Atos 14
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Fwe taon nəha Ikoniam Pol mɨne Panapas irau pəri krouuvnimwə ia nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel rouəvisau. Nəvisauien səvənrau ramasan pɨk. Ro pen nərmama həpɨk, nəkur Isrel mɨne nəkur Kris mwi, həni nɨpərhienien ia Iesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Mətə nəkur Isrel səməme həpkɨni mhə nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənrau ho nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel niemaha rəpi irəha tɨ piəvtaha me.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Ro pen Pol mɨne Panapas krouarə əpwəmwɨs fwe ikɨn, rouəvisau irapw Iesu Iərɨmənu rouəpwəh nehekɨrien. Ia nəpɨn nəha Iesu Iərɨmənu rauvei pen nɨskaiien mɨnrau, krauo nɨmtətien me mɨne narimnari me nərmama me hətoni mhərkərinari irə. Nəpɨn nərmama me hətoni, mhətə sas ia nəɡkiariien səvənrau sə raməvisau irapw namasanien səvəi Iesu mə ro nɨpərhienien.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Nərmama ia taon nəha həuai irəha ia kusen kəru. Nepwɨn hərer irəha nəkur Isrel səməme həpwəh nɨniien nɨpərhienien ia Iesu. Nepwɨn hərer irəha aposol mi nəha.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Ia nəpɨn nəha nəkur Isrel nepwɨn mɨne nərmama nepwɨn rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mɨne nəmə asori me səvənraha kamhəni mə tuhouraha irau, mhəkwi əpune irau.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 — ausente —
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Fwe Listra, iərmama riti raməkure. Nəpɨn rɨnətui irə, nɨsun mi krouemhə. Ko rɨpkavən mhə.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Iərmama nəha ramətərɨɡ ia nəɡkiariien səvəi Pol. Nənə Pol rəti pen mamətə in, mukurən mə iərmama nəha ramahatətə ia Iesu mə Iesu nɨskaiien səvənhi rəmwhen mə tromasan nɨsun mi.
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Ro pen Pol rəɡkiari asori mɨni mə, “Tiko mɨskəmter, mərer ia nɨsum mi.” Təkwtəkwuni a iərmama nəha rɨskəmter, mavən.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Nəpɨn nərmama me hənətoni nəfe Pol rɨno, həkwein əpwəmwɨs ia nəɡkiariien səvəi nəkur Likaonia, mhəni mə, “Kwa, kumwesən me həneiwaiu irapw pehe tukutaha, mhəmwhen ia nərmama me.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Irəha həkwein Panapas mə Sus, kumwesən riti səvənraha. Nənə tɨ nəri nə mə Pol raməvisau irapw nəɡkiariien, həkwein pen in mə Heremes, kumwesən riti mwi səvənraha.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Nimwəfwaki səvəi kumwesən nəha Sus, ramərer iruə ia taon nəha. Pris riti sə ramowok fwe ikɨn, ruvehi kau me nepwɨn mɨne tihi nei me nepwɨn, muvehi muvehe tɨ kwəruə səvəi taon nəha. Rokeikei mə in mɨne nərmama me tuhousi əpune kau me nəha mho pen nɨsiaien mhəfwaki pen m Panapas mɨne Pol.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Mətə nəpɨn aposol mi nəha kroureɡi nəɡkiariien nəha, kroueitehi tɨnari səvənrau, rouaiu, rouevən fwe ia kurkwai nərmama, rouəkwein əpwəmwɨs, rouni mə,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Nərman me, rəfo hiamo iamɨnhi irə? Kɨmrau iarouəmwhen a ia kɨmiaha. Iarouvehe mə trouəvisau irapw nəɡkiariien amasan m kɨmiaha mə kɨmiaha tihaməkeikei mhəpwəh kumwesən eikuə me, mhərərɨɡ mhəuvehe tɨ Kumwesən sə ramɨru. In əpa rɨno neiai, mɨne tɨprənə, mɨne təsi, mɨne narimnari me pam səməme kamharə ia nirəhar.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Fwe kupwən, in rɨnəseni nərmama me ia tənəmtənə me mə hamesi pen a suatuk me səvənraha mamhəuvən.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Mətə ia nəpɨn me in ramo hiamətoni noien amasan səvənhi. In ramərhi irapw pehe nesən, mamo nəmhien ro nɨpwran ia nəpɨn atukwatukw səvənhi. In rauvei pehe nəveɡɨnien m kɨmiaha, mamo rerɨmiaha ramaɡien.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Pol mɨne Panapas krouni nəɡkiariien nəha, mətə ipaka ko kroupkɨnise mhə nərmama me mə tuhəpwəh nousi əpuneien kau me nəha tɨ nəfwakiien mɨnrau.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Mətə nəkur Isrel me nepwɨn həuku pen fwe Ikoniam mɨne Antiok ia profens nəha Pisitia, mhəuvehe tɨ Listra, mhəvi nərmama həpɨk həuvən mhəkwtəmhiri Pol, mhəkwi ia kəruəterei, mhəvkəkini, mhəuvən fwe iruə ia taon, mhəpwəh. Rerɨnraha rɨrhi mə ruvamhə.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Mətə nəpɨn nərmama me səvəi Iesu həuvehe mhərer kuraukurau irə, Pol rɨskəmter, mevən mwi ia taon. Kɨni rakwakwi irə, irau Panapas krouier, rouevən fwe taon nəha Tepe.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Pol mɨne Panapas krouəvisau irapw nəɡkiariien amasan fwe ia Tepe, ravi nərmama həpɨk həuvehe mho irəha nərmama me səvəi Iesu. Kurirə ikɨn krourərɨɡ rouevən fwe Listra, mɨne Ikoniam, mɨne Antiok ia profens nəha Pisitia.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Ia kwopun me nəha irau krauo nətərɨɡien səvəi nərmama me səvəi Iesu ruvehe mɨskai mwi. Krouəvəhaɡ mɨnraha mə tuhərer əknekɨn ia nahatətəien səvənraha, rauni mə, “Saməkeikei mhəukurau ia nəmisəien me rɨpɨk kurirə səuvnimwə ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Ia kwopun me pam krouvehi utə elta me mə tuhətui amasan tɨ nakalasia me. Nəpɨn krouvehi utə irəha, krouəpwəh nəniien nari, rouəfwaki, rouəmri pen irəha ia rəɡi Iərɨmənu səvənraha sə kamhahatətə irə.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Irau krouəpi sɨmwɨn ia profens nəha Pisitia, roueiwaiu pehe ia profens nəha Pamfilia,
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 rouevən ia taon nəha Peka, rouəvisau irapw nəɡkiariien amasan fwe ikɨn. Nəpɨn krouəvisau irapw pam, kroueiwaiu rouevən fwe taon nəha Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Ia kwopun nəha krouəputə ia nɨtətə riti, rouier, rouevən fwe Antiok ia profens Siria. Kwopun nəha kupwən nərmama me hənəfwaki tɨ nirau, mhəmri pen irau ia rəɡi Kumwesən, mamhase in mə namasanien səvənhi tramarə tɨ nirau, marə mwi tɨ wok sə krɨno pam.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Irau krouapirapw fwe ikɨn, rouoeite nakalasia me, rouni pen tɨ nirəha i narimnari me Kumwesən rɨno irəhar mɨnrau, rouni mə in rɨnəsevər ia təpinhə mə nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel həuvehe mhahatətə ia Iesu.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Nənə krouarə əpwəmwɨs mwi kwopti ia kwopun nəha irəha nərmama me səvəi Iesu.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.