Atos 18
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Pol rəɡkiari pam fwe Atens, mier, mevən fwe taon nəha Korin.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ia kwopun nəha revən mətoni iəmə Isrel riti nəɡhɨn nə Akwila. Akwila rɨnətui fwe profens nəha Pontas. Fwe kupwən, in mɨne pran səvənhi Prisila krauarə fwe ia tənə Itali ia taon nəha Rom, mətə tɨ nəri nə mə Klotias, iəmə asori səvəi nəkur Rom, rɨni mə nəkur Isrel me pam tuhaməkeikei mhəier ia Rom, irau krouier, nənə rouvehe ia Korin. Irau krouarə nəpɨn ouihi a ia Korin, nənə Pol ruvehe mətə irau.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Nənə tɨ nəri nə mə wok səvənhi sə rauvehi mane irə rəmwhen a mwi wok səvənrau, ramarə irəhar mɨnrau, mamharo pəri wok. Irəhar haro nimwə tapolen me.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Nənə ia Sapat me pam fwe ia nəkwai nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel, Pol raməɡkiari pɨk, mamousari mə trɨvi nəkur Isrel mɨne nəkur Kris mə tuhəuvehe mhəni nɨpərhienien ia Iesu.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Saelas mɨne Timoti krouier ia Masetonia, roueiwaiu pehe ia Korin. Ia nəpɨn nəha Pol rəpwəh noien nimwə tapolen me, maməvisau irapw a nəɡkiariien amasan ia nəpɨn me pam, mamɨni irapw tɨ nəkur Isrel mə Iesu in Kristo.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Mətə irəha həni ərəha Pol, mhəpkɨni mhə nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənhi. Nəpɨn ho iamɨnhi, Pol rounouini raka nɨməkwrur ia səvənhi karkahu, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨni mɨnuə Kumwesən rərpwɨn noien ərəha səkɨmiaha, ramarə ia kɨmiaha əpa. Iou iakiwən ia kɨmiaha. Təkwtəkwuni nəha mamevən takevən tɨ nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Ro pen Pol rəpwəh irəha, mevən muvnimwə ia nimwə səvəi iərmama riti nəɡhɨn nə Titias Jastas. Rɨpko mhə Titias in iəmə Isrel, mətə raməfwaki m Kumwesən. Nimwə səvənhi ipaka tɨ nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Iəmə asori səvəi nimwəfwaki nəha nəɡhɨn nə Krispas. In mɨne nərmama me pam ia nəkwai nimwə səvənhi həni nɨpərhienien ia Iərɨmənu. Nəkur Korin həpɨk kamhətərɨɡ ia nəɡkiariien səvəi Pol, mhəni nɨpərhienien ia Iesu, nənə ko paptaes ia nirəha.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 — ausente —
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 — ausente —
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Ro pen Pol rarə ia kwopun nəha meste nuk kwatia məkwə sikis, mamahatən nərmama ia nəɡkiariien səvəi Kumwesən.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Nəpɨn Kalio ramərɨmənu ia tənə Akaea, nəkur Isrel housəsɨmwɨn irəha me, mhəkwtəmhiri Pol, mhəuvehi, mhəuvən fwe ia kwopun Kalio raməkiri nəɡkiariien ikɨn.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Irəha həni mə, “Iəmə i ramousari mə truvi nərmama həuvehe mhəfwaki pen m Kumwesən ia noien riti sə ramərui loa səkɨmaha.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Mətə nəpɨn Pol rɨnaməkwaɡ mə trəɡkiari, Kalio rɨni pen tɨ nəkur Isrel i mə, “Kɨmiaha nəkur Isrel, trɨni mɨnuə iərmama riti ro nari riti rɨpkatukwatukw mhə, mərui loa səvəi nəkur Rom, takaməkeikei mamətərɨɡ ia kɨmiaha.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Mətə tɨ nəri nə mə hiamousari tɨ nəɡkiariien me mɨne nahaɡ me ia loa səkɨmiaha, ramarə a ia kɨmiaha. Tihəmri amasan. Iakəpwəh nokeikeiien mə takəkiri narimnari me sə ro iamɨnha irə.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Nənə Kalio rəkoui irapw irəha həier ia kwopun nəha in raməkiri nəɡkiariien ikɨn.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Nəpɨn həuvən fwe iruə, nərmama me fwe iruə həkwtəmhiri Sostenes, iəmə asori səvəi nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel. Irəha hənamousi in ipaka tɨ kwopun nəha Kalio raməkiri nəɡkiariien ikɨn, mətə Kalio ro nəri auər a ia narimnari me nəha kamho.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pol rarə nəpɨn rɨpɨk fwe Korin irəha piəvtaha me, nənə rəpwəh irəha, meiwaiu pehe ia taon nəha Keɡkria. Ia kwopun nəha in rərai nukwənen, mahatən pen mə natuakəmien riti səvənhi sə rɨməuvehi kwəsuahi tukwe ia nəmri Kumwesən rɨno sampam. Kurirə irə in rəputə ia nɨtətə riti irəhar Akwila mɨne Prisila, mharier, mharevən fwe Siria.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 — ausente —
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 — ausente —
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 — ausente —
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Pol rier fwe Efesas meiwaiu pehe ia taon nəha Sisaria, muvarei mutə pen fwe Jerusalem. Nəpɨn rɨnətə raka nakalasia me fwe ikɨn, reiwaiu pen fwe Antiok.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Pol rarə nəpɨn nepwɨn fwe ikɨn, nənə mier mevən ia kwopun me fwe ia profens mi nəha Kalesia mɨne Frijia, mamərpwi əknekɨn nərmama me səvəi Iesu.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ia nəpɨn nəha iəmə Isrel riti ruvehe ia Efesas nəɡhɨn nə Apolos. Rɨnətui fwe taon riti kani mə Aleksantria. In iərmama riti səvəi nəɡkiariien, mukurən amasan nəfe Nəkukuə Ikinan rani.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Nərmama nepwɨn hənahatən raka in ia Suatuk səvəi Iesu Iərɨmənu. Ia nəpɨn me in rɨreɡi rəsanɨn tɨ nəvisauien. Nənə nəpɨn ramahatən nərmama me, nəɡkiariien səvənhi ia nɨkaren səvəi Iesu ratukwatukw a, mətə in rukurən a paptaes nəha Jon rɨno fwe kupwən.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Nəpɨn Apolos ruvehe ia Efesas, rɨnaməvisau ia nəkwai nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel məpwəh nehekɨrien. Mətə nəpɨn Prisila mɨne Akwila kroureɡi nəɡkiariien səvənhi, krouiri in, rouevən fwe nimwə səvənrau. Nənə krouni pen amasan Suatuk səvəi Kumwesən tukwe mə in trukurən amasan mwi.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Kurirə ikɨn Apolos rokeikei mə trevən fwe profens Akaea. Ia nəpɨn nəha piəvtaha me fwe Efesas hasitu irə, mhərai nəkukuə riti, mhərhi pen i revən tɨ nərmama me səvəi Iesu fwe Akaea. Həni pen tɨ nirəha i mə tuhəuvehi Apolos revən fwe rukwənu me səvənraha. Nəpɨn Apolos rapirapw fwe ikɨn, ramasitu asori ia nərmama səməme namasanien səvəi Kumwesən rɨno irəha həni nɨpərhienien ia Iesu.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Apolos ramasitu asori ia nirəha, tɨ nəri nə mə ia nəmri nərmama me in ramousi tərini nəɡkiariien səvəi nəkur Isrel, mamahatən ia Nəkukuə Ikinan mə Iesu in Kristo.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.