Atos 25
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Nəpɨn Festas ruvehe ia profens səvənhi, muvehi nəpɨn kahar fwe Sisaria, nənə mier mutə pen fwe Jerusalem.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Ia kwopun nəha pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kamhəni ərəha Pol, mamhəres Festas i mə
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 trasitu ia nirəha mərhi Pol rutə pehe ia Jerusalem. Irəha hənərai sun raka mə tuhərkwafə ia suatuk, mhousi əpune in.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Mətə Festas rɨni mə, “Pol fwe Sisaria ia kalapus. Rɨpko mhə tui, iou iakrərɨɡ mevən fwe ikɨn.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ramasan mə nəmə asori me ia kɨmiaha heiwaiu mhəuvən fwe Sisaria kɨmaha mɨnraha. Nənə mə iəmə nəha rɨno nari riti rərəha, pwəh irəha həni pehe tukw iou i.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Festas rarə nəpɨn eit uə ten irəha mɨnraha. Kurirə ikɨn reiwaiu pen fwe Sisaria. Kɨni rakwakwi irə in revən məkure ia kwopun sə kaməkiri nəɡkiariien ikɨn, nənə mɨni pen tɨ naruaɡən me mə tuhəuvehi Pol mhəuvehe.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Nəpɨn Pol ruvehe, nəkur Isrel səməme həier ia Jerusalem mheiwaiu pehe, mhərer kuraukurau irə, mənamhəni irapw narimnari me rɨpɨk rərəha anan Pol rɨno, mətə rəknekɨn tɨ nirəha mə tuho Festas rətə mə nɨpərhienien.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Ia nəpɨn nəha Pol rɨni irapw nəɡkiariien səvənhi, mɨni mə, “Iapko mhə nari riti rərəha mərui loa səvəi nəkur Isrel uə loa səvəi nimwə səvəi Kumwesən, uə loa səvəi Kiɡ Sisa.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Mətə Festas rokeikei mə tro nəkur Isrel rerɨnraha raɡien tukwe. Ro pen rɨni pen tɨ Pol i mə, “Rəfo? Rerɨm raɡien mə tikutə pen fwe Jerusalem, nənə ia kwopun nəha tikərer ia nənimek mə takəkiri nəɡkiariien səim mɨne nəɡkiariien me i kamhəni ərəha ik irə?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Kwopun i iakamərer ikɨn, Kiɡ Sisa rɨməni mə tikəkiri nəɡkiariien səvəi sitisin me səvəi Rom ikɨn. Ratukwatukw mə tikəkiri nəɡkiariien səiou ia kwopun i. Ikuvəukurən amasan raka mə iapko mhə nari ərəha riti, mouraha nəkur Isrel i.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Mə pərhien iou iəmə ərəha riti sə iakɨno narimnari me nepwɨn loa səvəi nəkur Rom rani mə takemhə tukwe, ramasan. Iapkəres mhə ik mə tikuvehi raka iou ia nemhəien. Mətə mə nəɡkiariien səvənraha kamhəni ia nirak ro neikuəien i, iərmama riti riwən ko ruvei pen iou ia rəɡɨnraha. Iou iakokeikei mə takevən mərer ia nəmri Kiɡ Sisa pwəh in rɨreɡi nəɡkiariien səiou.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Nənə Festas rəɡkiari irəha nərmama me səvənhi. Nəpɨn həɡkiari pam, rɨni pen tɨ Pol i mə, “Ikɨni mə ikokeikei mə tikətoni Kiɡ Sisa tɨ nəɡkiariien səim. Ramasan, takərhi pen ik, tikevən mətoni Kiɡ Sisa.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Nəpɨn nepwɨn rukurau, Kiɡ Akripa mɨne kɨtiriməni Pernis krouvehe ia Sisaria rouevən rouətə Festas.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Krouarə ia kwopun nəha nəpɨn rɨpɨk. Ia nəpɨn nəha Festas rɨni irapw tɨ Kiɡ Akripa narimnari me kɨno ia Pol, mɨni mə, “Iərmama riti ia kwopun i nəpɨn Filiks ramevən, məpwəh rəmak ia kalapus.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Nəpɨn iakevən fwe Jerusalem, pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həuvehe mamhəni ərəha in, mamhəres iou mə takousi əpune.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Mətə iakɨni pen tɨ nirəha i mə narəien səvəi nəkur Rom ropə. Trɨni mɨnuə kɨni iərmama riti mə rɨnərui loa, ko iapkəseni akwauakw mhə in mə tukousi əpune. Takaməkeikei mukupwən mousəsɨmwɨn in mɨne nərmama səməme kamhəni ərəha in ia kwopun kuatia. Iərmama nəha traməkeikei muvehi nəpɨn səvənhi pwəh in trɨni irapw nəɡkiariien səvənhi ia nɨkaren səvəi nəɡkiariien me nəha nərmama kamhəni ərəha in irə.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ro iamɨnhi irə, nəpɨn irəha həuvehe i, iapko mhə tanpen irə, mətə rakwakwi irə iakevən məkure ia kwopun kaməkiri nəɡkiariien ikɨn, nənə mɨni pen tɨ naruaɡən me mə tuhəuvən mhəuvehi iəmə nəha mhəuvehi mhəuvehe.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Nəpɨn nərmama səməme kamhəni ərəha Pol həskəmter, nətərɨɡien səiou mə irəha tuhəni irapw narimnari me nepwɨn sə rərəha anan in rɨno. Mətə həpko mhə iamɨnhi.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Irəha həskəmter, mamhousari irəha min tɨ nəresien me nepwɨn ia nɨkaren səvəi nəfwakiien səvənraha, mamhousari mwi tɨ iərmama riti nəɡhɨn nə Iesu. Ruvamhə, mətə Pol rɨni mə rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Nəpɨn iakreɡi nəɡkiariien me nəha, iakuvəreirei mə takəfətoni nɨpərhienien irə. Ro pen iakəres pen iəmə i mə ‘Rerɨm raɡien mə tikevən fwe Jerusalem, nənə takəkiri nəɡkiariien səim mɨne nəɡkiariien səvənraha fwe ikɨn?’
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Mətə Pol rɨni mə rekəm. In rokeikei mə tramo a ia kalapus pwəh Kiɡ Sisa rɨreɡi nəɡkiariien səvənhi, məkiri. Ro pen iakɨni pen tɨ nərmama me səiou mə tuhətui amasan tukwe fwe ia kalapus meste takərhi pen revən tɨ Kiɡ Sisa.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Nəpɨn Festas rɨni pen pam, Akripa rɨni pen tukwe in mə, “Iou mwi iakokeikei mə takreɡi iəmə nəha rəɡkiari.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Kɨni rakwakwi irə, nukupwənien asori riri Akripa mɨne Pernis mɨne nəmə asori me səvəi naruaɡən me mɨne nəmə asori me səvəi taon nəha həuvnimwə ia nəkwai nimwə sə kamreɡi nəɡkiariien ikɨn. Nənə Festas rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə tuhəuvehi Pol mhəuvnimwə pehe.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Nəpɨn Pol ruvnimwə pehe, Festas rɨni mə, “Kiɡ Akripa mɨne kɨtaha pam ia kwopun i. Hiətə iəmə i. Nəkur Isrel me pam fwe Jerusalem kamhəni pehe tukw iou i, mamhəni asori mə takaməkeikei mousi əpune. Nənə kurirə ho mwi iamɨnhi ia kwopun i Sisaria.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Mətə iapkətə mhə nari riti rɨno rərəha mə tukousi əpune in tukwe. Nənə tɨ nəri nə mə rɨnokeikei mə trevən fwe Rom pwəh Kiɡ Sisa rəkiri nəɡkiariien səvənhi, iakuə takərhi pen i revən,
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 mətə iou iakreirei mə takrai pen nəfe ia nəkukuə ia nɨkaren səvəi iəmə i, mərhi pen i, revən tɨ Kiɡ Sisa. Ro pen iakuvehi iəmə i, muvehe, mərpwi irapw in ia nənimem, Kiɡ Akripa, mɨne ia nəmrɨmiaha pam. Iakuə nəpɨn səreɡi, mhəkiri pam nəɡkiariien səvənhi, tihəuvei pehe nətərɨɡien riti miou pwəh iakrai pen ia nəkukuə.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Trɨni mɨnuə iakərhi pen iərmama riti sə raməmak ia kalapus revən tɨ iəmə asori səkɨtaha, mətə iapkrai pen atukwatukw mhə nəfe nəha loa in rɨnərui, tukw iou iakreɡi rɨpkatukwatukw mhə.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.