Atos 19
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Nəpɨn Apolos ramarə ihi ia Korin, Pol rukurau parei meiwaiu pehe ia Efesas, mətə nərmama me nepwɨn səvəi Iesu fwe ikɨn.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 In rəres pen irəha i mə, “Rəfo? Fwe kupwən, nəpɨn hiəni nɨpərhienien ia Iesu, hiəuvehi Nənɨmwɨn Ikinan uə rekəm?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Ro iamɨnhi nəfe nəha paptaes kɨmiaha hiəuvehi?”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Paptaes nəha Jon rɨno səvəi nərmama səməme həuvərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha. Mətə Jon rɨni irapw mə nərmama me tuhaməkeikei mhəni nɨpərhienien ia iərmama sə trɨpkukurirə i muvehe. Iərmama nəha Jon rəɡkiari irə in nəha Iesu.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Nərmama me nəha həreɡi nəɡkiariien nəha, ko paptaes ia nirəha ia nəɡhi Iesu Iərɨmənu.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Nəpɨn Pol rəmrutə rəɡɨn mi ia nirəha, Nənɨmwɨn Ikinan ruvehe ia nirəha, nənə kənamhəɡkiari ia nəɡkiariien me səpəmsəpə, mənamhəni irapw nəɡkiariien sə raku pen tɨ Nənɨmwɨn Ikinan.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Nərmama me nəha rosi irəha pam twelef.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Ia taon nəha Efesas, Pol rauvnimwə ia nəkwai nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel. Ia məkwə kahar, ia Sapat me pam, rani irapw nəɡkiariien amasan fwe ikɨn, məpwəh nehekɨrien. In raməvisau, mamousari mə trɨvi irəha həuvehe mhəni nɨpərhienien ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Mətə nərmama nepwɨn kənkapwənraha rɨskai. Həpwəh nɨniien nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənhi, mamhəni ərəha suatuk səvəi Iesu ia nəmri nərmama me fwe nəkwai nimwəfwaki. Ro pen Pol rəpwəh irəha, muvehi nərmama me səvəi Iesu, mamhəuvən irəha min. Ia nəpɨn me pam ramahatən nərmama me fwe ia nəkwai skur riti kani mə Skur səvəi Tiranas.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Pol ramahatən nərmama me iamɨnhi irə meste nuk kəru. Ro pen nərmama me pam fwe profens Esia, nəkur Isrel mɨne nəkur Kris, həreɡi nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Ia nəpɨn me rɨpɨk Kumwesən rauvei pen nɨskaiien m Pol, nənə Pol ramo nɨmtətien me nepwɨn ropəiti.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Nərmama me həpeki raka nɨpəri tɨnari me sə Pol rɨrai raka nɨseseien irə uə tɨnari me sə rɨnarkahu raka i, həuvehi, mhəuvən mhəmri pen ia nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha. Nənə nemhəien me səvənraha haraka ia nirəha. Nənɨmwɨn ərəha me həier ia nirəha.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 — ausente —
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 — ausente —
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Mətə nənɨmwɨn ərəha rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakukurən Iesu, mukurən mwi Pol. Mətə kɨmiaha nɨsɨməme i?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Nənə iəmə nəha nənɨmwɨn ərəha ramarə irə rivə pen ia nirəha. Nəɡsen rasori məpi raka nəɡsenraha pam. Ramousi irəha. Nənə irəha hap raka ia nimwə nəha. Tɨnari səvənraha ruvəiwən. Nɨpwranraha rəpəruəpəruə.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Nəkur Isrel me pam mɨne nəkur Kris me pam səməme kamharə ia Efesas həreɡi nəvisauien səvəi noien nəha. Nəpɨn həreɡi, həhekɨr asori. Nənə nərmama me həuvehi utə nəɡhi Iesu Iərɨmənu rutə mwi.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Nərmama səməme həni nɨpərhienien ia Iesu həpɨk həuvehe mamhəni pui noien ərəha me səvənraha ia nəmri nərmama me.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Nepwɨn ia nirəha səməme hənamo nahak fwe kupwən həpeki nəkukuə me səvənraha səvəi nahak, mhəpeki mhəuvehe, mhəuvani ia nəmri nərmama me pam. Nənə nərmama me həvsini nəmri nəkukuə me nəha, mhətə mə rutə pɨk.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Ro iamɨnhi irə nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu rɨskai pɨk muvirɨs mamevən.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Kurirə ia narimnari me nəha, Pol rerɨn ramrhi mə trəpi sɨmwɨn ia profens mi nəha Masetonia mɨne Akaea, mevən fwe Jerusalem. In rɨni mə, “Nəpɨn takevən raka fwe Jerusalem, takaməkeikei mətoni mwi Rom.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 In rərhi pen Timoti mɨne Erastas, iəmə mi sə krouasitu irə, krouevən fwe Masetonia. Mətə in rarə ouihi a mwi fwe ia Esia.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Ia nəpɨn nəha krukwumen naruaɡənien riti fwe Efesas tɨ Suatuk səvəi Iesu.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Iərmama riti nəɡhɨn nə Temetrius. In iərmama sə ramo narimnari me ia silva. Ia nəpɨn me ramo nimwə ouihi me ia silva, mauvnhi nimwəfwaki səvəi kumwesən eikuə riti. In pran kani mə Atemis. Temetrius mɨne nərmama me səməme kamhowok irəha min kamhəmri pen nəmri nari ia nimwə ouihi me nəha, mamhəuvehi mane asori me irə.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Nəpɨn riti Temetrius roeite nərmama me pam səməme kamho narimnari me ia silva. In rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərman, hiəuvəukurən raka mə kɨtaha saməuvehi mane asori ia wok i səkɨtaha.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Kɨmiaha hiəuvəreɡi raka nəɡkiariien səvəi iəmə nəha Pol, mhənətə raka narimnari me nəha in ramo. Rɨpko mhə ia taon əpa i Efesas, mətə ipaka rukurau pam ia profens i Esia, in ravi nərmama me həpɨk həpwəh nətərɨɡien səvənraha, mhəkurirə in. In rani mə nənɨmwi kumwesən me i nərmama kamho ia rəɡɨnraha rɨpko mhə irəha kumwesən pərhien me.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Kɨtaha tsaməkeikei mhəsiari kamo Pol ro nərmama həni ərəha wok i səkɨtaha. Rukurən noien mwi nərmama hətə ərəha nimwəfwaki səvəi kumwesən asori səkɨtaha Atemis. Nənə pəpɨm nəpɨn riti rukurən nuvehi rakaien nəhaɡ nəha Atemis, mo ruvehe mo nəri auər a i. Mətə nərmama me pam ia Esia mɨne ia kwopun me pam ia tɨprənə i kamhəfwaki m prən i.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Nəpɨn nərmama me həreɡi nəɡkiariien nəha, niemaha rəpi pɨk irəha. Həskəmter, mənamhəkwein asori, mə, “Səɡnəɡɨni Atemis, kumwesən səvəi nəkur Efesas.”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Nərəhaien nəha raiu mevən meste kwopun pam ia taon nəha. Nərmama me haiu, mhəuvən, mhəkwtəmhiri Kaius mɨne Aristakas, iəmə Masetonia mi nəha kamharavən pəri irəhar Pol. Həkwtəmhiri irau, mhəvi irau, mhəuvən fwe kwopun asori riti kamrai sun nəɡkiariien ikɨn.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pol rokeikei mə trevən ia reri nərmama məɡkiari, mətə nərmama me səvəi Iesu həpkəseni mhə.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Nəmə asori me nepwɨn mwi səvəi Esia, səməme həukurən amasan Pol, hərhi pen nəɡkiariien min, mamhase in mə trəpwəh nevənien fwe kwopun nəha kamrai sun ikɨn.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Fwe nəkwai kwopun nəha kamrai sun ikɨn, nurɨɡrɨɡien asori. Nərmama kamhəkwein əpwəmwɨs. Nepwɨn kamhəni nəɡkiariien riti, nepwɨn kamhəni əpə. Irəha həpɨk həreirei mə hənousəsɨmwɨn irəha me tɨ nəfe.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ia nəpɨn nəha nəkur Isrel hərui irapw iərmama riti nəɡhɨn nə Aleksanta. Nərmama nepwɨn hətoni, həni pen tukwe in mə trəɡkiari. Nəpɨn Aleksanta rɨskəmter ia nəmri nərmama me pam, ruvehi utə rəɡɨn, mokeikei mə trɨni irapw nəɡkiariien səvəi nəkur Isrel.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Mətə nəpɨn nərmama me hətə sas Aleksanta mə in iəmə Isrel, irəha pam kamhəkwein əpwəmwɨs, rerɨnraha kuatia a, mamhəni mə, “Səɡnəɡɨni Atemis, kumwesən səvəi nəkur Efesas. Səɡnəɡɨni Atemis, kumwesən səvəi nəkur Efesas.” Irəha kamhəkwein əpwəmwɨs iamɨnhi mhəuvehi aoa kəru.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Kurirə irə iəmə asori riti səvəi Efesas rɨskəmter mɨnise irəha. Nəpɨn həuvehe mhafafa, in rɨni mə, “Nəmə Efesas, nərmama me pam həukurən mə nimwəfwaki səvəi kumwesən asori nəha Atemis ramərer ia taon i səkɨtaha. Kɨtaha i nəkur Efesas samətui amasan tukwe. Samətui amasan mwi tɨ kəpwier ikinan nəha rɨməukrutə ia nɨmaɡouaɡou meiwaiu pehe.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Iərmama riti riwən ko rɨpkɨni mhə mə iakameikuə. Ro iamɨnhi irə kɨmiaha tihaməkeikei mhafafa, mhəpwəh noien nari riti kurirə tihəmisə irə.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Kɨmiaha hiəməuvehi iəmənmi nəha, mhəuvehe ia kwopun i. Mətə irau kroupkakres mhə nari riti ia nimwəfwaki riti səkɨtaha, rouəpwəh nɨni ərəhaien Atemis, prən nəha in kumwesən səkɨtaha.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Trɨni mɨnuə Temetrius mɨne nərmama səməme kamhowok irəha min hənətə nəri ərəha riti iərmama riti rɨno, pwəh həuvən fwe nimwə me nəha kaməkiri nəɡkiariien ikɨn. Nimwə me nəha kamhəkwaɡ a. Nəmə asori me səməme kamhəkiri nəɡkiariien irəha fwe ikɨn.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Mətə trɨni mɨnuə hiokeikei nari riti mwi, tihaməkeikei mheitenhi nəpɨn nəha nəmə asori me kamhousəsɨmwɨn irəha me irə. Ia nəpɨn nəha tihəmri amasan.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Kɨtaha tsaməsiari, kamo tukɨni mə samərui loa ipwet, mamhərukwumen nərəhaien asori. Nənə tsəfni ia nəmri nəmə asori me? Nəɡkiariien səkɨtaha riwən tsəni mə səfo mamho nurɨɡrɨɡien asori i.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Nəpɨn iəmə asori nəha rɨni pam nəɡkiariien nəha, rərhi pen nərmama me kamhəuvən.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.