Atos 28

Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ¿?|alt="Paul went to Rom" src="PAULS JOURNEY TO ROME EDITED.tif" size="span" loc="Mid ch 27 or 28 - Full paɡe Landscape" ref="Wok 28:1" Nəpɨn kɨmaha iahəuvarei amasan a, iahəreɡi mə tənə nəha nəɡhɨn nə Molta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nəkur Molta hamasitu asori ia kɨmaha. Irəha həse napw, mamhəni pehe tukumaha pam i mə tahəuvən mhərhiəpw irə, tɨ nəri nə mə nesən ramauər, nəkwieiien rasori.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Ia nəpɨn nəha Pol ruvehi kuse nei mhiə, mousə pen ia napw. Snek riti sə ramahi əpune iərmama rɨreɡi nəpnəpanien, rier irapw fwe ia kuse nei nəha, mahi rəɡi Pol.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Nəpɨn nəkur Molta hətoni snek nəha raməɡher pen ia rəɡɨn, həni pen tɨ nirəha me i mə, “Hətə ro. Rosi iəmə nəha in iəmə sə ramousi əpune iərmama. Pərhien in rousari mukurau ia təsi asori, mətə kumwesən me ko həpkəseni mhə in rɨmɨru.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Mətə Pol rouniətukus pen snek nəha ia napw, mɨreɡi ramasan a.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Nəkur Molta kamhərer mamheitenhi mə rəɡi Pol trəsisi uə Pol trɨmwei memhə təkwtəkwuni. Hərer əpwəmwɨs mamheitenhi, mətə həpkətə mhə nari riti sə rərəha ro Pol. Ro pen irəha harə mhərari ia nətərɨɡien səvənraha, mhəni mwi mə, “Kumwesən riti nəha!”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Kwopun nəha iahəuvarei ikɨn ipaka tɨ tɨprənə səvəi iərmama riti nəɡhɨn nə Puplias. In iəmə asori səvəi nərmama me ia tənə əmwerɨs nəha Molta. In ramasan tukumaha, miri kɨmaha mevən fwe imwəni, mamətui amasan tukumaha meste nəpɨn kahar.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ia nəpɨn nəha tata səvəi Puplias ramapri a ia nɨməhan səvənhi, mɨreɡi rərəha, maməkwiei fifa, mamaiu netə. Mətə Pol ruvnimwə pehe, məmrutə rəɡɨn mi irə, məfwaki, in ruvehe məsanɨn.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Kurirə irə nəkur Molta me pam səməme nemhəien rarə ia nirəha, irəha mwi həuvehe tɨ Pol, nənə in ro irəha həuvehe mhəsanɨn.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Irəha həsiai kɨmaha, mhəuvei pehe narimnari me rɨpɨk m kɨmaha. Nəpɨn iahənaməpnəpenə irə mə tahəputə ia nɨtətə riti mhəier ia kwopun nəha, nəfe nəɡhɨn riwən təni kɨmaha, nəkur Molta həuvehi, mhəmri pen ia nəkwai nɨtətə.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Kɨmaha iahəuvehi məkwə kahar fwe Molta. Kurirə irə iahəputə ia nɨtətə riti sə rɨnərkwafə fwe ikɨn meste nəpɨn səvəi nəkwieiien ruvehe mukurau. Nɨtətə nəha ruku pen fwe Aleksantria. Kɨməseɡi pen nəɡhɨn nə mə Kasto mɨne Polakis kumwesən kəru irau mwirmwir mi.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Iahəputə ia nɨtətə nəha mhəier mhəuvən mhapirapw fwe taon nəha Saerakus, nənə mhəuvehi nəpɨn kahar fwe ikɨn.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nənə mhəier mwi, mhəuvən mhapirapw fwe taon nəha Rejiam. Kɨni rakwakwi irə, mətaɡi uritoɡə rɨskəmter, nənə iahərɨpɨn mamhəuvən. Nəpɨn kəru rukurau, nənə iahapirapw ia taon nəha Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ia kwopun nəha kɨmaha iahətoni piəvɨtaha me nepwɨn. Həres pehe kɨmaha i mə tuharə kɨmaha mɨnraha səvəi nəfwakiien kuatia. Kurirə irə iahavən mənamhəuvən fwe ia Rom.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Piəvtaha me fwe Rom, nəpɨn həreɡi mə kɨmaha iahənamuvehe, həier, mhəuvehe tukumaha, mheste maket səvəi Apias mɨne kwopun nəha kɨno nimwə kahar ikɨn kamərəku pen kamapri irə. Nəpɨn Pol rətoni irəha, rɨni tanak tɨ Kumwesən. Rerɨn raɡien.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Iahəuvən mhapirapw fwe Rom, nənə kəseni Pol ramarə in əpa irau iaruaɡən kuatia sə ramətui tukwe.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Nəpɨn kahar rukurau, Pol rəkwein nəmə asori me səvəi nəkur Isrel me fwe Rom mə tuhəuvehe. Irəha həuvehe, mhousəsɨmwɨn irəha me, nənə Pol rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Piak me, iou iapko mhə nari riti, mouraha kɨtaha nəkur Isrel, uə iapko mhə nari riti, mouraha narəien səkɨtaha sə kaha kupwən me həməuvei pehe. Mətə irəha fwe Jerusalem həkwtəmhiri iou, mhəuvei pen iou ia rəɡi nəkur Rom.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Nəpɨn nəkur Rom me nəha hənəres raka iou nəresien me rɨpɨk, hənuə tuhəfi raka rəɡɨnraha ia nirak, tɨ nəri nə mə həpkətə mhə nari riti iakɨno rərəha tuhousi əpune iou tukwe.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Mətə nəkur Isrel həni mə rekəm. Nənə iakreɡi mə noien nəha səvənraha raməkeikei miou. Iakəres pen iəmə asori səvəi nəkur Rom mə ko in rəseni iou iakuvehe i pwəh Kiɡ Sisa rəkiri nəɡkiariien səiou. Iakəres pen iamɨnhi, mətə səiou riti nəɡkiariien riwən takɨni muəsi nəkur imwak me i.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Kɨno iamɨnhi irə ia nirak. Ro pen iakəres mə takətə kɨmiaha ipwet, məɡkiari m kɨmiaha. Iakuə takɨni sas pehe tukumiaha i mə hənərihi iou ia jen i tɨ Kristo, iəmə nəha kɨtaha nəkur Isrel saməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səkɨtaha irə mə truvehe.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Pol rɨni pen pam, nənə irəha həni pen tukwe in mə, “Kɨmaha iahəpkuvehi mhə nəkukuə me nepwɨn sə nəkur Jutia həmərai, mhərhi pehe i tɨ nɨniien ik. Piəvtaha me nepwɨn həiwən həuku pen fwe ikɨn, mhəuvehe, mhəvisau pehe ik uə həməni ərəha ik.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Mətə kɨmaha iahokeikei mə tahəreɡi nətərɨɡien səim, tɨ nəri nə mə iahəukurən mə ia kwopun me pam kamhəni ərəha kuse nəfwakiien nəha kamɨni mə Suatuk səvəi Iesu.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ro iamɨnhi irə irəha Pol hərkwəpɨn. Nənə ia nəpɨn nəha nəkur Isrel həpɨk həuvehe tɨ Pol ia nimwə nəha ramarə ikɨn. Nənə in rəɡkiari mɨnraha nəpɨn pekɨn. In raməvsini Loa səvəi Moses mɨne nəkukuə me səvəi profet kupwən me, maməɡkiari ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə, mamousari mə tro irəha hətoni mə pərhien Iesu in Kristo.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Irəha me nepwɨn həni nɨpərhienien ia nəfe Pol rani, mətə nepwɨn həpkɨni mhə nɨpərhienien irə.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Nənə tɨ nəri nə mə nətərɨɡien səvənraha rɨpkuvehe mhə mo kuatia, irəha həpwəh mənamhəuvən. Nəɡkiariien sampam Pol rɨni pen tɨ nirəha i, in i mə, “Nəɡkiariien sə Nənɨmwɨn Ikinan rɨməuvei pen m Profet Aesea fwe kupwən mə trɨni irapw tɨ kaha kupwən me səkɨmiaha in ratukwatukw a.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Kumwesən rɨməni pen tɨ profet i mɨnuə:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Tro iamɨnhi irə, tɨ nəri nə mə reri nərmama me i ruvəskai raka.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pol rarə mɨni mwi mə, “Kɨmiaha tihaməkeikei mhəukurən nəri. Kumwesən rauvehimɨru nərmama me səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu. Nəɡkiariien sə raməvisau irapw i ruvavən raka tɨ nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Irəha tuhətərɨɡ irə.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 — ausente —
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 In raməvisau irapw nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə, mamahatən nərmama ia nəɡkiariien amasan səvəi Iesu Kristo, Iərɨmənu səkɨtaha. Nəpɨn Pol raməɡkiari, in rɨpkhekɨr mhə. Iərmama riti riwən rɨnise in.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.