Atos 23
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Ia nəpɨn nəha Pol rəti pen mətoni nəmə asori me səvəi nəkur Isrel, mɨni mə, “Piak me, fwe kupwən meste pehe ipwet mɨne iakamarə, mamousari mə rerɨk tramasan məmher ia nəmri Kumwesən.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Nəpɨn Pol rɨni iamɨnhi, pris asori anan Ananaeas rɨni pen tɨ nərmama səməme kamhərer ipaka tɨ Pol mə riti trəpwi tərhun.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Riti ia nirəha ro, nənə Pol rɨni pen tɨ pris asori anan i mə, “Kumwesən trəpwi ik. Ikəmwhen ia nɨkare nimwə kuvrhəkɨn ia prikis. Kahakwi amasan iruə ia prasta, mətə fwe imwə rɨmərməru. Rəfo ikaməkure mə tikəkiri iou tɨ nətoniien mə iakamesi pen Loa səvəi Moses uə rekəm, mətə ikamərui loa nəha, mamɨni mə riti trəpwi iou?”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Mɨreɡi nərmama ipaka tɨ Pol həni mə, “Rəfo ikaməski pris asori anan səvəi Kumwesən?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Piak me, sori. Iapkukurən mhə mə in pris asori anan. Kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan mə ‘Tikəpwəh nɨni ərəhaien iəmə asori səkɨmiaha.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Pol ruvəukurən raka mə nərmama ia nousəsɨmwɨnien nəha səvəi nəmə asori me səvəi nəkur Isrel nepwɨn Satusi me mɨne nepwɨn Farisi me. Ro iamɨnhi irə rəɡkiari asori ia kwopun nəha, mɨni mə, “Piak me, iou Farisi riti. Tata səiou mɨne kaha me səiou irəha mwi Farisi me. Iakamərer ia nəmrɨmiaha ipwet mə tihəkiri nəɡkiariien səiou, tɨ nəri nə mə iou iakaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səiou ia nəɡkiariien nəha səkɨtaha ramɨni mə nərmama səməme həuvamhə tuhətui mwi ia nemhəien.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Nəpɨn Pol rɨni iamɨnhi, nousəsɨmwɨnien səvənraha reitehi. Farisi me mɨne Satusi me hənaməski irəha me.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 (Irəha kamhəski irəha me tɨ nəri nə mə Satusi me kamhəni mə nərmama səməme həuvamhə tuhəpwəh nətuiien mwi. Kamhəni mwi mə naɡelo me mɨne nənɨmwi nərmama me həiwən. Mətə Farisi me kamhəni nɨpərhienien ia nirəha pam.)
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Nəmə asori me ia nousəsɨmwɨnien nəha nəɡkiariien səvənraha rutə pɨk. Nahatən me nepwɨn səvəi Loa, irəha mwi Farisi me, həskəmter, mamhəni irapw skai mə, “Kɨmaha iahətoni mə noien ərəha riwən ia iəmə i. Rosi nənɨmwɨn riti uə aɡelo riti rəɡkiari min uə?”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Nəvisəien səvənraha ruvehe masori. Hənamousi irəha me. Nəpɨn iəmə asori səvəi naruaɡən me rətoni, rehekɨr mə irəha tuhousi Pol mheitehi nɨpwran. Ro pen rərhi pen naruaɡən me səvənhi heiwaiu irapw mhəuvehi raka Pol ia rəɡɨnraha, mhəuvehi mhəuvən fwe nəkwai nimwə səvəi naruaɡən me.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Nənə ia nəpɨn Iərɨmənu rier pen tɨ Pol, mɨni mə, “Tikəpwəh nehekɨrien. Ik ikuvəni irapw raka iou ia Jerusalem. Tikaməkeikei mɨni irapw mwi iou fwe Rom iamɨnhi.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Kɨni rakwakwi irə nəkur Isrel me nepwɨn housəsɨmwɨn irəha me, mhərai sun mə tuhousi əpune Pol. Həuvehi kwəsuahi ia nəmri Kumwesən mə tuhəpwəh naniien nari, mhəpwəh nənɨmwiien nari riti mheste tuhousi əpune raka Pol.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Nərmama me nəha hərai sun iamɨnhi irəha həpi raka foti.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Irəha həuvən tɨ pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel, həni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmaha iahəuvəuvehi raka kwəsuahi ia nəmri Kumwesən mə tahəpwəh naniien nari mheste tahousi əpune raka Pol.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ro pen kɨmiaha mɨne nəmə asori me səməme kamhəkure ia nousəsɨmwɨnien səvəi nəmə asori me səvəi nəkur Isrel tihərhi pen nəɡkiariien revən tɨ iəmə asori səvəi naruaɡən me. Tihəres pen in mə triri Pol meiwaiu pehe mwi tukumiaha. Tiheikuə irə mə hiokeikei mə tihəreɡi mwi Pol rəɡkiari. Nənə kɨmaha tahərer mwatuk tukwe mə tahousi əpune in ia suatuk.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Mətə kənkwənien Pol rɨreɡi nəfe tuho irə. Ro pen revən, muvnimwə ia nimwə səvəi naruaɡən me, mɨni pui pen tɨ Pol i.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Pol rəkwein iaruaɡən riti sə in rasori ia naruaɡən me irəha hantret, mɨni pen tukwe in mə, “Ko ikuvehi iəkunouihi i mevən tɨ iəmə asori səim. Nəɡkiariien riti nəha trɨni pen tukwe in.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Ro iamɨnhi irə ruvehi in mevən tɨ səvənhi iəmə asori, mɨni mə, “Pol, iəmə nəha fwe ia kalapus, rəkwein iou, məres iou mə takuvehi iəkunouihi i muvehe tukw ik, nəɡkiariien riti nəha trɨni pehe tukw ik i.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Nənə iəmə asori səvəi naruaɡən me ruvehi rəɡi iəkunouihi nəha, miri raka, məres pen in əpa mə, “Nəfe nəha ikuə tikɨni pehe tukw iou i?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Mɨreɡi rɨni mə, “Nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həuvərai sun raka mə trakwakwi həres ik mə ko ikiri Pol, meiwaiu, mevən fwe ia nousəsɨmwɨnien səvənraha. Irəha tuheikuə ia niram mə irəha hokeikei mə tuhəreɡi Pol rəɡkiari mwi.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Mətə tikəpwəh nəseniien irəha, tɨ nəri nə mə nərman me səvənraha həpi raka foti tuhərkwafə ia suatuk mamheitenhi in. Nərman me nəha həuvəuvehi raka kwəsuahi ia nəmri Kumwesən mə tuhəpwəh naniien nari, mhəpwəh nənɨmwiien nari riti mheste tuhousi əpune raka Pol. Nənə təkwtəkwuni nəha hənəpnəpenə raka, mamheitenhi a nəɡkiariien səim mə tikəfni irə.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Mɨreɡi iəmə asori səvəi naruaɡən me rɨni mə, “Tikəpwəh nɨniien tɨ iərmama riti mə ikuvəni pehe raka nəɡkiariien nəha tukw iou i.” Nənə in rərhi pen kənkwənien Pol ramevən.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Ia nəpɨn nəha iəmə asori səvəi naruaɡən me rəkwein iaruaɡən mi kəru səvənhi, mɨni pen tɨ nirau i mə, “Tirouevən rouni pen tɨ naruaɡən me irəha pam fo-hantret-sefenti mə tuhəpnəpenə tɨ nevənien fwe Sisaria. Tuhəier ia naen klok ia nəpɨn. Hantret kəru tuhavən. Sefenti tuhəkure ia hos me. Hantret kəru tuhəuvehi nitei.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Pwəh həpnəpenə mwi ia hos me nepwɨn səvəi Pol trəkure ia nirəha. Kɨmiaha tihaməkeikei mhəuvehi in ia namasanien, mhəuvən tɨ Filiks, iəmə Rom sə ramərɨmənu ia tənə Jutia.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Nənə iəmə asori səvəi naruaɡən me rɨrai nəkukuə riti, mɨni iamɨnhi irə mɨnuə:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Filiks, ik iəmə asori pərhien. Iou, Klotias Lisias, iakrai nəkukuə i ruvehe tukw ik.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Kupwən, nəkur Isrel həkwtəmhiri iəmə i, mamhousi in. Ipaka housi əpune, mətə kɨmaha naruaɡən me səiou iahəuvehe mhəuvehi raka in ia rəɡɨnraha. Kurirə ikɨn, iakreɡi mə in sitisin riti səvəi Rom.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Nənə iakokeikei mə takukurən amasan həni ərəha in tɨ nəfe noien. Ro pen iakiri in, mevən ia nəkureien səvəi nəmə asori me səvənraha.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Nənə iakətoni mə in rɨpko mhə nari riti rərəha mə tukousi əpune in tukwe uə trəmak ia kalapus tukwe. Mətə irəha həni ərəha a in tɨ nəresien me nepwɨn ia loa səvənraha.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Kurirə ikɨn, iakreɡi mə nəkur Isrel hənərai sun mə tuhousi əpune iəmə i. Nəpɨn iakreɡi, iakərhi pehe akwauakw in mə truvehe tukw ik. Iakɨni pen tɨ nərmama səməme kamhəni ərəha in mə irəha mwi tuhaməkeikei mhəuvehe tukw ik, mhəni irapw ia nənimem nəfe nəha noien iəmə i rɨno rerɨnraha rɨpkaɡien mhə tukwe. In i nəɡkiariien səiou sampam.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Kurirə irə naruaɡən me ho nəkwai iəmə asori səvənraha, mhəuvehi Pol ia nəpɨn, mhəuvehi mhəuvən mheste nari fwe kwopun nəha Antipatris.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Kɨni rakwakwi irə, irəha səməme kamhavən a, hərərɨɡ mamhəuvən fwe nimwə səvəi naruaɡən me. Naruaɡən me səməme kamhəkure ia hos me, irəha əpa həuvehi Pol mamhəuvən.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Nəpɨn irəha hapirapw fwe Sisaria, mhəuvən tɨ Filiks, mhəuvei pen nəkukuə nəha iəmə asori səvənraha rɨmərai, mhəmri pen mwi Pol ia rəɡi Filiks.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Filiks rəvsini nəkukuə nəha, marə məres pen Pol i mə, “Ik iəmə pəku?”
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 rɨni mə, “Nəpɨn nərmama səməme kamhəni ərəha ik tuhəuvehe, iou takreɡi ik tikɨni irapw nəɡkiariien səim.” Nənə Filiks rɨni pen tɨ səvənhi naruaɡən me mə tuhəuvehi puvnimwə Pol ia nimwə asori sə Herot rɨno fwe kupwən, nənə mhərer tukuahaɡ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.