Atos 22
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 “Tata me mɨne piak me, hətərɨɡ ro iou, pwəh iakɨni irapw nəɡkiariien səiou tukumiaha i.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Nəpɨn irəha həreɡi Pol raməɡkiari mɨnraha ia Hipru, nəɡkiariien ihi səvənraha, həuvehe mhafafa mwi.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Iou iəmə Isrel. Iakɨnətui fwe Silisia, ia taon nəha Tasas, mətə iakɨməpwinari ia taon i Jerusalem mo skur ia skur səvəi iahatən nəha Kamaliel. In rɨnahatən iou ia loa səvəi kaha kupwən me səkɨtaha mə takesi pen atukwatukw. Ia nəpɨn nəha iakɨskai mə tako narimnari me səməme Kumwesən rokeikei rəmwhen ia kɨmiaha i ipwet mɨne.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Fwe kupwən, iakamometə nərmama me nəha səməme kamhesi pen Suatuk səvəi Iesu. Iakaməkwtəmhiri irəha, nəri auər a mə nərman uə nɨpran, mauvehi puvnimwə irəha ia kalapus mə tukousi əpune irəha.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Pris asori anan mɨne nəmə asori me səkɨtaha nəkur Isrel tuhəni mə iakani pərhien. Nəpɨn riti iakɨməuvehi nəkukuə me səvənraha həmərai m piəvtaha me fwe Tamaskes. Iakier, mamevən ia kwopun nəha mə takəkwtəmhiri nərmama me səvəi Iesu, mərihi irəha ia jen, miri irəha mɨrərɨɡ, muvehe mwi ia Jerusalem mə tukousi irəha.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Ia nəpɨn nəha iakɨnauvehe ipaka tɨ Tamaskes, ipaka kurkwai nəpɨn ia ran, təkwtəkwuni a nukuraanien asori ruku pen ia nɨmaɡouaɡou, məhiəpwɨn iou.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Iakɨmwei irapw ia tɨprənə, mɨreɡi reri iərmama riti rɨni pehe tukw iou i mə, ‘Sol, Sol, rəfo ikamometə iou?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mɨreɡi iakɨni mə, ‘Iəmə asori, ik sin i?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Nərmama kɨmaha mɨnraha hətoni nukuraanien nəha, mətə həpkreɡi amasan mhə nəfe nəha reri iərmama nəha rani pehe tukw iou i.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Nənə iakəres pen in i mə, ‘Iərɨmənu, takəfo nəha təkwtəkwuni?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ia nəpɨn nəha ko iapkətə mhə nari, tɨ nəri nə mə nukuraanien sə raməhiəpwɨn iou raməhiapw pɨk. Ro pen nərmama kɨmaha mɨnraha həuvehi rəɡɨk, mhəiri iou, mhəuvən fwe Tamaskes.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Ia kwopun nəha iərmama riti nəɡhɨn nə Ananaeas. In iəməfwaki riti ramsiai Loa səkɨtaha. Nəkur Isrel me pam səməme kamharə fwe Tamaskes kamhəni amasan in.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 In ruvehe mərer ipaka tukw iou, mɨni pehe tukw iou i mə, ‘Sol, piak, tiko mətə nari.’ Təkwtəkwuni a mwi irə, iakətə nari, məti pen mətoni in.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Nənə in rɨni mə, ‘Kumwesən i səvəi kaha kupwən me səkɨtaha rɨnərpwi raka rəɡɨn ia niram, mɨni mə tikaməkeikei mukurən narimnari me sə in rokeikei, mətoni Iəmə Atukwatukw nəha səvənhi, nənə mɨreɡi rerɨn atukwatukw rəɡkiari.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ro iamɨnhi irə, ik tikuvehe mo iərmama riti səvənhi. Tikaməkeikei məvisau irapw m nərmama me pam narimnari me sə ikɨnətoni mɨreɡi.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Təkwtəkwuni nəha, ikameitenhi nəfe? Əskəmter, mo paptaes. Tikəfwaki m Iesu, pwəh in raikuas raka nərəhaien me səim.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Nəpɨn iakrərɨɡ muvehe mwi ia Jerusalem, iakevən maməfwaki ia nimwə səvəi Kumwesən. Nənə iakətoni vison riti.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ia vison nəha iakətə Iərɨmənu raməɡkiari pehe miou mə, ‘Tikap akwauakw, mier ia Jerusalem. Nərmama me i tuhəpkreɡi mhə nəɡkiariien səim nəpɨn ikəvisau irapw iou mɨnraha.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Mɨreɡi iakɨni mə, ‘Iərɨmənu, irəha həukurən amasan iou mə fwe kupwən iakamevən fwe nəkwai nimwəfwaki me pam səvəi nəkur Isrel, maməkwtəmhiri nərmama səməme kamhəni nɨpərhienien ia niram. Iakamousi irəha, mauvehi puvnimwə irəha ia kalapus.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Stifen, iərmama sə raməvisau irapw ik, nəpɨn nɨten rɨnaiu irə, iou mwi iakamərer ia kwopun nəha, mamətui tɨ karkahu me səvəi nərmama səməme kamhəkwi əpune in. Rerɨk raɡien a tɨ nəfe nəha kamho.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Mətə Iərɨmənu rɨni pehe tukw iou i mə, ‘Tiko mier. Takərhi pen ik ikevən tɨ nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Nərmama me kamhətərɨɡ amasan ia Pol, mətə nəpɨn həreɡi nəɡkiariien nəha, həɡkiari asori, mhəni mə, “Həuvehi raka iəmə nə, mhousi əpune! Tihəpwəh nəpwəhien in rɨmɨru!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Irəha kamhəkwein əpwəmwɨs, mamhərarki əpnapen tɨnari me səvənraha mamhərarki utə nɨməkwrur.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Ro iamɨnhi irə iəmə asori səvəi naruaɡən me rɨni pen tɨ naruaɡən me səvənhi mə tuhəuvehi Pol, mhəuvehi mhəuvnimwə ia nimwə səvəi naruaɡən me. In rɨni mə tuhaməkeikei mhərisi in pwəh rɨni irapw mə rəfo nərmama me kamhəkwein əpwəmwɨs pen irə iamɨnhi irə.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Naruaɡən me hərihi tərini Pol mə tuhərisi. Iaruaɡən riti sə ramərer ipaka in rasori ia naruaɡən me irəha hantret. Pol rɨni pen tukwe in mə, “Noien i hiamo ratukwatukw ia loa səvəi nəkur Rom uə rekəm? Hiənuə tihərisi sitisin riti səvəi Rom, mətə kɨpkətə raka mhə nari riti rərəha rɨno.”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Nəpɨn iaruaɡən nəha rɨreɡi nəɡkiariien nəha, revən tɨ iəmə asori səvənhi, mɨni pen tukwe in mə, “Nəfe nəha ikamo? Iəmə nəha in sitisin riti səvəi Rom.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Ro pen iəmə asori səvəi naruaɡən me revən ipaka tɨ Pol, mɨni pen tukwe in mə, “Ni amasan ro tukw iou i mə pərhien ik sitisin riti səvəi Rom?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Mɨreɡi iəmə asori səvəi naruaɡən me rɨni mə, “Rəfo? Iou iakɨnərəku mane asori mə takuvehe mo iou sitisin səvəi Rom.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ia nəpɨn a mwi nə naruaɡən me səməme hənərer ipaka mə tuhərisi Pol, irəha həhekɨr, mharaka irə. Nənə iəmə asori səvənraha, in mwi rehekɨr, tɨ nəri nə mə rətə mə Pol in sitisin riti səvəi Rom, mətə rɨnərihi tərini in ia jen.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Mətə iəmə asori səvəi naruaɡən me rokeikei mə trɨreɡi atukwatukw nəɡkiariien nəha mə nəkur Isrel kamhəni ərəha Pol tɨ nəfe. Kɨni rakwakwi irə rərhi pen nəɡkiariien revən tɨ pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel mə tuhaməkeikei mhousəsɨmwɨn irəha me. Kurirə irə rɨni pen tɨ naruaɡən me səvənhi mə tuhəfi raka rəɡɨnraha ia Pol. Nənə ruvehi Pol, mevən, rərer ia nəmri nəmə asori me səvəi nəkur Isrel.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.