Atos 20
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 ¿?|alt="Paul’s third missionary journey" src="PAULS THIRD JOURNEY EDITED.tif" size="span" loc="Around the mid 19, or 20 mark - Full paɡe Landscape" ref="Wok 20:2" Nəpɨn nurɨɡrɨɡien asori nəha rɨneiwaiu, Pol rəkwein nərmama me səvəi Iesu həuvehe rəvəhaɡ mɨnraha. Nəpɨn rəvəhaɡ pam mɨnraha, rəsəkɨr mɨnraha, mier, mamevən fwe Masetonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 In ramevən ia kwopun me ia profens nəha, mamɨni nəɡkiariien me rɨpɨk, maməvəhaɡ m nərmama me səvəi Iesu fwe ikɨn. Kurirə irə in ruvehe ia profens nəha Akaea.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Pol ruvehi məkwə kahar fwe ikɨn. Nəpɨn rɨnaməpnəpenə mə trəputə ia nɨtətə riti, mevən fwe profens nəha Siria, in rɨreɡi mə nəkur Isrel hənərai sun mə tuhousi əpune in ia nəkwai nɨtətə nəha. Ro pen in rəpwəh, mɨni mə in travən a məpi sɨmwɨn ia profens nəha Masetonia tɨ nɨrərɨɡien mevən fwe Siria.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Nərmama nepwɨn mwi həkurirə in: Sopata, tɨni Piras iəmə Perea; mɨne Aristakas irau Sekantas, iəmə Tesalonaeka mi; mɨne Kaius iəmə Tepe, irau Timoti; mɨne iəmə Esia kəru nəha Tikikas mɨne Trofimas.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Irəha nəha həkupwən mhəuvən mamheitenhi kɨmaha fwe Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Nəpɨn nəveɡɨnien asori nəha nəkur Isrel kamhani bred sə yis riwən irə rukurau, kɨmaha iahəputə ia nɨtətə riti mhəier ia Filipae. Nəpɨn krirum rukurau, nənə iahəuvən mheste irəha fwe Troas, mamharə fwe ikɨn mhəuvehi nəfwakiien kuatia.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ia Sapat riti, ia nəpɨn, kɨmaha iahousəsɨmwɨn kɨmaha me mə tahəkwsen bred. Pol ramahatən nərmama me. Tɨ nəri nə mə trakwakwi rəpwəh irəha, rəɡkiari əpwəmwɨs meste kurkwai nəpɨn.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Kɨmaha iahousəsɨmwɨn kɨmaha me ia nəkwai nimwə ia kwopun riti fwe irənhə. Ia kwopun nəha laet me rɨpɨk rauək.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Təmaruə riti nəha ikɨn. Nəɡhɨn nə Iutikas. Raməkure utə ia ruei winto. Nəpɨn Pol raməɡkiari pɨk mamevən, napriien ruvehi təmaruə nəha. Ravi kəviəmu, mɨmwei irapw fwe ia stori kahar, meiwaiu mouini. Nərmama me heiwaiu mə tuhəuvehi utə, mətə ruvamhə.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Mətə Pol reiwaiu irapw, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nɨkaren, mərəui əmwesi, mɨni mə, “Tihəpwəh nɨreɡiien rərəha, in ruvəmɨru mwi.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Kurirə ikɨn, nəpɨn Pol rutə mevən mwi fwe irənhə, rəkwsen bred, maməni pəri nari irəha mɨnraha. In rəɡkiari mwi meste rɨnamran, məpwəh irəha mamevən.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Nənə irəha həiri təmaruə nəha Iutikas, mamhəuvən fwe ia rukwənu. Rerɨnraha raɡien mə in ruvəmɨru mwi.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Pol rokeikei mə travən a, mukurau parei, mevən fwe taon nəha Asos. Ro iamɨnhi irə in rərhi pen kɨmaha iahəputə ia nɨtətə, mhəkupwən irə, mhəuvən, mamheitenhi in fwe ikɨn.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Nəpɨn in rier pehe tukumaha fwe Asos, rəputə ia nɨtətə kɨmaha min, nənə iahəuvən fwe taon nəha Mitulen.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Kɨni rakwakwi irə iahəier ia kwopun nəha, mhəuvehe, mhaiu iruə ia tənə əmwerɨs nəha Kios. Nəpɨn kuatia rukurau, iahəuvehe ia tənə əmwerɨs nəha Samos. Nəpɨn kuatia mwi rukurau, iahəuvehe ia taon nəha Maelitas.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Kɨmaha iahaiu iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Pol rɨməni mə tahəukurau iruə mhəpwəh nuvareiien fwe Efesas. Rəpwəh nokeikeiien mə trouraha nəpɨn səvənhi fwe profens nəha Esia, tɨ nəri nə mə in ramevən akwauakw mə trukupwən mapirapw fwe Jerusalem kurirə nəpɨn asori nəha Pentekos.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Nəpɨn kɨmaha iahəuvarei fwe Maelitas, Pol rərhi pen nəɡkiariien revən fwe Efesas, məres elta me səvəi nəfwakiien mə tuhəuvehe mhətə in.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Irəha həuvehe, nənə Pol rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiəuvəukurən raka mə iakɨnəfarə irə kɨtaha m kɨmiaha fwe iakɨməuvehe ia Esia meste iakəpwəh kɨmiaha mamevən.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Iakamo wok səvəi Iərɨmənu, mɨpkəfiəutə mhə iou. Ia nəpɨn me nɨse nənimek ramaiu tukumiaha. Ia nəpɨn me iakamreɡi ramərəha, tɨ nəri nə mə nəkur Isrel hənuə tuhousi əpune iou.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Kɨmiaha hiəukurən mə iapkərkwafə mhə ia nəɡkiariien me nepwɨn sə tuhasitu ia kɨmiaha. Mətə nəpɨn iakaməvisau uə iakamahatən kɨmiaha ia nəmri nərmama me uə ia nəkwai nimwə me səkɨmiaha, iakani irapw pam tukumiaha.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Iakaməvisau pen pəri m nəkur Isrel mɨne nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə irəha tuhaməkeikei mhərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha, mhəuvehe tɨ Kumwesən, nənə mhahatətə ia Iesu Kristo Iərɨmənu səkɨtaha.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Nənə hətə ro. Təkwtəkwuni nəha iakamevən fwe Jerusalem, tɨ nəri nə mə Nənɨmwɨn Ikinan raməkeikei miou. Iou iakreirei nəfe treste iou ia kwopun nəha.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Mətə in a i iakukurən. Ia taon me pam sə iakamevən ikɨn, Nənɨmwɨn Ikinan ramahatən amasan iou, mamɨni mə tukousi iou, kuvehi puvnimwə iou ia kalapus.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Mətə iou iakətoni mə nɨmɨruien səiou ro nəri auər a tukw iou. Iapkətərɨɡ pɨk mhə i. Iakokeikei a mə takeste nusvenhi suatuk səiou, mo sampam ia wok nəha Iesu Iərɨmənu ruvei pehe miou. In rɨni mə takaməkeikei mɨni irapw tɨ nərmama nəɡkiariien i sə raməvisau namasanien səvəi Kumwesən.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Nənə hətə ro. Təkwtəkwuni nəha iakukurən mə kɨmiaha pam i səməme iakuvəukurau raka ia nɨmwrhenɨmiaha, məvisau nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə m kɨmiaha, tihəpkətə mhə mwi nənimek ia nəpɨn riti.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Ro pen ia nəpɨn i ipwet iakani irapw tukumiaha i mə trɨni mɨnuə Kumwesən rərpwɨn noien ərəha me səkɨmiaha, ramarə ia kɨmiaha. Iou iakiwən ia kɨmiaha,
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 tɨ nəri nə mə iapkərkwafə mhə nari riti tukumiaha. Iakuvəni irapw pam narimnari me Kumwesən rokeikei.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Kɨmiaha tihaməkeikei mhətə amasan kɨmiaha me, mamhətə amasan mwi sipsip me pam səməme Nənɨmwɨn Ikinan rɨnəmri pehe ia rəɡɨmiaha. Tihaməkeikei mhəiri amasan nakalasia me səvəi Kumwesən, tɨ nəri nə mə in rɨnərəku raka irəha ia nɨten.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Iakuvəukurən raka mə nəpɨn takaraka ia kɨmiaha, nərmama me nepwɨn həmwhen ia kuri əprmɨn me tuhəuvehe ia rerɨmiaha, mhərɨpwi kɨmiaha nərmama me səvəi Iesu, rəmwhen mə kɨmiaha sipsip me.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Nənə kɨmiaha i nərmama nepwɨn tuhəskəmter, mheikuə mə tuhəvi raka nərmama me səvəi Iesu, həuvən mhəkurirə ia nirəha.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Ro iamɨnhi irə, kɨmiaha tihaməkeikei mhəsiari. Rerɨmiaha tramrhi mə nuk kahar iakəpwəh napwɨsien, mətə ia nəpɨn mɨne ia ran iakamahatən kɨmiaha kuatia kuatia. Nɨse nənimek ramaiu tukumiaha.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Təkwtəkwuni nəha iakaməmri pen kɨmiaha ia rəɡi Kumwesən. Rerɨmiaha traməkeikei mamrhi nəɡkiariien sə raməvisau namasanien səvənhi. Nəɡkiariien nəha rɨskai, mukurən nərpwi əknekɨnien kɨmiaha, muvei pehe narimnari amasan me səməme Kumwesən rɨməni mə truvei pen m nərmama me səvənhi.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Rerɨk rɨpkakres mhə mane uə tɨnari səvəi iərmama riti.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Kɨmiaha hiəuvəukurən raka mə iou iakɨnowok ia rəɡɨk mə takuvehi narimnari me səvəi narəien səiou mɨne səvəi iou me nepwɨn.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ia noien me pam səiou, iakamahatən kɨmiaha mə kɨtaha tsaməkeikei mhəmwur iamɨnhi irə, mamhasitu ia nərmama həpkɨskai mhə. Rerɨtaha traməkeikei mamrhi nəɡkiariien i səvəi Iesu Iərɨmənu. In rɨməni mə, ‘Nəriariien nari ramasan pɨk məpi raka nuvehiien a nari.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Nəpɨn Pol rəɡkiari pam, rɨnɨmwi nukurhun mi, məfwaki irəha mɨnraha.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Irəha pam hasək, mhəkwtəmhiri Pol, mhakei min.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Rerɨnraha rəpou pɨk tɨ nəɡkiariien nəha rɨməni mə tuhəpkətoni mhə mwi nənimen. Nənə havən pəri irəha min, mhəuvən ramevən ia nɨtətə.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.