Atos 26
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Akripa rɨni pen tɨ Pol i mə, “Iakəseni ik, ikɨni nəɡkiariien səim.” Nənə Pol ruvehi utə rəɡɨn mɨnani irapw nəɡkiariien səvənhi, mɨnamɨni mə,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Kiɡ Akripa. Iakamərer ia nənimem ipwet mə takɨni irapw nəɡkiariien səiou tɨ nəɡkiariien me pam i nəkur Isrel kamhəni ərəha iou irə. Rerɨk raɡien,
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 tɨ nəri nə mə ik ikukurən amasan narəien səvəi nəkur Isrel mɨne nousariien me səvənraha. Ro pen iakase ik tiko nətərɨɡien səim rəpwəmwɨs, mətərɨɡ ia nirak.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 Nəkur Isrel me pam həukurən amasan narəien səiou. Nəpɨn iakɨnamouihi, iakamarə kɨmaha mɨnraha fwe imwak ikɨn. Kurirə ikɨn iakamavən kɨmaha mɨnraha fwe ia Jerusalem.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Irəha həuvəukurən raka iou fwe kupwən. Mə rerɨnraha raɡien tɨ nɨniien, tuhəni iou mə pərhien iakɨnarə ia narəien səvəi Farisi me. Farisi me həskai tɨ Loa səvəi Moses mhəpi raka təmwei nəfwakiien me nepwɨn səkɨmaha nəkur Isrel.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Nənə təkwtəkwuni iakamərer ia kwopun i mə tikəkiri nəɡkiariien səiou, tɨ nəri nə mə iakaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səiou ia promes nəha Kumwesən rɨməni pen tɨ kaha kupwən me səkɨmaha.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Promes nəha kwənəkwus me twelef səkɨmaha kamhəmri pen əknekɨn nətərɨɡien səvənraha irə, mamhəfwaki skai ia nəpɨn mɨne ia ran, mamheitenhi mə tuhəuvehi. Promes əpa nəha, Kiɡ Akripa, tɨ nəri nə mə iakaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səiou irə, nəkur Isrel me i kamhəni ərəha iou.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Kɨmiaha i, Kumwesən rukurən noien nərmama səməme həuvamhə hətui mwi. Rəfo rəknekɨn tukumiaha tɨ nɨniien nɨpərhienien irə?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 Fwe kupwən, iou mwi rerɨk ramrhi mə takaməkeikei mo narimnari me nepwɨn, mouraha nəɡhi Iesu, iəmə Nasaret.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 In nəha noien səiou sə iakɨnamo fwe ia Jerusalem. Pris asori me həməuvei pehe nasoriien miou, nənə iakəkwtəmhiri nərmama səvəi Iesu həpɨk, muvehi puvnimwə irəha ia kalapus. Nəpɨn kamhəni mə tukousi əpune irəha, iou mwi iakɨni mə ratukwatukw, pwəh housi əpune.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Nəpɨn rɨpɨk iakamousi irəha fwe ia nəkwai nimwəfwaki me səvəi nəkur Isrel, mamousari mə tako irəha həni ərəha Iesu. Iakaməmwəki pɨk irəha. Ro pen iakamevən mwi fwe ia taon me isipwɨn mə takometə irəha.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Nəpɨn riti pris asori me həuvei pehe nasoriien miou, mhərhi pen iou mə takevən fwe Tamaskes.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Kiɡ Akripa, fwe ia suatuk, ia kurkwai nəpɨn ia ran, iakətə nukuraanien ruku pen ia nɨmaɡouaɡou, məhiəpwɨn iou mɨne nərmama me səməme haməkurirə ia nirak. Raməhiapw pɨk məpi raka meri.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Ia nəpɨn nəha kɨmaha pam iahəmwei ia tɨprənə, nənə iakreɡi reri iərmama riti rəɡkiari pehe miou ia nəɡkiariien Hipru, mɨni mə, ‘Sol, Sol, rəfo ikamometə iou? Ikamo a nəmisəien mik. Ikəmwhen ia kau nəha nəpɨn iəmə asori səvənhi raməpi ia nei əhiə, ramerukw kurirə nɨsun, nei əhiə raməpi.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 Mɨreɡi iakɨni mə, ‘Iəmə asori, ik sin i?’
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Mətə tiko mɨskəmter, mərer ia nɨsum mi. Iou iakier pehe tukw ik i iamɨnhi irə mɨnuə takuvehi utə ik, ikuvehe mo iərmama sə ramo tukwini nari miou. Tikaməkeikei mɨni irapw tɨ nərmama me narimnari me sə iako ikətoni ipwet mɨne narimnari me sə tako ikətoni.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Takuvehi raka ik ia rəɡi nəkur Isrel mɨne ia rəɡi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Iakamərhi pen ik tɨ nirəha i.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Tikaməkeikei mevən mo nənimenraha rukuraan. Pwəh həpwəh nəpitəvien, mhərari, mhəuvehe tɨ nukuraanien. Pwəh həpwəh nɨskaiien səvəi Setan, mhərari, mhəuvehe tɨ Kumwesən. Nənə Kumwesən trenouenou noien ərəha me səvənraha, nənə irəha tuhəuvehi kwopun riti səvənraha irəha nərmama me i Kumwesən raməmri əpə irəha mə irəha nəkur ikinan me səvənhi, tɨ nəri nə mə kamhahatətə ia nirak.’
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 Ro iamɨnhi irə, Kiɡ Akripa, iakəpwəh nəruiien vison nəha ruku pen ia neiai.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Mətə iakukupwən fwe Tamaskes, nənə fwe Jerusalem, mɨne ia kwopun me nepwɨn mwi fwe ia tənə Jutia, mɨne ia tənə me səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Iakəvisau irapw mə nərmama me tuhaməkeikei mhərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha, mhəuvehe tɨ Kumwesən, mho noien amasan me səməme tuhahatən pen mə irəha həuvərərɨɡ pərhien ia rerɨnraha.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nənə tɨ noien nəha iakamo, nəkur Isrel me i həkwtəmhiri iou fwe ia nimwə səvəi Kumwesən, mamhousari mə tuhousi əpune iou.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Mətə Kumwesən ramasitu ia nirak ia nəpɨn me. Ro pen iakamərer ia kwopun i ia nəmrɨmiaha ipwet, maməvisau m nəmə asori me mɨne nəmə auər a me. Nəɡkiariien i iakani rɨpko mhə nəɡkiariien əpə riti, mətə iakani a narimnari me səməme profet me mɨne Moses həməni kupwən mə tuko.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 Irəha həməni mə Kristo traməkeikei mɨreɡi nəmisəien, memhə, mukupwən ia nərmama me pam mətui mwi ia nemhəien, nənə məvisau irapw nəɡkiariien amasan sə trəhiəpwɨn nəkur Isrel mɨne nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Nəpɨn Pol rani irapw nəɡkiariien səvənhi iamɨnhi irə, Festas rəɡkiari asori, mɨni mə, “Pol ikamarməri. Nukurənien me rɨpɨk kɨnahatən ik irə hamo ik ikamarməri.”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Mətə Pol rɨni mə, “Festas, iəmə asori, iakəpwəh narməriien. Nəɡkiariien me i iakani ho nɨpərhienien anan.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Kiɡ Akripa, ikukurən narimnari me i. Ro pen iakukurən nəɡkiariien mik, məpwəh nehekɨrien. Ia nətəien səiou rosi ikɨnətə pam raka narimnari me i, tɨ nəri nə mə həpkier irapw mhə ia kwopun afafa.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Kiɡ Akripa, rəfo? Ikamɨni nɨpərhienien ia profet me səvəi nəkur Isrel? Iakukurən mə ikani nɨpərhienien ia nirəha.”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Mɨreɡi Akripa rɨni pen tɨ Pol i mə, “Ikukurən mə ia nəpɨn ouihi kwərha ko ikuvi iou iakuvehe mo iou Kristin?”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Iakəpwəh nəfwaki penien m Kumwesən tukw ik əpa, mətə tukumiaha pam i hiamətərɨɡ ia səiou nəɡkiariien ipwet. Iakaməres mə nəpɨn ouihi uə nəpɨn əpwəmwɨs, kɨmiaha pam tihəuvehe mhəmwhen ia nirak. Jen me i a sə kɨnərihi iou irə, iakəpwəh nokeikeiien mə tukərihi kɨmiaha irə.”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Ia nəpɨn nəha Kiɡ Akripa mɨne Festas mɨne Pernis mɨne nərmama səməme kamhəkure irəha mɨnraha həskəmter,
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 mhəier. Nəpɨn həier pam, həni pen tɨ nirəha me i mə, “Iəmə nəha rɨpko mhə nari riti sə tukousi əpune in tukwe uə tukuvehi puvnimwə in ia kalapus tukwe.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Nənə Akripa rɨni pen tɨ Festas i mə, “Rɨpkəpwəh a nəresien mə Kiɡ Sisa trəkiri nəɡkiariien səvənhi, səseni rier irapw ia kalapus mamevən.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.