Atos 14
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Fwe taon nəha Ikoniam Pol mɨne Panapas irau pəri krouuvnimwə ia nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel rouəvisau. Nəvisauien səvənrau ramasan pɨk. Ro pen nərmama həpɨk, nəkur Isrel mɨne nəkur Kris mwi, həni nɨpərhienien ia Iesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Mətə nəkur Isrel səməme həpkɨni mhə nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənrau ho nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel niemaha rəpi irəha tɨ piəvtaha me.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Ro pen Pol mɨne Panapas krouarə əpwəmwɨs fwe ikɨn, rouəvisau irapw Iesu Iərɨmənu rouəpwəh nehekɨrien. Ia nəpɨn nəha Iesu Iərɨmənu rauvei pen nɨskaiien mɨnrau, krauo nɨmtətien me mɨne narimnari me nərmama me hətoni mhərkərinari irə. Nəpɨn nərmama me hətoni, mhətə sas ia nəɡkiariien səvənrau sə raməvisau irapw namasanien səvəi Iesu mə ro nɨpərhienien.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Nərmama ia taon nəha həuai irəha ia kusen kəru. Nepwɨn hərer irəha nəkur Isrel səməme həpwəh nɨniien nɨpərhienien ia Iesu. Nepwɨn hərer irəha aposol mi nəha.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Ia nəpɨn nəha nəkur Isrel nepwɨn mɨne nərmama nepwɨn rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mɨne nəmə asori me səvənraha kamhəni mə tuhouraha irau, mhəkwi əpune irau.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 — ausente —
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 — ausente —
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Fwe Listra, iərmama riti raməkure. Nəpɨn rɨnətui irə, nɨsun mi krouemhə. Ko rɨpkavən mhə.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Iərmama nəha ramətərɨɡ ia nəɡkiariien səvəi Pol. Nənə Pol rəti pen mamətə in, mukurən mə iərmama nəha ramahatətə ia Iesu mə Iesu nɨskaiien səvənhi rəmwhen mə tromasan nɨsun mi.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Ro pen Pol rəɡkiari asori mɨni mə, “Tiko mɨskəmter, mərer ia nɨsum mi.” Təkwtəkwuni a iərmama nəha rɨskəmter, mavən.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Nəpɨn nərmama me hənətoni nəfe Pol rɨno, həkwein əpwəmwɨs ia nəɡkiariien səvəi nəkur Likaonia, mhəni mə, “Kwa, kumwesən me həneiwaiu irapw pehe tukutaha, mhəmwhen ia nərmama me.”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Irəha həkwein Panapas mə Sus, kumwesən riti səvənraha. Nənə tɨ nəri nə mə Pol raməvisau irapw nəɡkiariien, həkwein pen in mə Heremes, kumwesən riti mwi səvənraha.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Nimwəfwaki səvəi kumwesən nəha Sus, ramərer iruə ia taon nəha. Pris riti sə ramowok fwe ikɨn, ruvehi kau me nepwɨn mɨne tihi nei me nepwɨn, muvehi muvehe tɨ kwəruə səvəi taon nəha. Rokeikei mə in mɨne nərmama me tuhousi əpune kau me nəha mho pen nɨsiaien mhəfwaki pen m Panapas mɨne Pol.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Mətə nəpɨn aposol mi nəha kroureɡi nəɡkiariien nəha, kroueitehi tɨnari səvənrau, rouaiu, rouevən fwe ia kurkwai nərmama, rouəkwein əpwəmwɨs, rouni mə,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Nərman me, rəfo hiamo iamɨnhi irə? Kɨmrau iarouəmwhen a ia kɨmiaha. Iarouvehe mə trouəvisau irapw nəɡkiariien amasan m kɨmiaha mə kɨmiaha tihaməkeikei mhəpwəh kumwesən eikuə me, mhərərɨɡ mhəuvehe tɨ Kumwesən sə ramɨru. In əpa rɨno neiai, mɨne tɨprənə, mɨne təsi, mɨne narimnari me pam səməme kamharə ia nirəhar.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Fwe kupwən, in rɨnəseni nərmama me ia tənəmtənə me mə hamesi pen a suatuk me səvənraha mamhəuvən.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Mətə ia nəpɨn me in ramo hiamətoni noien amasan səvənhi. In ramərhi irapw pehe nesən, mamo nəmhien ro nɨpwran ia nəpɨn atukwatukw səvənhi. In rauvei pehe nəveɡɨnien m kɨmiaha, mamo rerɨmiaha ramaɡien.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Pol mɨne Panapas krouni nəɡkiariien nəha, mətə ipaka ko kroupkɨnise mhə nərmama me mə tuhəpwəh nousi əpuneien kau me nəha tɨ nəfwakiien mɨnrau.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Mətə nəkur Isrel me nepwɨn həuku pen fwe Ikoniam mɨne Antiok ia profens nəha Pisitia, mhəuvehe tɨ Listra, mhəvi nərmama həpɨk həuvən mhəkwtəmhiri Pol, mhəkwi ia kəruəterei, mhəvkəkini, mhəuvən fwe iruə ia taon, mhəpwəh. Rerɨnraha rɨrhi mə ruvamhə.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Mətə nəpɨn nərmama me səvəi Iesu həuvehe mhərer kuraukurau irə, Pol rɨskəmter, mevən mwi ia taon. Kɨni rakwakwi irə, irau Panapas krouier, rouevən fwe taon nəha Tepe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pol mɨne Panapas krouəvisau irapw nəɡkiariien amasan fwe ia Tepe, ravi nərmama həpɨk həuvehe mho irəha nərmama me səvəi Iesu. Kurirə ikɨn krourərɨɡ rouevən fwe Listra, mɨne Ikoniam, mɨne Antiok ia profens nəha Pisitia.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Ia kwopun me nəha irau krauo nətərɨɡien səvəi nərmama me səvəi Iesu ruvehe mɨskai mwi. Krouəvəhaɡ mɨnraha mə tuhərer əknekɨn ia nahatətəien səvənraha, rauni mə, “Saməkeikei mhəukurau ia nəmisəien me rɨpɨk kurirə səuvnimwə ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Ia kwopun me pam krouvehi utə elta me mə tuhətui amasan tɨ nakalasia me. Nəpɨn krouvehi utə irəha, krouəpwəh nəniien nari, rouəfwaki, rouəmri pen irəha ia rəɡi Iərɨmənu səvənraha sə kamhahatətə irə.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Irau krouəpi sɨmwɨn ia profens nəha Pisitia, roueiwaiu pehe ia profens nəha Pamfilia,
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 rouevən ia taon nəha Peka, rouəvisau irapw nəɡkiariien amasan fwe ikɨn. Nəpɨn krouəvisau irapw pam, kroueiwaiu rouevən fwe taon nəha Atalia.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Ia kwopun nəha krouəputə ia nɨtətə riti, rouier, rouevən fwe Antiok ia profens Siria. Kwopun nəha kupwən nərmama me hənəfwaki tɨ nirau, mhəmri pen irau ia rəɡi Kumwesən, mamhase in mə namasanien səvənhi tramarə tɨ nirau, marə mwi tɨ wok sə krɨno pam.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Irau krouapirapw fwe ikɨn, rouoeite nakalasia me, rouni pen tɨ nirəha i narimnari me Kumwesən rɨno irəhar mɨnrau, rouni mə in rɨnəsevər ia təpinhə mə nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel həuvehe mhahatətə ia Iesu.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Nənə krouarə əpwəmwɨs mwi kwopti ia kwopun nəha irəha nərmama me səvəi Iesu.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.