Atos 11
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Aposol me mɨne piəvtaha me fwe ia tənə Jutia həreɡi mə nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, irəha mwi həuvəni nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvəi Kumwesən.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ia nəpɨn nəha Pita rutə pen fwe Jerusalem. Nəkur Isrel me nepwɨn fwe ikɨn kamhəni nɨpərhienien ia Iesu, mamhəni mwi mə nərmama me i rɨpko mhə irəha nəkur Isrel tuhaməkeikei mhəuvən kuvehi ninhum mɨnraha tɨ Loa səvəi Moses. Nəkur Isrel me i həski Pita,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 mhəni pen tukwe mə, “Rəfo ikuvnimwə məni pəri nari kɨmiaha nərmama me nəha kəpwəh nuvehiien ninhum mɨnraha?”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Pita rɨskəmter, mɨni pen tɨ nirəha i narimnari me sə kɨno. In rɨni fwe nukunen muvehe, mɨni mə,
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Kupwən, iakaməfwaki fwe taon nəha Jopa. Nənə iakətoni vison riti. Nari riti rəmwhen ia tapolen asori kauvehi ia kona kefə səvənhi ruku pen ia neiai meiwaiu irapw pehe ipaka tukw iou.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Iakəti pen mətə amasan ia nəkwan mətoni nərimɨru me sə həpou mɨne sə kamhəhekɨr mɨne snek me mɨne menu me sə kamhəivə ia nɨmaɡouaɡou.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Nənə iakreɡi reri iərmama riti rɨni pehe tukw iou i mə, ‘Pita, tikərer, mousi əpune nəri nə riti, məni.’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Mətə iakɨni mə, ‘Rekəm, Iərɨmənu! Iou iapkəni mhə ihi nari riti ikɨməni mə tukəpwəh nəniien, uə nari riti sə rəmkemɨk ia nənimem.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Mɨreɡi reri iərmama nəha ruku pen fwe ia neiai, mɨni mwi mə, ‘Nəfe nari Kumwesən rɨməni mə rəmher, tikəpwəh mwi nɨniien mə rəmkemɨk.’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Nəɡkiariien nəha ruvehe tukw iou m kahar. Nənə kuvehi utə tapolen nəha revən mwi fwe ia neiai.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Təkwtəkwuni a irə, iərmama kahar haruvehe mharapirapw ia nimwə nəha iakamarə irə. Iərmama riti fwe Sisaria rɨnərhi pehe irəhar haruvehe tukw iou.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Nənə Nənɨmwɨn Ikinan rɨni pehe tukw iou i mə, ‘Tikevən kɨmiaha mɨnrahar, məpwəh nehekɨrien.’ Ro pen iakevən. Piəvtaha me i sikis irəha mwi həkurirə ia nirak. Iahəuvən, mhəuvnimwə ia nimwə səvəi iərmama riti fwe Sisaria. Nəɡhɨn nə Konilias.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Nənə in rɨni pehe tukumaha i mə rɨnətə aɡelo riti ramərer ia nəkwai nimwə səvənhi, mani pen tukwe in mə, ‘Tikərhi pen nərmama nepwɨn həuvən fwe taon nəha Jopa mhəiri iərmama riti nəɡhɨn nə Saemon Pita mhəiri mhəuvehe.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 In trɨni pehe nəɡkiariien riti tukw ik. Nəɡkiariien nəha truvehimɨru ik mɨne nərmama me pam ia nəkwai nimwə səim.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Nənə ia nəpɨn nəha iakɨnaməɡkiari irə, Nənɨmwɨn Ikinan reiwaiu ia nirəha, mo rəmwhen rɨno ia kɨtaha fwe kupwən.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Ia nəpɨn nəha rerɨk rɨrhi nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu. In rɨməni mə ‘Jon rɨno paptaes ia nui, mətə Kumwesən tro paptaes ia kɨmiaha ia Nənɨmwɨn Ikinan.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Fwe kupwən, nəpɨn kɨtaha i nəkur Isrel səni nɨpərhienien ia Iesu Kristo Iərɨmənu səkɨtaha, Kumwesən ruvei pehe Nənɨmwɨn Ikinan m kɨtaha. Nənə sətoni ruvei pen rəmwhen a mwi m nərmama me nəha rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Ro iamɨnhi irə iou nəfe iərmama mə takərer məsisəɡ Kumwesən?”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Pita rəɡkiari pam. Nənə nəpɨn həreɡi nəɡkiariien nəha, həpwəh mwi nəɡkiariien, mətə kamhəɡnəɡɨni Kumwesən mə, “Nəri nəha Kumwesən rɨno raka suatuk səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, irəha mwi ko hərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha, nənə mhəuvehi nɨmɨruien.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Nərmama me səvəi Iesu səməme hənap kɨrkɨri fwe kupwən, tɨ nəri nə mə kousi əpune Stifen nənə kənamometə mwi irəha, hap mhəuvən isipwɨn mheste nari fwe Fonisia, mɨne Saepras, mɨne Antiok, mamhəvisau irapw nəɡkiariien amasan səvəi Iesu m nəkur Isrel əpa.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Mətə nepwɨn, nəkur Saepras mɨne Saerin, həuvehe ia Antiok, mamhəvisau irapw Iesu Iərɨmənu m nəkur Kris mwi.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Nɨskaiien səvəi Iərɨmənu ramarə mwi tɨ nirəha. Ro iamɨnhi irə nərmama həpɨk həni nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvənraha, mhərari, mhəuvehe tɨ Iərɨmənu.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Nəpɨn kəvisau pen m nakalasia me fwe Jerusalem mə nərmama me nepwɨn fwe Antiok həuvəni nɨpərhienien ia Iərɨmənu, hərhi pen Panapas ramevən fwe ikɨn.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Nəpɨn Panapas rier pen fwe Antiok, mətoni namasanien səvəi Kumwesən ramarə pərhien tɨ nirəha, rerɨn raɡien. In rərpwi əknekɨn irəha mamɨni mə, “Kɨmiaha pam tihaməkeikei mhəkwtəmhiri əknekɨn Iərɨmənu. Nətərɨɡien səkɨmiaha trəpwəh nɨmweiien.”
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Panapas in iəmə amasan riti. Rerɨn rukuər ia Nənɨmwɨn Ikinan. Nahatətəien səvənhi rɨskai. In rɨvi nərmama həpɨk həuvehe tɨ Iərɨmənu.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Kurirə irə rier mevən fwe Tasas mə trətui Sol.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Nəpɨn rətoni, riri Sol rourərɨɡ rouvehe mwi ia Antiok. Meste nuk kuatia irau krouarə irəha nakalasia me fwe ikɨn, rouahatən nərmama me həpɨk. Fwe ia Antiok kɨməkupwən kɨseɡi pen nəhaɡ nəha “Kristin me” m nərmama me səvəi Iesu.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Ia nəpɨn nəha profet me nepwɨn həuku pen fwe Jerusalem, mheiwaiu pehe Antiok.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Irəha riti nəɡhɨn nə Akapus rɨskəmter. Nənɨmwɨn Ikinan ruvei pen nəɡkiariien min mə trukupwən mɨni irapw mə rɨpko mhə tui nukumhə asori riti trahi nərmama pam ia tɨprənə i. (Nukumhə nəha ruvehe ia nəpɨn nəha Klotias ramərɨmənu ia nɨtətə səvəi nəkur Rom.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Akapus rɨni irapw nəɡkiariien nəha ro pen piəvtaha me fwe Antiok rerɨnraha ramrhi mə tuhəuvei pen mane me nepwɨn rəmwhen tɨ nirəha kuatia kuatia, mhərhi pen i revən trasitu ia nərmama me səvəi Iesu səməme kamharə fwe ia tənə Jutia.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Nənə ho. Həuvei pen mane ia rəɡi Sol mɨne Panapas mə irau trouvehi, rouevən rouvei pen m elta me səvəi nəfwakiien fwe Jerusalem.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.