2 Coríntios 5
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nɨpwrataha rəmwhen ia nimwə tapolen samarə irə səvəi nəpɨn ouihi a ia tɨprənə i. Nənə kɨtaha səukurən mə trɨni mɨnuə nɨpwrataha i ruvehe memhə mərəha, mətə fwe ia neiai nɨpwrataha vi fwe ikɨn sə rəmwhen ia nimwə riti rɨpko mhə iərmama rɨno mətə Kumwesən a rɨno nənə in trarə rerɨn.
1 Sabemos que, quando nosso corpo terreno, esta tenda em que vivemos, se desfizer, teremos um corpo eterno, uma casa no céu feita para nós pelo próprio Deus, e não por mãos humanas.
2 Nəpɨn samarə ia nɨpwrataha i, saməreɡi rərəha, mamhəvi kwakwa neiahaɡien tukwe, mamhokeikei anan mə tsəuvən mharə ia nimwə vi nəha fwe ia neiai.
2 Na tenda terrena, gememos e desejamos ansiosamente nos vestir com nosso lar celestial, como se fosse uma roupa nova.
3 Kɨtaha tsarkahu nɨpwrataha vi nəha rəmwhen ia karkahu, tɨpkətə mhə mə samavən auər a.
3 Porque de fato nos vestiremos com um corpo celestial, e não ficaremos despidos.
4 Nəpɨn samarə ihi ia nimwə tapolen i səkɨtaha ia tɨprənə i, saməreɡi rərəha pɨk, mamhəvi neiahaɡien tukwe, mhəpwəh nokeikeiien mə tukuvehi raka nɨpwrataha i rəmwhen ia karkahu. Mətə sokeikei mə tukarkahu pehe nɨpwrataha sə fwe ia neiai mə nɨpwrataha i sə ko rɨpkarə rerɨn mhə truvehe mərməvi marə rerɨn.
4 Enquanto vivemos nesta tenda que é o corpo terreno, gememos e suspiramos, mas isso não significa que queremos ser despidos. Na verdade, queremos vestir nosso corpo novo, para que este corpo mortal seja engolido pela vida.
5 Kumwesən əpa rɨno kɨtaha tɨ narimnari me nəha. In rɨməuvei pehe Nənɨmwɨn Ikinan m kɨtaha. Tɨ nəri nə mə Nənɨmwɨn nəha ramarə ia kɨtaha, nənə, kɨtaha səukurən amasan mə Kumwesən truvei pehe pam narimnari amasan me səməme rɨnəmri karen mə səkɨtaha.
5 Deus nos preparou para isso e, como garantia, nos deu o Espírito.
6 Ro iamɨnhi irə kɨtaha samətɨɡase ia nəpɨn me, mamhəukurən mə nəpɨn samo imwətaha ia nɨpwrataha i, səpkarə mhə fwe imwei Iərɨmənu.
6 Portanto, temos sempre confiança, apesar de sabermos que, enquanto vivemos neste corpo, não estamos em nosso lar com o Senhor.
7 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨtaha samarə ia nahatətəien, səpkarə mhə ia nəfe samətoni.
7 Porque vivemos por fé, e não pelo que vemos.
8 Kɨtaha samətɨɡase mamhəreɡi mə ko səpwəh nɨpwrataha i mhəuvən mho imwətaha fwe ia neiai kɨtaha Iərɨmənu səkɨtaha sə nəha ramasan pɨk məpi raka.
8 Sim, temos confiança absoluta e preferíamos deixar este corpo terreno, pois então estaríamos em nosso lar com o Senhor.
9 Ro iamɨnhi irə mɨne nəri auər a mə samarə kɨtaha min uə səpkarə mhə kɨtaha min, mətə saməmwur mə rerɨn traɡien tukutaha.
9 Assim, quer estejamos neste corpo, quer o deixemos, nosso objetivo é agradar ao Senhor.
10 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨtaha pam tsaməkeikei mhərer kupwən ia nəmri Kristo mə in trəkiri noien me səkɨtaha. Kɨtaha kuatia kuatia tsəuvehi nərəkuien resi pen noien me səno ia narəien i samarə irə ia nɨpwrataha i, noien amasan uə noien ərəha.
10 Pois todos nós teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba o que merecer pelo bem ou pelo mal que tiver feito neste corpo terreno.
11 Nənə təkwtəkwuni kɨmaha iahəuvəukurən amasan mamhəhekɨr Iərɨmənu səkɨtaha. Ro pen iahaməmwur mə tahəvi pehe nərmama. Kumwesən rukurən amasan kɨmaha. Rerɨk rɨrhi mə kɨmiaha mwi hiəukurən amasan kɨmaha.
11 Assim, conhecendo o temor ao Senhor, procuramos persuadir outros. Deus sabe que somos sinceros, e espero que vocês também o saibam.
12 Kɨmaha iahəpwəh nokeikeiien mə tahəuvehi utə kɨmaha ia nənimemiaha, mətə tahəuvei pehe nətərɨɡien səkɨmaha mə rəfo rerɨmiaha traɡien tukumaha. Nənə təkwtəkwuni hiəukurən nɨrɨpwenien nəɡkiariien səvəi nərmama səməme hamərpwi irəha tɨ noien sə nərmama kamhətoni, mətə rerɨnraha rɨpkrhi mhə nəri sə ramarə ia reri iərmama.
12 Estamos mais uma vez nos recomendando a vocês? Nada disso, estamos apenas lhes dando motivos para que se orgulhem de nós, a fim de que possam responder àqueles que se orgulham nas aparências, e não no coração.
13 Trɨni mɨnuə rerɨmiaha rɨrhi mə iahamarməri, mətə kwa iahamo wok səvəi Kumwesən. Nənə trɨni mɨnuə rerɨmiaha rɨrhi mə iahəukurən nari, mətə kwa iahamasitu ia kɨmiaha.
13 Se parecemos loucos, é para dar glória a Deus, e se mantemos o juízo, é para o bem de vocês.
14 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nokeikeiien səvəi Kristo ramərɨmənu ia kɨmaha. Kɨmaha iahəukurən amasan mə iərmama kuatia a rɨmamhə tɨ nərmama pam, nənə ro pen rəmwhen mə nərmama me pam həuvamhə.
14 De qualquer forma, o amor de Cristo nos impulsiona. Porque cremos que ele morreu por todos, também cremos que todos morreram.
15 Nənə rɨmamhə tɨ nərmama pam mə səməme kamhəmɨru tuhəpwəh noien narimnari me səməme irəha a hokeikei, mətə irəha tuhaməkeikei mho noien me səməme Iesu rokeikei. In rɨmamhə tɨ nirəha, nənə mətui mwi ia nemhəien.
15 Ele morreu por todos, para que os que recebem sua nova vida não vivam mais para si mesmos, mas para Cristo, que morreu e ressuscitou por eles.
16 Ro pen ipwet mɨne kɨmaha iahəpkəkiri mhə nərmama ia noien sə nərmama səvəi tɨprənə haməkiri nərmama irə. Nɨpərhienien kɨmaha iahənəkiri Kristo ia noien nəha ia nəpɨn riti, mətə təkwtəkwuni iahəpko mhə mwi.
16 Portanto, não avaliamos mais ninguém do ponto de vista humano. Em outros tempos, pensávamos em Cristo apenas do ponto de vista humano, mas agora o conhecemos de modo bem diferente.
17 Ro iamɨnhi irə trɨni mɨnuə iərmama riti ruvehe mo kuatia irau Kristo, in rɨməuvehe mo in iərmama vi. Noien akuas səvənhi ruvəiwən, nənə noien vi ruvəuvehe.
17 Logo, todo aquele que está em Cristo se tornou nova criação. A velha vida acabou, e uma nova vida teve início!
18 Narimnari me pam nəha haməuku pen tɨ Kumwesən. In rɨno suatuk ia Kristo mə kɨmaha tahəpwəh mwi nəmwəkien in mhəuvehe in me nepwɨn. Nənə in rɨnəmri pehe wok i ia rəɡɨmiaha, mə kɨmaha tahəvi pehe mwi nərmama səməme haməmwəki in həuvehe in me nepwɨn.
18 E tudo isso vem de Deus, aquele que nos trouxe de volta para si por meio de Cristo e nos encarregou de reconciliar outros com ele.
19 Nəɡkiariien sə iahaməvisau i mamhəni mə Kumwesən rɨno suatuk ia Kristo mə tro nərmama səməme haməmwəki in ia tɨprənə i həuvehe in me nepwɨn, nənə məpwəh nəvsiniien noien ərəha me səvənraha. Nənə muvei pehe nəɡkiariien i m kɨmaha mə tahəni irapw mə Kumwesən rɨno raka suatuk tɨ nərmama haməmwəki in mə tuhəuvehe in me nepwɨn.
19 Pois, em Cristo, Deus estava reconciliando consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados das pessoas. E ele nos deu esta mensagem maravilhosa de reconciliação.
20 Ro pen kɨmaha nərmama səməme iahaməɡkiari tukwini səvəi Kristo. Rəmwhen mə Kumwesən raməkwein nərmama ia nəɡkiariien səkɨmaha. Nənə iahaməres kɨmiaha ia nəɡhi Kristo mə tihəpwəh nəmwəkiien Kumwesən nənə mhəuvehe in me nepwɨn.
20 Agora, portanto, somos embaixadores de Cristo; Deus faz seu apelo por nosso intermédio. Falamos em nome de Cristo quando dizemos: “Reconciliem-se com Deus!”.
21 Kristo noien ərəha səvənhi riwən. Mətə tɨ nasituien ia kɨtaha, Kumwesən ro in ruvehe məmwhen ia noien ərəha. In ro iamɨnhi irə mə ia Kristo kɨtaha tsəukurən nuveheien mhəmwhen ia noien atukwatukw səvəi Kumwesən.
21 Pois Deus fez de Cristo, aquele que nunca pecou, a oferta por nosso pecado, para que por meio dele fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.