2 Coríntios 5
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nɨpwrataha rəmwhen ia nimwə tapolen samarə irə səvəi nəpɨn ouihi a ia tɨprənə i. Nənə kɨtaha səukurən mə trɨni mɨnuə nɨpwrataha i ruvehe memhə mərəha, mətə fwe ia neiai nɨpwrataha vi fwe ikɨn sə rəmwhen ia nimwə riti rɨpko mhə iərmama rɨno mətə Kumwesən a rɨno nənə in trarə rerɨn.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 Nəpɨn samarə ia nɨpwrataha i, saməreɡi rərəha, mamhəvi kwakwa neiahaɡien tukwe, mamhokeikei anan mə tsəuvən mharə ia nimwə vi nəha fwe ia neiai.
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 Kɨtaha tsarkahu nɨpwrataha vi nəha rəmwhen ia karkahu, tɨpkətə mhə mə samavən auər a.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Nəpɨn samarə ihi ia nimwə tapolen i səkɨtaha ia tɨprənə i, saməreɡi rərəha pɨk, mamhəvi neiahaɡien tukwe, mhəpwəh nokeikeiien mə tukuvehi raka nɨpwrataha i rəmwhen ia karkahu. Mətə sokeikei mə tukarkahu pehe nɨpwrataha sə fwe ia neiai mə nɨpwrataha i sə ko rɨpkarə rerɨn mhə truvehe mərməvi marə rerɨn.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 Kumwesən əpa rɨno kɨtaha tɨ narimnari me nəha. In rɨməuvei pehe Nənɨmwɨn Ikinan m kɨtaha. Tɨ nəri nə mə Nənɨmwɨn nəha ramarə ia kɨtaha, nənə, kɨtaha səukurən amasan mə Kumwesən truvei pehe pam narimnari amasan me səməme rɨnəmri karen mə səkɨtaha.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Ro iamɨnhi irə kɨtaha samətɨɡase ia nəpɨn me, mamhəukurən mə nəpɨn samo imwətaha ia nɨpwrataha i, səpkarə mhə fwe imwei Iərɨmənu.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨtaha samarə ia nahatətəien, səpkarə mhə ia nəfe samətoni.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 Kɨtaha samətɨɡase mamhəreɡi mə ko səpwəh nɨpwrataha i mhəuvən mho imwətaha fwe ia neiai kɨtaha Iərɨmənu səkɨtaha sə nəha ramasan pɨk məpi raka.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 Ro iamɨnhi irə mɨne nəri auər a mə samarə kɨtaha min uə səpkarə mhə kɨtaha min, mətə saməmwur mə rerɨn traɡien tukutaha.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨtaha pam tsaməkeikei mhərer kupwən ia nəmri Kristo mə in trəkiri noien me səkɨtaha. Kɨtaha kuatia kuatia tsəuvehi nərəkuien resi pen noien me səno ia narəien i samarə irə ia nɨpwrataha i, noien amasan uə noien ərəha.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Nənə təkwtəkwuni kɨmaha iahəuvəukurən amasan mamhəhekɨr Iərɨmənu səkɨtaha. Ro pen iahaməmwur mə tahəvi pehe nərmama. Kumwesən rukurən amasan kɨmaha. Rerɨk rɨrhi mə kɨmiaha mwi hiəukurən amasan kɨmaha.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 Kɨmaha iahəpwəh nokeikeiien mə tahəuvehi utə kɨmaha ia nənimemiaha, mətə tahəuvei pehe nətərɨɡien səkɨmaha mə rəfo rerɨmiaha traɡien tukumaha. Nənə təkwtəkwuni hiəukurən nɨrɨpwenien nəɡkiariien səvəi nərmama səməme hamərpwi irəha tɨ noien sə nərmama kamhətoni, mətə rerɨnraha rɨpkrhi mhə nəri sə ramarə ia reri iərmama.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Trɨni mɨnuə rerɨmiaha rɨrhi mə iahamarməri, mətə kwa iahamo wok səvəi Kumwesən. Nənə trɨni mɨnuə rerɨmiaha rɨrhi mə iahəukurən nari, mətə kwa iahamasitu ia kɨmiaha.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nokeikeiien səvəi Kristo ramərɨmənu ia kɨmaha. Kɨmaha iahəukurən amasan mə iərmama kuatia a rɨmamhə tɨ nərmama pam, nənə ro pen rəmwhen mə nərmama me pam həuvamhə.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 Nənə rɨmamhə tɨ nərmama pam mə səməme kamhəmɨru tuhəpwəh noien narimnari me səməme irəha a hokeikei, mətə irəha tuhaməkeikei mho noien me səməme Iesu rokeikei. In rɨmamhə tɨ nirəha, nənə mətui mwi ia nemhəien.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 Ro pen ipwet mɨne kɨmaha iahəpkəkiri mhə nərmama ia noien sə nərmama səvəi tɨprənə haməkiri nərmama irə. Nɨpərhienien kɨmaha iahənəkiri Kristo ia noien nəha ia nəpɨn riti, mətə təkwtəkwuni iahəpko mhə mwi.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Ro iamɨnhi irə trɨni mɨnuə iərmama riti ruvehe mo kuatia irau Kristo, in rɨməuvehe mo in iərmama vi. Noien akuas səvənhi ruvəiwən, nənə noien vi ruvəuvehe.
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Narimnari me pam nəha haməuku pen tɨ Kumwesən. In rɨno suatuk ia Kristo mə kɨmaha tahəpwəh mwi nəmwəkien in mhəuvehe in me nepwɨn. Nənə in rɨnəmri pehe wok i ia rəɡɨmiaha, mə kɨmaha tahəvi pehe mwi nərmama səməme haməmwəki in həuvehe in me nepwɨn.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Nəɡkiariien sə iahaməvisau i mamhəni mə Kumwesən rɨno suatuk ia Kristo mə tro nərmama səməme haməmwəki in ia tɨprənə i həuvehe in me nepwɨn, nənə məpwəh nəvsiniien noien ərəha me səvənraha. Nənə muvei pehe nəɡkiariien i m kɨmaha mə tahəni irapw mə Kumwesən rɨno raka suatuk tɨ nərmama haməmwəki in mə tuhəuvehe in me nepwɨn.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 Ro pen kɨmaha nərmama səməme iahaməɡkiari tukwini səvəi Kristo. Rəmwhen mə Kumwesən raməkwein nərmama ia nəɡkiariien səkɨmaha. Nənə iahaməres kɨmiaha ia nəɡhi Kristo mə tihəpwəh nəmwəkiien Kumwesən nənə mhəuvehe in me nepwɨn.
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Kristo noien ərəha səvənhi riwən. Mətə tɨ nasituien ia kɨtaha, Kumwesən ro in ruvehe məmwhen ia noien ərəha. In ro iamɨnhi irə mə ia Kristo kɨtaha tsəukurən nuveheien mhəmwhen ia noien atukwatukw səvəi Kumwesən.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.