Atos 20
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 ¿?|alt="Paul’s third missionary journey" src="PAULS THIRD JOURNEY EDITED.tif" size="span" loc="Around the mid 19, or 20 mark - Full paɡe Landscape" ref="Wok 20:2" Nəpɨn nurɨɡrɨɡien asori nəha rɨneiwaiu, Pol rəkwein nərmama me səvəi Iesu həuvehe rəvəhaɡ mɨnraha. Nəpɨn rəvəhaɡ pam mɨnraha, rəsəkɨr mɨnraha, mier, mamevən fwe Masetonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 In ramevən ia kwopun me ia profens nəha, mamɨni nəɡkiariien me rɨpɨk, maməvəhaɡ m nərmama me səvəi Iesu fwe ikɨn. Kurirə irə in ruvehe ia profens nəha Akaea.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Pol ruvehi məkwə kahar fwe ikɨn. Nəpɨn rɨnaməpnəpenə mə trəputə ia nɨtətə riti, mevən fwe profens nəha Siria, in rɨreɡi mə nəkur Isrel hənərai sun mə tuhousi əpune in ia nəkwai nɨtətə nəha. Ro pen in rəpwəh, mɨni mə in travən a məpi sɨmwɨn ia profens nəha Masetonia tɨ nɨrərɨɡien mevən fwe Siria.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Nərmama nepwɨn mwi həkurirə in: Sopata, tɨni Piras iəmə Perea; mɨne Aristakas irau Sekantas, iəmə Tesalonaeka mi; mɨne Kaius iəmə Tepe, irau Timoti; mɨne iəmə Esia kəru nəha Tikikas mɨne Trofimas.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Irəha nəha həkupwən mhəuvən mamheitenhi kɨmaha fwe Troas.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Nəpɨn nəveɡɨnien asori nəha nəkur Isrel kamhani bred sə yis riwən irə rukurau, kɨmaha iahəputə ia nɨtətə riti mhəier ia Filipae. Nəpɨn krirum rukurau, nənə iahəuvən mheste irəha fwe Troas, mamharə fwe ikɨn mhəuvehi nəfwakiien kuatia.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Ia Sapat riti, ia nəpɨn, kɨmaha iahousəsɨmwɨn kɨmaha me mə tahəkwsen bred. Pol ramahatən nərmama me. Tɨ nəri nə mə trakwakwi rəpwəh irəha, rəɡkiari əpwəmwɨs meste kurkwai nəpɨn.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Kɨmaha iahousəsɨmwɨn kɨmaha me ia nəkwai nimwə ia kwopun riti fwe irənhə. Ia kwopun nəha laet me rɨpɨk rauək.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Təmaruə riti nəha ikɨn. Nəɡhɨn nə Iutikas. Raməkure utə ia ruei winto. Nəpɨn Pol raməɡkiari pɨk mamevən, napriien ruvehi təmaruə nəha. Ravi kəviəmu, mɨmwei irapw fwe ia stori kahar, meiwaiu mouini. Nərmama me heiwaiu mə tuhəuvehi utə, mətə ruvamhə.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Mətə Pol reiwaiu irapw, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nɨkaren, mərəui əmwesi, mɨni mə, “Tihəpwəh nɨreɡiien rərəha, in ruvəmɨru mwi.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Kurirə ikɨn, nəpɨn Pol rutə mevən mwi fwe irənhə, rəkwsen bred, maməni pəri nari irəha mɨnraha. In rəɡkiari mwi meste rɨnamran, məpwəh irəha mamevən.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Nənə irəha həiri təmaruə nəha Iutikas, mamhəuvən fwe ia rukwənu. Rerɨnraha raɡien mə in ruvəmɨru mwi.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Pol rokeikei mə travən a, mukurau parei, mevən fwe taon nəha Asos. Ro iamɨnhi irə in rərhi pen kɨmaha iahəputə ia nɨtətə, mhəkupwən irə, mhəuvən, mamheitenhi in fwe ikɨn.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Nəpɨn in rier pehe tukumaha fwe Asos, rəputə ia nɨtətə kɨmaha min, nənə iahəuvən fwe taon nəha Mitulen.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Kɨni rakwakwi irə iahəier ia kwopun nəha, mhəuvehe, mhaiu iruə ia tənə əmwerɨs nəha Kios. Nəpɨn kuatia rukurau, iahəuvehe ia tənə əmwerɨs nəha Samos. Nəpɨn kuatia mwi rukurau, iahəuvehe ia taon nəha Maelitas.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Kɨmaha iahaiu iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Pol rɨməni mə tahəukurau iruə mhəpwəh nuvareiien fwe Efesas. Rəpwəh nokeikeiien mə trouraha nəpɨn səvənhi fwe profens nəha Esia, tɨ nəri nə mə in ramevən akwauakw mə trukupwən mapirapw fwe Jerusalem kurirə nəpɨn asori nəha Pentekos.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Nəpɨn kɨmaha iahəuvarei fwe Maelitas, Pol rərhi pen nəɡkiariien revən fwe Efesas, məres elta me səvəi nəfwakiien mə tuhəuvehe mhətə in.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Irəha həuvehe, nənə Pol rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiəuvəukurən raka mə iakɨnəfarə irə kɨtaha m kɨmiaha fwe iakɨməuvehe ia Esia meste iakəpwəh kɨmiaha mamevən.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Iakamo wok səvəi Iərɨmənu, mɨpkəfiəutə mhə iou. Ia nəpɨn me nɨse nənimek ramaiu tukumiaha. Ia nəpɨn me iakamreɡi ramərəha, tɨ nəri nə mə nəkur Isrel hənuə tuhousi əpune iou.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Kɨmiaha hiəukurən mə iapkərkwafə mhə ia nəɡkiariien me nepwɨn sə tuhasitu ia kɨmiaha. Mətə nəpɨn iakaməvisau uə iakamahatən kɨmiaha ia nəmri nərmama me uə ia nəkwai nimwə me səkɨmiaha, iakani irapw pam tukumiaha.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Iakaməvisau pen pəri m nəkur Isrel mɨne nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə irəha tuhaməkeikei mhərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha, mhəuvehe tɨ Kumwesən, nənə mhahatətə ia Iesu Kristo Iərɨmənu səkɨtaha.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Nənə hətə ro. Təkwtəkwuni nəha iakamevən fwe Jerusalem, tɨ nəri nə mə Nənɨmwɨn Ikinan raməkeikei miou. Iou iakreirei nəfe treste iou ia kwopun nəha.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Mətə in a i iakukurən. Ia taon me pam sə iakamevən ikɨn, Nənɨmwɨn Ikinan ramahatən amasan iou, mamɨni mə tukousi iou, kuvehi puvnimwə iou ia kalapus.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Mətə iou iakətoni mə nɨmɨruien səiou ro nəri auər a tukw iou. Iapkətərɨɡ pɨk mhə i. Iakokeikei a mə takeste nusvenhi suatuk səiou, mo sampam ia wok nəha Iesu Iərɨmənu ruvei pehe miou. In rɨni mə takaməkeikei mɨni irapw tɨ nərmama nəɡkiariien i sə raməvisau namasanien səvəi Kumwesən.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Nənə hətə ro. Təkwtəkwuni nəha iakukurən mə kɨmiaha pam i səməme iakuvəukurau raka ia nɨmwrhenɨmiaha, məvisau nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə m kɨmiaha, tihəpkətə mhə mwi nənimek ia nəpɨn riti.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Ro pen ia nəpɨn i ipwet iakani irapw tukumiaha i mə trɨni mɨnuə Kumwesən rərpwɨn noien ərəha me səkɨmiaha, ramarə ia kɨmiaha. Iou iakiwən ia kɨmiaha,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 tɨ nəri nə mə iapkərkwafə mhə nari riti tukumiaha. Iakuvəni irapw pam narimnari me Kumwesən rokeikei.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Kɨmiaha tihaməkeikei mhətə amasan kɨmiaha me, mamhətə amasan mwi sipsip me pam səməme Nənɨmwɨn Ikinan rɨnəmri pehe ia rəɡɨmiaha. Tihaməkeikei mhəiri amasan nakalasia me səvəi Kumwesən, tɨ nəri nə mə in rɨnərəku raka irəha ia nɨten.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Iakuvəukurən raka mə nəpɨn takaraka ia kɨmiaha, nərmama me nepwɨn həmwhen ia kuri əprmɨn me tuhəuvehe ia rerɨmiaha, mhərɨpwi kɨmiaha nərmama me səvəi Iesu, rəmwhen mə kɨmiaha sipsip me.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Nənə kɨmiaha i nərmama nepwɨn tuhəskəmter, mheikuə mə tuhəvi raka nərmama me səvəi Iesu, həuvən mhəkurirə ia nirəha.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Ro iamɨnhi irə, kɨmiaha tihaməkeikei mhəsiari. Rerɨmiaha tramrhi mə nuk kahar iakəpwəh napwɨsien, mətə ia nəpɨn mɨne ia ran iakamahatən kɨmiaha kuatia kuatia. Nɨse nənimek ramaiu tukumiaha.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Təkwtəkwuni nəha iakaməmri pen kɨmiaha ia rəɡi Kumwesən. Rerɨmiaha traməkeikei mamrhi nəɡkiariien sə raməvisau namasanien səvənhi. Nəɡkiariien nəha rɨskai, mukurən nərpwi əknekɨnien kɨmiaha, muvei pehe narimnari amasan me səməme Kumwesən rɨməni mə truvei pen m nərmama me səvənhi.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Rerɨk rɨpkakres mhə mane uə tɨnari səvəi iərmama riti.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Kɨmiaha hiəuvəukurən raka mə iou iakɨnowok ia rəɡɨk mə takuvehi narimnari me səvəi narəien səiou mɨne səvəi iou me nepwɨn.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ia noien me pam səiou, iakamahatən kɨmiaha mə kɨtaha tsaməkeikei mhəmwur iamɨnhi irə, mamhasitu ia nərmama həpkɨskai mhə. Rerɨtaha traməkeikei mamrhi nəɡkiariien i səvəi Iesu Iərɨmənu. In rɨməni mə, ‘Nəriariien nari ramasan pɨk məpi raka nuvehiien a nari.’”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Nəpɨn Pol rəɡkiari pam, rɨnɨmwi nukurhun mi, məfwaki irəha mɨnraha.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Irəha pam hasək, mhəkwtəmhiri Pol, mhakei min.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Rerɨnraha rəpou pɨk tɨ nəɡkiariien nəha rɨməni mə tuhəpkətoni mhə mwi nənimen. Nənə havən pəri irəha min, mhəuvən ramevən ia nɨtətə.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.