Atos 25
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Nəpɨn Festas ruvehe ia profens səvənhi, muvehi nəpɨn kahar fwe Sisaria, nənə mier mutə pen fwe Jerusalem.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ia kwopun nəha pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kamhəni ərəha Pol, mamhəres Festas i mə
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 trasitu ia nirəha mərhi Pol rutə pehe ia Jerusalem. Irəha hənərai sun raka mə tuhərkwafə ia suatuk, mhousi əpune in.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Mətə Festas rɨni mə, “Pol fwe Sisaria ia kalapus. Rɨpko mhə tui, iou iakrərɨɡ mevən fwe ikɨn.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Ramasan mə nəmə asori me ia kɨmiaha heiwaiu mhəuvən fwe Sisaria kɨmaha mɨnraha. Nənə mə iəmə nəha rɨno nari riti rərəha, pwəh irəha həni pehe tukw iou i.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Festas rarə nəpɨn eit uə ten irəha mɨnraha. Kurirə ikɨn reiwaiu pen fwe Sisaria. Kɨni rakwakwi irə in revən məkure ia kwopun sə kaməkiri nəɡkiariien ikɨn, nənə mɨni pen tɨ naruaɡən me mə tuhəuvehi Pol mhəuvehe.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Nəpɨn Pol ruvehe, nəkur Isrel səməme həier ia Jerusalem mheiwaiu pehe, mhərer kuraukurau irə, mənamhəni irapw narimnari me rɨpɨk rərəha anan Pol rɨno, mətə rəknekɨn tɨ nirəha mə tuho Festas rətə mə nɨpərhienien.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Ia nəpɨn nəha Pol rɨni irapw nəɡkiariien səvənhi, mɨni mə, “Iapko mhə nari riti rərəha mərui loa səvəi nəkur Isrel uə loa səvəi nimwə səvəi Kumwesən, uə loa səvəi Kiɡ Sisa.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Mətə Festas rokeikei mə tro nəkur Isrel rerɨnraha raɡien tukwe. Ro pen rɨni pen tɨ Pol i mə, “Rəfo? Rerɨm raɡien mə tikutə pen fwe Jerusalem, nənə ia kwopun nəha tikərer ia nənimek mə takəkiri nəɡkiariien səim mɨne nəɡkiariien me i kamhəni ərəha ik irə?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Kwopun i iakamərer ikɨn, Kiɡ Sisa rɨməni mə tikəkiri nəɡkiariien səvəi sitisin me səvəi Rom ikɨn. Ratukwatukw mə tikəkiri nəɡkiariien səiou ia kwopun i. Ikuvəukurən amasan raka mə iapko mhə nari ərəha riti, mouraha nəkur Isrel i.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Mə pərhien iou iəmə ərəha riti sə iakɨno narimnari me nepwɨn loa səvəi nəkur Rom rani mə takemhə tukwe, ramasan. Iapkəres mhə ik mə tikuvehi raka iou ia nemhəien. Mətə mə nəɡkiariien səvənraha kamhəni ia nirak ro neikuəien i, iərmama riti riwən ko ruvei pen iou ia rəɡɨnraha. Iou iakokeikei mə takevən mərer ia nəmri Kiɡ Sisa pwəh in rɨreɡi nəɡkiariien səiou.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Nənə Festas rəɡkiari irəha nərmama me səvənhi. Nəpɨn həɡkiari pam, rɨni pen tɨ Pol i mə, “Ikɨni mə ikokeikei mə tikətoni Kiɡ Sisa tɨ nəɡkiariien səim. Ramasan, takərhi pen ik, tikevən mətoni Kiɡ Sisa.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Nəpɨn nepwɨn rukurau, Kiɡ Akripa mɨne kɨtiriməni Pernis krouvehe ia Sisaria rouevən rouətə Festas.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Krouarə ia kwopun nəha nəpɨn rɨpɨk. Ia nəpɨn nəha Festas rɨni irapw tɨ Kiɡ Akripa narimnari me kɨno ia Pol, mɨni mə, “Iərmama riti ia kwopun i nəpɨn Filiks ramevən, məpwəh rəmak ia kalapus.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Nəpɨn iakevən fwe Jerusalem, pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həuvehe mamhəni ərəha in, mamhəres iou mə takousi əpune.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Mətə iakɨni pen tɨ nirəha i mə narəien səvəi nəkur Rom ropə. Trɨni mɨnuə kɨni iərmama riti mə rɨnərui loa, ko iapkəseni akwauakw mhə in mə tukousi əpune. Takaməkeikei mukupwən mousəsɨmwɨn in mɨne nərmama səməme kamhəni ərəha in ia kwopun kuatia. Iərmama nəha traməkeikei muvehi nəpɨn səvənhi pwəh in trɨni irapw nəɡkiariien səvənhi ia nɨkaren səvəi nəɡkiariien me nəha nərmama kamhəni ərəha in irə.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ro iamɨnhi irə, nəpɨn irəha həuvehe i, iapko mhə tanpen irə, mətə rakwakwi irə iakevən məkure ia kwopun kaməkiri nəɡkiariien ikɨn, nənə mɨni pen tɨ naruaɡən me mə tuhəuvən mhəuvehi iəmə nəha mhəuvehi mhəuvehe.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Nəpɨn nərmama səməme kamhəni ərəha Pol həskəmter, nətərɨɡien səiou mə irəha tuhəni irapw narimnari me nepwɨn sə rərəha anan in rɨno. Mətə həpko mhə iamɨnhi.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Irəha həskəmter, mamhousari irəha min tɨ nəresien me nepwɨn ia nɨkaren səvəi nəfwakiien səvənraha, mamhousari mwi tɨ iərmama riti nəɡhɨn nə Iesu. Ruvamhə, mətə Pol rɨni mə rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Nəpɨn iakreɡi nəɡkiariien me nəha, iakuvəreirei mə takəfətoni nɨpərhienien irə. Ro pen iakəres pen iəmə i mə ‘Rerɨm raɡien mə tikevən fwe Jerusalem, nənə takəkiri nəɡkiariien səim mɨne nəɡkiariien səvənraha fwe ikɨn?’
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Mətə Pol rɨni mə rekəm. In rokeikei mə tramo a ia kalapus pwəh Kiɡ Sisa rɨreɡi nəɡkiariien səvənhi, məkiri. Ro pen iakɨni pen tɨ nərmama me səiou mə tuhətui amasan tukwe fwe ia kalapus meste takərhi pen revən tɨ Kiɡ Sisa.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Nəpɨn Festas rɨni pen pam, Akripa rɨni pen tukwe in mə, “Iou mwi iakokeikei mə takreɡi iəmə nəha rəɡkiari.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Kɨni rakwakwi irə, nukupwənien asori riri Akripa mɨne Pernis mɨne nəmə asori me səvəi naruaɡən me mɨne nəmə asori me səvəi taon nəha həuvnimwə ia nəkwai nimwə sə kamreɡi nəɡkiariien ikɨn. Nənə Festas rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə tuhəuvehi Pol mhəuvnimwə pehe.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Nəpɨn Pol ruvnimwə pehe, Festas rɨni mə, “Kiɡ Akripa mɨne kɨtaha pam ia kwopun i. Hiətə iəmə i. Nəkur Isrel me pam fwe Jerusalem kamhəni pehe tukw iou i, mamhəni asori mə takaməkeikei mousi əpune. Nənə kurirə ho mwi iamɨnhi ia kwopun i Sisaria.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Mətə iapkətə mhə nari riti rɨno rərəha mə tukousi əpune in tukwe. Nənə tɨ nəri nə mə rɨnokeikei mə trevən fwe Rom pwəh Kiɡ Sisa rəkiri nəɡkiariien səvənhi, iakuə takərhi pen i revən,
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 mətə iou iakreirei mə takrai pen nəfe ia nəkukuə ia nɨkaren səvəi iəmə i, mərhi pen i, revən tɨ Kiɡ Sisa. Ro pen iakuvehi iəmə i, muvehe, mərpwi irapw in ia nənimem, Kiɡ Akripa, mɨne ia nəmrɨmiaha pam. Iakuə nəpɨn səreɡi, mhəkiri pam nəɡkiariien səvənhi, tihəuvei pehe nətərɨɡien riti miou pwəh iakrai pen ia nəkukuə.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Trɨni mɨnuə iakərhi pen iərmama riti sə raməmak ia kalapus revən tɨ iəmə asori səkɨtaha, mətə iapkrai pen atukwatukw mhə nəfe nəha loa in rɨnərui, tukw iou iakreɡi rɨpkatukwatukw mhə.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.