Atos 26
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Akripa rɨni pen tɨ Pol i mə, “Iakəseni ik, ikɨni nəɡkiariien səim.” Nənə Pol ruvehi utə rəɡɨn mɨnani irapw nəɡkiariien səvənhi, mɨnamɨni mə,
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Kiɡ Akripa. Iakamərer ia nənimem ipwet mə takɨni irapw nəɡkiariien səiou tɨ nəɡkiariien me pam i nəkur Isrel kamhəni ərəha iou irə. Rerɨk raɡien,
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 tɨ nəri nə mə ik ikukurən amasan narəien səvəi nəkur Isrel mɨne nousariien me səvənraha. Ro pen iakase ik tiko nətərɨɡien səim rəpwəmwɨs, mətərɨɡ ia nirak.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Nəkur Isrel me pam həukurən amasan narəien səiou. Nəpɨn iakɨnamouihi, iakamarə kɨmaha mɨnraha fwe imwak ikɨn. Kurirə ikɨn iakamavən kɨmaha mɨnraha fwe ia Jerusalem.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Irəha həuvəukurən raka iou fwe kupwən. Mə rerɨnraha raɡien tɨ nɨniien, tuhəni iou mə pərhien iakɨnarə ia narəien səvəi Farisi me. Farisi me həskai tɨ Loa səvəi Moses mhəpi raka təmwei nəfwakiien me nepwɨn səkɨmaha nəkur Isrel.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Nənə təkwtəkwuni iakamərer ia kwopun i mə tikəkiri nəɡkiariien səiou, tɨ nəri nə mə iakaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səiou ia promes nəha Kumwesən rɨməni pen tɨ kaha kupwən me səkɨmaha.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Promes nəha kwənəkwus me twelef səkɨmaha kamhəmri pen əknekɨn nətərɨɡien səvənraha irə, mamhəfwaki skai ia nəpɨn mɨne ia ran, mamheitenhi mə tuhəuvehi. Promes əpa nəha, Kiɡ Akripa, tɨ nəri nə mə iakaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səiou irə, nəkur Isrel me i kamhəni ərəha iou.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Kɨmiaha i, Kumwesən rukurən noien nərmama səməme həuvamhə hətui mwi. Rəfo rəknekɨn tukumiaha tɨ nɨniien nɨpərhienien irə?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Fwe kupwən, iou mwi rerɨk ramrhi mə takaməkeikei mo narimnari me nepwɨn, mouraha nəɡhi Iesu, iəmə Nasaret.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 In nəha noien səiou sə iakɨnamo fwe ia Jerusalem. Pris asori me həməuvei pehe nasoriien miou, nənə iakəkwtəmhiri nərmama səvəi Iesu həpɨk, muvehi puvnimwə irəha ia kalapus. Nəpɨn kamhəni mə tukousi əpune irəha, iou mwi iakɨni mə ratukwatukw, pwəh housi əpune.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Nəpɨn rɨpɨk iakamousi irəha fwe ia nəkwai nimwəfwaki me səvəi nəkur Isrel, mamousari mə tako irəha həni ərəha Iesu. Iakaməmwəki pɨk irəha. Ro pen iakamevən mwi fwe ia taon me isipwɨn mə takometə irəha.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 Nəpɨn riti pris asori me həuvei pehe nasoriien miou, mhərhi pen iou mə takevən fwe Tamaskes.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Kiɡ Akripa, fwe ia suatuk, ia kurkwai nəpɨn ia ran, iakətə nukuraanien ruku pen ia nɨmaɡouaɡou, məhiəpwɨn iou mɨne nərmama me səməme haməkurirə ia nirak. Raməhiapw pɨk məpi raka meri.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Ia nəpɨn nəha kɨmaha pam iahəmwei ia tɨprənə, nənə iakreɡi reri iərmama riti rəɡkiari pehe miou ia nəɡkiariien Hipru, mɨni mə, ‘Sol, Sol, rəfo ikamometə iou? Ikamo a nəmisəien mik. Ikəmwhen ia kau nəha nəpɨn iəmə asori səvənhi raməpi ia nei əhiə, ramerukw kurirə nɨsun, nei əhiə raməpi.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Mɨreɡi iakɨni mə, ‘Iəmə asori, ik sin i?’
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Mətə tiko mɨskəmter, mərer ia nɨsum mi. Iou iakier pehe tukw ik i iamɨnhi irə mɨnuə takuvehi utə ik, ikuvehe mo iərmama sə ramo tukwini nari miou. Tikaməkeikei mɨni irapw tɨ nərmama me narimnari me sə iako ikətoni ipwet mɨne narimnari me sə tako ikətoni.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Takuvehi raka ik ia rəɡi nəkur Isrel mɨne ia rəɡi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Iakamərhi pen ik tɨ nirəha i.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Tikaməkeikei mevən mo nənimenraha rukuraan. Pwəh həpwəh nəpitəvien, mhərari, mhəuvehe tɨ nukuraanien. Pwəh həpwəh nɨskaiien səvəi Setan, mhərari, mhəuvehe tɨ Kumwesən. Nənə Kumwesən trenouenou noien ərəha me səvənraha, nənə irəha tuhəuvehi kwopun riti səvənraha irəha nərmama me i Kumwesən raməmri əpə irəha mə irəha nəkur ikinan me səvənhi, tɨ nəri nə mə kamhahatətə ia nirak.’
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 Ro iamɨnhi irə, Kiɡ Akripa, iakəpwəh nəruiien vison nəha ruku pen ia neiai.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Mətə iakukupwən fwe Tamaskes, nənə fwe Jerusalem, mɨne ia kwopun me nepwɨn mwi fwe ia tənə Jutia, mɨne ia tənə me səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Iakəvisau irapw mə nərmama me tuhaməkeikei mhərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha, mhəuvehe tɨ Kumwesən, mho noien amasan me səməme tuhahatən pen mə irəha həuvərərɨɡ pərhien ia rerɨnraha.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nənə tɨ noien nəha iakamo, nəkur Isrel me i həkwtəmhiri iou fwe ia nimwə səvəi Kumwesən, mamhousari mə tuhousi əpune iou.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Mətə Kumwesən ramasitu ia nirak ia nəpɨn me. Ro pen iakamərer ia kwopun i ia nəmrɨmiaha ipwet, maməvisau m nəmə asori me mɨne nəmə auər a me. Nəɡkiariien i iakani rɨpko mhə nəɡkiariien əpə riti, mətə iakani a narimnari me səməme profet me mɨne Moses həməni kupwən mə tuko.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Irəha həməni mə Kristo traməkeikei mɨreɡi nəmisəien, memhə, mukupwən ia nərmama me pam mətui mwi ia nemhəien, nənə məvisau irapw nəɡkiariien amasan sə trəhiəpwɨn nəkur Isrel mɨne nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Nəpɨn Pol rani irapw nəɡkiariien səvənhi iamɨnhi irə, Festas rəɡkiari asori, mɨni mə, “Pol ikamarməri. Nukurənien me rɨpɨk kɨnahatən ik irə hamo ik ikamarməri.”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Mətə Pol rɨni mə, “Festas, iəmə asori, iakəpwəh narməriien. Nəɡkiariien me i iakani ho nɨpərhienien anan.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Kiɡ Akripa, ikukurən narimnari me i. Ro pen iakukurən nəɡkiariien mik, məpwəh nehekɨrien. Ia nətəien səiou rosi ikɨnətə pam raka narimnari me i, tɨ nəri nə mə həpkier irapw mhə ia kwopun afafa.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Kiɡ Akripa, rəfo? Ikamɨni nɨpərhienien ia profet me səvəi nəkur Isrel? Iakukurən mə ikani nɨpərhienien ia nirəha.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Mɨreɡi Akripa rɨni pen tɨ Pol i mə, “Ikukurən mə ia nəpɨn ouihi kwərha ko ikuvi iou iakuvehe mo iou Kristin?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Iakəpwəh nəfwaki penien m Kumwesən tukw ik əpa, mətə tukumiaha pam i hiamətərɨɡ ia səiou nəɡkiariien ipwet. Iakaməres mə nəpɨn ouihi uə nəpɨn əpwəmwɨs, kɨmiaha pam tihəuvehe mhəmwhen ia nirak. Jen me i a sə kɨnərihi iou irə, iakəpwəh nokeikeiien mə tukərihi kɨmiaha irə.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Ia nəpɨn nəha Kiɡ Akripa mɨne Festas mɨne Pernis mɨne nərmama səməme kamhəkure irəha mɨnraha həskəmter,
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 mhəier. Nəpɨn həier pam, həni pen tɨ nirəha me i mə, “Iəmə nəha rɨpko mhə nari riti sə tukousi əpune in tukwe uə tukuvehi puvnimwə in ia kalapus tukwe.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Nənə Akripa rɨni pen tɨ Festas i mə, “Rɨpkəpwəh a nəresien mə Kiɡ Sisa trəkiri nəɡkiariien səvənhi, səseni rier irapw ia kalapus mamevən.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.