Apocalipse 6
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Ia nəpɨn nəha iakəti pen mətoni kwəti sipsip reitehi raka nəri nəha riti sə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakreɡi nərimɨru me nəha kefə riti rəɡkiari rerɨn rupwinari rəmwhen ia karuəruə mɨni mə, “Uvehe!”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Nənə iakəti pen mətoni hos əpsan riti. Iəmə sə raməkure irə rauvehi nɨfaɡə. Kuvei pen kəfəfau səvəi nɨsiaiien min. In rier mamevən rəmwhen iərmama riti sə rɨnaruaɡən pam, nənə traruaɡən mwi muvehi irapw nɨskaiien səvəi nərməpə.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro kəru irə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakreɡi nərimɨru me nəha kefə sə ro kəru irə rɨni mə, “Uvehe!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Nənə hos riti mwi ruvehe hos əruerəv. Iərmama sə raməkure irə kuvei pen nau asori riti səvəi naruaɡənien min. Kɨnəseni in mə trevən mo nərmama ia təkure tɨprənə haruaɡən mhousi əpune irəha me.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro kahar irə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakreɡi nərimɨru me nəha kefə sə ro kahar irə rɨni mə, “Uvehe!” Nənə iakəti pen mətoni hos pitəv riti. Iərmama sə raməkure irə rauvehi nəri sə kaməkiri nari irə.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Nənə iakreɡi reri iərmama riti ruku pen ia kurkwai nərimɨru me nəha kefə, mamɨni mə, “Evən. Kɨnəseni ik mə tiko nukumhə ravən ia tənəmtənə me. Nərmama tuhərarki mane asori tɨ nuvehiien nəveɡɨnien rouihi a. Mətə tikəpwəh nourahaien nukune nei me nəha olif kamo oel ia nukwan mɨne nukune nəkwus me nəha krep kamo waen irə.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro kefə irə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakreɡi nərimɨru me nəha kefə sə ro kefə irə rɨni mə, “Uvehe!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Nənə iakəti pen mətoni hos əmrakw riti. Iərmama sə raməkure irə nəɡhɨn nə Noien Iərmama Remhə. In riti nəɡhɨn nə Imwei Nəkur Həuvamhə rakurirə irə rauevən. Kɨnəseni pen nərmama pam ia təkure tɨprənə ia rəɡɨnrau. Irau troueven rouəvsini irəha kefə kefə, rouo kuatia remhə rouəpwəh kahar kamharɨmɨru. Nepwɨn tuhemhə ia naruaɡənien. Nepwɨn nəveɡɨnien triwən tɨ nirəha hemhə. Nepwɨn nemhəien truvehi irəha hemhə. Nepwɨn nəri əprmɨn me tuhahi əpune irəha.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro krirum irə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakəti pen fwe nɨsui nɨfatə pirapw mətoni nərmama səməme kɨnousi əpune irəha tɨ nəri nə mə kamhəni irapw nəɡkiariien səvəi Kumwesən, mamhəni mə in ro nɨpərhienien.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Irəha kamhəkwein əpwəmwɨs mə, “Iərɨmənu asori. Ik Iəmə ikinan. Ik nɨpərhienien. Nərmama ia təkure tɨprənə hənousi əpune kɨmaha. Ikafwini mə tɨnesən ikərpwɨn pen noien ərəha səvənraha?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Irəha həni iamɨnha irə, nənə kuvei pen tɨnari əpsan mɨnraha kuatia kuatia, kɨni pen tɨ nirəha i mə tuhapwɨs ouihi a mwi meste tukukupwən kousi əpune pam piəvnraha me nepwɨn mwi səməme hənamo tukwini pəri nari irəha mɨnraha fwe kupwən.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro sikis irə kɨməvi tərini nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakəti pen mətoni nɨmwnɨmwien asori riti ravən. Meri ruvehe mɨpitəv mɨpitəv. Məkwə ruvehe məruerəv rəmwhen ia netə.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Nənə kəməhau me fwe irənhə ia neiai həsas mheiwaiu ia tɨprənə rəmwhen ia nei riti nɨmətaɡi asori rɨkiukiu irə nukwan me həsas.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Kəpuapen ruvehe miwən məmwhen ia nɨmwai nəkukuə iərmama ruvehi mərfe raka i. Nənə təkuər me mɨne tənə əmwerɨs me haraka ia təmwhekɨnraha me.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Nənə kiɡ me ia tɨprənə, mɨne ieni me, mɨne nəmə asori me səvəi naruaɡən me, mɨne nərmama nautə səvənraha rasori, mɨne nərmama nəɡsenraha rasori, irəha mɨne nərmama pam nəri auər a mə irəha slef uə həpko mhə irəha slef, həuvən ia təkuər me mhərkwafə ia nɨpəɡi kəpwier me mɨne reri kəpwier me,
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 mamhəkwein pen təkuər me mɨne kəpwier me mamhəni mə, “Tiho mhəsas mhəkure tərini kɨmaha, mhərkwafə kɨmaha, pwəh iəmə nəha raməkure ia jea səvənhi mamərɨmənu rəpwəh nətoniien kɨmaha, pwəh niemaha səvəi kwəti sipsip rəpwəh nesteien kɨmaha.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Kwa nəpɨn asori səvəi niemaha səvənrau ruvəuvehe. Sin nəɡhɨn ko rərer irapw?”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.