Atos 15
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Mətə nəkur Isrel me nepwɨn həier fwe tənə Jutia mheiwaiu pehe ia Antiok. Irəha kamhahatən nərmama me səvəi Iesu səməme rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə, “Kɨmiaha tihaməkeikei mhəuvən kuvehi ninhum m kɨmiaha rəmwhen ia Loa səvəi Moses rani. Mə hiəpwəh, Kumwesən trɨpkuvehimɨru mhə kɨmiaha.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pol mɨne Panapas krauousari irəha mɨnraha mamhəɡkiari pɨk tɨ nəɡkiariien nəha. Kurirə ikɨn, nakalasia me fwe Antiok hərpwi rəɡɨnraha ia Pol mɨne Panapas mɨne nərmama me nepwɨn mwi, mhəni mə irəha tuhəutə pen fwe ia Jerusalem mhətoni aposol me mɨne elta me səvəi nəfwakiien tɨ nəɡkiariien nəha.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Nəpɨn nakalasia me hərhi pen irəha, irəha hənaməuvən fwe Jerusalem. Ia rukwənu me ia nɨkare suatuk fwe ia tənə Fonisia mɨne tənə Sameria kamhəni sas pen mə nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel irəha mwi həuvəni nɨpərhienien ia Iesu. Nəɡkiariien nəha ro piəvtaha me rerɨnraha raɡien.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Kurirə irə, nəpɨn irəha həier pen fwe Jerusalem, aposol me mɨne elta me səvəi nəfwakiien mɨne nakalasia me hətoni irəha rerɨnraha raɡien. Nənə Pol mɨne Panapas mɨne səməme hənəkurirə ia nirau həni pen tɨ nirəha i narimnari me Kumwesən rɨno mɨnraha.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Mətə Farisi me nepwɨn səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu həskəmter, mhəni mə, “Nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu tuhaməkeikei mhəuvən kuvehi ninhum mɨnraha. Kɨmiaha tihaməkeikei mhəni pen tɨ nirəha i mə tuhəkurirə ia Loa səvəi Moses.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Aposol me mɨne elta me səvəi nəfwakiien housəsɨmwɨn irəha me, mamhəɡkiari tɨ nəresien nəha.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Nəpɨn həɡkiari əpwəmwɨs, Pita rɨskəmter, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Piak me, kɨmiaha hiəuvəukurən raka mə fwe kupwən Kumwesən rərpwi rəɡɨn ia nirak ia kusen səkɨtaha, muvei pehe nəpɨn miou iakevən mɨnəvisau raka m nərmama me nepwɨn rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Nəpɨn irəha həreɡi nəɡkiariien amasan səvəi Iesu ruku pen ia tərhuk, həni nɨpərhienien irə.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Nənə Kumwesən sə rukurən amasan nətərɨɡien səvəi nərmama rahatən amasan tukutaha i mɨnuə rerɨn raɡien tɨ nuvehiien irəha, mo irəha nərmama me səvənhi. In ruvei pen Nənɨmwɨn Ikinan mɨnraha rəmwhen a mwi rɨməuvei pehe m kɨtaha i fwe kupwən.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 In rɨpkopəiti mhə ia nirəha, mətə raikuas ia rerɨnraha, tɨ nəri nə mə irəha həni nɨpərhienien ia Iesu rəmwhen rɨno m kɨtaha i.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Rəfo hiənuə tiho Kumwesən niemaha rəpi? Hiokeikei mə tsəmri pen Loa səvəi Moses ia nurai nərmama me səvəi Iesu səməme rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, mətə Loa nəha rəmwhen ia katipə sə rɨpam. Kɨtaha i nəkur Isrel mɨne kaha kupwən me səkɨtaha ko səpkəvrani mhə.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Mətə kɨtaha saməni nɨpərhienien ia nəɡkiariien i. Iesu Iərɨmənu səkɨtaha truvehimɨru kɨtaha ia namasanien səvənhi rəmwhen a mwi in tro ia nirəha.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Pita rəɡkiari pam. Kurirə irə nərmama me ia nəkureien nəha həkure afafa, mamhətərɨɡ Pol mɨne Panapas. Irau krauni amasan tɨ nirəha i nəfe Kumwesən rɨno nəpɨn irau krauəvisau irapw nəɡkiariien amasan səvəi Iesu m nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Krouni mə in rɨməuvei pen nɨskaiien mɨnrau, krauo nɨmtətien me mɨne narimnari me nərmama me hətoni, mhərkərinari irə.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Nəpɨn irau krouəɡkiari pam, Jemes rərer mɨni mə, “Piak me, tihətərɨɡ iou.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Saemon ruvəni amasan raka tukutaha i mə rəfo fwe kupwən Kumwesən revən tɨ nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə trɨpeki raka nepwɨn mə irəha nərmama me səvənhi.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Profet kupwən me həməni mə in tro iamɨnha irə. Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan, rani mə,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Kurirə ia nəri, iou takrərɨɡ
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Nənə Jemes rɨni mə, “Ro iamɨnhi irə nəkiriien səiou mə nərmama me nəha rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, mətə kamhərərɨɡ mamhəuvehe tɨ Kumwesən, rərəha mə kɨtaha tso rəknekɨn tɨ nirəha.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Nənɨmwi nari me nepwɨn kamhəfwaki pen mɨnraha|alt="Two Greek false ɡods" src="HK031b.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Wok 15:20" Mətə pwəh sərai nəkukuə riti revən tɨ nirəha. Ia nəkukuə nəha tsəni pen tɨ nirəha i mə irəha tuhəpwəh naniien nəveɡɨnien i rəmkemɨk sə kɨməuvei pen m nənɨmwi nari me səməme kaməfwaki pen mɨnraha. Nərman me tuhəpwəh niri əpnapenien nɨpran. Nɨpran me tuhəpwəh nesi pen əpnapenien nərman. Irəha tuhəpwəh naniien nərimɨru riti sə kətiri nɨpətəkinuan remhə mətə netə raməmak ihi ia nusan. Nənə irəha tuhəpwəh naniien netə.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Natuakəmien me nəha rɨnəmwhen, tɨ nəri nə mə fwe tui muvehe meste pehe ipwet mɨne, ia Sapat me pam nərmama me kamhəvsini Loa səvəi Moses ia nəkwai nimwəfwaki me səvəi nəkur Isrel. Ia taon me pam kamhəvisau irapw nəɡkiariien səvənhi.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Aposol me, mɨne elta me səvəi nəfwakiien, mɨne nakalasia me pam fwe Jerusalem həni sɨmwɨn mə tuhərpwi rəɡɨnraha ia nərmama nepwɨn ia nirəha, mhərhi pen irəha həuvən irəha Pol mɨne Panapas fwe Antiok. Hərpwi rəɡɨnraha ia Saelas mɨne Jutas (nəɡhɨn riti mwi nə Pasapas). Iəmənmi nəha, piəvtaha me kamhəsiai pɨk irau.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Irəha həuvei pen nəkukuə nəha mɨnrau mə trouvehi rouevən. Nəkukuə nəha rɨni mə:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Kɨmaha iahəreɡi mə nərmama nepwɨn həməier ia kɨmaha, mhəuvehe tukumiaha, mho kɨmiaha hiəreɡi rərəha tɨ nəɡkiariien səvənraha.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Ro pen kɨmaha iahousəsɨmwɨn kɨmaha me mhəni sɨmwɨn mə tahərpwi rəɡɨmaha ia iərmama kəru, mhərhi pehe i tukumiaha.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ipaka krouemhə tɨ wok səvəi Iesu Kristo, Iərɨmənu səkɨtaha.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Iəmənmi nəha iahamərhi pehe irau tukumiaha irau i Jutas mɨne Saelas.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Rerɨmaha raɡien tɨ nesi penien nətərɨɡien i Nənɨmwɨn Ikinan rɨnahatən kɨmaha irə.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Kɨmiaha tihəpwəh naniien nəveɡɨnien sə kɨməuvei pen m nənɨmwi nari me səməme kaməfwaki pen mɨnraha.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Nəmə asori me i hərhi pen irau heiwaiu irəha Pol mɨne Panapas mhəuvən fwe Antiok. Nəpɨn hapirapw fwe ikɨn, hoeite nakalasia me, mhəuvei pen nəkukuə mɨnraha.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Irəha həvsini nəkukuə nəha, rerɨnraha raɡien tɨ nasituien səvənhi.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Jutas mɨne Saelas irau profet mi. Krouəvəhaɡ m piəvtaha me ia nəɡkiariien me rɨpɨk, rouərpwi əknekɨn irəha.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Irau krouarə əpwəmwɨs kwopti ia kwopun nəha. Kurirə ikɨn piəvtaha me fwe Antiok hase Kumwesən mə nəmərinuien səvənhi tramarə tɨ nirau. Nənə həsəkɨr mɨnrau, mhərhi pen irau krourərɨɡ rouevən fwe Jerusalem rouətə nərmama me səməme hənərhi irau.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Mətə Pol mɨne Panapas irau krouarə pəpɨm fwe Antiok. Irəha nərmama me nepwɨn mwi kamhahatən nərmama me, mamhəvisau irapw nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Nəpɨn nepwɨn rukurau, Pol rɨni pen tɨ Panapas i mə, “Pwəh krau krourərɨɡ pen mwi, rouətə piəvtaha me fwe ia taon me pam nəha krouvəvisau raka nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu mɨnraha, rouətoni ro irəha mə kamhəfarə irə.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Nənə Panapas rokeikei mə Jon sə nəɡhɨn riti mwi nə Mak trukurirə ia nirau,
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 mətə Pol rəpwəh nokeikeiien, tɨ nəri nə mə fwe kupwən Jonmak rɨpkarə mhə irəhar mɨnrau meste wok səvənrahar rɨno sampam. Mətə fwe Pamfilia rəpwəh irau mɨrərɨɡ.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Nənə Pol mɨne Panapas krouousari mɨnrau me, rouəpwəh irau me. Panapas ruvehi Mak, rouəputə ia nɨtətə riti, rouier, rouevən fwe Saepras.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Mətə Pol rərpwi rəɡɨn ia Saelas mə trukurirə in. Kurirə irə piəvtaha me həmri pen irau ia rəɡi Iərɨmənu, mhase in mə namasanien səvənhi tramarə tɨ nirau i. Nənə Pol rier irau Saelas,
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 mevən ia kwopun me ia profens mi nəha Siria mɨne Silisia, mamərpwi əknekɨn nakalasia me.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.