Apocalipse 19
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Kurirə ia narimnari me i iakreɡi reri nari riti rəmwhen ia nərmama həpɨk fwe ia neiai, kamhəɡkiari rerɨnraha rupwinari mamhəni mə,
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 Nəkiriien me səvənhi ho nɨpərhienien, mhatukwatukw.
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Nənə irəha həɡkiari asori mwi mə,
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Ia nəpɨn nəha nəmə asori me nəha twenti-fo mɨne nərimɨru me nəha kefə hənɨmwi nukurhunraha ia nəmri Kumwesən sə raməkure ia jea səvənhi mamərɨmənu, mhəsiai in, mhəni mə,
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Nənə reri iərmama riti ruku pen ia jea Kumwesən raməkure irə mamərɨmənu, mɨni mə,
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Nənə iakreɡi nari riti rəmwhen ia nərmama həpɨk kamhəɡkiari, rerɨnraha rəmwhen ia nui sə ramivə mamierɨɡ, mɨne karuəruə ramərkwəpahar. Irəha həni mə,
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Pwəh saɡien, mhaɡien pɨk, mhəuvehi utə nəɡhɨn,
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 mamarkahu ia tɨnari amasan nəha linen kuvei pen min rəpsan məmher.”
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Nənə aɡelo nəha rɨni pehe tukw iou i mə, “Rai pen nəɡkiariien i ia nəkukuə. ‘Nərmama səməme kɨnəkwein ia nirəha mɨnuə tuhəuvən ia nəveɡɨnien asori səvəi kwəti sipsip irəha rerɨnraha traɡien.’” Nənə aɡelo nəha rarə mɨni mwi tukw iou i mə, “Nəɡkiariien me i nəɡkiariien pərhien səvəi Kumwesən.”
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 In rɨni iamɨnhi irə, nənə iakɨnɨmwi nukurhuk mi ia nɨsun mə takɨsiai in, mətə in rɨni pehe tukw iou mə, “Tikəpwəh noien iamɨnhi irə! Krau iotukwininari mi a, kɨtaha piam me səməme kamhəuvehi nəɡkiariien i Iesu rɨni mə ro nɨpərhienien. Tikaməkeikei mɨnɨmwi nukurhum mi ia nəmri Kumwesən əpa, mɨsiai in, tɨ nəri nə mə nəɡkiariien i Iesu rɨni mə ro nɨpərhienien in nukune nəɡkiariien me səvəi profet me.”
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Nənə iakətoni kəsevər ia neiai. Iakəti pen mətoni hos əpsan riti. Iəmə sə raməkure irə nəɡhɨn nə “Iəmə sə Kamətɨɡite Irə. In rani nɨpərhienien.” Nəpɨn in rəkiri nərmama uə raruaɡən, mətə in ramo ia noien sə ratukwatukw a.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Nənimen mi krouəmwhen ia nərami napw. Ia təkure kənkapwə kəfəfau səvəi nɨsiaiien me həpɨk. Kɨrai pen nəhaɡ riti irə, mətə iərmama riti rɨpkukurən mhə nahaɡ nəha, in əpa in rukurən.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 In ramarkahu ia tɨnari riti kɨneitesi ia netə. Nəɡhɨn sə kaməkwein in irə in nə “Nəɡkiariien səvəi Kumwesən.”
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Naruaɡən me ia neiai kamhəkure ia hos əpsan me mamhəkurirə in, mamharkahu ia tɨnari amasan nəha linen rəpsan məmher.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Iərmama nəha nau riti səvəi naruaɡənien rəhiə ruku pen ia nɨpəɡi nəkwan mamier. Ia nau nəha in truvehi irapw nɨskaiien səvəi nərmama ia tənəmtənə me, nənə muvehi nəri skai riti sə rəmwhen ia nep ramahatən pen nasoriien səvəi kiɡ, rauvehi mamərɨmənu ia nirəha. In tro rɨskai anan ia nirəha rəmwhen kamo ia tɨpwei krep sə rɨmarei nərmama kamheivə testesi mə nɨsenraha trarɨs. Noien nəha in nəha Kumwesən i rauvehi nɨskaiien me pam truvehi irapw niemaha asori səvənhi irə.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Kɨmərai pen nəɡhɨn ia tɨnari səvənhi mɨne nuvan mə:
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Nənə iakəti pen mətoni aɡelo riti ramərer pen ia meri. In raməkwein əpwəmwɨs mani pen tɨ menu me səməme kamhəivə ia nɨmaɡouaɡou mə, “Həuvehe mhousəsɨmwɨn kɨmiaha me tɨ nəveɡɨnien asori səvəi Kumwesən.
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Həuvehe mhani nɨpwrai kiɡ me, mɨne nəmə asori me səvəi naruaɡən me, mɨne nərmama nəɡsenraha rasori, mɨne hos me, mɨne nərmama səməme kamhəkure ia hos me. Həuvehe mhani nɨpwrai nərmama me pam: irəha səməme ko slef ia nirəha mɨne səməme kɨpko mhə slef ia nirəha, irəha səməme kamhəuvehi nasoriien mɨne səməme həpkuvehi mhə nasoriien.”
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Nənə iakətoni nərimɨru nəha, mɨne kiɡ me səvəi tɨprənə, mɨne naruaɡən me səvənraha housəsɨmwɨn irəha me mə tuharuaɡən irəha Iəmə sə raməkure ia hos mɨne naruaɡən me səvənhi.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Nənə naruaɡən me səvəi Iəmə nəha həuvən mhəkwtəmhiri nərimɨru nəha, mɨne profet eikuə nəha sə rɨnamo nɨmtətien me fwe kupwən nəpɨn rɨnamərer irau nərimɨru nəha. (In rɨnamo nɨmtətien me nəha, mameikuə ia nərmama səməme kamhəuvehi mak səvəi nərimɨru nəha, mɨne səməme kamhənɨmwi nukurhunraha ia nəmri nəri kuvrhəkɨn kuvnhi nərimɨru irə mhəsiai in.) Irəha həkwtəmhiri irau, mhərarki pen mɨru a irau ia kwopun əmwhenɨmw nəha napw mɨne təpisi ərəha krauuək ikɨn.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Nənə kiɡ me mɨne naruaɡən me səvənraha, Iəmə sə raməkure ia hos rərai əpune irəha ia nau səvəi naruaɡənien sə ruku pen ia nɨpəɡi nəkwan mamier. Nənə menu me pam hani nɨpwranraha tɨpwɨnraha rəsisi amasan.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.