Atos 22
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVI
1 “Tata me mɨne piak me, hətərɨɡ ro iou, pwəh iakɨni irapw nəɡkiariien səiou tukumiaha i.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Nəpɨn irəha həreɡi Pol raməɡkiari mɨnraha ia Hipru, nəɡkiariien ihi səvənraha, həuvehe mhafafa mwi.
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Iou iəmə Isrel. Iakɨnətui fwe Silisia, ia taon nəha Tasas, mətə iakɨməpwinari ia taon i Jerusalem mo skur ia skur səvəi iahatən nəha Kamaliel. In rɨnahatən iou ia loa səvəi kaha kupwən me səkɨtaha mə takesi pen atukwatukw. Ia nəpɨn nəha iakɨskai mə tako narimnari me səməme Kumwesən rokeikei rəmwhen ia kɨmiaha i ipwet mɨne.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Fwe kupwən, iakamometə nərmama me nəha səməme kamhesi pen Suatuk səvəi Iesu. Iakaməkwtəmhiri irəha, nəri auər a mə nərman uə nɨpran, mauvehi puvnimwə irəha ia kalapus mə tukousi əpune irəha.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Pris asori anan mɨne nəmə asori me səkɨtaha nəkur Isrel tuhəni mə iakani pərhien. Nəpɨn riti iakɨməuvehi nəkukuə me səvənraha həmərai m piəvtaha me fwe Tamaskes. Iakier, mamevən ia kwopun nəha mə takəkwtəmhiri nərmama me səvəi Iesu, mərihi irəha ia jen, miri irəha mɨrərɨɡ, muvehe mwi ia Jerusalem mə tukousi irəha.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 Ia nəpɨn nəha iakɨnauvehe ipaka tɨ Tamaskes, ipaka kurkwai nəpɨn ia ran, təkwtəkwuni a nukuraanien asori ruku pen ia nɨmaɡouaɡou, məhiəpwɨn iou.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Iakɨmwei irapw ia tɨprənə, mɨreɡi reri iərmama riti rɨni pehe tukw iou i mə, ‘Sol, Sol, rəfo ikamometə iou?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Mɨreɡi iakɨni mə, ‘Iəmə asori, ik sin i?’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Nərmama kɨmaha mɨnraha hətoni nukuraanien nəha, mətə həpkreɡi amasan mhə nəfe nəha reri iərmama nəha rani pehe tukw iou i.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nənə iakəres pen in i mə, ‘Iərɨmənu, takəfo nəha təkwtəkwuni?’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Ia nəpɨn nəha ko iapkətə mhə nari, tɨ nəri nə mə nukuraanien sə raməhiəpwɨn iou raməhiapw pɨk. Ro pen nərmama kɨmaha mɨnraha həuvehi rəɡɨk, mhəiri iou, mhəuvən fwe Tamaskes.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 Ia kwopun nəha iərmama riti nəɡhɨn nə Ananaeas. In iəməfwaki riti ramsiai Loa səkɨtaha. Nəkur Isrel me pam səməme kamharə fwe Tamaskes kamhəni amasan in.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 In ruvehe mərer ipaka tukw iou, mɨni pehe tukw iou i mə, ‘Sol, piak, tiko mətə nari.’ Təkwtəkwuni a mwi irə, iakətə nari, məti pen mətoni in.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Nənə in rɨni mə, ‘Kumwesən i səvəi kaha kupwən me səkɨtaha rɨnərpwi raka rəɡɨn ia niram, mɨni mə tikaməkeikei mukurən narimnari me sə in rokeikei, mətoni Iəmə Atukwatukw nəha səvənhi, nənə mɨreɡi rerɨn atukwatukw rəɡkiari.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Ro iamɨnhi irə, ik tikuvehe mo iərmama riti səvənhi. Tikaməkeikei məvisau irapw m nərmama me pam narimnari me sə ikɨnətoni mɨreɡi.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Təkwtəkwuni nəha, ikameitenhi nəfe? Əskəmter, mo paptaes. Tikəfwaki m Iesu, pwəh in raikuas raka nərəhaien me səim.’
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 Nəpɨn iakrərɨɡ muvehe mwi ia Jerusalem, iakevən maməfwaki ia nimwə səvəi Kumwesən. Nənə iakətoni vison riti.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Ia vison nəha iakətə Iərɨmənu raməɡkiari pehe miou mə, ‘Tikap akwauakw, mier ia Jerusalem. Nərmama me i tuhəpkreɡi mhə nəɡkiariien səim nəpɨn ikəvisau irapw iou mɨnraha.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Mɨreɡi iakɨni mə, ‘Iərɨmənu, irəha həukurən amasan iou mə fwe kupwən iakamevən fwe nəkwai nimwəfwaki me pam səvəi nəkur Isrel, maməkwtəmhiri nərmama səməme kamhəni nɨpərhienien ia niram. Iakamousi irəha, mauvehi puvnimwə irəha ia kalapus.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Stifen, iərmama sə raməvisau irapw ik, nəpɨn nɨten rɨnaiu irə, iou mwi iakamərer ia kwopun nəha, mamətui tɨ karkahu me səvəi nərmama səməme kamhəkwi əpune in. Rerɨk raɡien a tɨ nəfe nəha kamho.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Mətə Iərɨmənu rɨni pehe tukw iou i mə, ‘Tiko mier. Takərhi pen ik ikevən tɨ nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.’”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Nərmama me kamhətərɨɡ amasan ia Pol, mətə nəpɨn həreɡi nəɡkiariien nəha, həɡkiari asori, mhəni mə, “Həuvehi raka iəmə nə, mhousi əpune! Tihəpwəh nəpwəhien in rɨmɨru!”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Irəha kamhəkwein əpwəmwɨs, mamhərarki əpnapen tɨnari me səvənraha mamhərarki utə nɨməkwrur.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Ro iamɨnhi irə iəmə asori səvəi naruaɡən me rɨni pen tɨ naruaɡən me səvənhi mə tuhəuvehi Pol, mhəuvehi mhəuvnimwə ia nimwə səvəi naruaɡən me. In rɨni mə tuhaməkeikei mhərisi in pwəh rɨni irapw mə rəfo nərmama me kamhəkwein əpwəmwɨs pen irə iamɨnhi irə.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Naruaɡən me hərihi tərini Pol mə tuhərisi. Iaruaɡən riti sə ramərer ipaka in rasori ia naruaɡən me irəha hantret. Pol rɨni pen tukwe in mə, “Noien i hiamo ratukwatukw ia loa səvəi nəkur Rom uə rekəm? Hiənuə tihərisi sitisin riti səvəi Rom, mətə kɨpkətə raka mhə nari riti rərəha rɨno.”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Nəpɨn iaruaɡən nəha rɨreɡi nəɡkiariien nəha, revən tɨ iəmə asori səvənhi, mɨni pen tukwe in mə, “Nəfe nəha ikamo? Iəmə nəha in sitisin riti səvəi Rom.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Ro pen iəmə asori səvəi naruaɡən me revən ipaka tɨ Pol, mɨni pen tukwe in mə, “Ni amasan ro tukw iou i mə pərhien ik sitisin riti səvəi Rom?”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Mɨreɡi iəmə asori səvəi naruaɡən me rɨni mə, “Rəfo? Iou iakɨnərəku mane asori mə takuvehe mo iou sitisin səvəi Rom.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Ia nəpɨn a mwi nə naruaɡən me səməme hənərer ipaka mə tuhərisi Pol, irəha həhekɨr, mharaka irə. Nənə iəmə asori səvənraha, in mwi rehekɨr, tɨ nəri nə mə rətə mə Pol in sitisin riti səvəi Rom, mətə rɨnərihi tərini in ia jen.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Mətə iəmə asori səvəi naruaɡən me rokeikei mə trɨreɡi atukwatukw nəɡkiariien nəha mə nəkur Isrel kamhəni ərəha Pol tɨ nəfe. Kɨni rakwakwi irə rərhi pen nəɡkiariien revən tɨ pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel mə tuhaməkeikei mhousəsɨmwɨn irəha me. Kurirə irə rɨni pen tɨ naruaɡən me səvənhi mə tuhəfi raka rəɡɨnraha ia Pol. Nənə ruvehi Pol, mevən, rərer ia nəmri nəmə asori me səvəi nəkur Isrel.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.