Atos 4
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ACF
1 Nəpɨn Pita mɨne Jon krauəɡkiari ihi m nərmama, pris me mɨne Satusi me həuvehe irəha iəmə asori səvəi naruaɡən me səməme kamhətui tɨ nimwə səvəi Kumwesən.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Niemaha rəpi irəha tɨ nəri nə mə Pita mɨne Jon krauahatən nərmama me, rauni mə Iesu rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi. Ia nəɡkiariien nəha krauahatən pen mə nərmama səməme həuvamhə tuhətui mwi.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Nəmə asori me nəha həkwtəmhiri irau, mətə tɨ nəri nə mə rɨnaməruarəv, hosə pen irau ia kalapus mə trouəmak fwe ikɨn roueste trakwakwi.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Mətə nərmama me səməme həməreɡi nəɡkiariien səvənrau, həpɨk ia nirəha həni nɨpərhienien ia Iesu. Kəvsini nərman me əpa səməme həni nɨpərhienien ia Iesu, irəha pam ipaka faef-taosen.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Kɨni rakwakwi irə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel mɨne elta me mɨne nahatən me səvəi Loa housəsɨmwɨn irəha me fwe Jerusalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Irəha housəsɨmwɨn irəha me irəha pris asori anan nəɡhɨn nə Anas, mɨne Kaeafas, mɨne Jon, mɨne Aleksanta, mɨne sin sin mwi irəha kwənəkwus səvəi pris asori anan.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Irəha həuvehi Pita mɨne Jon, mhərpwi irapw irau ia kurkwanraha, mhəres pen irau i mə, “Sin ruvei pehe nɨskaiien m kɨmirau uə irauo nəri i ia nəɡhi sin?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ia nəpɨn nəha Pita rerɨn ruvehe mukuər ia Nənɨmwɨn Ikinan, rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha nəmə asori me səvəi nəkur Isrel mɨne elta me.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 Təkwtəkwuni hiaməres pehe kɨmrau i ia namasanien sə iarouo m iərmama i nɨsun mi krouemhə. Hiaməres mə iarouəfo irə ro in ruvehe məsanɨn.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Ramasan. Kɨmiaha pam i tihaməkeikei mhəukurən. Nəkur Isrel me pam mwi tuhaməkeikei mhəukurən. Iəmə i ramərer ia nəmrɨmiaha nɨsun mi krouskai, tɨ nəri nə mə iaromasan in ia nəɡhi Iesu Kristo, iəmə Nasaret. Hiənərui tərini pen in ia nei kamarkuaui, remhə, mətə Kumwesən rɨno in rətui mwi ia nemhəien səvənhi.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Iesu in iəmə nəha Nəkukuə Ikinan raməɡkiari irə, mamɨni mə,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Pita rɨrɨpɨn nəɡkiariien mɨni mə, “Iesu əpa rauvehi nɨskaiien tɨ nuvehimɨruien kɨtaha. Ia tənəmtənə me pam, iərmama riti mwi riwən Kumwesən rərhi pehe i mɨni mə tsaməkeikei mhahatətə ia nəɡhɨn mə in truvehimɨru kɨtaha.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Nəpɨn nəmə asori me hətoni mə Pita mɨne Jon krouəpwəh nehekɨrien ia nəmrɨnraha, hərkərinari irə. Hənətə sas mə irau iəmə auər a mi. Krouəpwəh nevənien ia kwopun sə kaukurən nari ikɨn. Irəha hamətərɨɡ tukwe, mhəukurən mə irau nəha krɨnamavən pəri irəha Iesu fwe kupwən.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Mətə ko həpwəh nɨniien nəɡkiariien riti, tɨ nəri nə mə hətoni iəmə nəha krɨnomasan nɨsun mi ramərer ia nɨkarenrau.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ia nəpɨn nəha nəmə asori me həni mə irəhar tuharevən fwe iruə. Nəpɨn harier irə, kamhəɡkiari mɨnraha me mə,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 “Tso nəfe ia iəmənmi nəha? Nəkur Jerusalem me pam həukurən mə krɨno nɨmtətien asori nəha. Ko kɨtaha səpwəh nɨniien mə neikuəien.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Mətə rərəha mə nəɡkiariien nəha truvirɨs mevən mwi tɨ nərmama me. Pwəh sənise pen əknekɨn tɨ nirau i mə trouəpwəh mwi nɨniien nəɡhi Iesu i tɨ iərmama riti mwi.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Irəha həkwein irəhar haruvnimwə pehe mwi. Həni pen tɨ Pita mɨne Jon mə trouəpwəh mwi nɨniien uə nahatənien nərmama me ia nəɡhi Iesu.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Mɨreɡi Pita mɨne Jon krouni mə, “Kɨmiaha əpa tihaməkeikei mhəkiri mə ratukwatukw ia nəmri Kumwesən mə kɨmrau taro nəkwan uə nəkwamiaha.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Mətə kɨmaha ko iahəpwəh nəkwumwi təriniien tərhumaha. Tahaməkeikei mhəvisau irapw nəfe iahənətə mhəreɡi.”
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Nənə nəmə asori me hənise əknekɨn pen tɨ nirau i, mhərhi pen irau krauevən, mhəpkətə mhə suatuk riti tɨ nousiien irau. Rəknekɨn tɨ nirəha tɨ nəri nə mə nərmama me haməɡnəɡɨni Kumwesən tɨ nəfe irau krɨno ia iəmə nəha nɨsun mi krouemhə.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Iəmə nəha krɨnomasan in ia nəɡhi Iesu nuk səvənhi rəpi raka foti.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Nəpɨn Pita mɨne Jon krouier, krouevən rouətə nərmama me səvəi Iesu, nənə rouəvisau narimnari me pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həməni pen tɨ nirau i.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Nəpɨn irəha həreɡi, housəsɨmwɨn irəha me mhəfwaki pəri m Kumwesən, mhəni mə, “Iərɨmənu Asori ikɨno neiai mɨne tɨprənə mɨne təsi mɨne narimnari me pam ia nirəhar.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Fwe kupwən, nəɡkiariien səim sə ruku pen ia Nənɨmwɨn Ikinan, rier ia nɨpəɡi nəkwai iərmama səim sə ro tukwini nari mik, kaha səkɨmaha Kiɡ Tevɨt, mɨni mə,
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Kiɡ me ia tɨprənə i həpnəpenə tɨ naruaɡənien.
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Kumwesən, nəɡkiariien nəha ro nɨpərhienien. Ia taon i Jerusalem, Kiɡ Herot mɨne Ponjes Paelat hənousəsɨmwɨn pəri irəha nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mɨne nəkur Isrel. Irəha hənousəsɨmwɨn irəha me, mhəmwəki Iesu iəmə ikinan səim sə ramo tukwini nari mik.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Irəha həno narimnari me nəha mamhesi pen atukwatukw nəfe ikɨməni mə tuko ia nətərɨɡien səim.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Mətə Iərɨmənu, təkwtəkwuni tikreɡi ro nəɡkiariien skai me nəha nəmə asori me həməni pehe tukumaha i. Kɨmaha iahase ik mə tikasitu ia kɨmaha. Kɨmaha i nərmama iahamo tukwini nari mik. Pwəh iahəvisau irapw nəɡkiariien səim, mhəpwəh nehekɨrien.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Osə pehe rəɡɨm əsanɨn, momasan nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha. Ia nəɡhi Iesu, iəmə ikinan sə ramo tukwini nari mik, pwəh kɨmaha iaho nɨmtətien me mɨne narimnari me nərmama tuhətoni, hərkərinari irə.”
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Nəpɨn həfwaki pam, Kumwesən rɨkiukiu ia kwopun nəha kamhəkure ikɨn. Rerɨnraha ruvehe mukuər ia Nənɨmwɨn Ikinan. Nənə həuvən mhəni irapw nəɡkiariien səvəi Kumwesən, mhəpwəh nehekɨrien.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Ia nəpɨn nəha nərmama səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu, rerɨnraha mɨne nətərɨɡien səvənraha ro a kuatia. Riti ia nirəha riwən raməpwtɨɡ tɨ nautə me səvənhi, mɨni mə səvənhi əpa. Mətə həuai narimnari me mhəuvehi rəmwhen ia nirəha me.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Aposol me kamhəvisau irapw skai mə Iesu Iərɨmənu rɨnətui pərhien mwi ia nemhəien səvənhi. Nənə Kumwesən ramasitu asori ia nirəha ia namasanien səvənhi.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nərmama me səvəi Iesu riti ia nirəha riwən rɨni mə nari riwən təni tukwe, tɨ nəri nə mə sin sin ia nirəha səvənraha tɨprənə uə nimwə rarə həmri pen nəmri nari irə. Nəpɨn kuvehi nənimen, həuvehi mane,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 mhəuvən, mhəfate pen ia nɨsui aposol me. Nənə aposol me həuai, mhəuvei pen m nərmama səməme nari riwən tɨ nirəha.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Iərmama riti nəha ikɨn nəɡhɨn nə Josef. In iəmə Isrel sə ruku pen ia kwənəkwus səvəi Livae. Rɨnətui ia tənə əmwerɨs nəha Saepras. Aposol me həseɡi pen nəɡhɨn sə vi mə Panapas. Nɨpwrai nəɡkiariien nəha in i mə Iəmə sə Ramərpwi Əknekɨn Nərmama.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Josef i rəmri pen nəmri nari ia tɨprənə səvənhi. Nəpɨn kuvehi nənimen, ruvehi mane, mevən, mɨfate pen ia nɨsui aposol me.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.