Atos 19
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Nəpɨn Apolos ramarə ihi ia Korin, Pol rukurau parei meiwaiu pehe ia Efesas, mətə nərmama me nepwɨn səvəi Iesu fwe ikɨn.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 In rəres pen irəha i mə, “Rəfo? Fwe kupwən, nəpɨn hiəni nɨpərhienien ia Iesu, hiəuvehi Nənɨmwɨn Ikinan uə rekəm?”
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Ro iamɨnhi nəfe nəha paptaes kɨmiaha hiəuvehi?”
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Paptaes nəha Jon rɨno səvəi nərmama səməme həuvərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha. Mətə Jon rɨni irapw mə nərmama me tuhaməkeikei mhəni nɨpərhienien ia iərmama sə trɨpkukurirə i muvehe. Iərmama nəha Jon rəɡkiari irə in nəha Iesu.”
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Nərmama me nəha həreɡi nəɡkiariien nəha, ko paptaes ia nirəha ia nəɡhi Iesu Iərɨmənu.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Nəpɨn Pol rəmrutə rəɡɨn mi ia nirəha, Nənɨmwɨn Ikinan ruvehe ia nirəha, nənə kənamhəɡkiari ia nəɡkiariien me səpəmsəpə, mənamhəni irapw nəɡkiariien sə raku pen tɨ Nənɨmwɨn Ikinan.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Nərmama me nəha rosi irəha pam twelef.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Ia taon nəha Efesas, Pol rauvnimwə ia nəkwai nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel. Ia məkwə kahar, ia Sapat me pam, rani irapw nəɡkiariien amasan fwe ikɨn, məpwəh nehekɨrien. In raməvisau, mamousari mə trɨvi irəha həuvehe mhəni nɨpərhienien ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Mətə nərmama nepwɨn kənkapwənraha rɨskai. Həpwəh nɨniien nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənhi, mamhəni ərəha suatuk səvəi Iesu ia nəmri nərmama me fwe nəkwai nimwəfwaki. Ro pen Pol rəpwəh irəha, muvehi nərmama me səvəi Iesu, mamhəuvən irəha min. Ia nəpɨn me pam ramahatən nərmama me fwe ia nəkwai skur riti kani mə Skur səvəi Tiranas.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Pol ramahatən nərmama me iamɨnhi irə meste nuk kəru. Ro pen nərmama me pam fwe profens Esia, nəkur Isrel mɨne nəkur Kris, həreɡi nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Ia nəpɨn me rɨpɨk Kumwesən rauvei pen nɨskaiien m Pol, nənə Pol ramo nɨmtətien me nepwɨn ropəiti.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Nərmama me həpeki raka nɨpəri tɨnari me sə Pol rɨrai raka nɨseseien irə uə tɨnari me sə rɨnarkahu raka i, həuvehi, mhəuvən mhəmri pen ia nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha. Nənə nemhəien me səvənraha haraka ia nirəha. Nənɨmwɨn ərəha me həier ia nirəha.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 — ausente —
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 — ausente —
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Mətə nənɨmwɨn ərəha rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakukurən Iesu, mukurən mwi Pol. Mətə kɨmiaha nɨsɨməme i?”
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Nənə iəmə nəha nənɨmwɨn ərəha ramarə irə rivə pen ia nirəha. Nəɡsen rasori məpi raka nəɡsenraha pam. Ramousi irəha. Nənə irəha hap raka ia nimwə nəha. Tɨnari səvənraha ruvəiwən. Nɨpwranraha rəpəruəpəruə.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Nəkur Isrel me pam mɨne nəkur Kris me pam səməme kamharə ia Efesas həreɡi nəvisauien səvəi noien nəha. Nəpɨn həreɡi, həhekɨr asori. Nənə nərmama me həuvehi utə nəɡhi Iesu Iərɨmənu rutə mwi.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Nərmama səməme həni nɨpərhienien ia Iesu həpɨk həuvehe mamhəni pui noien ərəha me səvənraha ia nəmri nərmama me.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Nepwɨn ia nirəha səməme hənamo nahak fwe kupwən həpeki nəkukuə me səvənraha səvəi nahak, mhəpeki mhəuvehe, mhəuvani ia nəmri nərmama me pam. Nənə nərmama me həvsini nəmri nəkukuə me nəha, mhətə mə rutə pɨk.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Ro iamɨnhi irə nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu rɨskai pɨk muvirɨs mamevən.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Kurirə ia narimnari me nəha, Pol rerɨn ramrhi mə trəpi sɨmwɨn ia profens mi nəha Masetonia mɨne Akaea, mevən fwe Jerusalem. In rɨni mə, “Nəpɨn takevən raka fwe Jerusalem, takaməkeikei mətoni mwi Rom.”
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 In rərhi pen Timoti mɨne Erastas, iəmə mi sə krouasitu irə, krouevən fwe Masetonia. Mətə in rarə ouihi a mwi fwe ia Esia.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Ia nəpɨn nəha krukwumen naruaɡənien riti fwe Efesas tɨ Suatuk səvəi Iesu.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Iərmama riti nəɡhɨn nə Temetrius. In iərmama sə ramo narimnari me ia silva. Ia nəpɨn me ramo nimwə ouihi me ia silva, mauvnhi nimwəfwaki səvəi kumwesən eikuə riti. In pran kani mə Atemis. Temetrius mɨne nərmama me səməme kamhowok irəha min kamhəmri pen nəmri nari ia nimwə ouihi me nəha, mamhəuvehi mane asori me irə.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Nəpɨn riti Temetrius roeite nərmama me pam səməme kamho narimnari me ia silva. In rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərman, hiəuvəukurən raka mə kɨtaha saməuvehi mane asori ia wok i səkɨtaha.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Kɨmiaha hiəuvəreɡi raka nəɡkiariien səvəi iəmə nəha Pol, mhənətə raka narimnari me nəha in ramo. Rɨpko mhə ia taon əpa i Efesas, mətə ipaka rukurau pam ia profens i Esia, in ravi nərmama me həpɨk həpwəh nətərɨɡien səvənraha, mhəkurirə in. In rani mə nənɨmwi kumwesən me i nərmama kamho ia rəɡɨnraha rɨpko mhə irəha kumwesən pərhien me.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Kɨtaha tsaməkeikei mhəsiari kamo Pol ro nərmama həni ərəha wok i səkɨtaha. Rukurən noien mwi nərmama hətə ərəha nimwəfwaki səvəi kumwesən asori səkɨtaha Atemis. Nənə pəpɨm nəpɨn riti rukurən nuvehi rakaien nəhaɡ nəha Atemis, mo ruvehe mo nəri auər a i. Mətə nərmama me pam ia Esia mɨne ia kwopun me pam ia tɨprənə i kamhəfwaki m prən i.”
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Nəpɨn nərmama me həreɡi nəɡkiariien nəha, niemaha rəpi pɨk irəha. Həskəmter, mənamhəkwein asori, mə, “Səɡnəɡɨni Atemis, kumwesən səvəi nəkur Efesas.”
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Nərəhaien nəha raiu mevən meste kwopun pam ia taon nəha. Nərmama me haiu, mhəuvən, mhəkwtəmhiri Kaius mɨne Aristakas, iəmə Masetonia mi nəha kamharavən pəri irəhar Pol. Həkwtəmhiri irau, mhəvi irau, mhəuvən fwe kwopun asori riti kamrai sun nəɡkiariien ikɨn.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Pol rokeikei mə trevən ia reri nərmama məɡkiari, mətə nərmama me səvəi Iesu həpkəseni mhə.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Nəmə asori me nepwɨn mwi səvəi Esia, səməme həukurən amasan Pol, hərhi pen nəɡkiariien min, mamhase in mə trəpwəh nevənien fwe kwopun nəha kamrai sun ikɨn.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Fwe nəkwai kwopun nəha kamrai sun ikɨn, nurɨɡrɨɡien asori. Nərmama kamhəkwein əpwəmwɨs. Nepwɨn kamhəni nəɡkiariien riti, nepwɨn kamhəni əpə. Irəha həpɨk həreirei mə hənousəsɨmwɨn irəha me tɨ nəfe.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ia nəpɨn nəha nəkur Isrel hərui irapw iərmama riti nəɡhɨn nə Aleksanta. Nərmama nepwɨn hətoni, həni pen tukwe in mə trəɡkiari. Nəpɨn Aleksanta rɨskəmter ia nəmri nərmama me pam, ruvehi utə rəɡɨn, mokeikei mə trɨni irapw nəɡkiariien səvəi nəkur Isrel.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Mətə nəpɨn nərmama me hətə sas Aleksanta mə in iəmə Isrel, irəha pam kamhəkwein əpwəmwɨs, rerɨnraha kuatia a, mamhəni mə, “Səɡnəɡɨni Atemis, kumwesən səvəi nəkur Efesas. Səɡnəɡɨni Atemis, kumwesən səvəi nəkur Efesas.” Irəha kamhəkwein əpwəmwɨs iamɨnhi mhəuvehi aoa kəru.
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Kurirə irə iəmə asori riti səvəi Efesas rɨskəmter mɨnise irəha. Nəpɨn həuvehe mhafafa, in rɨni mə, “Nəmə Efesas, nərmama me pam həukurən mə nimwəfwaki səvəi kumwesən asori nəha Atemis ramərer ia taon i səkɨtaha. Kɨtaha i nəkur Efesas samətui amasan tukwe. Samətui amasan mwi tɨ kəpwier ikinan nəha rɨməukrutə ia nɨmaɡouaɡou meiwaiu pehe.
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Iərmama riti riwən ko rɨpkɨni mhə mə iakameikuə. Ro iamɨnhi irə kɨmiaha tihaməkeikei mhafafa, mhəpwəh noien nari riti kurirə tihəmisə irə.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Kɨmiaha hiəməuvehi iəmənmi nəha, mhəuvehe ia kwopun i. Mətə irau kroupkakres mhə nari riti ia nimwəfwaki riti səkɨtaha, rouəpwəh nɨni ərəhaien Atemis, prən nəha in kumwesən səkɨtaha.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Trɨni mɨnuə Temetrius mɨne nərmama səməme kamhowok irəha min hənətə nəri ərəha riti iərmama riti rɨno, pwəh həuvən fwe nimwə me nəha kaməkiri nəɡkiariien ikɨn. Nimwə me nəha kamhəkwaɡ a. Nəmə asori me səməme kamhəkiri nəɡkiariien irəha fwe ikɨn.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Mətə trɨni mɨnuə hiokeikei nari riti mwi, tihaməkeikei mheitenhi nəpɨn nəha nəmə asori me kamhousəsɨmwɨn irəha me irə. Ia nəpɨn nəha tihəmri amasan.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Kɨtaha tsaməsiari, kamo tukɨni mə samərui loa ipwet, mamhərukwumen nərəhaien asori. Nənə tsəfni ia nəmri nəmə asori me? Nəɡkiariien səkɨtaha riwən tsəni mə səfo mamho nurɨɡrɨɡien asori i.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Nəpɨn iəmə asori nəha rɨni pam nəɡkiariien nəha, rərhi pen nərmama me kamhəuvən.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.