Apocalipse 11
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARA
1 Ia nəpɨn nəha kuvei pehe nari riti miou rəmwhen ia niɡ kauvehi mak səvəi nari irə, nənə kɨni pehe tukw iou i mə, “Evən muvehi mak səvəi nimwə səvəi Kumwesən mɨne nɨfatə səvənhi, məvsini nərmama səməme kamhəfwaki fwe ikɨn.
1 Foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e também me foi dito: Dispõe-te e mede o santuário de Deus, o seu altar e os que naquele adoram;
2 Mətə tikəpwəh nuvehiien mak ia nɨkare nimwə nəha iruə. Tikəpwəh nuvehiien mak səvənhi, tɨ nəri nə mə kuvəuvei pen raka kwopun nəha m nərmama həreirei Kumwesən, nənə irəha tuheivə testesi taon ikinan səvənhi meste məkwə foti-tu.”
2 mas deixa de parte o átrio exterior do santuário e não o meças, porque foi ele dado aos gentios; estes, por quarenta e dois meses, calcarão aos pés a cidade santa.
3 Iou takərhi pen iərman mi kəru səiou səməmi krouərer irapw tukw iou. Iəmə mi nəha trouarkahu tɨnari sə rahatən pen mə krauasək tɨ nərəhaien, nənə rouarə rouəvisau irapw nəɡkiariien sə takuvei pen mɨnrau meste nəpɨn irəha pam wan-taosen tu-hantret-sikisti.
3 Darei às minhas duas testemunhas que profetizem por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de pano de saco.
4 Irau nəha nukune nei mi olif, mɨne nəri mi laet raməkure utə ia nirau səməmi krouərer ia nəmri Kumwesən Iərɨmənu səvəi tɨprənə.
4 São estas as duas oliveiras e os dois candeeiros que se acham em pé diante do Senhor da terra.
5 Trɨni mɨnuə iərmama riti raməmwur mə trouraha irau, nənə nərami napw truku pen ia nɨpəɡi nəkwanrau mier mahi əpune nərmama səməme haməmwəki irau. Iərmama sə raməmwur mə trouraha irau traməkeikei memhə iamɨnha irə.
5 Se alguém pretende causar-lhes dano, sai fogo da sua boca e devora os inimigos; sim, se alguém pretender causar-lhes dano, certamente, deve morrer.
6 Iəmə mi nəha krauvehi nɨskaiien tɨ nəsisəɡien ia nəpuə mə nesən trəpwəh nauərien nəpɨn irau krauni irapw nəɡkiariien me səvəi Kumwesən. Irau krauvehi mwi nɨskaiien tɨ nuvsiniien nui me həuvehe mho netə ia nirəha, nənə rouukurən mwi nuvehi peheien nemhəien me səpəmsəpə həuvehe mhouraha nərmama ia təkure tɨprənə i. Irau krouukurən noien narimnari me nəha ia nəpɨn me a rəmwhen mə irau krauokeikei.
6 Elas têm autoridade para fechar o céu, para que não chova durante os dias em que profetizarem. Têm autoridade também sobre as águas, para convertê-las em sangue, bem como para ferir a terra com toda sorte de flagelos, tantas vezes quantas quiserem.
7 Nəpɨn irau krouni irapw pam raka nəɡkiariien səvənrau, nənə nərimɨru fwe ia nɨpəɡ sə rameiwaiu nukunen riwən, in trukrirapw mutə maruaɡən mɨnrau, muvehi irapw nɨskaiien səvənrau, mousi əpune irau.
7 Quando tiverem, então, concluído o testemunho que devem dar, a besta que surge do abismo pelejará contra elas, e as vencerá, e matará,
8 Nɨpwranrau mi trouəmak ia suatuk səvəi taon asori nəha, kwopun nəha kɨnərui tərini pen Iərɨmənu səvənrau ia nei kamarkuaui ikɨn. Kɨməuvsini nəɡhi taon nəha kɨni mə “Sotom” uə “Ijip” ramahatən pen nərəhaien ia kwopun nəha.
8 e o seu cadáver ficará estirado na praça da grande cidade que, espiritualmente, se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Nənə nərmama səməme haməuku pen ia teki nərmama me səpəmsəpə, mɨne nəɡkiariien me səpəmsəpə, mɨne kwənəkwus me səpəmsəpə, tuhəspau ia nɨpwranrau meste nəpɨn kahar mɨne nɨpərɨn, nənə, kɨpkəseni mhə nɨpwranrau mə tukɨnɨmwi.
9 Então, muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações contemplam os cadáveres das duas testemunhas, por três dias e meio, e não permitem que esses cadáveres sejam sepultados.
10 Nərmama me ia təkure tɨprənə tuhaɡien pəri, mho lafet, mhəriari pen narimnari amasan me mɨnraha me, tɨ nəri nə mə profet kəru nəha səməmi krɨno nəmisəien asori m nərmama ia təkure tɨprənə krouvamhə.
10 Os que habitam sobre a terra se alegram por causa deles, realizarão festas e enviarão presentes uns aos outros, porquanto esses dois profetas atormentaram os que moram sobre a terra.
11 Mətə nəpɨn kahar mɨne nɨpərɨn ruvehe mukurau, nənə iakətoni Kumwesən ruvei pen nɨmɨruien mɨnrau kroueiahaɡ mwi rouərer ia nɨsunrau. Nənə nərmama me pam səməme hətoni irau həhekɨr asori.
11 Mas, depois dos três dias e meio, um espírito de vida, vindo da parte de Deus, neles penetrou, e eles se ergueram sobre os pés, e àqueles que os viram sobreveio grande medo;
12 Nənə irəha həreɡi reri iərmama riti rupwinari ruku pen ia neiai mɨni pen tɨ nirau i mə, “Rouutə pehe i.” Nənə nəpuə riti ruvehi irau mutə mevən ia neiai. Nərmama səməme kamhəmwəki irau kamhərer mamhətoni irau krauutə.
12 e as duas testemunhas ouviram grande voz vinda do céu, dizendo-lhes: Subi para aqui. E subiram ao céu numa nuvem, e os seus inimigos as contemplaram.
13 Ia nəpɨn nəha təkwtəkwuni a mwi nɨmwnɨmwien asori riti ravən, makiə fifi nari ia kwopun kuatia ia taon nəha, məpwəh kwopun naen hamasan. Nɨmwnɨmwien ravən nərmama sefen taosen hemhə. Nərmama me pam səməme həpkemhə mhə həhekɨr mhətəmnɨmwɨn, mhəuvehi utə nəɡhi Kumwesən sə ramarə ia neiai.
13 Naquela hora, houve grande terremoto, e ruiu a décima parte da cidade, e morreram, nesse terremoto, sete mil pessoas, ao passo que as outras ficaram sobremodo aterrorizadas e deram glória ao Deus do céu.
14 Aueh, nərəhaien sə ro kəru irə ruvehe muvavən! Mətə aueh, hətə ro, nərəhaien sə ro kahar irə trɨpko mhə tui ruvehe!
14 Passou o segundo ai. Eis que, sem demora, vem o terceiro ai.
15 Aɡelo sə ro sefen irə rəse kisɨpw səvənhi, nənə iakreɡi nərmama nepwɨn fwe ia neiai kamhəɡkiari rerɨnraha rupwinari mamhəni mə,
15 O sétimo anjo tocou a trombeta, e houve no céu grandes vozes, dizendo: O reino do mundo se tornou de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Nənə nəmə asori me nəha twenti-fo səməme kamhəkure ia jea me səvənraha ia nəmri Kumwesən hənɨmwi nukurhunraha mheiwaiu, mhəuvei pen nɨsiaiien səvənraha revən tukwe,
16 E os vinte e quatro anciãos que se encontram sentados no seu trono, diante de Deus, prostraram-se sobre o seu rosto e adoraram a Deus,
17 mamhəni mə,
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras, porque assumiste o teu grande poder e passaste a reinar.
18 Nərmama ia tənəmtənə me niemaha rəpi pɨk irəha,
18 Na verdade, as nações se enfureceram; chegou, porém, a tua ira, e o tempo determinado para serem julgados os mortos, para se dar o galardão aos teus servos, os profetas, aos santos e aos que temem o teu nome, tanto aos pequenos como aos grandes, e para destruíres os que destroem a terra.
19 Ia nəpɨn nəha kəsevər ia nimwə səvəi Kumwesən fwe irənhə ia neiai. Ia nəkwai nimwə nəha kətoni pokis səvəi nəɡkiariien i Kumwesən rɨnərihi tərini əknekɨn. Nənə nouapɨrien rəhiapw, karuəruə rərkwəpahar, kreɡi nərkərɨkien, nɨmwnɨmwien ravən, aes rəsas rəmwhen ia nesən asori.
19 Abriu-se, então, o santuário de Deus, que se acha no céu, e foi vista a arca da Aliança no seu santuário, e sobrevieram relâmpagos, vozes, trovões, terremoto e grande saraivada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.