Apocalipse 6
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Ia nəpɨn nəha iakəti pen mətoni kwəti sipsip reitehi raka nəri nəha riti sə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakreɡi nərimɨru me nəha kefə riti rəɡkiari rerɨn rupwinari rəmwhen ia karuəruə mɨni mə, “Uvehe!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Nənə iakəti pen mətoni hos əpsan riti. Iəmə sə raməkure irə rauvehi nɨfaɡə. Kuvei pen kəfəfau səvəi nɨsiaiien min. In rier mamevən rəmwhen iərmama riti sə rɨnaruaɡən pam, nənə traruaɡən mwi muvehi irapw nɨskaiien səvəi nərməpə.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro kəru irə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakreɡi nərimɨru me nəha kefə sə ro kəru irə rɨni mə, “Uvehe!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Nənə hos riti mwi ruvehe hos əruerəv. Iərmama sə raməkure irə kuvei pen nau asori riti səvəi naruaɡənien min. Kɨnəseni in mə trevən mo nərmama ia təkure tɨprənə haruaɡən mhousi əpune irəha me.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro kahar irə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakreɡi nərimɨru me nəha kefə sə ro kahar irə rɨni mə, “Uvehe!” Nənə iakəti pen mətoni hos pitəv riti. Iərmama sə raməkure irə rauvehi nəri sə kaməkiri nari irə.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Nənə iakreɡi reri iərmama riti ruku pen ia kurkwai nərimɨru me nəha kefə, mamɨni mə, “Evən. Kɨnəseni ik mə tiko nukumhə ravən ia tənəmtənə me. Nərmama tuhərarki mane asori tɨ nuvehiien nəveɡɨnien rouihi a. Mətə tikəpwəh nourahaien nukune nei me nəha olif kamo oel ia nukwan mɨne nukune nəkwus me nəha krep kamo waen irə.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro kefə irə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakreɡi nərimɨru me nəha kefə sə ro kefə irə rɨni mə, “Uvehe!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Nənə iakəti pen mətoni hos əmrakw riti. Iərmama sə raməkure irə nəɡhɨn nə Noien Iərmama Remhə. In riti nəɡhɨn nə Imwei Nəkur Həuvamhə rakurirə irə rauevən. Kɨnəseni pen nərmama pam ia təkure tɨprənə ia rəɡɨnrau. Irau troueven rouəvsini irəha kefə kefə, rouo kuatia remhə rouəpwəh kahar kamharɨmɨru. Nepwɨn tuhemhə ia naruaɡənien. Nepwɨn nəveɡɨnien triwən tɨ nirəha hemhə. Nepwɨn nemhəien truvehi irəha hemhə. Nepwɨn nəri əprmɨn me tuhahi əpune irəha.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro krirum irə kɨməvi tərini nɨmwai nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakəti pen fwe nɨsui nɨfatə pirapw mətoni nərmama səməme kɨnousi əpune irəha tɨ nəri nə mə kamhəni irapw nəɡkiariien səvəi Kumwesən, mamhəni mə in ro nɨpərhienien.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Irəha kamhəkwein əpwəmwɨs mə, “Iərɨmənu asori. Ik Iəmə ikinan. Ik nɨpərhienien. Nərmama ia təkure tɨprənə hənousi əpune kɨmaha. Ikafwini mə tɨnesən ikərpwɨn pen noien ərəha səvənraha?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Irəha həni iamɨnha irə, nənə kuvei pen tɨnari əpsan mɨnraha kuatia kuatia, kɨni pen tɨ nirəha i mə tuhapwɨs ouihi a mwi meste tukukupwən kousi əpune pam piəvnraha me nepwɨn mwi səməme hənamo tukwini pəri nari irəha mɨnraha fwe kupwən.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Nənə kwəti sipsip reitehi raka nəri sə ro sikis irə kɨməvi tərini nəkukuə irə. Meitehi raka pam, nənə iakəti pen mətoni nɨmwnɨmwien asori riti ravən. Meri ruvehe mɨpitəv mɨpitəv. Məkwə ruvehe məruerəv rəmwhen ia netə.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Nənə kəməhau me fwe irənhə ia neiai həsas mheiwaiu ia tɨprənə rəmwhen ia nei riti nɨmətaɡi asori rɨkiukiu irə nukwan me həsas.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Kəpuapen ruvehe miwən məmwhen ia nɨmwai nəkukuə iərmama ruvehi mərfe raka i. Nənə təkuər me mɨne tənə əmwerɨs me haraka ia təmwhekɨnraha me.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Nənə kiɡ me ia tɨprənə, mɨne ieni me, mɨne nəmə asori me səvəi naruaɡən me, mɨne nərmama nautə səvənraha rasori, mɨne nərmama nəɡsenraha rasori, irəha mɨne nərmama pam nəri auər a mə irəha slef uə həpko mhə irəha slef, həuvən ia təkuər me mhərkwafə ia nɨpəɡi kəpwier me mɨne reri kəpwier me,
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 mamhəkwein pen təkuər me mɨne kəpwier me mamhəni mə, “Tiho mhəsas mhəkure tərini kɨmaha, mhərkwafə kɨmaha, pwəh iəmə nəha raməkure ia jea səvənhi mamərɨmənu rəpwəh nətoniien kɨmaha, pwəh niemaha səvəi kwəti sipsip rəpwəh nesteien kɨmaha.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Kwa nəpɨn asori səvəi niemaha səvənrau ruvəuvehe. Sin nəɡhɨn ko rərer irapw?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.