Atos 28
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARC
1 ¿?|alt="Paul went to Rom" src="PAULS JOURNEY TO ROME EDITED.tif" size="span" loc="Mid ch 27 or 28 - Full paɡe Landscape" ref="Wok 28:1" Nəpɨn kɨmaha iahəuvarei amasan a, iahəreɡi mə tənə nəha nəɡhɨn nə Molta.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Nəkur Molta hamasitu asori ia kɨmaha. Irəha həse napw, mamhəni pehe tukumaha pam i mə tahəuvən mhərhiəpw irə, tɨ nəri nə mə nesən ramauər, nəkwieiien rasori.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Ia nəpɨn nəha Pol ruvehi kuse nei mhiə, mousə pen ia napw. Snek riti sə ramahi əpune iərmama rɨreɡi nəpnəpanien, rier irapw fwe ia kuse nei nəha, mahi rəɡi Pol.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Nəpɨn nəkur Molta hətoni snek nəha raməɡher pen ia rəɡɨn, həni pen tɨ nirəha me i mə, “Hətə ro. Rosi iəmə nəha in iəmə sə ramousi əpune iərmama. Pərhien in rousari mukurau ia təsi asori, mətə kumwesən me ko həpkəseni mhə in rɨmɨru.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Mətə Pol rouniətukus pen snek nəha ia napw, mɨreɡi ramasan a.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Nəkur Molta kamhərer mamheitenhi mə rəɡi Pol trəsisi uə Pol trɨmwei memhə təkwtəkwuni. Hərer əpwəmwɨs mamheitenhi, mətə həpkətə mhə nari riti sə rərəha ro Pol. Ro pen irəha harə mhərari ia nətərɨɡien səvənraha, mhəni mwi mə, “Kumwesən riti nəha!”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Kwopun nəha iahəuvarei ikɨn ipaka tɨ tɨprənə səvəi iərmama riti nəɡhɨn nə Puplias. In iəmə asori səvəi nərmama me ia tənə əmwerɨs nəha Molta. In ramasan tukumaha, miri kɨmaha mevən fwe imwəni, mamətui amasan tukumaha meste nəpɨn kahar.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Ia nəpɨn nəha tata səvəi Puplias ramapri a ia nɨməhan səvənhi, mɨreɡi rərəha, maməkwiei fifa, mamaiu netə. Mətə Pol ruvnimwə pehe, məmrutə rəɡɨn mi irə, məfwaki, in ruvehe məsanɨn.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Kurirə irə nəkur Molta me pam səməme nemhəien rarə ia nirəha, irəha mwi həuvehe tɨ Pol, nənə in ro irəha həuvehe mhəsanɨn.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Irəha həsiai kɨmaha, mhəuvei pehe narimnari me rɨpɨk m kɨmaha. Nəpɨn iahənaməpnəpenə irə mə tahəputə ia nɨtətə riti mhəier ia kwopun nəha, nəfe nəɡhɨn riwən təni kɨmaha, nəkur Molta həuvehi, mhəmri pen ia nəkwai nɨtətə.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Kɨmaha iahəuvehi məkwə kahar fwe Molta. Kurirə irə iahəputə ia nɨtətə riti sə rɨnərkwafə fwe ikɨn meste nəpɨn səvəi nəkwieiien ruvehe mukurau. Nɨtətə nəha ruku pen fwe Aleksantria. Kɨməseɡi pen nəɡhɨn nə mə Kasto mɨne Polakis kumwesən kəru irau mwirmwir mi.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Iahəputə ia nɨtətə nəha mhəier mhəuvən mhapirapw fwe taon nəha Saerakus, nənə mhəuvehi nəpɨn kahar fwe ikɨn.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Nənə mhəier mwi, mhəuvən mhapirapw fwe taon nəha Rejiam. Kɨni rakwakwi irə, mətaɡi uritoɡə rɨskəmter, nənə iahərɨpɨn mamhəuvən. Nəpɨn kəru rukurau, nənə iahapirapw ia taon nəha Puteoli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Ia kwopun nəha kɨmaha iahətoni piəvɨtaha me nepwɨn. Həres pehe kɨmaha i mə tuharə kɨmaha mɨnraha səvəi nəfwakiien kuatia. Kurirə irə iahavən mənamhəuvən fwe ia Rom.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Piəvtaha me fwe Rom, nəpɨn həreɡi mə kɨmaha iahənamuvehe, həier, mhəuvehe tukumaha, mheste maket səvəi Apias mɨne kwopun nəha kɨno nimwə kahar ikɨn kamərəku pen kamapri irə. Nəpɨn Pol rətoni irəha, rɨni tanak tɨ Kumwesən. Rerɨn raɡien.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Iahəuvən mhapirapw fwe Rom, nənə kəseni Pol ramarə in əpa irau iaruaɡən kuatia sə ramətui tukwe.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Nəpɨn kahar rukurau, Pol rəkwein nəmə asori me səvəi nəkur Isrel me fwe Rom mə tuhəuvehe. Irəha həuvehe, mhousəsɨmwɨn irəha me, nənə Pol rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Piak me, iou iapko mhə nari riti, mouraha kɨtaha nəkur Isrel, uə iapko mhə nari riti, mouraha narəien səkɨtaha sə kaha kupwən me həməuvei pehe. Mətə irəha fwe Jerusalem həkwtəmhiri iou, mhəuvei pen iou ia rəɡi nəkur Rom.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Nəpɨn nəkur Rom me nəha hənəres raka iou nəresien me rɨpɨk, hənuə tuhəfi raka rəɡɨnraha ia nirak, tɨ nəri nə mə həpkətə mhə nari riti iakɨno rərəha tuhousi əpune iou tukwe.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Mətə nəkur Isrel həni mə rekəm. Nənə iakreɡi mə noien nəha səvənraha raməkeikei miou. Iakəres pen iəmə asori səvəi nəkur Rom mə ko in rəseni iou iakuvehe i pwəh Kiɡ Sisa rəkiri nəɡkiariien səiou. Iakəres pen iamɨnhi, mətə səiou riti nəɡkiariien riwən takɨni muəsi nəkur imwak me i.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Kɨno iamɨnhi irə ia nirak. Ro pen iakəres mə takətə kɨmiaha ipwet, məɡkiari m kɨmiaha. Iakuə takɨni sas pehe tukumiaha i mə hənərihi iou ia jen i tɨ Kristo, iəmə nəha kɨtaha nəkur Isrel saməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səkɨtaha irə mə truvehe.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Pol rɨni pen pam, nənə irəha həni pen tukwe in mə, “Kɨmaha iahəpkuvehi mhə nəkukuə me nepwɨn sə nəkur Jutia həmərai, mhərhi pehe i tɨ nɨniien ik. Piəvtaha me nepwɨn həiwən həuku pen fwe ikɨn, mhəuvehe, mhəvisau pehe ik uə həməni ərəha ik.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Mətə kɨmaha iahokeikei mə tahəreɡi nətərɨɡien səim, tɨ nəri nə mə iahəukurən mə ia kwopun me pam kamhəni ərəha kuse nəfwakiien nəha kamɨni mə Suatuk səvəi Iesu.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Ro iamɨnhi irə irəha Pol hərkwəpɨn. Nənə ia nəpɨn nəha nəkur Isrel həpɨk həuvehe tɨ Pol ia nimwə nəha ramarə ikɨn. Nənə in rəɡkiari mɨnraha nəpɨn pekɨn. In raməvsini Loa səvəi Moses mɨne nəkukuə me səvəi profet kupwən me, maməɡkiari ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə, mamousari mə tro irəha hətoni mə pərhien Iesu in Kristo.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Irəha me nepwɨn həni nɨpərhienien ia nəfe Pol rani, mətə nepwɨn həpkɨni mhə nɨpərhienien irə.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Nənə tɨ nəri nə mə nətərɨɡien səvənraha rɨpkuvehe mhə mo kuatia, irəha həpwəh mənamhəuvən. Nəɡkiariien sampam Pol rɨni pen tɨ nirəha i, in i mə, “Nəɡkiariien sə Nənɨmwɨn Ikinan rɨməuvei pen m Profet Aesea fwe kupwən mə trɨni irapw tɨ kaha kupwən me səkɨmiaha in ratukwatukw a.
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Kumwesən rɨməni pen tɨ profet i mɨnuə:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Tro iamɨnhi irə, tɨ nəri nə mə reri nərmama me i ruvəskai raka.
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Pol rarə mɨni mwi mə, “Kɨmiaha tihaməkeikei mhəukurən nəri. Kumwesən rauvehimɨru nərmama me səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu. Nəɡkiariien sə raməvisau irapw i ruvavən raka tɨ nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Irəha tuhətərɨɡ irə.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 — ausente —
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 In raməvisau irapw nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə, mamahatən nərmama ia nəɡkiariien amasan səvəi Iesu Kristo, Iərɨmənu səkɨtaha. Nəpɨn Pol raməɡkiari, in rɨpkhekɨr mhə. Iərmama riti riwən rɨnise in.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.