Atos 16
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Ia nəpɨn nəha Pol revən fwe taon mi nəha Tepe mɨne Listra. Ia Listra iərmama riti səvəi Iesu nəɡhɨn nə Timoti. Mama səvənhi in prən Isrel. In mwi rani nɨpərhienien ia Iesu. Mətə tata səvəi Timoti in iəmə Kris.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Piəvtaha me fwe Listra mɨne Ikoniam kamhəni Timoti mə in iəmə amasan riti.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pol rokeikei mə Timoti trukurirə in rouier rauevən. Ro pen in ruvehi ninhum m Timoti tɨ nəri nə mə nəkur Isrel fwe ikɨn həukurən mə tata səvəi Timoti in iəmə Kris riti.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nəpɨn Pol mɨne in me nepwɨn həier pen fwe ia taon me, haməvisau irapw m nərmama me səvəi Iesu natuakəmien me nəha aposol me mɨne elta me səvəi nəfwakiien fwe Jerusalem həməni. Kamhahatən nakalasia me mə irəha tuhaməkeikei mhesi pen.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Ia noien nəha nakalasia me pam ia kwopun me fwe ikɨn nahatətəien səvənraha ruvehe mɨskai. Ia nəpɨn me irəha həuvehe mhəpɨk mwi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pol mɨne in me nepwɨn həuvən mhəpi sɨmwɨn ia profens mi nəha Frijia mɨne Kalesia, tɨ nəri nə mə Nənɨmwɨn Ikinan rɨnise irəha mə tuhəpwəh nevənien mhəvisau nəɡkiariien amasan fwe ia profens nəha Esia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Nəpɨn irəha həuvehe ipaka tɨ profens nəha Misia, həmwur mə tuhəuvən fwe ia profens nəha Pitinia. Mətə Nənɨmwɨn səvəi Iesu rɨpkəseni mhə irəha.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ro pen həukurau ia profens nəha Misia, mheiwaiu mhəuvehe ia taon nəha Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Ia nəpɨn Pol rətə nəməkrəhaien riti. Iəmə Masetonia riti ramərer, mamase in mə, “Tikuvehe ro i ia Masetonia, masitu ia kɨmaha.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Nəpɨn Pol rɨnətə pam nəməkrəhaien nəha, təkwtəkwuni a mwi kɨmaha iahənaməpnəpenə mə tahəier, mhəuvən fwe Masetonia, tɨ nəri nə mə iahəreɡi mə Kumwesən raməkwein kɨmaha mə tahəvisau irapw nəɡkiariien amasan səvəi Iesu m nərmama me fwe ikɨn.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Kɨmaha iahəputə ia nɨtətə riti, mhəier ia Troas, mhaiu atukwatukw mhəuvən fwe tənə əmwerɨs nəha Samotres. Kɨni rakwakwi irə iahaiu mhəuvən fwe ia taon nəha Neapolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Iahəier ia kwopun nəha mhavən mhəuvən fwe Filipae, taon asori riti ia tɨprənə səvəi Masetonia profens. Nərmama me ia taon nəha irəha sitisin me səvəi Rom. Kɨmaha iahapirapw fwe Filipae, mharə ikɨn nəpɨn rɨpɨk.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Nəpɨn riti ia Sapat iahəier irapw ia kwəruə asori səvəi taon nəha, mhəuvən ia nɨkare nui arɨs ia kwopun riti iahəukurən mə nərmama kamhəfwaki ikɨn. Iahəuvən, mhəkure, mamhəvisau pen Iesu m nɨpran me səməme hənousəsɨmwɨn raka irəha me fwe ikɨn.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Pran riti sə ramətərɨɡ ia kɨmaha nəɡhɨn nə Litia. Ruku pen ia taon nəha Tuatira. Səvənhi fwe stoa kauvehi nəmri tɨnari sə kala səvənhi tihinatis. Ia nəpɨn me Litia raməfwaki m Kumwesən. Iərɨmənu rəsevər ia nətərɨɡien səvəi prən i, rɨni nɨpərhienien ia nəfe Pol rani.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Nəpɨn kɨno raka paptaes ia Litia irəha nərmama me pam ia nəkwai nimwə səvənhi, Litia rɨni pehe tukumaha i mə, “Mə hiəukurən mə iakamahatətə pərhien ia Iərɨmənu, ramasan pwəh hiəuvehe mharə ia nəkwai nimwə səiou.” In raməkeikei pehe m kɨmaha, nənə iahəuvən.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Nəpɨn riti iahaməuvən fwe kwopun nəha kaməfwaki ikɨn, mhəpi raka pran riti kamo slef irə. Nənɨmwɨn ərəha ramarə irə, mamo prən nəha ramətoni narimnari me səməme kamhərkwafə. Prən nəha rauvehi mane asori səvəi nəmə asori me səvənhi, tɨ nəri nə mə nərmama kamhərəku in tɨ nɨniien narimnari me səməme tuhəpkuvehe.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Kɨmaha Pol iahamavən. Prən nəha rakurirə kɨmaha, maməkwein əpwəmwɨs, mamɨni mə, “Nərmama me i kamho tukwini nari m Kumwesən Asori, mamhəni irapw tukumiaha i mə tihəfo in ruvehimɨru kɨmiaha.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Ia nəpɨn me rɨpɨk prən nəha ramo iamɨnhi. Pol rɨreɡi rɨnəpou irə, ruvsini, məɡkiari pen m nənɨmwɨn ərəha mə, “Ia nəɡhi Iesu Kristo iakani pehe tukw ik i mə tikier ia prən i.” Təkwtəkwuni a nənɨmwɨn ərəha rier.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Nəpɨn nəmə asori me səvəi prən nəha hənamətoni mə tuhəpwəh nuvehiien mwi mane ia prən nəha, həkwtəmhiri Pol mɨne Saelas, mhəvi irau, mhəuvən tɨ nəmə asori me fwe ia kurkwai taon nəha.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Irəha həvi irapw irau ia nəmri iəmə asori mi səvəi Rom, mhəni pen tɨ iəmə asori mi nəha mə, “Iəmənmi irau iəmə Isrel mi. Kraurukwumen nərəhaien ia taon i səkɨtaha,
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 rauni irapw narəien me nepwɨn rɨpkatukwatukw mhə tukutaha i nəkur Rom mə tsəuvehi uə tsarə irə, tɨ nəri nə mə kamhərui loa səkɨtaha.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Nərmama me ia kwopun nəha irəha mwi həskəmter, mamhəni ərəha irau. Ro iamɨnhi irə iəmə asori mi nəha səvəi Rom krouni pen tɨ naruaɡən me nepwɨn mə tuhəuvehi raka tɨnari səvənrau, mhousi irau.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Nənə housi pɨk irau. Kurirə irə həuvehi puvnimwə irau ia kalapus, mhəni pen tɨ iərmama sə ramətui tɨ kalapus mə, “Tikətui amasan tɨ iəmənmi.”
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Nəpɨn iərmama sə ramətui tɨ kalapus rɨreɡi nəɡkiariien nəha, ruvehi irau, mevən fwe ia rum riti fwe imwə ia nəkwai kalapus, muvehi pen nɨsunrau nei asori rəkure tərini.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Ia kurkwai nəpɨn, Pol mɨne Saelas krouəfwaki, rouəni nɨpu me, rouəɡnəɡɨni Kumwesən. Nərmama me fwe ia kalapus kamhətərɨɡ ia nirau.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Təkwtəkwuni a nɨmwnɨmwien asori ruvehe. Kalapus rɨkiukiu pɨk. Təpinhə me pam həuvehe mhəkwaɡ. Jen me pam səməme kamhəkwtəmhiri nərmama me həsas.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ia nəpɨn nəha nɨmwnɨmwien rɨkiu irə, iərmama sə ramətui tɨ kalapus rətui, mətə təpinhə me pam həkwaɡ. Rerɨn rɨrhi mə nərmama me ia kalapus hənap. Ro pen reivi raka nau səvənhi mə trəpi əpune atukw a in.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Mətə Pol rəkwein asori, mɨni mə, “Tikəpwəh nousi əpune atukwien ik. Kɨmaha pam a i.”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Iərmama sə ramətui tɨ kalapus rəres laet me nepwɨn, maiu, mevən, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Pol mɨne Saelas, mehekɨr mətəmnɨmwɨn.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Kurirə irə rɨskəmter, miri raka irau mharevən fwe iruə, məres pen irau i mə, “Iəmə asori mi, takaməkeikei məfo irə mə Kumwesən ruvehimɨru iou?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Mɨreɡi krouni mə, “Tikaməkeikei mɨni nɨpərhienien ia Iesu Iərɨmənu, nənə Kumwesən truvehimɨru ik mɨne nərmama me pam ia nəkwai nimwə səim.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Nənə irau krouni irapw nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu revən tukwe mɨne nərmama me pam fwe ia nəkwai nimwə səvənhi.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Ia nəpɨn nəha nəpɨn anan, mətə iərmama nəha ruvehi irau, maikuas ia təmwki nousiien ia nɨpwranrau. Kurirə irə in mɨne nərmama me ia nəkwai nimwə səvənhi ko paptaes ia nirəha.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Nəpɨn kɨno pam paptaes ia nirəha, iərmama nəha riri Pol mɨne Saelas, harutə pen ia nimwə səvənhi. In ruvei pen nəveɡɨnien mɨnrau. In mɨne nərmama me pam ia nəkwai nimwə səvənhi rerɨnraha raɡien pɨk, tɨ nəri nə mə təkwtəkwuni nəha hənahatətə ia Kumwesən.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Nəpɨn nəha ruvəran iəmə asori mi səvəi Rom krouərhi polis me nepwɨn, rouni mə, “Pwəh iəmənmi nə krouier ia kalapus.”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Iərmama sə ramətui tɨ kalapus rəvisau pen nəɡkiariien səvənrau m Pol, mɨni mə, “Iəmə asori mi səvəi Rom krouərhi nəɡkiariien riti mə takəseni kɨmirau irouier. Ro pen tirouier rauevən. Pwəh nəmərinuien ramarə tukumirau.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Mətə Pol rɨni pen tɨ polis me i mə, “Nəfe nəha? Kɨmrau sitisin mi səvəi Rom. Iəmə asori mi səvəi Rom kroupkətə mhə nari riti iarouo rərəha. Mətə hənousi raka kɨmrau ia nəmri nərmama me, mhəuvehi puvnimwə kɨmrau ia kalapus. Mətə təkwtəkwuni irau krouokeikei mə trouvehi raka kɨmrau iarouevən afafa. Rekəm! Pwəh irau əpa krouvehe, rouvehi raka kɨmrau.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Polis me nəha həuvən mhəni pen tɨ iəmə asori mi nəha səvəi Rom nəfe Pol rɨməni. Nəpɨn irau kroureɡi mə Pol mɨne Saelas irau sitisin mi səvəi Rom, krouhekɨr.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Irau krouevən rouni pen sore tɨ Pol mɨne Saelas. Kurirə irə krouiri irapw irau fwe ia kalapus, rouni pen tɨ nirau i mə trouəpwəh taon səvənraha rauevən.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Ro iamɨnhi irə Pol mɨne Saelas krouier irapw ia kalapus, rouevən fwe ia nimwə səvəi Litia. Nəpɨn krouətə piəvtaha me fwe ikɨn, krouəvəhaɡ mɨnraha. Kurirə irə krouier.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.