, “Iesu əpa rauvehi nɨskaiien tɨ nuvehimɨruien kɨtaha. Ia tənəmtənə me pam, iərmama riti mwi riwən Kumwesən rərhi pehe i mɨni mə tsaməkeikei mhahatətə ia nəɡhɨn mə in truvehimɨru kɨtaha.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Nəpɨn nəmə asori me hətoni mə Pita mɨne Jon krouəpwəh nehekɨrien ia nəmrɨnraha, hərkərinari irə. Hənətə sas mə irau iəmə auər a mi. Krouəpwəh nevənien ia kwopun sə kaukurən nari ikɨn. Irəha hamətərɨɡ tukwe, mhəukurən mə irau nəha krɨnamavən pəri irəha Iesu fwe kupwən.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Mətə ko həpwəh nɨniien nəɡkiariien riti, tɨ nəri nə mə hətoni iəmə nəha krɨnomasan nɨsun mi ramərer ia nɨkarenrau.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Ia nəpɨn nəha nəmə asori me həni mə irəhar tuharevən fwe iruə. Nəpɨn harier irə, kamhəɡkiari mɨnraha me mə,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 “Tso nəfe ia iəmənmi nəha? Nəkur Jerusalem me pam həukurən mə krɨno nɨmtətien asori nəha. Ko kɨtaha səpwəh nɨniien mə neikuəien.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Mətə rərəha mə nəɡkiariien nəha truvirɨs mevən mwi tɨ nərmama me. Pwəh sənise pen əknekɨn tɨ nirau i mə trouəpwəh mwi nɨniien nəɡhi Iesu i tɨ iərmama riti mwi.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Irəha həkwein irəhar haruvnimwə pehe mwi. Həni pen tɨ Pita mɨne Jon mə trouəpwəh mwi nɨniien uə nahatənien nərmama me ia nəɡhi Iesu.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Mɨreɡi Pita mɨne Jon krouni mə, “Kɨmiaha əpa tihaməkeikei mhəkiri mə ratukwatukw ia nəmri Kumwesən mə kɨmrau taro nəkwan uə nəkwamiaha.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Mətə kɨmaha ko iahəpwəh nəkwumwi təriniien tərhumaha. Tahaməkeikei mhəvisau irapw nəfe iahənətə mhəreɡi.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Nənə nəmə asori me hənise əknekɨn pen tɨ nirau i, mhərhi pen irau krauevən, mhəpkətə mhə suatuk riti tɨ nousiien irau. Rəknekɨn tɨ nirəha tɨ nəri nə mə nərmama me haməɡnəɡɨni Kumwesən tɨ nəfe irau krɨno ia iəmə nəha nɨsun mi krouemhə.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Iəmə nəha krɨnomasan in ia nəɡhi Iesu nuk səvənhi rəpi raka foti.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Nəpɨn Pita mɨne Jon krouier, krouevən rouətə nərmama me səvəi Iesu, nənə rouəvisau narimnari me pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həməni pen tɨ nirau i.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Nəpɨn irəha həreɡi, housəsɨmwɨn irəha me mhəfwaki pəri m Kumwesən, mhəni mə, “Iərɨmənu Asori ikɨno neiai mɨne tɨprənə mɨne təsi mɨne narimnari me pam ia nirəhar.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Fwe kupwən, nəɡkiariien səim sə ruku pen ia Nənɨmwɨn Ikinan, rier ia nɨpəɡi nəkwai iərmama səim sə ro tukwini nari mik, kaha səkɨmaha Kiɡ Tevɨt, mɨni mə,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Kiɡ me ia tɨprənə i həpnəpenə tɨ naruaɡənien.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Kumwesən, nəɡkiariien nəha ro nɨpərhienien. Ia taon i Jerusalem, Kiɡ Herot mɨne Ponjes Paelat hənousəsɨmwɨn pəri irəha nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mɨne nəkur Isrel. Irəha hənousəsɨmwɨn irəha me, mhəmwəki Iesu iəmə ikinan səim sə ramo tukwini nari mik.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Irəha həno narimnari me nəha mamhesi pen atukwatukw nəfe ikɨməni mə tuko ia nətərɨɡien səim.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Mətə Iərɨmənu, təkwtəkwuni tikreɡi ro nəɡkiariien skai me nəha nəmə asori me həməni pehe tukumaha i. Kɨmaha iahase ik mə tikasitu ia kɨmaha. Kɨmaha i nərmama iahamo tukwini nari mik. Pwəh iahəvisau irapw nəɡkiariien səim, mhəpwəh nehekɨrien.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Osə pehe rəɡɨm əsanɨn, momasan nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha. Ia nəɡhi Iesu, iəmə ikinan sə ramo tukwini nari mik, pwəh kɨmaha iaho nɨmtətien me mɨne narimnari me nərmama tuhətoni, hərkərinari irə.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Nəpɨn həfwaki pam, Kumwesən rɨkiukiu ia kwopun nəha kamhəkure ikɨn. Rerɨnraha ruvehe mukuər ia Nənɨmwɨn Ikinan. Nənə həuvən mhəni irapw nəɡkiariien səvəi Kumwesən, mhəpwəh nehekɨrien.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Ia nəpɨn nəha nərmama səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu, rerɨnraha mɨne nətərɨɡien səvənraha ro a kuatia. Riti ia nirəha riwən raməpwtɨɡ tɨ nautə me səvənhi, mɨni mə səvənhi əpa. Mətə həuai narimnari me mhəuvehi rəmwhen ia nirəha me.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Aposol me kamhəvisau irapw skai mə Iesu Iərɨmənu rɨnətui pərhien mwi ia nemhəien səvənhi. Nənə Kumwesən ramasitu asori ia nirəha ia namasanien səvənhi.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nərmama me səvəi Iesu riti ia nirəha riwən rɨni mə nari riwən təni tukwe, tɨ nəri nə mə sin sin ia nirəha səvənraha tɨprənə uə nimwə rarə həmri pen nəmri nari irə. Nəpɨn kuvehi nənimen, həuvehi mane,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 mhəuvən, mhəfate pen ia nɨsui aposol me. Nənə aposol me həuai, mhəuvei pen m nərmama səməme nari riwən tɨ nirəha.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Iərmama riti nəha ikɨn nəɡhɨn nə Josef. In iəmə Isrel sə ruku pen ia kwənəkwus səvəi Livae. Rɨnətui ia tənə əmwerɨs nəha Saepras. Aposol me həseɡi pen nəɡhɨn sə vi mə Panapas. Nɨpwrai nəɡkiariien nəha in i mə Iəmə sə Ramərpwi Əknekɨn Nərmama.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Josef i rəmri pen nəmri nari ia tɨprənə səvənhi. Nəpɨn kuvehi nənimen, ruvehi mane, mevən, mɨfate pen ia nɨsui aposol me.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.