2 Coríntios 12
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Takaməkeikei məɡkiari ərpwi nəri auər a mə noien nəha ko rɨpko mhə nari riti ramasan. Mətə takaməkeikei mevən mɨni vison me nepwɨn mɨne narimnari me nepwɨn Iərɨmənu səkɨtaha rɨno pui miou.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Iakukurən iərman riti sə rɨməni nɨpərhienien ia Kristo. Nuk fotin rukurau raka, Kumwesən rɨməuvehi in mevən fwe irənhə ia neiai nəha sə ro kahar irə. Iakreirei mə revən ia nɨpwran uə nənɨmwɨn rier ia nɨpwran mevən, Kumwesən əpa rukurən.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Iakɨni mwi mə iakreirei mə revən ia nɨpwran uə nənɨmwɨn rier ia nɨpwran mevən, Kumwesən əpa rukurən. Mətə iakukurən mə iəmə nəha,
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 Kumwesən rɨməuvehi utə revən fwe kwopun nəha Parataes, nənə in rɨməreɡi nəɡkiariien afafa me səməme iərmama rɨreirei nɨniien.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Iou takəɡkiari ərpwi tɨ sə ro iamɨnha irə, mətə tapkəɡkiari ərpwi mhə tukw iou atukw. Narimnari me səməme kamhahatən pen mə nɨskaiien səiou riwən, irəha əpa nə takəɡkiari ərpwi tukwe.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Mətə rəfo? Trɨni mɨnuə iakokeikei mə takəɡkiari ərpwi, komhə iou iərmama riti iakamarməri, tɨ nəri nə mə nəɡkiariien sə iakani ro nɨpərhienien. Mətə iapkəɡkiari ərpwi mhə iamɨnha irə tɨ nəri nə mə iakəpwəh nokeikeiien mə iərmama riti truvehi utə iou irənhə məpi raka nəri sə ratukwatukw. Iakokeikei mə trətoni iou rəmwhen ia nəfe tako uə takɨni.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Vison me nəha Iərɨmənu rɨno pui miou rɨpɨk. Tɨ nɨniseien iou mə takəpwəh nəfiəutəien iou ia vison me nəha iakɨnətoni, kuvei pehe nari riti miou rəmwhen ia təsi nɨmɨrhi riti raməpi nɨpwrak, məmwhen mwi ia iəremhə riti ruku pen tɨ Setan mamo nəmisəien miou. Kuvei pehe nəri nəha miou mə takəpwəh nəfiəutəien iou ia narimnari me nəha Iərɨmənu səkɨtaha rɨno pui miou.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Iakɨnəres Iərɨmənu səkɨtaha m kahar mə truvehi raka nəri nəha pwəh rəpwəh noien nəmisəien miou.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Mətə Iərɨmənu rɨni pehe tukw iou i mə, “Namasanien səiou rɨnəmwhen raka trasitu ia niram. Nəpɨn nɨskaiien səim riwən, nɨskaiien səiou truvehe masori ia niram.” Ro pen rerɨk ramaɡien mə takəɡkiari ərpwi ia nɨmɨruien səiou sə nɨskaiien riwən irə, mə nɨskaiien səvəi Kristo trarə ia nɨmɨruien səiou.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Ro pen iou rerɨk ramaɡien a ia nəpouien me, nɨni ərəhaien me, nəpɨn skai me, nometəien me, mɨne nərəhaien me nepwɨn mwi səməme kamo ia nirak tɨ nəri nə mə iou iərmama riti səvəi Kristo. Rerɨk ramaɡien a tɨ nəri nə mə nəpɨn nɨskaiien səiou riwən, nənə nəpɨn nəha in nəha iakauvehi nɨskaiien.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Təkwtəkwuni iakaməɡkiari iakəmwhen ia iərmama riti ramarməri, mətə kɨmiaha hiənəkeikei miou tɨ noien iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə ratukwatukw mə tihəɡnəɡɨni iou, mətə hiənəpwəh noien. Rosi iou iəmə auər a, mətə aposol me nəha səməme hiaməni mə irəha hasori, iou iapkətoni anan mhə mə irəha hasori anan ia nirak.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Nəpɨn iakɨnamarə kɨtaha m kɨmiaha, iakamo nɨmtətien me səməme kamhahatən mə iou aposol pərhien riti. Iakɨnamo nɨmtətien me, mɨne narimnari me səməme nərmama hətoni nənimenraha rier. Iakɨnamo narimnari me nepwɨn mwi ia nɨskaiien səvəi Kumwesən ia rerɨmiaha, nənə mo nətərɨɡien səiou rəpwəmwɨs.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Noien amasan sə iakɨno m kɨmiaha rəmwhen a iakɨno m nakalasia me pam, mətə nari kuatia ropə in nə iapkəres mhə mane tukumiaha. Mə noien nəha rərəha enouenou ia nərəhaien səiou.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Təkwtəkwuni iakamərer mwatuk mə takuvehe məti pehe kɨmiaha səro kahar irə. Nənə tapkəres mhə mane tukumiaha, tɨ nəri nə mə iakəpwəh nokeikeiien nautə səkɨmiaha, mətə iakokeikei a kɨmiaha. Həreɡi ro. Rɨpko mhə wok səvəi nəkwərhakwərha me mə tuhəmri karen mane sə trasitu ia tata mɨne mama səvənraha kurirə. Mətə wok səvəi tata mɨne mama irau tro iamɨnha irə rasitu ia nəkwərhakwərha me səvənrau.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Ro pen rerɨk ramaɡien mə takuvei pehe pam narimnari me səiou m kɨmiaha, nənə muvei pen mwi nɨmɨruien səiou tukumiaha. Nokeikeiien səiou rasori tukumiaha, mətə səkɨmiaha rouihi a tukw iou. Noien nəha rəpwəh natukwatukwien!
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Kɨmiaha hiəukurən mə nɨpərhienien iou iapkəres mhə mane m kɨmiaha, mətə rosi kɨmiaha nepwɨn hiaməni mə iakɨno noien ikou me, muvehi kɨmiaha ia neikuəien me rəmwhen ia kwənkru.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Rəfo? Iakakres m kɨmiaha ia nərmama me nəha iakɨnərhi pehe irəha həuvehe tukumiaha? Rekəm!
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Iakɨnəres Taetas mə truvehe mətoni kɨmiaha, nənə mərhi pehe piəvtaha riti irau min. Mətə Taetas nəha in rɨpkakres mhə m kɨmiaha. Kɨmiaha hiəukurən mə kɨmrau min irauavən pəri nətərɨɡien səkɨmrau mɨne noien kuatia.
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Rosi rerɨmiaha rɨrhi mə ia nəɡkiariien me pam nəha kɨmaha iahaməɡkiari m kɨmiaha, mamhənise nəɡkiariien ərəha me nepwɨn səməme kamɨni ia kɨmaha, mətə rekəm. Ia nəmri Kumwesən kɨmaha iahaməɡkiari, mamhəni rəmwhen sə Kristo rokeikei. Nərmama keikei me, narimnari me pam səməme iahamo, mətə iahamo mə tahəuvrhəkɨn kɨmiaha hiəuvehe mhəutə.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə iakamhekɨr mə kamo nəpɨn takuvehe, takətoni mə hiopə, hiəpko mhə noien sə iakokeikei. Nənə kɨmiaha mwi tihətoni mə iakopə, iapko mhə noien sə hiokeikei. Iakamhekɨr mə takətoni kɨmiaha nepwɨn hiaməvisə, nepwɨn rerɨnraha ramrhi ərəha irəha me, nepwɨn niemaha raməpi irəha, nepwɨn kamhətərɨɡ əpa tɨ nirəha, nepwɨn kamhəni neikuəien mamhouraha nəɡhi iərmama irə, nepwɨn kamhəni nɨkare iərmama, nepwɨn kamhərpwi irəha, mamho əpnapen noien me.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Iakamhekɨr mə kamo nəpɨn takuvehe mwi Kumwesən səiou ro iou iakaurɨs ia nəmrɨmiaha. Nənə rerɨk trərkwəpɨr iakasək tukumiaha me nepwɨn səməme hənamo noien ərəha fwe kupwən, nənə mhəpwəh nɨrərɨɡien ia noien ərəha me səvənraha səməme kamho ia nəpɨn me. Irəha kamho noien me səməme həmkemɨk, irəha nərman mɨne nɨpran kamhəiri əpnapen irəha me, mamho mwi noien ərəha nepwɨn mwi.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.