Atos 23
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Ia nəpɨn nəha Pol rəti pen mətoni nəmə asori me səvəi nəkur Isrel, mɨni mə, “Piak me, fwe kupwən meste pehe ipwet mɨne iakamarə, mamousari mə rerɨk tramasan məmher ia nəmri Kumwesən.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Nəpɨn Pol rɨni iamɨnhi, pris asori anan Ananaeas rɨni pen tɨ nərmama səməme kamhərer ipaka tɨ Pol mə riti trəpwi tərhun.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Riti ia nirəha ro, nənə Pol rɨni pen tɨ pris asori anan i mə, “Kumwesən trəpwi ik. Ikəmwhen ia nɨkare nimwə kuvrhəkɨn ia prikis. Kahakwi amasan iruə ia prasta, mətə fwe imwə rɨmərməru. Rəfo ikaməkure mə tikəkiri iou tɨ nətoniien mə iakamesi pen Loa səvəi Moses uə rekəm, mətə ikamərui loa nəha, mamɨni mə riti trəpwi iou?”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Mɨreɡi nərmama ipaka tɨ Pol həni mə, “Rəfo ikaməski pris asori anan səvəi Kumwesən?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Piak me, sori. Iapkukurən mhə mə in pris asori anan. Kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan mə ‘Tikəpwəh nɨni ərəhaien iəmə asori səkɨmiaha.’”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Pol ruvəukurən raka mə nərmama ia nousəsɨmwɨnien nəha səvəi nəmə asori me səvəi nəkur Isrel nepwɨn Satusi me mɨne nepwɨn Farisi me. Ro iamɨnhi irə rəɡkiari asori ia kwopun nəha, mɨni mə, “Piak me, iou Farisi riti. Tata səiou mɨne kaha me səiou irəha mwi Farisi me. Iakamərer ia nəmrɨmiaha ipwet mə tihəkiri nəɡkiariien səiou, tɨ nəri nə mə iou iakaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səiou ia nəɡkiariien nəha səkɨtaha ramɨni mə nərmama səməme həuvamhə tuhətui mwi ia nemhəien.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Nəpɨn Pol rɨni iamɨnhi, nousəsɨmwɨnien səvənraha reitehi. Farisi me mɨne Satusi me hənaməski irəha me.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Irəha kamhəski irəha me tɨ nəri nə mə Satusi me kamhəni mə nərmama səməme həuvamhə tuhəpwəh nətuiien mwi. Kamhəni mwi mə naɡelo me mɨne nənɨmwi nərmama me həiwən. Mətə Farisi me kamhəni nɨpərhienien ia nirəha pam.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Nəmə asori me ia nousəsɨmwɨnien nəha nəɡkiariien səvənraha rutə pɨk. Nahatən me nepwɨn səvəi Loa, irəha mwi Farisi me, həskəmter, mamhəni irapw skai mə, “Kɨmaha iahətoni mə noien ərəha riwən ia iəmə i. Rosi nənɨmwɨn riti uə aɡelo riti rəɡkiari min uə?”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Nəvisəien səvənraha ruvehe masori. Hənamousi irəha me. Nəpɨn iəmə asori səvəi naruaɡən me rətoni, rehekɨr mə irəha tuhousi Pol mheitehi nɨpwran. Ro pen rərhi pen naruaɡən me səvənhi heiwaiu irapw mhəuvehi raka Pol ia rəɡɨnraha, mhəuvehi mhəuvən fwe nəkwai nimwə səvəi naruaɡən me.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Nənə ia nəpɨn Iərɨmənu rier pen tɨ Pol, mɨni mə, “Tikəpwəh nehekɨrien. Ik ikuvəni irapw raka iou ia Jerusalem. Tikaməkeikei mɨni irapw mwi iou fwe Rom iamɨnhi.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Kɨni rakwakwi irə nəkur Isrel me nepwɨn housəsɨmwɨn irəha me, mhərai sun mə tuhousi əpune Pol. Həuvehi kwəsuahi ia nəmri Kumwesən mə tuhəpwəh naniien nari, mhəpwəh nənɨmwiien nari riti mheste tuhousi əpune raka Pol.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Nərmama me nəha hərai sun iamɨnhi irəha həpi raka foti.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Irəha həuvən tɨ pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel, həni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmaha iahəuvəuvehi raka kwəsuahi ia nəmri Kumwesən mə tahəpwəh naniien nari mheste tahousi əpune raka Pol.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ro pen kɨmiaha mɨne nəmə asori me səməme kamhəkure ia nousəsɨmwɨnien səvəi nəmə asori me səvəi nəkur Isrel tihərhi pen nəɡkiariien revən tɨ iəmə asori səvəi naruaɡən me. Tihəres pen in mə triri Pol meiwaiu pehe mwi tukumiaha. Tiheikuə irə mə hiokeikei mə tihəreɡi mwi Pol rəɡkiari. Nənə kɨmaha tahərer mwatuk tukwe mə tahousi əpune in ia suatuk.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Mətə kənkwənien Pol rɨreɡi nəfe tuho irə. Ro pen revən, muvnimwə ia nimwə səvəi naruaɡən me, mɨni pui pen tɨ Pol i.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pol rəkwein iaruaɡən riti sə in rasori ia naruaɡən me irəha hantret, mɨni pen tukwe in mə, “Ko ikuvehi iəkunouihi i mevən tɨ iəmə asori səim. Nəɡkiariien riti nəha trɨni pen tukwe in.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ro iamɨnhi irə ruvehi in mevən tɨ səvənhi iəmə asori, mɨni mə, “Pol, iəmə nəha fwe ia kalapus, rəkwein iou, məres iou mə takuvehi iəkunouihi i muvehe tukw ik, nəɡkiariien riti nəha trɨni pehe tukw ik i.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Nənə iəmə asori səvəi naruaɡən me ruvehi rəɡi iəkunouihi nəha, miri raka, məres pen in əpa mə, “Nəfe nəha ikuə tikɨni pehe tukw iou i?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Mɨreɡi rɨni mə, “Nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həuvərai sun raka mə trakwakwi həres ik mə ko ikiri Pol, meiwaiu, mevən fwe ia nousəsɨmwɨnien səvənraha. Irəha tuheikuə ia niram mə irəha hokeikei mə tuhəreɡi Pol rəɡkiari mwi.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Mətə tikəpwəh nəseniien irəha, tɨ nəri nə mə nərman me səvənraha həpi raka foti tuhərkwafə ia suatuk mamheitenhi in. Nərman me nəha həuvəuvehi raka kwəsuahi ia nəmri Kumwesən mə tuhəpwəh naniien nari, mhəpwəh nənɨmwiien nari riti mheste tuhousi əpune raka Pol. Nənə təkwtəkwuni nəha hənəpnəpenə raka, mamheitenhi a nəɡkiariien səim mə tikəfni irə.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Mɨreɡi iəmə asori səvəi naruaɡən me rɨni mə, “Tikəpwəh nɨniien tɨ iərmama riti mə ikuvəni pehe raka nəɡkiariien nəha tukw iou i.” Nənə in rərhi pen kənkwənien Pol ramevən.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ia nəpɨn nəha iəmə asori səvəi naruaɡən me rəkwein iaruaɡən mi kəru səvənhi, mɨni pen tɨ nirau i mə, “Tirouevən rouni pen tɨ naruaɡən me irəha pam fo-hantret-sefenti mə tuhəpnəpenə tɨ nevənien fwe Sisaria. Tuhəier ia naen klok ia nəpɨn. Hantret kəru tuhavən. Sefenti tuhəkure ia hos me. Hantret kəru tuhəuvehi nitei.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Pwəh həpnəpenə mwi ia hos me nepwɨn səvəi Pol trəkure ia nirəha. Kɨmiaha tihaməkeikei mhəuvehi in ia namasanien, mhəuvən tɨ Filiks, iəmə Rom sə ramərɨmənu ia tənə Jutia.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Nənə iəmə asori səvəi naruaɡən me rɨrai nəkukuə riti, mɨni iamɨnhi irə mɨnuə:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Filiks, ik iəmə asori pərhien. Iou, Klotias Lisias, iakrai nəkukuə i ruvehe tukw ik.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Kupwən, nəkur Isrel həkwtəmhiri iəmə i, mamhousi in. Ipaka housi əpune, mətə kɨmaha naruaɡən me səiou iahəuvehe mhəuvehi raka in ia rəɡɨnraha. Kurirə ikɨn, iakreɡi mə in sitisin riti səvəi Rom.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Nənə iakokeikei mə takukurən amasan həni ərəha in tɨ nəfe noien. Ro pen iakiri in, mevən ia nəkureien səvəi nəmə asori me səvənraha.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Nənə iakətoni mə in rɨpko mhə nari riti rərəha mə tukousi əpune in tukwe uə trəmak ia kalapus tukwe. Mətə irəha həni ərəha a in tɨ nəresien me nepwɨn ia loa səvənraha.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Kurirə ikɨn, iakreɡi mə nəkur Isrel hənərai sun mə tuhousi əpune iəmə i. Nəpɨn iakreɡi, iakərhi pehe akwauakw in mə truvehe tukw ik. Iakɨni pen tɨ nərmama səməme kamhəni ərəha in mə irəha mwi tuhaməkeikei mhəuvehe tukw ik, mhəni irapw ia nənimem nəfe nəha noien iəmə i rɨno rerɨnraha rɨpkaɡien mhə tukwe. In i nəɡkiariien səiou sampam.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Kurirə irə naruaɡən me ho nəkwai iəmə asori səvənraha, mhəuvehi Pol ia nəpɨn, mhəuvehi mhəuvən mheste nari fwe kwopun nəha Antipatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Kɨni rakwakwi irə, irəha səməme kamhavən a, hərərɨɡ mamhəuvən fwe nimwə səvəi naruaɡən me. Naruaɡən me səməme kamhəkure ia hos me, irəha əpa həuvehi Pol mamhəuvən.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Nəpɨn irəha hapirapw fwe Sisaria, mhəuvən tɨ Filiks, mhəuvei pen nəkukuə nəha iəmə asori səvənraha rɨmərai, mhəmri pen mwi Pol ia rəɡi Filiks.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Filiks rəvsini nəkukuə nəha, marə məres pen Pol i mə, “Ik iəmə pəku?”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 rɨni mə, “Nəpɨn nərmama səməme kamhəni ərəha ik tuhəuvehe, iou takreɡi ik tikɨni irapw nəɡkiariien səim.” Nənə Filiks rɨni pen tɨ səvənhi naruaɡən me mə tuhəuvehi puvnimwə Pol ia nimwə asori sə Herot rɨno fwe kupwən, nənə mhərer tukuahaɡ.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.