Atos 15
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARC
1 Mətə nəkur Isrel me nepwɨn həier fwe tənə Jutia mheiwaiu pehe ia Antiok. Irəha kamhahatən nərmama me səvəi Iesu səməme rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə, “Kɨmiaha tihaməkeikei mhəuvən kuvehi ninhum m kɨmiaha rəmwhen ia Loa səvəi Moses rani. Mə hiəpwəh, Kumwesən trɨpkuvehimɨru mhə kɨmiaha.”
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Pol mɨne Panapas krauousari irəha mɨnraha mamhəɡkiari pɨk tɨ nəɡkiariien nəha. Kurirə ikɨn, nakalasia me fwe Antiok hərpwi rəɡɨnraha ia Pol mɨne Panapas mɨne nərmama me nepwɨn mwi, mhəni mə irəha tuhəutə pen fwe ia Jerusalem mhətoni aposol me mɨne elta me səvəi nəfwakiien tɨ nəɡkiariien nəha.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Nəpɨn nakalasia me hərhi pen irəha, irəha hənaməuvən fwe Jerusalem. Ia rukwənu me ia nɨkare suatuk fwe ia tənə Fonisia mɨne tənə Sameria kamhəni sas pen mə nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel irəha mwi həuvəni nɨpərhienien ia Iesu. Nəɡkiariien nəha ro piəvtaha me rerɨnraha raɡien.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Kurirə irə, nəpɨn irəha həier pen fwe Jerusalem, aposol me mɨne elta me səvəi nəfwakiien mɨne nakalasia me hətoni irəha rerɨnraha raɡien. Nənə Pol mɨne Panapas mɨne səməme hənəkurirə ia nirau həni pen tɨ nirəha i narimnari me Kumwesən rɨno mɨnraha.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Mətə Farisi me nepwɨn səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu həskəmter, mhəni mə, “Nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu tuhaməkeikei mhəuvən kuvehi ninhum mɨnraha. Kɨmiaha tihaməkeikei mhəni pen tɨ nirəha i mə tuhəkurirə ia Loa səvəi Moses.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Aposol me mɨne elta me səvəi nəfwakiien housəsɨmwɨn irəha me, mamhəɡkiari tɨ nəresien nəha.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Nəpɨn həɡkiari əpwəmwɨs, Pita rɨskəmter, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Piak me, kɨmiaha hiəuvəukurən raka mə fwe kupwən Kumwesən rərpwi rəɡɨn ia nirak ia kusen səkɨtaha, muvei pehe nəpɨn miou iakevən mɨnəvisau raka m nərmama me nepwɨn rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Nəpɨn irəha həreɡi nəɡkiariien amasan səvəi Iesu ruku pen ia tərhuk, həni nɨpərhienien irə.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Nənə Kumwesən sə rukurən amasan nətərɨɡien səvəi nərmama rahatən amasan tukutaha i mɨnuə rerɨn raɡien tɨ nuvehiien irəha, mo irəha nərmama me səvənhi. In ruvei pen Nənɨmwɨn Ikinan mɨnraha rəmwhen a mwi rɨməuvei pehe m kɨtaha i fwe kupwən.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 In rɨpkopəiti mhə ia nirəha, mətə raikuas ia rerɨnraha, tɨ nəri nə mə irəha həni nɨpərhienien ia Iesu rəmwhen rɨno m kɨtaha i.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Rəfo hiənuə tiho Kumwesən niemaha rəpi? Hiokeikei mə tsəmri pen Loa səvəi Moses ia nurai nərmama me səvəi Iesu səməme rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, mətə Loa nəha rəmwhen ia katipə sə rɨpam. Kɨtaha i nəkur Isrel mɨne kaha kupwən me səkɨtaha ko səpkəvrani mhə.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Mətə kɨtaha saməni nɨpərhienien ia nəɡkiariien i. Iesu Iərɨmənu səkɨtaha truvehimɨru kɨtaha ia namasanien səvənhi rəmwhen a mwi in tro ia nirəha.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Pita rəɡkiari pam. Kurirə irə nərmama me ia nəkureien nəha həkure afafa, mamhətərɨɡ Pol mɨne Panapas. Irau krauni amasan tɨ nirəha i nəfe Kumwesən rɨno nəpɨn irau krauəvisau irapw nəɡkiariien amasan səvəi Iesu m nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Krouni mə in rɨməuvei pen nɨskaiien mɨnrau, krauo nɨmtətien me mɨne narimnari me nərmama me hətoni, mhərkərinari irə.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Nəpɨn irau krouəɡkiari pam, Jemes rərer mɨni mə, “Piak me, tihətərɨɡ iou.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Saemon ruvəni amasan raka tukutaha i mə rəfo fwe kupwən Kumwesən revən tɨ nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə trɨpeki raka nepwɨn mə irəha nərmama me səvənhi.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Profet kupwən me həməni mə in tro iamɨnha irə. Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan, rani mə,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Kurirə ia nəri, iou takrərɨɡ
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 — ausente —
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 — ausente —
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Nənə Jemes rɨni mə, “Ro iamɨnhi irə nəkiriien səiou mə nərmama me nəha rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, mətə kamhərərɨɡ mamhəuvehe tɨ Kumwesən, rərəha mə kɨtaha tso rəknekɨn tɨ nirəha.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Nənɨmwi nari me nepwɨn kamhəfwaki pen mɨnraha|alt="Two Greek false ɡods" src="HK031b.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Wok 15:20" Mətə pwəh sərai nəkukuə riti revən tɨ nirəha. Ia nəkukuə nəha tsəni pen tɨ nirəha i mə irəha tuhəpwəh naniien nəveɡɨnien i rəmkemɨk sə kɨməuvei pen m nənɨmwi nari me səməme kaməfwaki pen mɨnraha. Nərman me tuhəpwəh niri əpnapenien nɨpran. Nɨpran me tuhəpwəh nesi pen əpnapenien nərman. Irəha tuhəpwəh naniien nərimɨru riti sə kətiri nɨpətəkinuan remhə mətə netə raməmak ihi ia nusan. Nənə irəha tuhəpwəh naniien netə.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Natuakəmien me nəha rɨnəmwhen, tɨ nəri nə mə fwe tui muvehe meste pehe ipwet mɨne, ia Sapat me pam nərmama me kamhəvsini Loa səvəi Moses ia nəkwai nimwəfwaki me səvəi nəkur Isrel. Ia taon me pam kamhəvisau irapw nəɡkiariien səvənhi.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Aposol me, mɨne elta me səvəi nəfwakiien, mɨne nakalasia me pam fwe Jerusalem həni sɨmwɨn mə tuhərpwi rəɡɨnraha ia nərmama nepwɨn ia nirəha, mhərhi pen irəha həuvən irəha Pol mɨne Panapas fwe Antiok. Hərpwi rəɡɨnraha ia Saelas mɨne Jutas (nəɡhɨn riti mwi nə Pasapas). Iəmənmi nəha, piəvtaha me kamhəsiai pɨk irau.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Irəha həuvei pen nəkukuə nəha mɨnrau mə trouvehi rouevən. Nəkukuə nəha rɨni mə:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Kɨmaha iahəreɡi mə nərmama nepwɨn həməier ia kɨmaha, mhəuvehe tukumiaha, mho kɨmiaha hiəreɡi rərəha tɨ nəɡkiariien səvənraha.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Ro pen kɨmaha iahousəsɨmwɨn kɨmaha me mhəni sɨmwɨn mə tahərpwi rəɡɨmaha ia iərmama kəru, mhərhi pehe i tukumiaha.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ipaka krouemhə tɨ wok səvəi Iesu Kristo, Iərɨmənu səkɨtaha.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Iəmənmi nəha iahamərhi pehe irau tukumiaha irau i Jutas mɨne Saelas.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Rerɨmaha raɡien tɨ nesi penien nətərɨɡien i Nənɨmwɨn Ikinan rɨnahatən kɨmaha irə.
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Kɨmiaha tihəpwəh naniien nəveɡɨnien sə kɨməuvei pen m nənɨmwi nari me səməme kaməfwaki pen mɨnraha.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Nəmə asori me i hərhi pen irau heiwaiu irəha Pol mɨne Panapas mhəuvən fwe Antiok. Nəpɨn hapirapw fwe ikɨn, hoeite nakalasia me, mhəuvei pen nəkukuə mɨnraha.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Irəha həvsini nəkukuə nəha, rerɨnraha raɡien tɨ nasituien səvənhi.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Jutas mɨne Saelas irau profet mi. Krouəvəhaɡ m piəvtaha me ia nəɡkiariien me rɨpɨk, rouərpwi əknekɨn irəha.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Irau krouarə əpwəmwɨs kwopti ia kwopun nəha. Kurirə ikɨn piəvtaha me fwe Antiok hase Kumwesən mə nəmərinuien səvənhi tramarə tɨ nirau. Nənə həsəkɨr mɨnrau, mhərhi pen irau krourərɨɡ rouevən fwe Jerusalem rouətə nərmama me səməme hənərhi irau.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 — ausente —
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Mətə Pol mɨne Panapas irau krouarə pəpɨm fwe Antiok. Irəha nərmama me nepwɨn mwi kamhahatən nərmama me, mamhəvisau irapw nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Nəpɨn nepwɨn rukurau, Pol rɨni pen tɨ Panapas i mə, “Pwəh krau krourərɨɡ pen mwi, rouətə piəvtaha me fwe ia taon me pam nəha krouvəvisau raka nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu mɨnraha, rouətoni ro irəha mə kamhəfarə irə.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Nənə Panapas rokeikei mə Jon sə nəɡhɨn riti mwi nə Mak trukurirə ia nirau,
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 mətə Pol rəpwəh nokeikeiien, tɨ nəri nə mə fwe kupwən Jonmak rɨpkarə mhə irəhar mɨnrau meste wok səvənrahar rɨno sampam. Mətə fwe Pamfilia rəpwəh irau mɨrərɨɡ.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Nənə Pol mɨne Panapas krouousari mɨnrau me, rouəpwəh irau me. Panapas ruvehi Mak, rouəputə ia nɨtətə riti, rouier, rouevən fwe Saepras.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Mətə Pol rərpwi rəɡɨn ia Saelas mə trukurirə in. Kurirə irə piəvtaha me həmri pen irau ia rəɡi Iərɨmənu, mhase in mə namasanien səvənhi tramarə tɨ nirau i. Nənə Pol rier irau Saelas,
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 mevən ia kwopun me ia profens mi nəha Siria mɨne Silisia, mamərpwi əknekɨn nakalasia me.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.