Atos 12
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Ia nəpɨn nəha Kiɡ Herot rɨnamometə nakalasia me nepwɨn,
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 mɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə tuhəuvən mhəkwtəmhiri Jemes piəvi Jon. Irəha həuvən mhəkwtəmhiri, mhərai əpune in ia nau.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nəpɨn Herot rətoni mə nəkur Isrel rerɨnraha raɡien tɨ noien nəha, in revən, mərhi pen nərmama me səvənhi mə tuhəuvən mhəkwtəmhiri mwi Pita. Nometəien nəha kɨno ia nəpɨn atukwatukw səvəi Pasova mɨne nəveɡɨnien asori nəha nəkur Isrel hani bred sə yis riwən irə.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Nəpɨn həkwtəmhiri Pita, həuvehi puvnimwə ia kalapus. Herot ruvehi pen in ia rəɡi naruaɡən me kusen kefə. Naruaɡən me kefə ia kusen kuatia. Rerɨn rɨrhi mə nəveɡɨnien asori tro sampam, nənə in rɨvi irapw Pita ia nəmri nərmama.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Pita raməmak ia kalapus, mətə nakalasia me kamhəfwaki m Kumwesən tukwe, mhəpkapwɨs mhə.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Herot rerɨn ramrhi mə trakwakwi rɨvi irapw Pita ia nəmri nərmama. Ia nəpɨn nəha, ia nəpɨn, Pita ramapri ia kurkwai iaruaɡən mi kəru. Kərihi tərini in ia jen kəru. Iaruaɡən mi kəru krouərer ia təpinhə səvəi kalapus rouətui tɨ nərmama me fwe imwə mə riti trəpwəh napien.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Təkwtəkwuni a aɡelo riti səvəi Iərɨmənu rier irapw. Nɨpwran rəhiapw məhiəpwɨn rum nəha Pita ramapri ikɨn. Aɡelo nəha rousi nɨkare Pita, məsuəpwiri in, mɨni mə, “Əskəmter akwauakw!” Ia nəpɨn nəha jen rier raka ia rəɡi Pita.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Nənə aɡelo rɨni pen tukwe in mə, “Ətoti, muvehi pen səim put.” Pita rətoti, muvehi pen səvənhi put. Nənə aɡelo rɨni pen tukwe in mə, “Arkahu ia səim karkahu əpwəmwɨs, mukurirə iou.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Pita rier irapw ia rum səvənhi mukurirə aɡelo nəha, mɨpkukurən mhə mə nəfe nəha aɡelo ramo irə ro nɨpərhienien, mətə rerɨn rɨrhi mə raməməkrəha.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Irau krouəpi raka iaruaɡən sə ramərer kupwən mamətui tɨ nərmama me mə riti trəpwəh napien, rouəpi raka mwi iaruaɡən sə resi pen, roueste təpinhə sampam kɨno ia aean. Nərmama me kamhəukurau irə mamhəuvən fwe taon. Təpinhə nəha rəsevər atukw a tɨ nirau i, nənə irau krouier irapw, rouevən roueste suatuk riti. Təkwtəkwuni a aɡelo rəpwəh Pita mamevən.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Ia nəpɨn nəha Pita rətə mukurən nəfe kɨno min, mɨni mə, “Təkwtəkwuni nəha iakukurən mə nɨpərhienien. Iərɨmənu rərhi irapw pehe aɡelo səvənhi, muvehi raka iou ia rəɡi Herot mɨne ia narimnari me sə nəkur Isrel rerɨnraha ramrhi mə tuko ia nirak.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Nəpɨn Pita rukurən, revən ia nimwə səvəi Meri, mama səvəi Jon sə nəɡhɨn riti mwi nə Mak. Nərmama həpɨk hənousəsɨmwɨn raka irəha me fwe ikɨn, mamhəfwaki.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Pita revən mɨkunkun ia təpinhə ia kwəruə fwe iruə. Rota, pran riti sə ramasitu, mamo tukwini nari fwe ia nəkwai nimwə səvəi Meri, in rɨreɡi, mevən ipaka tɨ təpinhə mamətərɨɡ.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Nəpɨn rɨreɡi reri Pita, rukurən mə Pita nəha. Nənə rerɨn raɡien pɨk. Rota rəpwəh nəsevərien ia təpinhə, mətə raiu a, mɨrərɨɡ, mevən fwe nəkwai nimwə, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Pita i ramərer iruə.”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Mɨreɡi irəha həni pen tukwe in mə, “Ikamenɨn.” Mətə Rota rɨni mə, “Rekəm, iakani pərhien.” Mɨreɡi həni mə, “Rosi aɡelo nəha səvənhi uə?”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Mətə Pita rakunkun ihi ia təpinhə. Nənə irəha həuvən, mhəsevər ia təpinhə. Nəpɨn hətoni Pita, nənimenraha rier.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ia nəpɨn nəha Pita ruvehi utə rəɡɨn mɨrɨpwi tete irəha mə tuhafafa. Kurirə irə rɨni irapw Iərɨmənu rɨnəfuvehi raka in ia kalapus, marə mɨni mwi mə, “Kɨmiaha tihaməkeikei mhəvisau pen narimnari me i m Jemes mɨne piəvtaha me.” Nənə Pita rier, mevən ia kwopun əpə riti.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Kɨni rakwakwi irə, ia nəpnəpɨn, naruaɡən me fwe ia kalapus kamhəhekɨr, mhəreirei mə Pita ruvəku.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Nəpɨn Herot ramətui amasan Pita, mətoni mə riwən, rəres pen naruaɡən me səməme kamhərer tukuahaɡ nərmama me fwe ia kalapus mə Pita ruvəwəku, mətə irəha həreirei. Ro pen Herot rɨni nəkwan mə tukousi əpune irəha. Kurirə ikɨn in rier ia tənə Jutia, meiwaiu pen fwe taon nəha Sisaria, mamarə fwe ikɨn.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Ia nəpɨn nəha Herot niemaha raməpi pɨk tɨ nəkur Taea mɨne Saeton. Ro pen nəkur asori me səvəi taon mi nəha housəsɨmwɨn irəha me ia kwopun kuatia. Irəha həkupwən mhətoni Plastus, iərmama riti sə ramətui tɨ nimwə asori səvəi Kiɡ Herot. Irəha həres pen in i mə trasitu ia nirəha. Nəpɨn hənəres raka nasituien səvənhi, irəha min həuvən mhətoni Herot, mhəres pen in mə trəmri nəmərinuien, tɨ nəri nə mə nəkur Taea mɨne Saeton haməkwməni nərmama me fwe ia tənə səvənraha ia nəveɡɨnien sə rautə ia tənə səvəi Herot i.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Nənə Herot rəmri nəpɨn riti səvənhi trəɡkiari irə. Ia nəpɨn nəha rarkahu tɨnari səvəi kiɡ, məkure ia kwopun raməkiri nəɡkiariien ikɨn, maməɡkiari mɨnraha.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Mɨreɡi irəha həkwein əpwəmwɨs mə, “Reri kumwesən riti nəha. Rɨpko mhə reri iərmama.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Təkwtəkwuni a aɡelo riti səvəi Kumwesən rousi Herot, tɨ nəri nə mə Herot rɨpkuvehi utə mhə nəɡhi Kumwesən. Nənə irər me hani nəninhə irə, remhə.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Ia nəpɨn nəha nəɡkiariien səvəi Kumwesən rauvirɨs mamevən. Nərmama həpɨk mwi həni nɨpərhienien irə.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Panapas mɨne Sol krɨno sampam ia wok sə kɨnərhi pen irau tukwe. Kurirə irə krouier ia Jerusalem, rourərɨɡ, rouevən fwe Antiok. Jon sə nəɡhɨn riti mwi nə Mak irəhar mɨnrau.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.