Atos 18

Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pol rəɡkiari pam fwe Atens, mier, mevən fwe taon nəha Korin.
1 Depois disto Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
2 Ia kwopun nəha revən mətoni iəmə Isrel riti nəɡhɨn nə Akwila. Akwila rɨnətui fwe profens nəha Pontas. Fwe kupwən, in mɨne pran səvənhi Prisila krauarə fwe ia tənə Itali ia taon nəha Rom, mətə tɨ nəri nə mə Klotias, iəmə asori səvəi nəkur Rom, rɨni mə nəkur Isrel me pam tuhaməkeikei mhəier ia Rom, irau krouier, nənə rouvehe ia Korin. Irau krouarə nəpɨn ouihi a ia Korin, nənə Pol ruvehe mətə irau.
2 E encontrando um judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que pouco antes viera da Itália, e Priscila, sua mulher {porque Cláudio tinha decretado que todos os judeus saíssem de Roma}, foi ter com eles,
3 Nənə tɨ nəri nə mə wok səvənhi sə rauvehi mane irə rəmwhen a mwi wok səvənrau, ramarə irəhar mɨnrau, mamharo pəri wok. Irəhar haro nimwə tapolen me.
3 e, por ser do mesmo ofício, com eles morava, e juntos trabalhavam; pois eram, por ofício, fabricantes de tendas.
4 Nənə ia Sapat me pam fwe ia nəkwai nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel, Pol raməɡkiari pɨk, mamousari mə trɨvi nəkur Isrel mɨne nəkur Kris mə tuhəuvehe mhəni nɨpərhienien ia Iesu.
4 Ele discutia todos os sábados na sinagoga, e persuadia a judeus e gregos.
5 Saelas mɨne Timoti krouier ia Masetonia, roueiwaiu pehe ia Korin. Ia nəpɨn nəha Pol rəpwəh noien nimwə tapolen me, maməvisau irapw a nəɡkiariien amasan ia nəpɨn me pam, mamɨni irapw tɨ nəkur Isrel mə Iesu in Kristo.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Mətə irəha həni ərəha Pol, mhəpkɨni mhə nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənhi. Nəpɨn ho iamɨnhi, Pol rounouini raka nɨməkwrur ia səvənhi karkahu, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨni mɨnuə Kumwesən rərpwɨn noien ərəha səkɨmiaha, ramarə ia kɨmiaha əpa. Iou iakiwən ia kɨmiaha. Təkwtəkwuni nəha mamevən takevən tɨ nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.”
6 Como estes, porém, se opusessem e proferissem injúrias, sacudiu ele as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora vou para os gentios.
7 Ro pen Pol rəpwəh irəha, mevən muvnimwə ia nimwə səvəi iərmama riti nəɡhɨn nə Titias Jastas. Rɨpko mhə Titias in iəmə Isrel, mətə raməfwaki m Kumwesən. Nimwə səvənhi ipaka tɨ nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel.
7 E saindo dali, entrou em casa de um homem temente a Deus, chamado Tito Justo, cuja casa ficava junto da sinagoga.
8 Iəmə asori səvəi nimwəfwaki nəha nəɡhɨn nə Krispas. In mɨne nərmama me pam ia nəkwai nimwə səvənhi həni nɨpərhienien ia Iərɨmənu. Nəkur Korin həpɨk kamhətərɨɡ ia nəɡkiariien səvəi Pol, mhəni nɨpərhienien ia Iesu, nənə ko paptaes ia nirəha.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 — ausente —
9 E de noite disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 — ausente —
10 porque eu estou contigo e ninguém te acometerá para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Ro pen Pol rarə ia kwopun nəha meste nuk kwatia məkwə sikis, mamahatən nərmama ia nəɡkiariien səvəi Kumwesən.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Nəpɨn Kalio ramərɨmənu ia tənə Akaea, nəkur Isrel housəsɨmwɨn irəha me, mhəkwtəmhiri Pol, mhəuvehi, mhəuvən fwe ia kwopun Kalio raməkiri nəɡkiariien ikɨn.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Irəha həni mə, “Iəmə i ramousari mə truvi nərmama həuvehe mhəfwaki pen m Kumwesən ia noien riti sə ramərui loa səkɨmaha.”
13 dizendo: Este persuade os homens a render culto a Deus de um modo contrário à lei.
14 Mətə nəpɨn Pol rɨnaməkwaɡ mə trəɡkiari, Kalio rɨni pen tɨ nəkur Isrel i mə, “Kɨmiaha nəkur Isrel, trɨni mɨnuə iərmama riti ro nari riti rɨpkatukwatukw mhə, mərui loa səvəi nəkur Rom, takaməkeikei mamətərɨɡ ia kɨmiaha.
14 E, quando Paulo estava para abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se de fato houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime perverso, com razão eu vos sofreria;
15 Mətə tɨ nəri nə mə hiamousari tɨ nəɡkiariien me mɨne nahaɡ me ia loa səkɨmiaha, ramarə a ia kɨmiaha. Tihəmri amasan. Iakəpwəh nokeikeiien mə takəkiri narimnari me sə ro iamɨnha irə.”
15 mas, se são questões de palavras, de nomes, e da vossa lei, disso cuidai vós mesmos; porque eu não quero ser juiz destas coisas.
16 Nənə Kalio rəkoui irapw irəha həier ia kwopun nəha in raməkiri nəɡkiariien ikɨn.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Nəpɨn həuvən fwe iruə, nərmama me fwe iruə həkwtəmhiri Sostenes, iəmə asori səvəi nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel. Irəha hənamousi in ipaka tɨ kwopun nəha Kalio raməkiri nəɡkiariien ikɨn, mətə Kalio ro nəri auər a ia narimnari me nəha kamho.
17 Então todos agarraram Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; e Gálio não se importava com nenhuma dessas coisas.
18 Pol rarə nəpɨn rɨpɨk fwe Korin irəha piəvtaha me, nənə rəpwəh irəha, meiwaiu pehe ia taon nəha Keɡkria. Ia kwopun nəha in rərai nukwənen, mahatən pen mə natuakəmien riti səvənhi sə rɨməuvehi kwəsuahi tukwe ia nəmri Kumwesən rɨno sampam. Kurirə irə in rəputə ia nɨtətə riti irəhar Akwila mɨne Prisila, mharier, mharevən fwe Siria.
18 Paulo, tendo ficado ali ainda muitos dias, despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, havendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 — ausente —
19 E eles chegaram a Éfeso, onde Paulo os deixou; e tendo entrado na sinagoga, discutia com os judeus.
20 — ausente —
20 Estes rogavam que ficasse por mais algum tempo, mas ele não anuiu,
21 — ausente —
21 antes se despediu deles, dizendo: Se Deus quiser, de novo voltarei a vós; e navegou de Éfeso.
22 Pol rier fwe Efesas meiwaiu pehe ia taon nəha Sisaria, muvarei mutə pen fwe Jerusalem. Nəpɨn rɨnətə raka nakalasia me fwe ikɨn, reiwaiu pen fwe Antiok.
22 Tendo chegado a Cesaréia, subiu a Jerusalém e saudou a igreja, e desceu a Antioquia.
23 Pol rarə nəpɨn nepwɨn fwe ikɨn, nənə mier mevən ia kwopun me fwe ia profens mi nəha Kalesia mɨne Frijia, mamərpwi əknekɨn nərmama me səvəi Iesu.
23 E, tendo demorado ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela região da Galácia e da Frígia, fortalecendo a todos os discípulos.
24 Ia nəpɨn nəha iəmə Isrel riti ruvehe ia Efesas nəɡhɨn nə Apolos. Rɨnətui fwe taon riti kani mə Aleksantria. In iərmama riti səvəi nəɡkiariien, mukurən amasan nəfe Nəkukuə Ikinan rani.
24 Ora, chegou a Éfeso certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Nərmama nepwɨn hənahatən raka in ia Suatuk səvəi Iesu Iərɨmənu. Ia nəpɨn me in rɨreɡi rəsanɨn tɨ nəvisauien. Nənə nəpɨn ramahatən nərmama me, nəɡkiariien səvənhi ia nɨkaren səvəi Iesu ratukwatukw a, mətə in rukurən a paptaes nəha Jon rɨno fwe kupwən.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas concernentes a Jesus, conhecendo entretanto somente o batismo de João.
26 Nəpɨn Apolos ruvehe ia Efesas, rɨnaməvisau ia nəkwai nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel məpwəh nehekɨrien. Mətə nəpɨn Prisila mɨne Akwila kroureɡi nəɡkiariien səvənhi, krouiri in, rouevən fwe nimwə səvənrau. Nənə krouni pen amasan Suatuk səvəi Kumwesən tukwe mə in trukurən amasan mwi.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga: mas quando Priscila e Áqüila o ouviram, levaram-no consigo e lhe expuseram com mais precisão o caminho de Deus.
27 Kurirə ikɨn Apolos rokeikei mə trevən fwe profens Akaea. Ia nəpɨn nəha piəvtaha me fwe Efesas hasitu irə, mhərai nəkukuə riti, mhərhi pen i revən tɨ nərmama me səvəi Iesu fwe Akaea. Həni pen tɨ nirəha i mə tuhəuvehi Apolos revən fwe rukwənu me səvənraha. Nəpɨn Apolos rapirapw fwe ikɨn, ramasitu asori ia nərmama səməme namasanien səvəi Kumwesən rɨno irəha həni nɨpərhienien ia Iesu.
27 Querendo ele passar à Acáia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos que o recebessem; e tendo ele chegado, auxiliou muito aos que pela graça haviam crido.
28 Apolos ramasitu asori ia nirəha, tɨ nəri nə mə ia nəmri nərmama me in ramousi tərini nəɡkiariien səvəi nəkur Isrel, mamahatən ia Nəkukuə Ikinan mə Iesu in Kristo.
28 Pois com grande poder refutava publicamente os judeus, demonstrando pelas escrituras que Jesus era o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.